Wyrok KIO II Ca 207/08

Treść dokumentu

Pobierz PDF

Sygn. akt II Ca 207/08


POSTANOWIENIE

Dnia 23 kwietnia 2008 roku

Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Wojciech Bazgier
Sędziowie:    SO Grażyna Matuszek (spr.)

SO Paweł Mehl

Protokolant:    st. sekr. sąd. Laurencja Ukiewicz

po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2008 roku w Opolu

na rozprawie

sprawy ze skargi Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „BUDOMEX” Sp. z o.o.
z siedzibą w Głubczycach

z udziałem zamawiającego: Gminy Opole - Urząd Miasta w Opolu

o zamówienie publiczne

na skutek skargi Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „Budomex” Sp. z o.o. w Głubczycach
na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie
z dnia 10 marca 2008 roku

sygn. akt KIO/UZP165/08

postanawia:

1.    uchylić zaskarżone postanowienie,

2.    zasądzić od zamawiającego Gminy Opole - Urzędu Miasta Opola na rzecz
Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „Budomex” Spółka z o.o. w Głubczycach
kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
skargowego, w tym kwotę 600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa

Mb oryginale właściwa podpisy
'godność z oryginalni stwierdza

Starszy setóg&fe^sądowy

II Ca 207/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 marca 2008r sygn. akt KIO/UZP 165/08 Krajowa Izba
Odwoławcza odrzuciła odwołanie Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego
„BUDOMEX” Sp. z o.o. z siedzibą w Głubczycach od rozstrzygnięcia przez zamawiającego
Gminy Opole — Urzędu Miasta Opola protestu z dnia 12 lutego 2008r.

W uzasadnieniu tego postanowienia Krajowa Izba Odwoławcza podała, że odwołanie
zostało wniesione przez wadliwie umocowanego pełnomocnika strony.

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej, składanie środków ochrony prawnej ma
szczególny charakter i wymaga szczególnych kompetencji, dlatego umocowanie do ich
podejmowania powinno czynić zadość warunkom dla pełnomocnictw rodzajowych o ściśle
określonym zakresie umocowania. Wniesienie odwołania do Prezesa Urzędu Zamówień
Publicznych stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu, zatem do jej
dokonania potrzebne jest, zgodnie z art. 98 kodeksu cywilnego, co najmniej pełnomocnictwo
rodzajowe. Tymczasem pełnomocnictwo udzielone przez Głubczyckie Przedsiębiorstwo
Budowlane „BUDOMEX” Sp. z o.o. radcy prawnemu, który wniósł odwołanie, nie obejmuje
umocowania do tej konkretnej czynności.

Skargę na powyższe postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej wniosło Głubczyckie
Przedsiębiorstwo Budowlane „BUDOMEX” Sp. z o.o.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 187 ust. 1 ustawy Prawo
zamówień publicznych w zw. z art. 98 k.c. przez jego błędną wykładnię i uznanie iż
odwołanie skarżącego wniesione zostało przez wadliwie umocowanego pełnomocnika strony,
pomimo braku przesłanek do odrzucenia odwołania, a także naruszenie przepisu art. 1167
k.p.c. w zw. z art. 187 ust. 6 ustawy Prawo zamówień publicznych przez jego
niezastosowanie i przyjęcie, że rzeczone pełnomocnictwo nie upoważniało radcy prawnego
do wniesienia odwołania w imieniu skarżącego oraz że powinno być co najmniej
pełnomocnictwem rodzajowym.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w postępowaniu przed Krajową Izbą
Odwoławczą stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego o sądzie
polubownym, jeżeli ustawa nie stawi inaczej. Należy więc stosować przepisy dotyczące
postępowania a zatem i umocowania pełnomocnika w takim postępowaniu. Załączone do
odwołania pełnomocnictwo miało charakter pełnomocnictwa procesowego udzielonego na
podstawie przepisów k.p.c. radcy prawnemu i upoważniało ono do działania imieniem
skarżącego przed organami innymi niż sądy, jak również do podejmowania wszelkich
czynności. Niedopuszczalna była zatem wykładnia udzielonego pełnomocnictwa, która
prowadziła do przyjęcia, że pełnomocnik nie może występować zarówno przed organami -
Prezesem Urzędu Zamówień Publicznych jak i Krajową Izbą Odwoławczą i podejmować
czynności w imieniu osoby reprezentowanej — w tym wniesienie odwołania — wobec braku
w treści udzielanego pełnomocnictwa wyraźnego wyłączenia przedsiębranych czynności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Bezpodstawnie Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że pełnomocnik Głubczyckiego
Przedsiębiorstwa Budowlanego „BUDOMEX” Sp. z o.o. nie był należycie umocowany do
wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia protestu przez zamawiającego. Nieuprawnione było
zatem odrzucenie odwołania.

