Sygn. akt IX Ga 167/10

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 czerwca 2010 r.

Sąd Okręgowy w Lublinie IX Wydział Gospodarczy

w składzie:

Przewodniczący -    Sędzia    SO Wojciech Turżański    (spr.)

Sędziowie:    SO Liliana Stępkowska

SO Beata Błotnik

Protokolant    Sabina Tutalak

po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. w Lublinie

na rozprawie

sprawy ze skargi członków konsorcjum: Budimex Spółki Akcyjnej w Warszawie, Ferrovial
Agroman Spółki Akcyjnej w Madrycie i Mostostal Kraków Spółki Akcyjnej w Krakowie
z udziałem zamawiającego Lubelski Węgiel Spółki Akcyjnej w Bogdance
i członków konsorcjum: Mostostal Warszawa Spółki Akcyjnej w Warszawie i Acciona
Infraestructuras Spółki Akcyjnej w Madrycie

na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie

z dnia 12 kwietnia 2010 r.

sygn. akt KIO/UZP 469/10

I.    zmienia wyrok w zaskarżonym zakresie w ten sposób, że unieważnia wybór
oferty uczestnika postępowania - konsorcjum Mostostal Warszawa Spółki
Akcyjnej w Warszawie i Acciona Infraestructuras Spółki Akcyjnej w Madrycie
i nakazuje powtórzenie czynności badania, oceny i wyboru ofert,

II.    kosztami postępowania obciąża zamawiającego - Lubelski Węgiel Spółkę
Akcyjną w Bogdance i zasądza od niego na rzecz odwołującego się

konsorcjum Budimex Spółki Akcyjnej w Warszawie, Ferrovial Agroman Spółki
Akcyjnej w Madrycie i Mostostal Kraków Spółki Akcyjnej w Krakowie kwotę
5.839 zł (pięć tysięcy osiemset trzydzieści dziewięć złotych) tytułem kosztów
postępowania odwoławczego skargowego.

Sygn. akt IX Ga 167/10

Uzasadnienie

Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2010 r. w łącznie
rozpoznanych sprawach o sygnaturach akt KIO/UZP 433/10 oraz KIO/UZP 469/10 na skutek
odwołania konsorcjum firm: Mostostal Warszawa Spółki Akcyjnej w Warszawie i Acciona
Infraestructuras Spółki Akcyjnej w Madrycie oraz konsorcjum firm: Budimex Spółki
Akcyjnej w Warszawie, Ferrovial Agroman Spółki Akcyjnej w Madrycie i Mostostal Kraków
Spółki Akcyjnej w Krakowie od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Lubelski Węgiel
Spółki Akcyjnej w Bogdance protestów uwzględniła oba odwołania, w pierwszym przypadku
w całości, w drugim przypadku w zakresie dwóch pierwszych zarzutów dotyczących
konsorcjum Linter i nakazała unieważnienie czynności wyboru oferty, powtórzenie czynności
badania i oceny ofert z uwzględnieniem okoliczności i wynikających z nich konsekwencji
wskazanych w uzasadnieniu. Rozstrzygnęła także o kosztach postępowania.

