Wyrok KIO KIO 1298/26

Sygn. akt: KIO 1298/26

WYROK

Warszawa, dnia 24 kwietnia 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza- w składzie:

Przewodnicząca: Katarzyna Odrzywolska

Protokolantka: Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie z udziałem stron i uczestników postępowania w dniu 21 kwietnia 2026 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20 marca 2026 r. przez wykonawcę ELEKTROTIM S.A. z siedzibą we Wrocławiu

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego, którym jest: TAURON Dystrybucja S.A. Oddział we Wrocławiu z siedzibą we Wrocławiu

przy udziale wykonawcy Elektropaks Sp. z o.o. z siedzibą w Puławach zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1.uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym odrzucenie oferty złożonej przez wykonawcę Elektropaks Sp. z o.o. z siedzibą w Puławach, jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny;

2.kosztami postępowania obciąża zamawiającego TAURON Dystrybucja S.A. Oddział
‎we Wrocławiu z siedzibą we Wrocławiu, i:

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego ELEKTROTIM S.A. z siedzibą we Wrocławiu, tytułem wpisu od odwołania;

2.2.zasądza od zamawiającegona rzecz odwołującego kwotę 23 600 zł 00 gr (dwadzieścia trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga
‎za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie
‎- Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:……………………………….………

‎

Sygn. akt: KIO 1298/26

U z a s a d n i e n i e

TAURON Dystrybucja S.A. Oddział we Wrocławiu z siedzibą we Wrocławiu (dalej: „zamawiający”) prowadzi, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320) - dalej: „ustawa Pzp” postępowanie
‎o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Przebudowa rozdzielni 110kV w stacji 400/110kV R-3 PASIKUROWICE”; znak sprawy: PZP/TD-OWR/10445/2025 (dalej „postępowanie” lub „zamówienie”), o wartości szacunkowej przekraczającej kwoty progów unijnych, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 9 stycznia 2026 r., numer publikacji ogłoszenia 11208-2026, numer wydania Dz.U. S: 6/2026.

W dniu 10 marca 2026 r. zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej w postępowaniu, oferty złożonej przez wykonawcę Elektropaks Sp. z o.o. z siedzibą
‎w Puławach (dalej „Elektropaks” lub „przystępujący”).

W dniu 20 marca 2026 r. przez wykonawcę ELEKTROTIM S.A. z siedzibą
‎we Wrocławiu (dalej „odwołujący”), zostało wniesione odwołanie na czynności i zaniechania zamawiającego w postępowaniu.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie niżej wymienionych przepisów ustawy Pzp:

1)art. 223 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp, poprzez dokonanie niedopuszczalnej, istotnej zmiany treści oferty wykonawcy Elektropaks pod pozorem poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej;

2)art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp poprzez dokonanie niedopuszczalnej poprawy omyłki rachunkowej:

3)art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty zawierającej błąd w obliczeniu ceny oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp z uwagi na fakt, że jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia;

4)art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców;

5)art. 239 ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru oferty, która nie jest najkorzystniejsza
‎z uwagi na błąd w obliczeniu ceny.

Wskazując na powyższe, odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:

1)unieważnienia czynności wyboru oferty Elektropaks;

2)unieważnienia czynności poprawienia omyłki rachunkowej Elektropaks;

3)odrzucenia oferty Elektropaks jako zawierającej błąd w obliczeniu ceny;

4)powtórzenia czynności badania ofert oraz wyboru oferty najkorzystniejszej.

Zamawiający poinformował wykonawców, zgodnie z art. 524 ustawy Pzp, o wniesieniu odwołania, wzywając uczestników postępowania do złożenia przystąpienia.

Wykonawca Elektropaks Sp. z o.o. z siedzibą w Puławach zgłosił swoje przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego.

Zamawiający złożył do akt sprawy pismo procesowe z 14 kwietnia 2026 r., w którym wnosił o oddalenie odwołania w całości i zaprezentował uzasadnienie prawne i faktyczne, dowodząc prawidłowości podjętych w postępowaniu czynności.

W związku z podtrzymaniem przez odwołującego zarzutów i żądań zawartych
‎w odwołaniu, Izba skierowała sprawę do rozpoznania na rozprawie.

Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, przesłaną przez zamawiającego w formie elektronicznej, po zapoznaniu się z treścią odwołania, odpowiedzią na nie, a także po wysłuchaniu stanowisk stron i uczestnika postępowania, złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy ustaliła i zważyła, co następuje

Izba ustaliła, że nie zaszła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy Pzp, skutkujących odrzuceniem odwołania. 

Izba dokonała również badania spełnienia przez odwołującego przesłanek określonych w art. 505 ustawy Pzp, to jest kwestii posiadania przez niego legitymacji do wniesienia odwołania uznając, że wykonawca ma interes we wniesieniu odwołania i uzasadnił powyższe
‎w treści wniesionego odwołania.

Odwołujący jest wykonawcą ubiegającym się o zamówienie i złożył w postępowaniu ofertę, uzyskując wysoką ocenę punktową w kryteriach oceny ofert. Wskutek naruszenia przepisów ustawy Pzp jego oferta nie została wybrana jako najkorzystniejsza, gdyby bowiem zamawiający postąpił zgodnie z przepisami ustawy Pzp, oferta Elektropaks zostałaby odrzucona, a oferta odwołującego byłaby ofertą najkorzystniejszą. Tym samym odwołujący poniósł szkodę polegającą na utracie możliwości uzyskania zamówienia i osiągnięcia zysku, który mógłby osiągnąć w wyniku jego realizacji.

W konsekwencji odwołujący wykazał, że posiada interes w uzyskaniu zamówienia, zgodnie z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, co następuje

Izba ustaliła, że przedmiotem zamówienia, zgodnie z opisem zawartym w specyfikacji warunków zamówienia (dalej „SWZ”) jest (Rozdział II, pkt 2.1.1 SWZ): przebudowanie
‎i przekazanie zamawiającemu do użytkowania rozdzielni 110kV w stacji 400/110kV R-3 Pasikurowice wraz z wprowadzeniem linii WN i SN do nowej rozdzielni 110kV, połączenie nowo wybudowanej rozdzielni 110kV z polami 110kV transformatorów/ autotransformatorów 400/110kV, w tym demontaż rozdzielni napowietrznej 110kV wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w tym z układami tymczasowymi.

W zakresie zarzutów będących przedmiotem odwołania, Izba ustaliła następujący stan faktyczny.

Zgodnie z Rozdziałem III, pkt 4.2 Opis sposobu przygotowania oferty 4.2.1 Zawartość oferty, zamawiający wymagał złożenia wraz z ofertą: (4.2.1.1) Wypełniony Formularz Oferty
‎w formie elektronicznej na Platformie Zakupowej Grupy TAURON; (4.2.1.3) Tabela Elementów Scalonych (TES) - Formularz Wyceny (wg Załącznika nr 11 do SWZ).

Zgodnie z pkt 4.2.3 Opis sposobu obliczenia Ceny (4.2.3.1) Podana w ofercie Cena musi być wyrażona w złotych (PLN) z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Cena musi uwzględniać wszystkie wymagania SWZ oraz obejmować wszelkie koszty, jakie poniesie Wykonawca z tytułu należytej oraz zgodnej z obowiązującymi przepisami realizacji Przedmiotu Zamówienia. (4.2.3.2) Wykonawca podaje Cenę w Formularzu Oferty w formie elektronicznej na Platformie Zakupowej Grupy TAURON. (4.2.3.3) Jeżeli złożono ofertę, której wybór prowadziłby do powstania obowiązku podatkowego Zamawiającego zgodnie z przepisami
‎o podatku od towarów i usług, Zamawiający w celu oceny takiej oferty, dolicza
‎do przedstawionej w niej Ceny podatek od towarów i usług, który miałby obowiązek rozliczyć zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług. Wykonawca, składając ofertę, informuje Zamawiającego, czy wybór oferty będzie prowadzić do powstania u Zamawiającego obowiązku podatkowego, wskazując nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, których dostawa lub świadczenie będzie prowadzić do jego powstania, oraz wskazując ich wartości bez kwoty podatku. (4.2.3.4) Wykonawca skalkuluje ofertę w oparciu o Załącznik nr 11 do SWZ - Tabela Elementów Scalonych (TES) - Formularz Wyceny.

