Dnia 27 lutego 2013 r.

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie

IV Wydział Cywilny - Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący - Sędzia SO Małgorzata Balcerak-Tkacz

Sędziowie    SO Bożena Murawska- Kołota

SO Anna Wrembel-Woźniak (spr.)

Protokolant: asystent sędziego Karolina Ilkowska - Urbańska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2013r. w Warszawie

sprawy z odwołania wykonawcy Comp. S.A. w Warszawie

przeciwko zamawiającemu Skarbowi Państwa- Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji
Lasów Państwowych w Warszawie
o zamówienie publiczne

na skutek skargi zamawiającego Skarbu Państwa- Dyrektora Regionalnej Dyrekcji
Lasów Państwowych w Warszawie od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w
Warszawie z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt KIO 2028/12

I.    zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w pkt 1 oddala odwołanie; w pkt 2
kosztami postępowania obciąża odwołującego Comp. S.A. w Warszawie, na
poczet których zalicza kwotę 7.500 (siedem tysięcy pięćset) złotych uiszczoną
przez odwołującego;

II.    zasądza od Comp. S.A. w Warszawie na rzecz Skarbu Państwa-Dyrektora
Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie kwotę 1.200 (tysiąc
dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed
tutejszym Sądem Okręgowym.

ta, otygmale właściwe uodpisj
zgodno^.

Sygn. akt IV Ca 1696/12

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 października 2012r. Krajowa Izba Odwoławcza
(KIO) uwzględniła odwołanie wykonawcy COMP S.A. w Warszawie na czynność
zamawiającego Skarbu Państwa-Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w
Warszawie w postaci odrzucenia oferty ww. wykonawcy i nakazała zamawiającemu
unieważnienie dokonanych czynności wyboru oferty oraz odrzucenia oferty odwołującego
oraz dokonanie ponownej czynności oceny ofert i wyboru oferty. Orzeczono także o kosztach
postępowania.

KIO uznała, że zamawiający naruszył przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29
stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010r., Nr 113, poz. 759) -dalej
Pzp-przez odrzucenie oferty odwołującego za treść nieodpowiadającą SIWZ, pomimo
wypełnienia przez tę ofertę warunków równoważności oraz naruszył art. 7 ust. 1 ww. ustawy
tj. zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zdaniem KIO przepisy
art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 5 Pzp w przypadku, gdy zamawiający opisuje przedmiot
zamówienia między innymi za pomocą specyfikacji technicznej określonego wyrobu
(określonego producenta) nakazują dopuścić rozwiązania równoważne. Zdaniem KIO
zamawiający w SIWZ opisał przedmiot zamówienia w sposób wskazujący na jednego
producenta, w takim przypadku powinien dopuścić oferty równoważne i określić kryteria
spełnienia warunków równoważności, czego nie uczynił. Biorąc powyższe pod uwagę KIO
uznała, że odrzucenie oferty było nieprawidłowe, zamawiający powinien powtórzyć czynność
wyboru ofert, w tym wziąć pod uwagę ofertę odwołującego jako ofertę równoważną.

Od powyższego wyroku skargę złożył zamawiający zarzucając naruszenie art. 89 ust.
1 pkt 2 w zw. z art. 82 ust. 3 i art. 7 Pzp, art. 29 ust. 3 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 7 Pzp,
art. 29 ust. 1 Pzp, art. 30 ust. 5 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 7 Pzp oraz art. 189 ust. 2 pkt 6
w zw. z art. 11 ust. 8, 180 ust. 2 Pzp. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i
oddalenie odwołania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Okręgowy zważył:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu Okręgowego, trafnie wywodzi skarżący, że KIO dopuściła się
naruszenia przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp, ponieważ uznała, że oferta odwołującego COMP

S.A. w Warszawie nie podlegała odrzuceniu jako sprzeczna z SIWZ. Materiał dowodowy
zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazuje, że ww. oferta jest sprzeczna z
pozycją 7 załącznika nr 1 do SIWZ, nie spełnia bowiem określonych tam wymogów co do
wymiarów i wagi zamawianego urządzenia. Wymagania dotyczące wymiarów i wagi były-
zdaniem Sądu Okręgowego-jednoznaczne i nie budziły wątpliwości.