W odwołaniu, w części nieuwzględnionej prze Izbę, konsorcjum Budimex zarzuciło
zamawiającemu zaniechanie odrzucenia oferty konsorcjum Mostostal na podstawie art. 89
ust. 1 pkt 2 p.z.p. Stało się tak pomimo tego, że zamawiający wskazał w § 3 ust. 1 wzoru
umowy oraz załącznika nr 6 do SIWZ , iż wymaga, aby harmonogram rzeczowo - finansowy
zawierał zestawienie w układzie miesięcznym przepływów finansowych dla całego
czasokresu trwania umowy. Ponadto w § 15 ust. 2, 3 i 4 wzoru umowy zamawiający
zastrzegł, że rozliczenie wykonawcy z tytułu wykonanych etapów robót, obiektów lub ich
części określonych w harmonogramach realizacyjnych, o których mowa w § 2 ust. 6 i 8 wzoru
umowy będą następowały nie częściej niż raz w miesiącu kalendarzowym, w odstępach nie
krótszych niż 4 tygodnie, a suma wynagrodzenia netto wynikająca z częściowych faktur VAT
dotyczących każdego obiektu nie może przekroczyć 85% kwoty wynagrodzenia netto za ten
obiekt określonej w harmonogramie rzeczowo - finansowym. Ponadto łączna wartość
wynagrodzenia netto, wynikająca z wystawionych częściowych faktur VAT nie mogła
przekroczyć 95% kwoty maksymalnego wynagrodzenia netto, przy czym zgodnie
z wymaganiami zamawiającego wynagrodzenie za wykonanie świadczeń i obowiązków
określonych w umowie, zakończonych przed podpisaniem protokołów odbioru technicznego
bez zastrzeżeń, łączna wartość wynagrodzenia wynikająca z faktur częściowych
wystawionych przez wykonawcę nie mogła przekroczyć 85% maksymalnego wynagrodzenia
netto. W harmonogramie rzeczowo - finansowym w pozycji Razem I - XXIV wskazano, ze
po zakończeniu robót budowlanych (czyli po 15 miesiącu realizacji umowy) konsorcjum
Mostostal zafakturuje łącznie 95,25% oferowanej ceny, co w sposób oczywisty przekracza
wartość 85% wynagrodzenia.

Krajowa Izba Odwoławcza nie podzieliła tego zarzutu, a swoje stanowisko w tym
zakresie umotywowała w sposób następujący:

W części I Instrukcja dla wykonawców Rozdz. VI pkt 1 ppkt 12 zamawiający
wymagał załączenia do oferty harmonogramu rzeczowo - finansowego zgodnie ze wzorem
określonym w załączniku nr 6 do SIWZ. Wzór określał podstawowy zakres harmonogramu tj.
harmonogram robót i zestawienie, w układzie miesięcznym, przepływów finansowych dla
całego czasu trwania umowy. Warunki sporządzenia tego dokumentu określono szczegółowo
we wzorze umowy stanowiącym załącznik do SIWZ. Zgodnie z § 1 ust. 2 pkt. 8 strony
zgodnie ustaliły, że załącznikiem nr 4 do umowy będącym integralną jej częścią będzie
harmonogram rzeczowo - finansowy sporządzony przez wykonawcę i dołączony do oferty.
W § 2 ust. 4 i 5 wzoru umowy zamawiający zastrzegł, że w terminie 21 dni od daty zawarcia
umowy ma prawo wnieść zmiany i uwagi do harmonogramu rzeczowo - finansowego. Takie
zmiany możliwe są też na etapie wykonywania umowy. We wzorze umowy przewidziano
możliwość częściowego odbioru robót, wystawiania faktur częściowych i zapłatę należności
z tych faktur, z tym zastrzeżeniem, ze łączna wartość wynagrodzenia netto nie może
przekroczyć 85% (w uzasadnieniu omyłkowo wskazano 95%) kwoty maksymalnego
wynagrodzenia netto. Fakturę częściową na kolejne 10% wynagrodzenia netto wykonawca
może wystawić po podpisaniu bez zastrzeżeń protokołu odbioru technicznego i przekazania
do eksploatacji maszyn, urządzeń i instalacji (§ 6 ust 1, § 10-13, § 15 pkt 1-4 wzoru umowy).
W projekcie umowy określone są dwa harmonogramy. Harmonogram rzeczowo - finansowy
i harmonogramy realizacyjne.