Izba ustaliła, że swoją ofertę w postępowaniu złożył wykonawca Elektropaks, który
‎w tabeli elementów scalonych pod pozycją 2, dotyczącą budowy budynku technologicznego stacji wpisał kwotę 7.416.656,00 zł. Jednocześnie w każdej z pozycji 2.A., 2B., 2.C., 2.D. wpisane zostały równe kwoty - 2.051.164,00 zł.

Zamawiający pismem z 24 lutego 2026 r. poinformował Elektropaks o dokonaniu poprawienia w ofercie tego wykonawcy oczywistej omyłki rachunkowej, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek wskazując, że w związku z zamianą kwoty 7.416.656,00 zł na kwotę 8.204.656,00 zł oferta Elektropaks zmienia się z kwoty (razem)
‎84 100 000,00 zł na kwotę (razem) 76 683 344,00 zł.

Jednocześnie, jak ustaliła Izba w oparciu o wyjaśnienia zamawiającego, złożone
‎w piśmie procesowym (Odpowiedź na odwołanie) z 14 kwietnia 2026 r., że zidentyfikował
‎w ofercie przystępującego omyłkę rachunkową w Załączniku nr 11 do SWZ - Tabeli Elementów Scalonych, która polegała na tym, że pozycje 2.A. do 2.D. (składające się na budowę budynku technologicznego) zostały wycenione każda na kwotę 2 051 164,00 zł netto. Ich suma arytmetyczna wynosi 8 204 656,00 zł netto, podczas gdy w pozycji zbiorczej nr 2 wykonawca wpisał kwotę 7 416 656,00 zł netto. Równocześnie przystępujący, obliczając cenę całkowitą oferty (84 100 000,00 zł), popełnił omyłkę, polegającą na podwójnym naliczeniu kosztów budynku - zsumował on bowiem zarówno kwotę z pozycji nr 2, jak i kwoty z pozycji 2.A.
‎do 2.D. Należy podkreślić, że powyższe nie wynikało z treści pisma, które zamawiający skierował do Elektropaks w postępowaniu z dnia 24 lutego 2026 r.

Zamawiający poinformował o wyborze oferty Elektropaks jako najkorzystniejszej
‎w postępowaniu w dniu 10 marca 2026 r., z którą to decyzją nie zgodził się odwołujący, składając swoje odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 20 marca 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stanowiska stron,
‎a także zakres zarzutów podnoszonych w odwołaniu Izba uznała, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Na wstępie Izba przywoła treść przepisów, które znajdą zastosowanie w niniejszej sprawie.

Przepis art. 223 ust. 1 ustawy Pzp stanowi, że w toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz z uwzględnieniem ust. 2 i art. 187, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści. Ust. 2 tego przepisu stanowi, że zamawiający poprawia w ofercie:

1) oczywiste omyłki pisarskie,

2) oczywiste omyłki rachunkowe, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek,

3) inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty

- niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona.

Zgodnie z ust. 3 w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, zamawiający wyznacza wykonawcy odpowiedni termin na wyrażenie zgody na poprawienie w ofercie omyłki 
‎lub zakwestionowanie jej poprawienia. Brak odpowiedzi w wyznaczonym terminie uznaje się za wyrażenie zgody na poprawienie omyłki.

W myśl art. 226 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, jeżeli:
‎(pkt 10) zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu.

Biorąc pod uwagę dokumentację postępowania, Izba uznała, że zamawiający, dokonując poprawy w ofercie wykonawcy Elektropaks, naruszył przepisy ustawy Pzp.

Izba zwraca uwagę, że ustawodawca wprowadził możliwość poprawienia omyłek
‎w ofercie. Celem wskazanej regulacji jest udzielenie zamówienia wykonawcy, który złożył ofertę najkorzystniejszą i eliminowanie takich sytuacji, w których z powodu nieistotnych omyłek czy niezamierzonych opuszczeń odrzucane byłyby oferty gwarantujące realizację zamówienia zgodnie z jego warunkami.

W niniejszej sprawie zamawiający jednak błędnie uznał, że znajdzie tu zastosowanie przepis art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp i że mamy do czynienia z oczywistą omyłką rachunkową.

