Sygn. akt IX Ca 724/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 grudnia 2008 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie IX Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący: SSO Ewa Dobrzyńska - Murawka
Sędziowie: SO Renata Bandosz

SO Mirosław Wieczorkiewicz /spr./

Protokolant: staż. Anna Kozłowska

po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. w Olsztynie

na rozprawie

sprawy ze skargi zamawiającego Gminy Miejskiej Lidzbark Warmiński
z udziałem odwołującego ” Polcourt” S.A z siedzibą w Warszawie i „Masters”
spółka z o.o. z siedzibą w Szczecinie

o zamówienie publiczne

na skutek skargi zamawiającego

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie

z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt KIO/ UZP 1021/08

I.    zmienia zaskarżony wyrok w całości i oddala odwołanie „Polcourt” S.A.
z siedzibą w Warszawie;

II.    zasądza od „Polcourt” S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Gminy
Miejskiej Lidzbark Warmiński kwotę 4.200,-zł /cztery tysiące dwieście/
tytułem kosztów procesu;

III.    zasądza od „Polcourt” S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz „Masters”
spółka z o.o. z siedzibą w Szczecinie kwotę 1200,-zł /jeden tysiąc
dwieście/ tytułem kosztów procesu.

Sygn. akt IX Ca 724/08

UZASADNIENIE

Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na modernizację
stadionu sportowego z infrastrukturą w Lidzbarku Warmińskim, którego
dotyczy złożone odwołanie i skarga, prowadzone jest na podstawie przepisów
ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007r.
Nr 223, poz. 1655 ze zmianami), w trybie przetargu nieograniczonego.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień
Publicznych. 26 sierpnia 2008r. pod numerem 200372-2008. Tego samego dnia
na stronie internetowej zamawiającego została zamieszczona specyfikacja
istotnych warunków zamówienia. Wartość zamówienia została ustalona przez
zamawiającego na kwotę 11.463.208,96 złotych, tj. 2.956.645,16 euro. Termin
składania ofert upłynął 16 września 2008r. W tym terminie zostały złożone 3
oferty, w tym oferty odwołującego oraz przystępującego.

Odwołujący wniósł protest, w którym zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1)    art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych - poprzez
przygotowanie i przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady
przestrzegania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców,

2)    art. 29 ust. 1-3 ustawy Prawo zamówień publicznych - poprzez takie
opisanie przedmiotu zamówienia, które utrudnia uczciwą konkurencję, w tym
określenie cech wskazujących na jednego producenta, a także opisanie
przedmiotu zamówienia, w sposób nadmiernie rygorystyczny, nieuzasadniony
potrzebami zamawiającego, a przez to bezpodstawnie ograniczający krąg
wykonawców zdolnych do wykonania zamówienia,

3)    art. 25 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i § 3 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 maja 2006r. w sprawie rodzajów
dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawców oraz form, w
jakich te dokumenty mogą być składane - poprzez żądanie dokumentów
zbędnych do przeprowadzenia postępowania oraz niedopuszczalnych na
podstawie -wskazanych przepisów.

W związku z tym odwołujący zażądał:

1) modyfikacji specyfikacji istotnych warunków zamówienia poprzez
zmianę opisu przedmiotu zamówienia w sposób, który wyeliminuje wszystkie
zapisy, które utrudniają uczciwą konkurencję, w tym określające cechy
wskazujące na jednego producenta, a także rezygnację z opisania przedmiotu
zamówienia, w sposób nieuzasadniony potrzebami zamawiającego, a przez to
bezpodstawnie ograniczający krąg wykonawców zdolnych do wykonania
zamówienia - zgodnie z uzasadnieniem protestu,

2)    rezygnacji z żądania przedstawienia aprobat technicznych Instytutu
Techniki Budowlanej (ITB) w celu potwierdzenia parametrów oferowanych
nawierzchni,

3)    rezygnacji z żądania certyfikatu IAAF First Class dla obiektu, ponieważ
Zamawiający nie będzie ubiegał się o otrzymanie ww. certyfikatu. Certyfikat
IAAF dla nawierzchni poliuretanowej jest wystarczającym dokumentem
potwierdzającym najwyższe parametry nawierzchni poliuretanowej.

Według odwołującego, zamawiający opisał przedmiot zamówienia w
sposób nadmiernie rygorystyczny, nieuzasadniony potrzebami, a przez to
bezpodstawnie ograniczający krąg wykonawców zdolnych do wykonania
zamówienia - którzy mogą złożyć ważne oferty w przedmiotowym
postępowaniu.

