Sygn. akt II Ca 488/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 lipca 2009 roku

Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Andrzej Połata (spr.)
Sędziowie:    SO Grażyna Matuszek

SO Romuald Suhs

Protokolant:    Iwona Staniszewska

po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2009 roku w Opolu

na rozprawie

sprawy ze skargi Konsorcjum: ITB Sp. z o. o. we Wrocławiu, Pellizzer s.r.l. Fonie - Włochy,
Tessarollo Comm Giuseppe s.r.l. Borgo Valsugana - Włochy

z udziałem zamawiającego Generalnej Dyrekcj i Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Opolu
o zamówienie publiczne

od postanowienia Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych
w Warszawie
z dnia 4 czerwca 2009 roku

sygn. akt KIO/UZP 648/09

Na oryginale wlafciwc podpisy

Zgodność £2)N<gii/aijem stwierdza:

Sekitetar

Iwona Sofa

Sygn. akt 11 Ca 488/09

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 roku Krajowa Izba Odwoławcza po
rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Konsorcjum : 1TB Sp. z o.o., ul. Wiosenna 14 lok.
22, 53-017 Wrocław ( lider ). Pellizzer s.r.l. z siedzibą w 31010 Ponte ( Wiochy ), Via
Matarelli 58, Tessarollo Como Giuseppe s.r.l., z siedzibą w 38051 Yalsugana ( Włochy ),
Corso Ausugum 37, od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Generalną Dyrekcję Dróg
Krajowych i Autostrad Oddziału w Opolu , ul. Niedziałkowskiego 6, 45-085 Opole protestu
z dnia 30 kwietnia 2009 roku orzekła o odrzuceniu odwołania a kosztami postępowania
obciążyła w7w Konsorcjum.

W uzasadnieniu powyższego co do istoty wskazała. że odwołanie podlega odrzuceniu
na podstawie art. 187 ust. 4 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku - Prawo Zamówień
Publicznych ( Dz. U. nr 223, poz. 1655 z późn. zni.). gdyż odwołanie zostało podpisane przez
osoby nie posiadające umocowania do działania w imieniu członków konsorcjum , zaś kopia
odwołania nie została przekazana zamawiającemu jednocześnie z wniesieniem odwołania do
Prezesa UZP.

Skargę na powyższe postanowienie wniosło Konsorcjum zarzucając skarżonemu
postanowieniu :

a)    naruszenie przepisów- art. 184 ust. 2 ustawy Prawo Zamówień Publicznych
poprzez przyjęcie przez Krajową Izbę Odwoławczą, że skarżący przekazał
Zamawiającemu kopię odwołania z uchybieniem terminu,

b)    naruszenie przepisów art. 187 ust. 4 pkt. 3 ustawy Prawo Zamówień Publicznych
przez przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia i nakazanie Krajowej Izbie Odwoławczej merytorycznego rozpoznania
odwołania skarżącego.

Zamawiający wniósł o oddalenie skargi.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie .

Sąd Okręgowy w pełni akceptuje i przyjmuje za własne stanowisko Krajowej Izby
Odwoławczej co powoduje, iż bezprzedmiotowym jest czynienie szerokich powtórzeń
w zakresie motywów, które legły u podstaw wydanego przez rzeczony podmiot
postanowienia. Powyższe prowadzi do konkluzji. iż właściwie należy jedynie odnieść się do
zarzutów podniesionych przez Skarżącego w skardze na to orzeczenie.