Nie jest w sprawie sporne, gdyż przyznał to sam przystępujący, że wypełniając tabelę elementów scalonych w pozycji 2, dotyczącej budowy budynku technologicznego stacji, wpisał kwotę 7.416.656,00 zł. Następnie, w każdej z pozycji, tj. 2.A., 2B., 2.C., 2.D. wpisał równe kwoty 2.051.164,00 zł. Zamawiający z kolei przyjął, że właściwie wpisano kwoty w pozycjach od 2 A do 2 D. W konsekwencji uznał, że skoro suma tych kwot daje kwotę 8.204.656,00 zł., to wykonawca wpisując w poz. 2 kwotę 7.416.656,00 zł. dokonał błędnego sumowania,
‎w związku z czym zamienił ją na kwotę 8.204.656,00 zł.

Ponadto zamawiający stwierdził, że przystępujący, obliczając cenę całkowitą oferty
‎- 84 100 000,00 zł., podwójnie naliczył koszty budynku, dokonując sumowania zarówno kwoty z pozycji nr 2, jak i kwoty z pozycji od 2.A. do 2.D.

Zamawiający, pismem z 24 lutego 2026 r. poinformował Elektropaks, że dokonuje poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek, powołując się na przepis art. 223 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp. Jednocześnie, o ile wskazał na czym polegała omyłka, którą poprawił w poz. 2 Tabeli elementów scalonych (nieprawidłowe obliczenie wartości poz. 2), nie wyjaśnił jednak i nie wskazał z jakich powodów uległa zmianie także wartość całej oferty. Powyższe doprecyzował dopiero w piśmie procesowym - odpowiedzi na odwołanie z 14 kwietnia 2026 r.

Nie sposób jest, w niniejszej sprawie twierdzić, że powyższą omyłkę można było potraktować jako oczywistą omyłkę rachunkową, którą zamawiający mógłby poprawić, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek.

Izba wskazuje, że oczywistą omyłką rachunkowa jest omyłka wynikająca z błędnej operacji rachunkowej na liczbach. Polega na błędnym przeprowadzeniu działań arytmetycznych, a oczywistość takiej omyłki wynika z tego, że z punktu widzenia matematycznego nieprawidłowość wyniku takich działań jest prosta do ustalenia i nie budzi wątpliwości. Z oczywistą omyłką rachunkową mamy więc do czynienia w sytuacji, gdy zostaje popełniony błąd o charakterze arytmetycznym (w szczególności błędne przeprowadzenie działań polegających na dodawaniu, odejmowaniu, mnożeniu, dzieleniu), a fakt jego zaistnienia jest oczywisty, tj. daje się ustalić przez proste sprawdzenie prawidłowości obliczeń i nie jest wątpliwe, jaki powinien być prawidłowy wynik takich działań.

Omyłka rachunkowa ma przy tym charakter oczywisty, jak wskazuje przepis ustawy Pzp, jeżeli możliwym jest odtworzenie, na podstawie opisanego w SWZ przez zamawiającego sposobu obliczenia ceny oferty, gdzie do powstania takiej omyłki doszło. W przedmiotowym postępowaniu zamawiający, w pkt 4.2.3 - Opis sposobu obliczenia ceny, ppkt 4.2.3.4 wskazał jedynie, że wykonawca ma skalkulować swoją ofertę w oparciu o Załącznik nr 11 do SWZ
‎- Tabela Elementów Scalonych (TES) - Formularz Wyceny, nie opisując przy tym w jaki sposób należy kalkulację sporządzić, jakie pozycje wykonawca wypełnić powinien w pierwszej kolejności, a które z nich stanowią wyłącznie konsekwencję dokonanych przez wykonawcę obliczeń np. sumowania określonych składowych.

W konsekwencji nie sposób jest, na podstawie wytycznych opisanych przez zamawiającego w dokumentach zamówienia, stwierdzić która wartość (czy ta podana w poz. 2, czy też może składowe opisane w poz. od 2A do 2D) są prawidłowe. Skoro tak, to nie można mówić, że mamy w tej sprawie do czynienia z błędnym wynikiem obliczeń, uzyskanym
‎na podstawie przyjętego przez zamawiającego wzoru. Ponownie należy wskazać,
‎że stwierdzenie omyłki może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji, w której przebieg działania matematycznego może być prześledzony na podstawie reguł rządzących tym działaniem, wynikających ze sposobu obliczenia ceny oferty, zgodnie z którymi możliwe jest stwierdzenie błędu w jego wykonaniu. Oczywistą omyłkę rachunkową stanowi tylko taki błąd w obliczeniach, popełniony przez wykonawcę, który da się poprawić wyłącznie w jeden sposób, niebudzący żadnych wątpliwości.

