Wyrok KIO KIO 2196/25

Streszczenie orzeczenia

Orzeczenie o sygnaturze KIO 2196/25 zostało wydane przez Krajową Izbę Odwoławczą w dniu 25 czerwca 2025 r.. Sprawa dotyczyła postępowania prowadzonego przez Województwo Pomorskie z siedzibą w Gdańsk w trybie przetarg nieograniczony. Postępowanie odwoławcze zostało umorzone. Rozstrzygnięcie odnosi się do zagadnień: aktualność dokumentów, brak przekazania odwołania, brak przekazania kopii zgłoszenia przystąpienia, umorzenie postępowania odwoławczego, uzasadnienie faktyczne i prawne. W orzeczeniu powołano się na przepisy ustawy Pzp: art. 3, art. 8 ust. 1, art. 433 ust. 1 pkt 3, art. 455 ust. 1, art. 99 ust. 1, art. 447 ust. 1 pkt 1, art. 447 ust. 2, art. 16 ust. 1, art. 452, art. 453, art. 439 ust. 1, art. 439 ust. 2, art. 568 pkt 1, art. 568 pkt 2, art. 552 ust. 1, art. 557, art. 574, art. 575.

Istota sprawy

Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego przez wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopocie. Do postępowania odwoławczego nie zgłoszono innych przystąpień. Izba ustaliła, że Odwołujący w ramach podniesionych żądań domagał się wprowadzenia odpowiednich modyfikacji w: pkt 2 OPZ (str. 37) oraz § 3 ust. 1 pkt 1 umowy (zarzut 1), § 9 ust. 5 pkt 1 umowy (zarzut 2), § 5 ust. 5 pkt 1, § 5 ust....

Treść dokumentu

Pobierz PDF

Sygn. akt: KIO 2196/25

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 25 czerwca 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca: Irmina Pawlik

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron oraz uczestników w dniu 25 czerwca 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 czerwca 2025 r. przez wykonawcę Budimex S.A. siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Województwo Pomorskie

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego: wykonawcy NDI S.A. z siedzibą w Sopocie

postanawia:

1.umarza postępowanie odwoławcze;

2.nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Budimex S.A. siedzibą w Warszawie kwoty 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca: ………………….………


Sygn. akt: KIO 2196/25

U z a s a d n i e n i e

Województwo Pomorskie (dalej jako „Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego na roboty budowlane pod nazwą „Budowa budynku administracyjno-biurowego w Gdańsku wraz z infrastrukturą towarzyszącą, rozbiórkami oraz z zagospodarowaniem terenu” (nr postępowania: DAZ-Z.272.39.2025). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 21 maja 2025 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej S: 97/2025 pod numerem 327626-2025. Do ww. postępowania o udzielenie zamówienia zastosowanie znajdują przepisyustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, dalej „ustawa Pzp”). Wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp.

W dniu 2 czerwca 2025 r. wykonawca Budimex S.A. siedzibą w Warszawie (dalej jako „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu oraz dokumentów zamówienia, zarzucając naruszenie przez Zamawiającego:

1.art. 433 ust. 1 pkt 3) ustawy Pzp, art. 455 ust. 1 w zw. z art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 KC, art. 58 KC, art. 3531 KC w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień, z których wynika odpowiedzialność wykonawcy za okoliczności za które odpowiedzialność ponosi zamawiający, tj. za treść dokumentacji Postępowania (w tym dokumentacji projektowej), za prawidłowość identyfikacji uwarunkowań istotnych z punktu widzenia realizacji zamówienia, przekładających się na treść dokumentacji, za jej niekompletność, niepoprawność, niespójność, błędy, pominięcia lub inne braki, co stanowi o przerzuceniu na wykonawców wszelkich ryzyk związanych z nieprawidłowym i niejednoznacznym opisem przedmiotu zamówienia i odpowiedzialność za kompletność i prawidłowość dokumentacji projektowej, którą przygotował podmiot trzeci wybrany przez zamawiającego, co w konsekwencji uniemożliwia racjonalną kalkulację ceny oferty i jej przygotowanie, w sytuacji, w której dyspozycja art. 433 ustawy Pzp wprost wskazuje, że taka klauzula jest klauzulą abuzywną, prowadzącą do nadużycia przez Zamawiającego prawa do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz prowadzącą do zachwiania równowagi stron stosunku zobowiązaniowego i naruszenia zasad współżycia społecznego i praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 1);