Na podstawie art. 184 ust. 2 ustawy Prawo Zamówień Publicznych odwołanie wnosi
się do Prezesa Urzędu w terminie 5 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu,
jednocześnie przekazując jego kopię zamawiającemu. Złożenie odwołania w placówce
pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem do Prezesa Urzędu. Poza
sporem jest to, źe termin odwołania w niniejszej sprawie upływał w dniu 12 maja 2009 roku,
zaś - co wynika z oświadczenia Zamawiającego - kopia odwołania wpłynęła do niego w dniu
15 maja 2009 roku. W tym miejscu w sposób kategoryczny wskazać należy, że nadanie kopii
odwołania jako przesyłki pocztowej nie jest równoznaczne z przekazaniem odwołania
Zamawiającemu. Taki skutek tyczy li i wyłącznie odwołania skierowanego do Prezesa
Urzędu. Ustawodawca w powołanym powyżej przepisie wyraźnie wskazuje na jednoczesność
przekazania kopii odwołania zamawiającemu . Wskazać należy i na to , że warunkiem
skutecznego złożenia odwołania jest nie tylko złożenie odwołania w terminie , ale również
jednoczesność przekazania jego kopii zamawiającemu. Brak więc jednoczesności przekazania
kopii odwołania zamawiającemu z jego wniesieniem, skutkuje odrzuceniem odwołania na
podstawie art. 187 ust. 4 pkt 8 cyt. wyżej ustawy. Powyższe wynika z konsekwencji nie
zachowania jednoczesności przekazania kopii odwołania zamawiającemu. Wymóg
jednoczesności przekazania kopii odwołania zamawiającemu , ma na celu umożliwienie mu
powzięcia informacji o zakończeniu bądź nie, postępowania prowadzonego na skutek
wniesionego protestu (vide : K1O/UZP 677/08, Postanowienie KIO z dnia 17 lipca 2008
roku). Brak też w sprawie jakichkolwiek podstaw po temu by zrównywać jednoczesność
przekazania kopii odwołania zamawiającemu z wniesieniem odwołania do Prezesa UZP
poprzez złożenie go w placówce pocztowej operatora publicznego. Gdyby taka intencja
przyświecała ustawodaw cy, z całą pewnością redakcja omawianego przepisu byłaby inna i nie
obejmowała jedynie swoistym „uprawnieniem” Prezesa UZP . Widomym przejawem takiego
stanowiska jest choćby treść art. 27 ust. 5 w/w ustawy. Ten wymóg jednoczesności ma
podstawowe znaczenie albowiem, tylko wtedy odwołujący się może mieć pewność, że
skutecznie powstrzymał zamawiającego przed podpisaniem umowy . Brak takiej informacji
mógłby skutkować tym , że zamawiający mógłby skutecznie podpisać umowę z wykonawcą
o wykonanie przedmiotowego zamówienia . W takiej sytuacji rodzi się retoryczne pytanie -
Co wówczas? By takich sytuacji uniknąć wprowadzono wyżej omawiany zapis art. 184 ust. 2
ustawy Prawo Zamówień Publicznych (vide : Postanowienie SO w Lodzi z dnia 17 sierpnia
2007 roku, sygn. akt X Ga 269/07 oraz Postanowienie SO w Poznaniu z dnia 18 października
2007 roku, sygn. akt X Ga 311/07). Biorąc pod uwagę wszystkie wyżej naprowadzone
okoliczności myli się Skarżący, kiedy wywodzi , że obowiązek „ jednoczesności" tyczy
przekazania odwołania w tym samym czasie - jednocześnie Zamawiającemu i Prezesowi
UZP . Podobnie chybionymi są wywody dotyczące tego , iż takie przekazanie nie ma wpływu
na szybkość postępowania. Argumentacja przeciwna została powyżej przedstawiona i
w zderzeniu z nią zarzuty przeciwne się nie ostają.

W kwestii pełnomocnictw.

Pełnomocnictwa jakie zostały wystawione na rzecz pana Wojciecha Kulisa nie
przewidywały możliwości ustanawiania dalszych pełnomocników. Artykuł 106 k.c. stanowi
wprost, że pełnomocnik może ustanowić dla mocodawcy innych pełnomocników tylko wtedy,
gdy umocowanie takie wynika z treści pełnomocnictwa, z ustawy lub ze stosunku prawnego
będącego podstawą pełnomocnictwa. Wbrew twierdzeniom skarżącego zapis art. 23 ustawy
Prawo Zamówień Publicznych tego nie zmienia. Owszem jest swoboda co do formy i treści
pełnomocnictwa ale ustanowienie przez pełnomocnika innych pełnomocników musi wynikać
z treści pełnomocnictwa, z ustawy lub ze stosunku prawnego. Z treści pełnomocnictwa
powinien wynikać zakres upoważnienia od wszystkich uczestników oferty¹ wspólnej na rzecz
konkretnego pełnomocnika (vide: Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz: Ludomir
Bogacz, Magdalena Łempicka, Grzegorz Pyliński. wydawnictwo Oficyna Wydawnicza
Branta Bydgoszcz- Warszawa 2006 , str. 132).

Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 198 ust. 2 ustawy Prawo Zamówień

Publicznych skargę jako bezzasadną należało oddalić.