Izba zajmuje - takie samo jak konsorcjum Budimex - stanowisko, że harmonogram
rzeczowo - finansowy ma charakter dokumentu merytorycznego, który nie podlega
uzupełnieniu, ani poprawie. W ocenie Izby wskazywana przez odwołującego konsorcjum
Budimex niezgodność nie ma miejsca i ma charakter wyłącznie hipotetyczny. W ocenie Izby
nie bez znaczenia dla okoliczności sprawy pozostaje fakt, że postanowienia SIWZ,
odpowiedzi na pytania, a przede wszystkim wzoru umowy mają charakter nad wyraz zawiły
i pozostawiający możliwość interpretacji takich, jak przedstawił to odwołujący jak
i przystępujący. Niejednokrotnie nie wiadomo do końca, który zapis odnosi się do
harmonogramu rzeczowo - finansowego, a który tylko do harmonogramów realizacyjnych.
Izba stwierdziła, że dokonała wnikliwej analizy przede wszystkim wzoru umowy. Brak
konsekwencji w niektórych jej zapisach, w nazewnictwie, liczne odesłania, brak precyzji
wymagał dokonania wykładni nie tylko językowej, ale także systemowej i celowościowej.
W konsekwencji Izba uznała, że kwestia fakturowania, a tym samym wielkości procentowych
i płatności jest związana z harmonogramem realizacyjnym, a ściśle z harmonogramami. Nie
bez znaczenia jest także wstępny charakter harmonogramu rzeczowo - finansowego.

Zdaniem Izby całą argumentację odwołujący się oparł na niezgodności harmonogramu
rzeczowo - finansowego, czyli treści oferty z treścią SIWZ, a w szczególności wzoru umowy.
Jednak wielkości procentowe podnoszone w odwołaniu, a niezaprzeczalnie wynikające
z umowy były wiążące dla wykonawców nie na etapie harmonogramu rzeczowo -
finansowego, ale harmonogramów realizacyjnych, nie objętych regulacją SIWZ.
W konsekwencji nie chodzi o zmianę harmonogramu rzeczowo - finansowego, czyli de facto
oferty po zawarciu umowy, na podstawie zapisów to dopuszczających, a zgodnych z art. 144
ust. 1 p.z.p., ale o postanowienia wzoru umowy, które w tym zakresie milczały albo co
najwyżej nie były do końca precyzyjne. Izba uznała za bezsprzecznie ujęcie harmonogramu
w układzie miesięcznym z wyeksponowaniem przepływów finansowych za nie mające
charakteru sprzeczności merytorycznej treści oferty z treścią SIWZ.

Z tych względów oddaliła odwołanie w tym zakresie na podstawie art. 191 ust. 1 p.z.p.

Skargę na wyrok złożyło konsorcjum firm: Budimex Spółki Akcyjnej w Warszawie,
Ferrovial Agroman Spółki Akcyjnej w Madrycie i Mostostal Kraków Spółki Akcyjnej
w Krakowie.

Skarżący zarzucił wyrokowi naruszenie:

-    przepisów art. 89 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 7 ust. 1 p.z.p., poprzez ich niewłaściwe
zastosowanie tj. uznanie, że treść harmonogramu rzeczowo - finansowego złożonego przez
konsorcjum, którego liderem jest Mostostal Warszawa odpowiada treści SIWZ, wobec czego
oferta uczestnik nie podlega odrzuceniu,

-    naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na jego wynik, a mianowicie:

•    art. 188 ust. 5 p.z.p. poprzez nie uznanie za udowodnionej okoliczności

faktycznej, którą uczestnik przyznał na rozprawie, że złożony przez niego
harmonogram rzeczowo - finansowy zawiera jedynie zestawienie wartości
nie zaś, jak wymagano tego zgodnie z SIWZ, zestawienie przepływów
finansowych,

•    art. 188 ust. 7 p.z.p. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału

dowodowego oraz sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego
w sprawie materiału dowodowego tj. uznanie, że treść harmonogramu
rzeczowo - finansowego złożonego przez uczestnika postępowania
odpowiada wymaganiom określonym przez zamawiającego oraz że zawiera
zestawienie miesięcznych przepływów finansowych, podczas gdy
w rzeczywistości nie spełnia tych wymagań, a także, że zapisy wzoru umowy
dotyczące wielkości procentowych wynagrodzenia, które należy ująć
w harmonogramie odnoszą się do harmonogramów realizacyjnych nie zaś do
harmonogramu rzeczowo - finansowego,