W dalszej części odwołujący podał, że zamawiający określił grubość
nawierzchni na 14 mm - poprzez wprowadzenie tego wymogu automatycznie
eliminuje wiele doskonałych produktów i bezpodstawnie stawia w
uprzywilejowanej pozycji firmę, która posiada opisaną nawierzchnię. Większość
bardzo dobrych i sprawdzonych produktów, uznanych firm, posiadających
certyfikat IAAF, nie spełnia tego wymogu zamawiającego.

Odwołujący wniósł w tej sytuacji o modyfikację specyfikacji istotnych
warunków zamówienia poprzez określenie grubości nawierzchni jako min. 13
mm (przynajmniej 13,8 mm). Wykonanie zamówienia przy zastosowaniu
nawierzchni o wskazanej grubości w równym stopniu gwarantuje zachowanie
wszelkich parametrów użytkowych i funkcjonalnych i nie wprowadza
jakiegokolwiek zagrożenia dla prawidłowego wykonania zamówienia.
Odwołujący zarzucił również, że zamawiający bezpodstawnie wykluczył
zaoferowanie nawierzchni wykonywanych z tzw. pełnego poliuretanu,
posiadających certyfikat IAAF.

Odwołujący podniósł także, że zamawiający bezzasadnie żądał dołączenia
do oferty aprobat ITB, ponieważ w/w aprobaty techniczne dla tego typu

wyrobów, zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie są wymagane.

W dniu 12 września 2008r. zamawiający protest oddalił.

Zdaniem zamawiającego zarzut rygorystycznego i nieuzasadnionego
określenia grubości nawierzchni na 14mm przez zamawiającego, rodzaju
nawierzchni i sposobu jej wykonania jest niezasadny. Zapis zawarty w
specyfikacji istotnych warunków zamówienia (część IV ust. 5) określa, że
„zamawiający dopuszcza stosowanie materiałów i urządzeń równoważnych o
parametrach nie niższych niż podane w dokumentacji projektowej". Oznacza to,
zdaniem zamawiającego, że parametry określone w dokumentacji określają
minimalne wymagania zamawiającego, a wykonawcy mogą zaoferować
materiały i urządzenia równoważne, o parametrach innych niż określone w
dokumentacji projektowej, pod warunkiem, że nie będą one niższe.
Zamawiający wskazał także, że opisał przedmiot zamówienia określając rodzaj
zamawianej nawierzchni, jej grubość i parametry, które gwarantują uzyskanie
najlepszych efektów, tzn. otrzymanie nawierzchni o wysokiej jakości,
wytrzymałości i odporności na działanie czynników zewnętrznych, czyli o
długim okresie użytkowania.

Odwołujący wniósł odwołanie do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych,
w którym podtrzymał zarzuty, argumenty i żądania, wnosząc dodatkowo - jeżeli
spełnienie któregokolwiek żądania jest niedopuszczalne prawnie - o
unieważnienie postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo
zamówień publicznych. Dodatkowo stwierdził, że w rozstrzygnięciu protestu
zamawiający, odnosząc się do zarzutu dotyczącego minimalnej grubości
nawierzchni 14 mm, wskazuje, że opisana grubość nawierzchni gwarantuje
uzyskanie najlepszych efektów oraz, iż to on określa swoje potrzeby i ma do
tego prawo, prawo zamawiającego do opisania przedmiotu zamówienia
publicznego nie jest bezwzględne i niczym nieograniczone (art. 7 ust. 1 i art. 29
ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych). Ponadto odwołujący podniósł, że
zamawiający nie wskazał żadnych argumentów oraz dokumentów, które
potwierdzałyby, iż tylko grubość gwarantuje uzyskanie najlepszych efektów.

Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 9 października odwołanie
uwzględniła i unieważniła postępowanie przetargowe oraz rozstrzygnął o
kosztach.

Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że odwołujący posiada interes prawny
we wniesieniu odwołania i, na etapie, w którym znajduje się przedmiotowe
postępowanie (zamawiający nie poinformował jeszcze wykonawców, które
oferty odrzuca na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień
publicznych, a które uznaje za zgodne ze specyfikacją istotnych warunków
zamówienia), nie można stwierdzić, iż warunki specyfikacji istotnych warunków
zamówienia pozwalały na złożenie przez niego oferty spełniającej wymagania
zamawiającego.