2.art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 577 § 4, art. 568 § 1, art. 647, art. 654, art. 5 i art. 3531 KC w zw. z art. 99 ust. 1 w zw. art. 16 ustawy Pzp poprzez wprowadzenie do Umowy niejednoznacznych postanowień dotyczących zasad odbioru robót budowlanych, uzależniających de facto dokonanie odbioru i wypłatę należnego wynagrodzenia od odbioru bezusterkowego, co godzi w istotę i naturę umowy o zamówienie publiczne, w tym umowy o roboty budowlane, stanowiąc wyraz uchylania się przez Zamawiającego od podstawowych obowiązków nałożonych na inwestora, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 2);

3.art. 447 ust. 1 pkt 1) ustawy Pzp w zw. z art. 447 ust. 2 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 3531 KC poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień uzależniających i warunkujących wystawienie każdej faktury za wynagrodzenie należne wykonawcy od przedstawienia wszystkich szczegółowo określonych przez Zamawiającego dowodów zapłaty na rzecz podwykonawców w sytuacji, w której dyspozycja art. 447 ustawy Pzp nie określa rodzaju dowodów możliwych do złożenia przez wykonawcę, umożliwia Zamawiającemu wstrzymanie zapłaty wynagrodzenia wykonawcy tylko w odpowiedniej części tj. w zakresie, dla którego nie przedstawiono dowodów zapłaty oraz umożliwia weryfikację płatności wynagrodzenia podwykonawcom dopiero od drugiej i następnych części należnego wynagrodzenia, co jednocześnie stanowi wymaganie nieproporcjonalne i nadmiarowe, godzi w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, stanowiąc wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 3);

4.art. 452 i art. 453 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5, art. 58 i art. 3531 KC poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień dotyczących zabezpieczenia należytego wykonania umowy, które zostały sformułowane w sposób wypaczający ideę zabezpieczenia i sprzeczny z celem i zasadami określonymi w ustawie Pzp, co stanowi wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 4);

5.art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 3531 KC w zw. z art. 473 § 1 KC w zw. z art. 483 KC w zw. z art. 484 § 2 KC w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez zastrzeżenie przez Zamawiającego w ramach Umowy górnego limitu kar umownych o rażąco wygórowanej wysokości, co jest nadmiernym i nieadekwatnym obciążeniem wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji i uwarunkowań rynkowych, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej oraz będąc postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 5);

6.art. 439 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 58, art. 5 i art. 3531 KC poprzez wprowadzenie do Umowy postanowień dotyczących zmian wysokości wynagrodzenia umownego należnego wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia, które są nieproporcjonalne, niedostosowane do realiów rynkowych, sformułowane w sposób wypaczający ideę waloryzacji i będący sprzeczny z celem określonym w art. 439 ustawy Pzp, determinując jej nieefektywność i nierealność, i tym samym utrudniając lub wręcz uniemożliwiając dokonanie odpowiedniej waloryzacji wynagrodzenia, a jednocześnie stanowiąc obejście przepisów ustawy o obowiązku waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zmiany cen materiałów i kosztów związanych z realizacją zamówienia, co godzi w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 6).

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści dokumentacji postępowania (w tym SWZ, umowy, ogłoszenia) w sposób wskazany w uzasadnieniu odwołania.