W tym przypadku rację ma z kolei odwołujący, że istniały dwa sposoby poprawienia omyłki:

1)przyjęcie, że ustalona przez wykonawcę w poz. 2 kwota główna za budynek jest prawidłowa, a następnie podzielenie jej na 4 i poprawienie wartości składających się
‎na tę sumę (w tabelce wykonawcy zamawiający w poz. 2 miał wpisaną kwotę 7.416.656,00 zł tj. mógł podzielić ją na 4 pozycje - A,B,C,D - co dawałby mu kwotę 1.854.164,00 za każdą pozycję.

2)Przyjęcie, że prawidłowe są kwoty 2.051.164,00 zł z pozycji 2.A., 2B., 2.C., 2.D. w tabeli elementów scalonych, w konsekwencji zsumowanie tych kwot daje wynik 8.204.656,00 zł.

Zamawiający zdecydował się na drugi ze sposobów, przy czym wyjaśniając w piśmie procesowym - odpowiedź na odwołanie z 14 kwietnia 2026 r., w jaki sposób ustalił, że mamy do czynienia z oczywistą omyłką rachunkową w ofercie Elektropaks wyjaśniał, że tabelę elementów scalonych należy traktować jako uproszczony kosztorys, w którym to zasadą jest, że buduje się go metodą „od dołu”, tj. najpierw ustala się wartość konkretnych prac, materiałów, robocizny etc., jako pozycji szczegółowych, a następnie ich suma stanowi wartość całego zadania czy danego etapu. Oferent tym samym w pierwszej kolejności wycenia poszczególne, konkretne zakresy prac (pozycje składowe), a ich suma stanowi wartość pozycji zbiorczej.

Izba argumentacji tej nie podziela. Nawet jeśli rację ma zamawiający, że w taki właśnie sposób przygotowuje się kosztorysy ofertowe, to w niniejszej sprawie w świetle dokumentów zamówienia, brak jest jednoznacznych zapisów, że w taki właśnie sposób wykonawca miał obowiązek konstruować Tabelę elementów scalonych. Równie prawdopodobnym jest zatem, że przyjął najpierw wartość 7.416.656,00 zł., tak jak to wpisał w poz. 2, a następnie chciał podzielić tę kwotę na poszczególne składowe. Jednakże w sytuacji, w której zamawiający nie wymagał w tym postępowaniu złożenia kosztorysów, nie był w stanie stwierdzić które z kwot wpisanych w tabeli są prawidłowe (czy suma, tj. kwota 7.416.656,00 zł. czy też wartości wpisane w poszczególnych wierszach od 2A do 2D, które to dały sumę 8.204.656,00 zł.). Zamawiający nie miał zatem żadnych podstaw wynikających z treści dokumentów zamówienia, ani też dokumentów złożonych wraz z ofertą, aby przyjąć, że właściwa jest kwota 8.204.656,00 zł.

Równie nietrafione są argumenty zamawiającego w zakresie, w jakim powołuje się
‎na poprzednio prowadzone postępowanie (PZP/TD-OWR/07285/2024) i złożony przez przystępującego kosztorys w innym, unieważnionym przetargu na to samo zadanie, który wykazuje tożsamą strukturę, tj. pozycje 2.A-2.D opiewały na równe kwoty (wówczas
‎po 2 603 000,00 zł.). Powyższe ma świadczyć o utrwalonym sposobie kalkulacji ceny przez tego wykonawcę i, jak twierdził zamawiający, pozwalało na jednoznaczne zidentyfikowanie błędu w obecnej ofercie jako omyłki w sumowaniu, a nie błędu w obliczeniu ceny.

