Wyrok KIO KIO 2586/11

Sygn. akt KIO 2586/11

POSTANOWIENIE
z dnia 9 grudnia 2011 r.

Krajowa Izba Odwoławcza– w składzie:Przewodniczący: Piotr Kozłowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i uczestników postępowania
odwoławczego w dniu9 grudnia 2011 r.w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 5 grudnia 2011 r.
przez wykonawcę:ENERGOPOL – TP ELBUD Spółka Akcyjna, 40-301 Katowice, ul.
Siemianowicka 5a
w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez zamawiającego:
Wielkopolski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Poznaniu Rejonowy Oddział w
Lesznie, 64-100 Leszno, ul.Śniadeckich5

orzeka:

1. Odrzuca odwołanie.

2.Kosztami postępowania obciążaENERGOPOL – TP ELBUD Spółkę Akcyjną
z siedzibą w Katowicachi zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego
kwotę20000 zł 00 gr(słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) – uiszczoną
przez tego odwołującego tytułem wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198 a i 198 b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień
publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm.) na niniejsze
postanowienie – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga
za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego wLesznie.

Przewodniczący: ………………………..

Sygn. akt KIO 2586/11

Uzasadnienie

Zamawiający – Wielkopolski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Poznaniu
Rejonowy Oddział w Lesznie – prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. z
2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm.; zwanej dalej również „ustawą pzp” lub „pzp”),
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na roboty budowlane pn.Rów Polski –
regulacja i obwałowania w km 8+100 – 21+100 ze zbiornikiem wodnym Rydzyna. Zbiornik
wodny Rydzyna(nr sprawy: RO PRIM-333/4/2011).
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej: 2011/S_146-242394 z 2 sierpnia 2011 r. Szacunkowa wartość zamówienia jest
wyższa niż kwoty wskazane w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie przepisu
art. 11 ust. 8 pzp.

24 listopada 2011 r. (pismem z tej daty) Zamawiający poinformował za
pośrednictwem faksu Odwołującego: ENERGOPOL – TP ELBUD S.A. z siedzibą w
Katowicach (działającego dotychczas pod firmą Przedsiębiorstwo Budownictwa
Inżynieryjnego i Mostowego „ENERGOPOL” S.A.; zwanego również dalej w skrócie
ENERGOPOL) o odrzuceniu jego oferty oraz o wyborze jako najkorzystniejszej oferty
wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Budimex S.A. z siedzibą
w Warszawie, Ferrovial Agroman S.A. z siedzibą w Madrycie w Hiszpanii (zwane dalej w
skrócie od firmy lidera „Konsorcjum Budimex). Zamawiający podał następujące uzasadnienie
decyzji o odrzuceniu oferty Odwołującego:Na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4, w związku z art.
90 ust. 3 pzp – w związku z wyrokiem nr 2120/11 z dnia 12.10.2011 Krajowej Izby
Odwoławczej odrzucono ofertę, która zawiera rażąco niską cenę, a złożone przez
Wykonawcę wyjaśnienia nie można było ocenić z uwzględnieniem art. 90 ust. 2, z uwagi na
ich ogólnikowość.Natomiast decyzja o wyborze oferty Konsorcjum Budimex została
uzasadniona przez Zamawiającego tym, iżwybrana oferta posiada najniższą cenę spośród
ważnych ofert, spełnia warunku określone w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia,
nie podlega odrzuceniu oraz posiada cenę nieprzekraczającą kwoty, jaką Zamawiający
przeznaczył na sfinansowanie zamówienia.
5 grudnia 2011 r. (pismem z 2 grudnia 2011 r.) Odwołujący wniósł odwołanie do
Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, wskazując, iż wnosi odwołanie od czynności
Zamawiającego polegającej na:
1) nieprawidłowym badaniu i ocenie ofert;
2) odrzuceniu oferty ENERGOPOL;