Rozróżnienia wymagają dwa rodzaje pełnomocnictw znanych polskiemu prawu
cywilnemu.

Pełnomocnictwo materialne, uregulowane przepisami 98 - 109 k.c. może być
pełnomocnictwem ogólnym, rodzajowym lub szczególnym, uprawniającym do dokonania
konkretnej czynności prawnej.

W dotychczasowej praktyce arbitrażowej za utrwalony uznaje się pogląd prawny,
według którego pełnomocnictwo udzielone osobom, które nie posiadają statusu fachowego
pełnomocnika (uprawnień adwokata, radcy prawnego) powinno bądź spełniać bądź
wymagania przewidziane dla pełnomocnictwa rodzajowego bądź pełnomocnictwa
szczególnego (tak: Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz pod red. Tomasza
Czajkowskiego, Warszawa 2007, s 545). W wypadku zatem, gdy odwołanie do Prezesa
Urzędu Zamówień Publicznych wnosi pełnomocnik nie będący adwokatem lub radcą
prawnym, skład orzekający winien jest udzielone pełnomocnictwo poddać analizie pod kątem
jego charakteru i w wypadku, gdy nie jest to pełnomocnictwo obejmujące co najmniej
wskazanie rodzaju czynności do dokonania których umocowuje, odwołanie, jako wniesione
przez osobę nieuprawnioną podlega odrzuceniu.

Innego rodzaju pełnomocnictwem jest natomiast pełnomocnictwo procesowe.

Pełnomocnictwo to, uregulowane w przepisach art. 88 - 94 k.p.c., obejmuje
umocowanie do zastępowania stron lub uczestników w postępowaniu sądowym, w tym

również w postępowaniu protestacyjno - odwoławczym i udzielane jest osobom mającym
uprawnienia zawodowe do wykonywania zastępstwa prawnego przed sądami i innymi
organami władzy publicznej, w szczególności adwokatom i radcom prawnym (zob. Prawo
Zamówień Publicznych. Komentarz pod red. Tomasza Czajkowskiego, Warszawa 2007,
s 543).

W niniejszej sprawie, odwołanie od rozstrzygnięcia protestu przez zamawiającego
wniesione zostało do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych przez radcę prawnego
legitymującego się prawidłowo sformułowanym pełnomocnictwem procesowym ogólnym.
Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnictwo to uprawniało radcę prawnego do przedsięwziętej
przez niego czynności, a zatem odwołaniu należało nadać dalszy bieg.

Wobec braku zasadności postanowienia Krajowej Izy Odwoławczej Sąd Okręgowy po
rozpatrzeniu skargi wydał postanowienie o jego uchyleniu jako postanowienia kończącego
postępowanie sprawie, kierując się tym, iż Krajowa Izba Odwoławcza nie wydała orzeczenia
merytorycznego (wyroku) rozstrzygającego istotę sprawy.

Art. 194 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych dopuszcza zaskarżalność
w drodze skargi rozstrzygnięcia Krajowej Izby Odwoławczej w postaci postanowienia
kończącego postępowanie w sprawie, a takim jest niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu
odwołania. Brak natomiast regulacji co do przebiegu postępowania wszczętego na skutek
skargi na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej kończące postępowanie.

Zatem mając na uwadze powyższe oraz treść art. 194 ust. 2 Prawa zamówień
publicznych należało
per analogiom stosować przepisy kodeksu postępowania cywilnego
o postępowaniu zażaleniowym.

Uchylenie zatem w drodze postanowienia przez Sąd Okręgowy postanowienia
Krajowej Izby Odwoławczej o odrzuceniu odwołania wykonawcy skutkuje koniecznością
merytorycznego rozpoznania przez Izbę zarzutów odwołującego.

W przeciwnym razie mając na uwadze, iż rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego
w postaci wyroku ma charakter ostateczny nie przysługuje od niego skarga kasacyjna (art.
198 ust. 4 Prawa zamówień publicznych) uczestnicy postępowania pozbawieni zostaliby
możliwości poddania kontroli instancyjnej orzeczenia co do istoty sprawy.

W związku z powyższym Sąd Okręgowy działając zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. przy zastosowaniu art. 194 ust, 2 ustawy Prawo zamówień
publicznych orzekł jak na wstępie.

Treść rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania uzasadnia wynik
postępowania i art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 194 ust. 2 Prawa zamówień publicznych

Koszty postępowania obejmują opłatę sądową od skargi oraz koszty zastępstwa prawnego
(3.000 złotych + 600 złotych). Wysokość kosztów zastępstwa prawnego ustalono na
podstawie § 10 ust. 1 pkt
4 w związku z § 5 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U nr 163
poz. 1348 z późn. zmianami).