Należy podkreślić, że poprzednio prowadzone postępowanie, w którym Elektropaks złożył swoją ofertę, nie może stanowić podstawy do podejmowania decyzji przez zamawiającego w danym postępowaniu. Zamawiający ocenia bowiem wyłącznie treść oferty, która została złożona, opierając się na określonych zapisach SWZ. Nie może czynić założeń czy przypuszczeń odnoszących się do tego, że wykonawca postępuje w określony sposób ubiegając się o wszystkie zamówienia. Co jednak kluczowe, sam fakt, że przystępujący przyjął w poprzednim przetargu równe kwoty w poz. 2.A-2.D w dalszym ciągu nie rozstrzyga czy prawidłowe były wartości składowe i te należało zsumować, uzyskując określony wynik,
‎czy też prawidłowa była suma tych pozycji, wskazana przez Elektropaks w poz. 2 Tabeli,
‎a jedynie należało podzielić tę sumę na cztery, równe kwoty.

Odnosząc się z kolei do argumentacji przystępującego, który wyjaśniał na rozprawie, że doszło do błędnego sumowania pozycji w tabeli, co może mieć miejsce w przypadku wpisywania danych i ich sumowania w programie Excel, Izba wskazuje, że jakkolwiek mogą zdarzyć się błędy w przygotowywaniu ofert, to jednak ich konsekwencje ponieść musi wykonawca, który w sposób niestaranny przygotował swoją ofertę. Należy podkreślić,
‎że podmioty składające swoje oferty w przetargu są profesjonalistami, wobec których stosowany jest miernik podwyższonej staranności. Każdy wykonawca musi zatem dołożyć należytej staranności wypełniając formularze przygotowywane przez zamawiającego,
‎a zamawiający ma obowiązek dokonać ich oceny zgodnie z regułami, które sam ustalił
‎w danym postępowaniu, Nie może, na etapie dokonywania oceny złożonych ofert, od tych reguł odstąpić, gdyż takie działanie prowadzi do naruszenia generalnych zasad, którymi cechować się powinno każde postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, tj. zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji. Jeśli zamawiający w SWZ oczekiwał, że każdy
‎z wykonawców ubiegających się o zamówienie wypełni Tabelę elementów scalonych, zgodnie z wytycznymi opisanymi w dokumentach zamówienia, to ich obowiązkiem było do powyższych wymagań się zastosować, z kolei obowiązkiem zamawiającego dokonać oceny złożonych ofert z uwzględnieniem wymagań, które sam określił w postępowaniu.

Zamawiający, wbrew ustalonym przez siebie regułom, podjął próbę „ratowania” oferty Elektropaks, czyniąc określone założenia odnośnie tego, która z wartości przyjętych w Tabeli elementów scalonych jest prawidłowa, co wykracza poza dopuszczalne granice poprawiania omyłek.

W konsekwencji zaistniała podstawa do odrzucenia oferty przystępującego w oparciu o przepis art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp. Izba wskazuje, że przesłanka odrzucenia oferty
‎w nim przewidziana znajduje zastosowanie wówczas, gdy stwierdzone zostanie istnienie takiego rodzaju błędu, który prowadzi do ustalenia ceny w sposób niezgodny z metodologią określoną przez zamawiającego w dokumentach zamówienia. Błędem w obliczeniu ceny jest zatem każda nieprawidłowość dotycząca elementów składowych ceny lub sposobu jej kalkulacji, która powoduje, że wartość ostatecznie wykazana w ofercie nie odpowiada wartości, jaka zostałaby ustalona przy prawidłowym zastosowaniu reguł obliczeniowych wskazanych w SWZ.

Z taką sytuacją mamy miejsce w niniejszej sprawie, gdyż jak wskazano wcześniej kalkulacja ceny była niespójna a suma pozycji, wyliczona na podstawie wartości opisanych
‎w Tabeli elementów scalonych nie odpowiadała wartości końcowej. Nie było też możliwe,
‎w związku z popełnionymi błędami, dokonanie poprawy przez zamawiającego,
‎bez konieczności poczynienia założeń, które nie wynikały z dokumentów przedłożonych wraz z ofertą i dokonania istotnej ingerencji w strukturę ceny.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku
‎na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu
‎od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437).

Izba orzekła o zasądzeniu od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego w łącznej kwocie 23 600,00 zł., na którą składają się: koszty wpisu w kwocie 20 000,00 zł. oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3 600,00 zł. (ograniczenie do kwoty wynikającej z § 5 pkt 2 lit. b cytowanego wyżej rozporządzenia).

Przewodnicząca: ……………………………