2

Sygn. akt KIO 2586/11

3) wyborze jako najkorzystniejszej oferty Konsorcjum Budimex.
Odwołujący wskazał, iż zarzuca tej czynności naruszenie następujących przepisów
ustawy pzp:
1. Art. 90 ust. 1 – poprzez jego błędną wykładnię, a co za tym idzie uznanie,żeoferta
Konsorcjum Budimex jest najkorzystniejsza albowiem posiada najniższą cenę spośród
ważnych ofert, pomimo faktu,żenajkorzystniejszą ofertą jest oferta Odwołującego.
2. Art. 89 ust. 1 pkt 4 – poprzez odrzucenie oferty Odwołującego z uwagi na przyjęcie,że
jego oferta zawiera rażąco niską cenę, mimo faktu,żeoferta nie podlega odrzuceniu.
3. Art. 90 ust. 2 – poprzez błędną ocenę złożonych przez Odwołującego wyjaśnień a
mianowicie poprzez przyjęcie,żesą one ogólnikowe, mimo faktu,żeOdwołujący
udowodnił,żezaoferowana przez niego cena nie jest ceną rażąco niska.
4. Art. 90 ust. 3 – poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, mimo złożenia przez
Odwołującego wyjaśnień potwierdzających,żeoferta jest prawidłowa.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:
1. Unieważnienia czynności polegającej na odrzuceniu oferty Odwołującego.
2. Unieważnienia czynności polegającej na wyborze jako najkorzystniejszej oferty
Konsorcjum Budimex.
3. Powtórzenia czynności badania i oceny ofert złożonych w postępowaniu.
Odwołujący (w uzasadnieniu odwołania określający się także mianem „Skarżącego”)
podał następujące okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające wniesienie odwołania
W pierwszym rzędzie Odwołujący wskazał, iż powołanie przez Zamawiającego, jako
przyczyny odrzucenia oferty, wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 12 października 2011
roku (sygn. akt KIO 2120/11) – jest w pełni nieuzasadnione, gdyż złożył od tego wyroku
skargę do sądu okręgowego. W skardze tej zarzucił wyrokowi Izby: (1) naruszenie art. 90
ust. 2 pzp, poprzez jego błędną wykładnię a mianowicie przyjęcie,żeskarżący nie wykazał,
żezaoferowana przez niego cena nie jest cena rażąco niską, mimożewskazał na czynniki
mające wpływ na cenę, które powinien wziąć pod uwagę Zamawiający; (2) naruszenie art. 90
ust. 3 pzp, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie uznanie,żeoferta
skarżącego podlega odrzuceniu z uwagi na rażąco niską cenę, gdyż złożone przez niego
wyjaśnienia są niewystarczających do uznania przez Zamawiającego,żecena nie jest ceną
rażąco niską, mimo tego,żeskarżący wskazał w wyjaśnieniach na czynniki mające wpływ na
cenę, które powinien wziąć pod uwagę Zamawiający; (3) naruszenie art. 192 ust. 2, poprzez
brak w uzasadnieniu wyroku Izby wskazania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, w tym
ustalenia faktów, które Izba odwoławcza uznała za udowodnione, dowodów, na których się
oparła, a które rzekomo mają potwierdzać,żecena zaoferowana przez skarżącego, jest
ceną rażąco niską; (4) uchybienie zasadom praworządności, poprzez niewyjaśnienie

3

Sygn. akt KIO 2586/11

istotnych okoliczności, rozpatrzenie sprawy bez należytego rozważenia argumentów
zawartych w piśmie skrzącego z 3 października 2011 r., będącego zgłoszeniem
przystąpienia do udziału w postępowaniu odwoławczym, jak również dowodów
przedstawianych na rozprawie, w tym odnoszących się do zasadności stanowiska
Zamawiającego, który uznał wyjaśnienia skarżącego za wystarczające. (5) Nadto
Odwołujący w skardze zarzucił ewentualnie również naruszenie art. 192 ust. 3 pkt 1 pzp,
poprzez nakazanie Zamawiającemu jednoczesne unieważnienie czynności wyboru oferty
Skarżącego jako oferty najkorzystniejszej, powtórzenie czynności badania i oceny ofert oraz
odrzucenie oferty Skarżącego, mimo tego, iż podstawowym zarzutem rozpatrywanego przez
Izbę odwołania była nieprawidłowa ocena złożonych przez Skarżącego wyjaśnień w trybie
art. 90 ust. 1 pzp, oraz mimo tego,żejednocześnie Izba nakazała powtórzenie czynności w
postaci badania i oceny ofert. Odwołujący w skardze wniósł o jej uwzględnienie i zmianę
zaskarżonego orzeczenia Izby w całości, poprzez oddalenie odwołania złożonego przez
Konsorcjum Budimex, ewentualnie poprzez orzeczenie jedynie o unieważnieniu wyboru
oferty najkorzystniejszej oraz nakazaniu Zamawiającemu powtórzenia czynności badania i
ceny ofert. Zdaniem Odwołującego z uwagi na powyższe zarzuty oraz wnioski zawarte w
skardze oraz skutki, które może wywołać rozpoznanie skargi, uzależnienie czynności
odrzucenia oferty od orzeczenia Izby z 12 października 2011 roku – nie może być
prawidłowe.
Zdaniem Skarżącego błędne jest stanowisko wyrażone w tym wyroku, zgodnie z
którym, złożone przez niego w trybie art. 90 ust. 1 pzp wyjaśnienia są niewystarczające. Izba
w toku postępowania, co wynika również z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, nie dokonała
w sposób właściwy oceny tych wyjaśnień. W związku z faktem, iż Zamawiający uznał
wyjaśnienia Skarżącego za wystarczające, to na przeciwniku skargi, który w postępowaniu
przez Krajową Izbą Odwoławczą był odwołującym, spoczywał ciężar dowodowy w postaci
wykazania,żecena zaoferowana przez Skarżącego jest ceną rażąco niską. Zdaniem
Skarżącego Konsorcjum Budimex, które złożyło odwołanie w tamtej sprawie, nie podołało
temu obowiązkowi, gdyż nie przedstawiłożadnychargumentów, poza czysto
matematycznym porównaniem cen, co wświetledominującego orzecznictwa, nie może być
podstawą do przyjęcia,żemamy do czynienia z ceną rażąco niską. Tym samym brak było
podstaw do uwzględnienia odwołania złożonego przez przeciwnika skargi, tj. Konsorcjum
Budimex. Skarżący zarówno w wyjaśnieniach, w przystąpieniu do postępowania
odwoławczego, jak i podczas rozprawy, cały czas podtrzymywał i dalej podtrzymuje swoją
ofertę oraz deklarację gotowości realizacji zadania za cenę wskazaną w ofercie. Zarówno
przy ocenie złożonych przez Skarżącego wyjaśnień, jak i przy ocenie decyzji
Zamawiającego, istotny jest fakt,żezaoferowana przez Skarżącego cena, jest ceną