Odwołujący w dniu 24 czerwca 2025 r. złożył pismo, w którym wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp w zakresie, w jakim Zamawiający zmienił treść dokumentacji postępowania w trakcie postępowania odwoławczego w zakresie objętym odwołaniem. W pozostałym zakresie Odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego do postępowania odwoławczego po stronie Odwołującego przez wykonawcę NDI S.A. z siedzibą w Sopocie. Do postępowania odwoławczego nie zgłoszono innych przystąpień.

Izba ustaliła, że Odwołujący w ramach podniesionych żądań domagał się wprowadzenia odpowiednich modyfikacji w: pkt 2 OPZ (str. 37) oraz § 3 ust. 1 pkt 1 umowy (zarzut 1), § 9 ust. 5 pkt 1 umowy (zarzut 2), § 5 ust. 5 pkt 1, § 5 ust. 11 umowy (zarzut 3), § 6 ust. 9 umowy (zarzut 4), § 7 ust. 3 umowy (zarzut 5), § 14 ust. 2-3 umowy (zarzut 6).

Zamawiający pismem z 16 czerwca 2025 r. wprowadził zmiany treści SWZ, w tym m.in.:

zmodyfikował pkt 2 OPZ (str. 37) częściowo zgodnie z żądaniem odwołania i w sposób kierunkowo zgodny z argumentacją Odwołującego,

wprowadził nowe brzmienie § 3 ust. 1 pkt 1 umowy,

zmodyfikował § 9 ust. 5 pkt 1 umowy w sposób kierunkowo zgodny z żądaniem Odwołującego,

zmienił treść § 5 ust. 5 pkt 1 umowy,

zmodyfikował treść § 5 ust. 11 umowy częściowo zgodnie z żądaniem Odwołującego,

wprowadził nowe brzmienie § 6 ust. 9 umowy,

obniżył łączną maksymalną wysokość kar umownych (§ 7 ust. 3 umowy) w sposób częściowo korelujący z żądaniem Odwołującego,

zmodyfikował treść § 14 ust. 2-3 umowy zgodnie z żądaniem Odwołującego.

Zamawiający dokonał zatem modyfikacji opisu przedmiotu zamówienia oraz projektowanych postanowień umowy w sposób czyniący częściowo zadość żądaniom Odwołującego, a ponadto wprowadził nowe brzmienie części postanowień objętych zakresem zaskarżenia. W konsekwencji w tym zakresie zachodzi podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Art. 552 ust. 1 ustawy Pzp nakazuje, aby Izba orzekając wzięła za podstawę stan rzeczy ustalony w toku postępowania odwoławczego. Skoro Zamawiający w dniu 16 czerwca 2025 r. dokonał modyfikacji opisu przedmiotu zamówienia i postanowień umowy, zmieniając treść zaskarżonych postanowień w sposób, który czynił w znacznej mierze zadość oczekiwaniom Odwołującego, a ponadto częściowo wprowadzał nowe brzmienie postanowień umownych, to należało uznać, że w odniesieniu do tego zakresu dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego stało się zbędne. Zakwestionowane wymagania na moment orzekania miały już inne brzmienie niż w chwili wnoszenia odwołania, a ich zmodyfikowana treść zasadniczo satysfakcjonowała Odwołującego, czemu dał wyraz w złożonym w dniu 24 czerwca 2025 r. wniosku o umorzenie postępowania. Tym samym brak było w tym zakresie dalszego sporu pomiędzy Odwołującym a Zamawiającym, a postępowanie odwoławcze w tej części uznać należy za zbędne, co stanowi podstawę do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. W pozostałym zaś zakresie, tj. w zakresie, w jakim Zamawiający nie wprowadził wszystkich oczekiwanych przez Odwołującego zmian, Odwołujący złożył oświadczenie o wycofaniu odwołania, a zatem postępowanie odwoławcze w pozostałej części podlegało umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 1 w zw. z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz (wobec braku regulacji szczególnej) odpowiednio na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 20 000 uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Przewodnicząca:  ……………………………….