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła także, że zamawiający opisał
szczegółowy sposób wykonania nawierzchni poliuretanowej m.in. w
Specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót - STWiOR (str. 50 i nast.)
stanowiącej część specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

W dalszej części Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, że specyfikacji tej
określony został sposób wykonania konkretnej nawierzchni o konkretnym
składzie, parametrach, wskazując przede wszystkim jej grubość (dokładnie 14
mm) oraz używany granulat - EPDM.

Jednocześnie, Krajowa Izba Odwoławcza podała, że w części IV
specyfikacji istotnych warunków zamówienia „Opis przedmiotu zamówienia”
pkt 4 i 5 zamawiający wskazał, iż „przedmiot zamówienia należy wykonać
zgodnie z opracowaną i zatwierdzoną dokumentacją techniczną. Wyżej
wymieniona dokumentacja stanowi integralną część niniejszej specyfikacji, z
zastrzeżeniem, że wszystkie wskazania z nazwy materiałów i urządzeń należy
rozumieć, jako określenie wymaganych parametrów technicznych lub
standardów jakościowych. Oznacza to, że zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo
zamówień publicznych, zamawiający dopuszcza stosowanie materiałów i
urządzeń równoważnych o parametrach nie niższych niż podane w
dokumentacji projektowej. Na wykonawcy ciąży obowiązek udowodnienia, iż
proponowane materiały i urządzenia są równoważne. W przypadku składania
oferty, w których wykonawca proponuje materiały i urządzenia równoważne, do
oferty należy dołączyć w formie tabeli wykaz proponowanych materiałów i
urządzeń równoważnych, wraz z dokumentami stwierdzającymi w sposób
jednoznaczny ich równoważność. Brak wskazania w ofercie propozycji
zastosowania materiałów i urządzeń równoważnych oznaczać będzie, że
przedmiot zamówienia zostanie wykonany przy zastosowaniu urządzeń i
materiałów przyjętych w projekcie budowlanym."

Odnosząc się do zarzutu odwołującego w zakresie naruszenia art. 29 ust. 1-
3 ustawy Prawo zamówień publicznych z powodu opisania przedmiotu
zamówienia, który utrudnia uczciwą konkurencję, w tym określenie cech
wskazujących na jednego producenta, a także opisanie przedmiotu zamówienia,
w sposób nadmiernie rygorystyczny, nieuzasadniony potrzebami
zamawiającego, a przez to bezpodstawnie ograniczający krąg wykonawców
zdolnych do wykonania zamówienia, KIO uznała, że ten zarzut, co do zasady za
chybiony.

Krajowa Izba Odwoławcza jednak uznał, że trudno w ogóle określić w
spornym zakresie, jaki konkretnie produkt, oprócz wymienionego wprost w
specyfikacji istotnych warunków zamówienia, został dopuszczony jako
równoważny - spełniający warunki tej specyfikacji.

W tym zakresie Krajowa Izba Odwoławcza podała, że zgodnie z art. 82 ust.
3 ustawy Prawo zamówień publicznych treść oferty musi odpowiadać treści
specyfikacji istotnych warunków zamówienia - natomiast w przedmiotowym
przypadku, takie stwierdzenie jest, jeśli nie niemożliwe, to, co najmniej
wyjątkowo utrudnione, zaś zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 ustawy Prawo
zamówień publicznych przedmiot zamówienia opisuje się w sposób
jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i
zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności
mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.

W tych warunkach, według Krajowa Izba Odwoławcza oznacza to, że
zamawiający tak musi opisać przedmiot zamówienia, aby wykonawcy nie mieli
wątpliwości, jakie usługi i jaki produkt oraz na jakich warunkach mogą (muszą)
zaoferować zamawiającemu, aby ten uznał ich ofertę za spełniającą wymagania
specyfikacji istotnych warunków zamówienia, a przy tym, jak tę ofertę
skonstruować, aby mogła być ona uznana za najkorzystniejszą. W niniejszym
postępowaniu kwestia ta dotyczyłaby rozstrzygnięcia, jaką nawierzchnię
poliuretanową (jak wykonywaną) należy zaoferować zamawiającemu, oprócz
opisanej w STWiOR, by została ona uznana za równoważną, a przy tym z
odpowiednio konkurencyjną ceną.

W związku z powyższym, zdaniem Krajowa Izba Odwoławcza,
zamawiający powinien określić, jakie parametry, materiały, technologie uzna za
równoważne do opisanych przez siebie.

W dalszej części Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że z zachowania
zamawiającego wynika, że zostanie to ustalone podczas badania ofert, przy
czym nawet komisja przetargowa - będąca, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy
Prawo zamówień publicznych, zespołem powoływanym właśnie do badania i
oceny ofert - nie jest w stanie tego ustalić (zostanie to powierzone „ekspertom").