•    art. 190 ust. 1 i 2 p.z.p. poprzez zaniechanie dostatecznego wyjaśnienia sprawy

poprzez uznanie, ze zapisy SIWZ istotne dla rozpoznania sprawy są
niejednoznaczne i zawiłe, wobec czego nie jest możliwe ustalenie, które
zapisy SIWZ mają zastosowanie do wymaganego na etapie składania ofert
harmonogramu rzeczowo - finansowego i oparcie oceny w tym zakresie na
zasadzie, ze nieprecyzyjne postanowienia SIWZ nie mogą działać na szkodę
wykonawców oraz poprzez dokonanie wykładni celowościowej i systemowej
postanowień SIWZ.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i zmianę zaskarżonego
wyroku w zakresie uwzględnienia zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2
oraz art. 7 ust. 1 p.z.p., a także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania
poniesionych przed Sądem Okręgowym i Krajową Izbą Odwoławczą.

W uzasadnieniu skargi skarżący wykonawca wskazał, że Izba uznała za zgodną
z prawem sytuację, w której konsorcjum Mostostal naruszając zasadę płatności
wynagrodzenia (85%, /10% / 5%) uzyskało niedozwolone korzyści w postaci wcześniejszych
płatności wynagrodzenia, co z całą pewnością pozwoliło temu wykonawcy na obniżenie ceny
oferty. Zarzucił nadto, że Izba dokonując oceny materiału dowodowego dokonała
rozszerzającej interpretacji postanowień SIWZ prowadząc do zmiany treści SIWZ po
upływie terminu składania ofert. W piśmie procesowym z dnia 31 maja 2010 r. skarżący
podtrzymał swoje stanowisko.

W odpowiedzi na skargę zamawiający wniósł o oddalenie skargi w całości
i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy

Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2010 r. pełnomocnicy skarżącego poparli złożoną
skargę. Pełnomocnicy zamawiającego wnieśli o jej oddalenie lub ewentualnie o jej
odrzucenie. Pełnomocnicy uczestnika konsorcjum Mostostal przyłączyli się do stanowiska
zamawiającego.

Rozpoznając skargę Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należało rozpoznać zarzut formalny zgłoszony przez
zamawiającego.

Zamawiający stoi na stanowisku, że skarżący winien być wezwany do uiszczenia
brakującej opłaty od skargi lub że jego skarga winna zostać odrzucona, skoro nie została
wniesiona od niej opłata w należnej wysokości. Zamawiający odwołuje się do treści art. 34
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r.,
nr 90, poz. 594 tekst jedn. ze zm.) w brzmieniu nadanym mu na mocy art. 2 ustawy z dnia
5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z dnia 7 grudnia 2009 r. nr 206 poz. 1591).

Stanowisko to nie jest prawidłowe. Zmiana art. 34 powołanej ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych weszła w życie z dniem 22 grudnia 2009 r. (art. 5 ustawy
z dnia 5 listopada 2010 r.). Jednakże art. 3 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 5 listopada 2009 r.
stanowi, że do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego oraz konkursów
wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Oczywistym jest, że postępowanie o udzielenie zamówienia, będącego przedmiotem skargi,
wszczęte zostało przed wejściem w życie opisanej zmiany przepisów. Przy tym środki
ochrony prawnej wymienione w Dziale VI ustawy Prawo zamówień publicznych są częścią
procedury związanej z udzieleniem zamówienia, a zamieszczenie przepisów o tych środkach
w odrębnym dziale ma charakter wyłącznie porządkowy i nie uprawnia do wniosku, że
postępowanie przed sądem okręgowym wywołane skargą nie jest częścią procedury
związanej z udzieleniem zamówienia. W konsekwencji stwierdzić należy, że uiszczona od
skargi opłata w kwocie 3.000 zł jest zgodna z art. 34 powołanej ustawy o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych w brzmieniu sprzed wejścia w życie opisanej zmiany.