Należy też wskazać, że sama KIO uznała, że oferta odwołującego COMP S.A. w
Warszawie jest merytorycznie sprzeczna z poz. 7 załącznika nr 1 do SIWZ. Należy
podkreślić, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp odrzucenie oferty w przypadku, gdy jej treść
nie odpowiada treści SIWZ jest nie tylko prawem, ale i obowiązkiem zamawiającego.

A zatem, skoro oferta COMP S.A. w Warszawie była sprzeczna z SIWZ, odrzucenie
jej przez zamawiającego było prawidłowe.

Nie można zgodzić się z KIO, że zamawiający powinien dopuścić ofertę COMP S.A.
w Warszawie jako ofertę równoważną. KIO uznała, że obowiązek taki wynika z przepisów
art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 5 Pzp. Wbrew wywodom KIO w sprawie niniejszej nie znajduje
zastosowania ani przepis art. 29 ust. 3 Pzp, ani tym bardziej przepis art.30 ust. 5 Pzp.

Przede wszystkim należy wskazać, że przepis art. 29 ust. 3 Pzp wprowadza obowiązek
dopuszczenia rozwiązań równoważnych w przypadku opisania przedmiotu zamówienia przez
wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, co w niniejszej sprawie nie miało
miejsca. Słusznie wskazuje skarżący, że pojęcia znaku towarowego, patentu, pochodzenia
jako mające swoje znaczenie prawnicze nie mogą być interpretowanie rozszerzająco.
Opisywanie przedmiotu zamówienia za pomocą znaku towarowego, patentu lub pochodzenia,
jest możliwe tylko wtedy, jeśli jest to uzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia i
zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia za pomocą dokładnych określeń (art.
29 ust. 3 Pzp). W niniejszej sprawie był możliwy i został zastosowany opis przedmiotu
zamówienia w sposób precyzyjny i jednoznaczny, zgodny z art. 29 ust. 1 Pzp. Dlatego też
cytowane przez KIO postanowienie pkt 3.5. SIWZ nie znajduje zastosowania w niniejszej
sprawie.

Oczywiste jest też, że zamawiający nie posługiwał się normami, aprobatami
technicznymi, specyfikacjami technicznymi czy technicznymi systemami odniesienia, o
których mowa w ust. 1-3 art. 30 Pzp, a zatem nie miał obowiązku dopuszczania rozwiązań
równoważnych, o których mowa w ust. 4 tego przepisu (a nie w ust. 5, jak wskazywała KIO).
Słusznie podnosi skarżący, że w przepisie tym mowa jest o normach, aprobatach
technicznych, specyfikacjach technicznych i technicznych systemach odniesienia, które mają
swoje znaczenie prawnicze, nie zaś o każdej specyfikacji technicznej rozumianej np. jako
sporządzony przez zamawiającego opis przedmiotu zamówienia czy opis producenta. W
konsekwencji, przez błędną interpretację przepisów art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 5 KIO błędnie
uznała, że zamawiający zobowiązany był dopuścić rozwiązania równoważne do opisywanych
w załączniku nr 1 do SIWZ.

Okoliczność, na którą powołała się KIO, jakoby opis przedmiotu zamówienia (w
zakresie określenia maksymalnych wymiarów i wagi zamawianego urządzenia) wskazywał na
jednego producenta mogłaby jedynie stanowić o sprzeczności SIWZ z art. 29 ust. 2 Pzp, co
jednak nie może stanowić przedmiotu badania w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 180
ust. 2 Pzp. Jedynie na marginesie można podnieść, że wbrew jednoznacznej konstatacji KIO
w tym zakresie, nie zostało udowodnione, że tylko jedna przenośna drukarka fiskalna na
rynku spełnia podane przez zamawiającego w SIWZ wymogi co do wymiarów i wagi.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
198f ust. 2 zd. 1 i ust. 5 Pzp.

orygmaie właściwe podpisy
zpodność

4