Z tego Krajowa Izba Odwoławcza wyciągnęła wniosek, że właściwe
określenie przedmiotu zamówienia w tym zakresie miało zostać dokonane w
spornej sprawie na etapie badania ofert, przez nieokreślone osoby i na podstawie
niewiadomych kryteriów.

Ponadto, zdaniem Krajowa Izba Odwoławcza dokonanie porównania
parametrów zawartych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia i w
ofertach musi być obiektywnie możliwe nawet bez posiadania specjalnych
wiadomości. Natomiast w tym przypadku jest to niemożliwe z powodu braku
określenia parametrów, które mają być podstawą tego porównania.

W konsekwencji Krajowa Izba Odwoławcza uznała takie zachowanie
zamawiającego za niedopuszczalne na gruncie systemu zamówień publicznych.

Naruszenie zasady opisanej w art. 29 ust. 1 ustawy Prawo zamówień
publicznych spowodował, według Krajowej Izby Odwoławczej, naruszenie
przepisu ust. 2 tego artykułu, ponieważ takie opisanie, a raczej - nieopisanie,
przedmiotu zamówienia niewątpliwie utrudnia uczciwą konkurencję.

W związku z faktem, iż w przedmiotowym postępowaniu zostały już
złożone oferty, zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, niemożliwa jest
modyfikacja specyfikacji istotnych warunków zamówienia, a jej wada jest na
tyle poważna, iż konieczne jest unieważnienie postępowania na podstawie art.
93 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień
publicznych, ponieważ wady specyfikacji istotnych warunków zamówienia
może być wyłącznie dokonanie wyboru oferty z rażącym naruszeniem ustawy
(niezgodnie z jej podstawowymi założeniami).

Krajowa Izba Odwoławcza uznała za bezzasadny zaś zarzut odwołującego
naruszenia art. 25 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i § 3
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 maja 2006r. w sprawie
rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawców oraz
form, w jakich te dokumenty mogą być składane - poprzez żądanie dokumentów
zbędnych do przeprowadzenia postępowania oraz niedopuszczalnych na
podstawie wskazanych przepisów, tj. aprobaty ITB oraz certyfikatu IAAF First
Class.

Jak wskazała Krajowa Izba Odwoławcza, zgodnie z pełnym brzmieniem
części VII pkt 1 ppkt 6 specyfikacji istotnych warunków zamówienia w celu
potwierdzenia, że tworzywo poliuretanowe oferowane do wykonania
nawierzchni syntetycznej poliuretanowej odpowiada wymaganiom określonym
przez zamawiającego, wykonawcy musieli przedstawić w ofercie m.in.
dokument potwierdzający, iż obiekt z zainstalowanym oferowanym systemem
nawierzchni uzyskał certyfikat First Class IAAF oraz aprobatę ITB lub
rekomendację ITB lub inny dokument (atest, certyfikat, wyniki badań, itp.)
wydany przez instytucję uprawnioną do badania i certyfikowania wyrobów,
potwierdzający, że oferowana nawierzchnia posiada żądane parametry.

W tych warunkach, zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, aprobata ITB
nie była jedynym dokumentem wymaganym przez zamawiającego, wobec czego
argumentacja odwołującego dotycząca ograniczeń, jakie to żądanie nakłada na
wykonawców, jest chybiona. Również żądanie certyfikatu IAAF First Class, a
nie „zwykłego" certyfikatu IAAF nie zostało uznane za nieuzasadnione,
ponieważ różni się on od zwykłego certyfikatu IAAF tym, że badania
nawierzchni przeprowadzane są na stadionie, a nie tylko w warunkach
laboratoryjnych. Zatem certyfikat IAAF First Class w sposób bardziej pełny niż
inny certyfikat IAAF potwierdza jakość nawierzchni i nie można odmówić
zamawiającemu możliwości stwierdzenia jej jakości w ten sposób.

W konsekwencji, według Krajowej Izby Odwoławczej, wymaganie takie
nie narusza również § 3 ww. rozporządzenia, nawet, jeśli uznać, że dokumenty
te nie znajdują się wśród wymienionych w tym przepisie, ponieważ wymienione
w nim są jedynie przykładowe dokumenty, o czym miało stanowić użyte
określenie „w szczególności".