Przechodząc do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, iż są one
uzasadnione.

Nie jest prawidłowe stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej wyrażone
w uzasadnieniu wyroku, że niezgodność harmonogramu rzeczowo - finansowego ma
charakter wyłącznie hipotetyczny. Izba powołuje się na dokonaną wykładnię językową,
systemową i celowościową wzoru umowy konieczną - zdaniem Izby - z uwagi na brak
konsekwencji w niektórych jej zapisach, w nazewnictwie, liczne odesłania oraz brak precyzji.
Jednakże poza wskazaniem paragrafów umowy będących przedmiotem takiej wykładni nie
przedstawiła konkretnych wyników wykładni językowej, systemowej i celowościowej
poszczególnych zapisów umowy zawartych w powołanych w uzasadnieniu paragrafach.
Przede wszystkim zaś podzielić należy stanowisko skarżącego, że taka rozszerzająca
interpretacja SIWZ, odpowiedzi na zapytania i wzoru umowy dokonana po otwarciu ofert
prowadzi do dowolnej zmiany warunków umowy. Narusza tym samym podstawowe zasady
zamówień publicznych wyrażone w art. 7 ust. 1 p.z.p. - zachowanie uczciwej konkurencji
i równego traktowania wykonawców.

Co więcej, nie zachodziła potrzeba interpretacji dokonanej przez Izbę, bowiem clara
non sunt interpretanda. Krajowa Izba Odwoławcza prawidłowo ustaliła, że w części
I Rozdziału VI pkt 1 ppkt 12 SIWZ zamawiający wymagał załączenia do oferty
harmonogramu rzeczowo - finansowego zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 6
do SIWZ. Wzór umowy określał podstawowy zakres harmonogramu rzeczowo - finansowego
tj. harmonogram robót i zestawienie, sporządzone w układzie miesięcznym, przepływów
finansowych dla całego czasu trwania umowy. Harmonogram rzeczowo - finansowy jest
integralną częścią umowy (§ 1 ust. 2 pkt. 8 wzoru umowy) i jako taki jest częścią oferty. Tym
samym musi być zgodny z SIWZ i postanowieniami wzoru umowy. Pojęć: harmonogram
realizacyjno - finansowy i harmonogram realizacyjny nie można pomylić.

Harmonogram rzeczowo - finansowy winien określać etapy realizacji przedmiotu
zamówienia w tym, wydania zamawiającemu poszczególnych części robót na podstawie
protokołów odbiorów częściowych robót , wydania zamawiającemu wszystkich robót na
podstawie protokołu końcowego, dokonania odbiorów technicznych oraz dopuszczenia do
użytkowania maszyn, urządzeń i instalacji z równoczesnym wskazaniem odpowiadającym
tym etapom przepływom finansowym. Przepływy finansowe nie mogą być rozumiane inaczej
niż przelewy środków finansowych na konto wykonawcy na zaspokojenie roszczeń o zapłatę
części wynagrodzenia żądanych w fakturach częściowych. Pojęcia przepływów finansowych
nie można zawężać tylko do powstania roszczeń o zapłatę. Harmonogramy realizacyjne to
robocze harmonogramy, zatwierdzane przez zamawiającego wraz z wielobranżowymi
projektami wykonawczymi dla poszczególnych obiektów określonych w harmonogramie
realizacyjno - finansowym. Nie obejmują one przy tym zagadnień finansowych. W żaden
sposób dokumentacja przetargowa przygotowana przez zamawiającego nie nasuwa Sądowi
wątpliwości interpretacyjnych, związanych z pojęciami harmonogram rzeczowo - finansowy
i harmonogram realizacyjny.