Skargę od powyższego wyroku złożył zamawiający, który wniósł o zmianę
zaskarżonego orzeczenia w całości poprzez oddalenie odwołania POLCOURT

SA oraz o zasądzenie na rzecz wnoszącego skargę kosztów postępowania
według norm przepisanych.

Zamawiający zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów
prawa materialnego art. 29 st. 1, 2 i 3 w związku z art. 82 ust. 3 i art. 30 ust. 5
ustawy prawo zamówień licznych, poprzez przyjęcie, że przedmiot zamówienia
został opisany w specyfikacji istotnych warunków zatrudnienia w sposób
wadliwy, uniemożliwiający złożenie ofert i utrudniający ich ocenę.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na początku należy wskazać, że Krajowa Izba Odwoławcza nie uwzględniła
w praktycznie wszystkich zarzutów, zawartych w odwołaniu POLCOURT SA.

Jedynym argumentem, który został przyjęty jako podstawa wydania
niekorzystnego (dla zamawiającego) orzeczenia, był argument, że specyfikacja
istotnych warunków zamówienia (SIWZ) naruszyła zasady postępowania przy
udzieleniu zamówienia publicznego, wskazane w art. 29 ust 1-3 ustawy pzp.
Zarzuty dotyczą niewłaściwego opisania w SIWZ przedmiotu zamówienia, w
części dotyczącej sposobu wykonania nawierzchni bieżni stadionu. Przy czym
istotą zarzutu Krajowej Izby Odwoławczej jest brak określenia sposobu oceny
ofert równorzędnych. Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej zamawiający
powinien określić, jakie parametry nawierzchni zostaną użyte za równorzędne, tak,
aby możliwe było obiektywne ustalenie, czy oferty równorzędne spełniają
wymagania SIWZ. Ustalenie to, według Krajowej Izby Odwoławczej, musi być
dokonane przez osoby oceniające oferty, które nie muszą posiadać
specjalistycznej wiedzy.

Z przedstawioną argumentacją nie sposób się zgodzić.

Krajowa Izba Odwoławcza przyznała, co należy podkreślić, że przedmiot
zamówienia nie został opisany w sposób zbyt rygorystyczny, lecz jedynie brak
było jednoznacznego określenia, w jaki sposób będą oceniane oferty
równorzędne do określonych w SIWZ.

W tym miejscu należy zauważyć, że powyższy zarzut nie był zgłoszony w
proteście przez odwołującego, w konsekwencji, co do zasady nie mógł być
uwzględniony w postępowaniu przed Krajową Izbą Odwoławczą. Przeszkodą była
treść przepisu art. 191 ust. 3 zd. 1 pzp (w treści sprzed zmian obowiązujących od
24 października 2008r.).

Co prawda, izba bierze pod uwagę z urzędu okoliczności skutkujące
unieważnieniem postępowania o udzielenie zamówienia, w takim przypadku
Izba wydaje wyrok /art. 191 ust. 3 zd. 2 pzp/.

Zdaniem Sądu Okręgowego nie zachodziły okoliczności skutkujące
unieważnieniem przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia,
albowiem postępowanie nie było obarczone wadą uniemożliwiającą zawarcie
ważnej umowy w sprawie zamówienia publicznego, a właśnie na taką podstawę
prawną powołała się Krajowa Izba Odwoławcza w uzasadnieniu swojego
rozstrzygnięcia (art. 93 ust. 1 pkt 7 pzp, w treści sprzed zmian obowiązujących
od 24 października 2008r.).

Taki wniosek wynika z tego, że przedmiotowe postępowanie przetargowe
nie było obarczone wadą uniemożliwiającą zawarcie ważnej umowy w sprawie
zamówienia publicznego, ponieważ zamawiający nie dokonał wyboru oferty,
dlatego nie można było powołać się na podstawę rozstrzygnięcia przepisu art.
146 ust. 1 pkt 5 ustawy o zamówienia publicznych.

Wadliwość wykładni w/w przepisów skutkowała już koniecznością zmiany
zaskarżonego rozstrzygnięcia na podstawie art. 198 ust. 2 pzp.

Niemniej, za mylne należy również uznać przyjęcie przez Krajową Izbę
Odwoławczą, że brak było jednoznacznego określenia przez zamawiającego, w
jaki sposób będą oceniane oferty równorzędne do określonych w SIWZ.

Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie, ponieważ zamawiający
wystarczająco precyzyjnie opisał przedmiot zamówienia w specyfikacji
istotnych warunków umowy wskazując, że przedmiot zamówienia należy
wykonać zgodnie z opracowaną i zatwierdzoną dokumentacją techniczną, która
stanowi integralną część specyfikacji oraz to, że określenie wymaganych
parametrów technicznych lub standardów jakościowych oznacza dopuszczenie
stosowania materiałów i urządzeń równoważnych o parametrach nie niższych
niż podane w dokumentacji projektowej.

SIWZ w części IV dotyczącej opisu przedmiotu zamówienia-nawierzchni
kompleksu sportowego oraz w Specyfikacji technicznej wykonania i odbioru
robót - STWiOR (str.50-54) stanowiącej część specyfikacji istotnych
warunków zamówienia są precyzyjne i wystarczą komisji przetargowej na oceną
przedstawionych ofert.

Ponadto zamawiający jednoznacznie wskazał w SIWZ, że oferent
stosowanie materiałów i urządzeń równoważnych o parametrach nie niższych
niż podane w dokumentacji projektowej powinien udowodnić, że proponowane
materiały i urządzenia są równoważne i w tym celu powinien dołączyć w formie
tabeli wykaz proponowanych materiałów i urządzeń równoważnych wraz z
dokumentami stwierdzającymi w sposób jednoznaczny ich równoważność.

Ponadto należy podkreślić, że zamawiający, co było bezsporne, określił
wymogi dotyczące nawierzchni bieżni boiska w sposób zgodny z projektem
budowlanym. Projekt ten w sposób ścisły określił rodzaj nawierzchni, jej
grubość (14 mm) oraz pozostałe parametry. Skoro SIWZ nie mogła być
sprzeczna z projektem budowlanym, dlatego zawiera ona zapisy analogiczne,
jak te określone w projekcie. Tak, więc, SIWZ jako zgodna z projektem
budowlanym nie może być uznana za wadliwą. Zamawiający nie miał, bowiem
możliwości określenia w SIWZ parametrów zamawianych robót budowlanych
w sposób sprzeczny z projektem budowlanym, na co słusznie powoływał się
zamawiający oraz przystępujący.

Zauważyć należy także, że uwzględniając zasady udzielania zamówień
publicznych, SIWZ określał wyraźnie, iż podane parametry nawierzchni (w tym
jej grubość) mogą być spełnione, jeżeli oferent złoży ofertę równoważną. Takie
określenie sposobu złożenia oferty jest całkowicie zgodne z art. 82 ust. 2 pzp,
gdyż umożliwia złożenie oferty przewidującej rozwiązania równoważne z
zawartymi w SIWZ.

Zgodnie zaś z treścią art. 29 ust. 3 pzp przedmiotu zamówienia nie można
opisywać przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia,
chyba, że jest to uzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia i zamawiający
nie może opisać przedmiotu zamówienia za pomocą dostatecznie dokładnych
określeń, a wskazaniu takiemu towarzyszą wyrazy "lub równoważny".

W SIWZ zamawiający bezspornie, o czym była mowa wyżej, dopuścił
składanie ofert równoważnych do opisywanych w specyfikacji.

W tym zakresie należy przytoczyć treść art. 30 ust. 5 ustawy pzp, który
stanowi, że wykonawca, który powołuje się na rozwiązania równoważne
opisywanym przez zamawiającego, jest obowiązany wykazać, iż oferowane
przez niego dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają wymagania
określone przez zamawiającego.

W tych warunkach sama treść podanego wyżej przepisu wskazuje na to, że
ten, kto powołuje się na rozwiązania równoważne, powinien wykazać właściwą
jakość oferowanych przez siebie rozwiązań.

W konsekwencji Krajowa Izba Odwoławcza niezasadnie uznała, że
zamawiający nie opisał w sposób dokładny, co rozumie przez ofertę
równoważną. W tej części należy zwrócić uwagę na cytowany już zapis części
IV ust. 4 i 5 SIWZ.

W tej sytuacji, wbrew ustaleniom Krajowej Izby Odwoławczej,
zamawiający wystarczająco precyzyjnie i w sposób zgodny z ustawą prawo
zamówień publicznych określił zasady uznania oferty za równoważną. Zasady te
są zgodne z regułami opisanymi w ustawie, nikogo nie dyskryminują i nie
utrudniają uczciwej konkurencji.

Mając i powyższe na uwadze na podstawie art. 198 ust. 2 pzp należałoby
również zmienić zaskarżony wyrok i oddalić odwołanie POLCOURT SA.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na zasadzie art. 98 § 1 i 3 kpc.

właściwe podpisy
iść świadczę
UETARZ SĄDOWY

(Kowalska
'RU. 2008

11