Okoliczność, iż w § 2 ust. 4 i 5 wzoru umowy zamawiający zawarł zastrzeżenie, że
w terminie 21 dni od daty zawarcia umowy ma prawo wnieść zmiany i uwagi do
harmonogramu rzeczowo - finansowego nie oznacza, ze mogą to być zmiany dowolne.
Wynikać one mogą np. z potrzeb i możliwości wykonywania poszczególnych robót
w obiekcie, w którym trwa bieżąca działalność gospodarcza, z warunków pogodowych itp.
Nie mogą one natomiast dotykać postanowień SIWZ i wzoru umowy. Takimi
postanowieniami, które nie mogą być zmienione na tej podstawie, są postanowienie
określające maksymalną, łączną wysokość wynagrodzenia z faktur częściowych na poziomie
nie przekraczającym 85% kwoty maksymalnego wynagrodzenia netto, postanowienie
o możliwości wystawienia kolejnej faktury częściowej na kolejne 10% wynagrodzenia netto
po podpisaniu bez zastrzeżeń protokołu odbioru technicznego i przekazaniu do eksploatacji
maszyn, urządzeń i instalacji oraz postanowienia co do zapłaty wynagrodzenia końcowego.

Uczestnik konsorcjum Mostostal w harmonogramie rzeczowo - finansowym zapisał,
że po zakończeniu robót budowlano - montażowych zafakturuje wynagrodzenie w kwocie
217.024,40 zł, a zatem 95,25% oferowanej ceny.

Harmonogram rzeczowo - finansowy nie może być rozumiany jako dokument
posiłkowy mówiący o przerobach, jak twierdził to pełnomocnik konsorcjum Mostostal na
rozprawie przed Izbą. Wykonanie robót i ich wydanie zamawiającemu rodzi obowiązek
podatkowy na podstawie art. 19 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Wykonawca obowiązany jest wystawić
fakturę obejmującą całość wydanych robót i doręczyć ją zamawiającemu. Zamawiający zaś
musi zaspokoić roszczenia wykonawcy w terminach zakreślonych umową. Te okoliczności
związane z zapłatą, które wykonawca winien przedstawić w harmonogramie rzeczowo -
finansowym, nie mogą być modyfikowane przez poniechanie wystawienia faktur lub
zaniżenie żądanego w nich wynagrodzenia. Oznacza to, że wynagrodzenie za poszczególne
etapy robót podlegające odbiorom częściowym winny być wycenione w ofercie wykonawcy
na takim poziomie, by nie przekraczać progów 85%, / 10% / 5%. Prawidłowo skonstruowana
oferta uwzględniająca te maksymalne progi wynagrodzenia zawierałaby oczywiście inną
cenę. Nadto warunkiem modyfikacji przez zamawiającego harmonogramu rzeczowo -
finansowego jest wybór oferty i podpisanie umowy, co oznacza, że oferta musi spełniać
określone przez zamawiającego wymogi. Niedopuszczalne jest zaakceptowanie oferty nie
spełniającej wymogów z założeniem dokonania korekty zaraz po podpisaniu umowy. Byłoby
to oczywiste obejście przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. Korekta taka dopuszczalna byłaby
tylko na skutek okoliczności powstałych po wyborze oferty i podpisaniu umowy z przyczyn
określonych w SIWZ i wzorze umowy. Skoro Izba stoi na stanowisku , że harmonogram
rzeczowo - finansowy ma charakter dokumentu merytorycznego, który nie podlega
uzupełnieniu, ani poprawie, to konsekwentnie zatem powinna stwierdzić, że oferta
konsorcjum Mostostal wymogów zamawiającego nie spełnia.

Stwierdzić zatem należy, iż zamawiający dokonał wyboru oferty, która winna być
odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p.

W tym stanie rzeczy, mając na względzie powołane przepisy, należało orzec jak na
wstępie, stosownie do art. 198f ust. 2 p.z.p.

Rozstrzygniecie o kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi znajduje
uzasadnienie w art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 1 i 2, § 11 ust. 1 pkt 4
oraz § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Na koszty składają się: zaliczony na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych wpis od odwołania
(kwota 2.222 zł), opłata od skargi (kwota 3.000 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa
(kwota 17 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (kwota 600 zł).

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.