4

Sygn. akt KIO 2586/11

najniższą, za którą jest on w stanie zrealizować przedmiot zamówienia. Zamawiający
wybierając takie, a nie inne kryterium oceny ofert, miał na uwadze,żew jego interesie
(województwa), a tym samym w interesie finansów publicznych, leży zawarcie umowy z
wykonawcą, który zaoferuje najniższa cenę. Zatem jeżeli Skarżący zadeklarował wykonanie
zamówienia za taka cenę, to brak jest podstaw do przyjęcia,żeocena wyjaśnień dokonana
przez Zamawiającego jest nieprawidłowa.
W drugiej kolejności uzasadnienie odwołania odnosi się do stanowiska
Zamawiającego w zakresie złożonych wyjaśnień odnośnie zaoferowanej ceny oferty.
Skarżący w piśmie z 20 września 2011 r. wskazał, iż w wycenie poszczególnych elementów
uwzględniono oszczędności metody wykonania zamówienia z uwagi na przyjęte technologie
realizacji robót. Ponadto wskazano, iż optymalne wykorzystanie własnego sprzętu, jak i
krótki czas realizacji robót budowlanych, pozwolił Skarżącemu na obniżenie własnych
kosztów, co przy dużym zaangażowaniu sprzętu stanowi znaczną oszczędność. Jak
wskazuje się w orzecznictwie, cena rażąco niska to cena niewiarygodna, nierealistyczna w
porównaniu do cen rynkowych podobnych zamówień, znacząco odbiegająca od cen
przyjętych, wskazująca na fakt realizacji zamówienia poniżej kosztów wytworzenia usługi
(zob. wyrok KIO z 29 listopada 2010 r., sygn. akt KIO/UZP 2499/10). Skarżący w złożonych
wyjaśnieniach wskazał, iż w innych przetargach organizowanych przez Zamawiającego ceny
wybranych ofert kształtowały się na podobnym poziomie, np. zadanie związane ze
zbiornikiem JUTROSIN oraz przetarg na zadanie związane z obwałowaniami rzeki Warty,
gdzie oferowano kwoty poniżej 60% kwoty przeznaczonej przez Zamawiającego. Tym
samym, zdaniem Skarżącego, w złożonych przez siebie wyjaśnieniach wykazał,że
zaproponowana przez niego cena, nie jest ceną rażąco niską, gdyż nie odbiega o cen
rynkowych proponowanych w podobnych zamówieniach. Ustawodawca w art. 90 ust. 2 pzp
wskazał przykładowo, bowiem nie jest to katalog zamknięty, obiektywne czynniki mogące
mieć wpływ na kalkulacje ceny przez wykonawcę, które zamawiający bierze pod uwagę
dokonując oceny wyjaśnień. Niewątpliwie, proponowane ceny w podobnych zamówieniach,
są obiektywnymi czynnikami mogącymi mieć wpływ na złożoną przez skarżącego ofertę.
Nadto art. 90 ust. 2 pzp odnosi się do czynników obiektywnych, lecz także dostępnych
wykonawcy w sposób zindywidualizowany (zob. wyrok KIO z 16 września 2009 r., sygn.
KIO/UZP 1234/09). Zamawiający miał zatem podstawy do przyjęcia, iż złożone przez
Skarżącego wyjaśnienia są wystarczające, tym samym miał podstawy do wyboru jego oferty
jako oferty najkorzystniejszej.

5

Sygn. akt KIO 2586/11

Na podstawie treści złożonego odwołania, akt sprawy odwoławczej, a także wyroku
Izby z 12 października 2011 r. wydanego w sprawie sygn. akt KIO 2120/11 – Izba
ustaliła i zważyła, co następuje:

Art. 189 ust. 2 pzp zawiera enumeratywne wyliczenie przesłanek stanowiących
podstawę odrzucenia odwołania, których zaistnienie w danej sprawie Izba zobowiązana jest
wziąć pod uwagę z urzędu przed skierowaniem sprawy na rozprawę (art. 189 ust. 4 pzp).
Jedną z podstaw odrzucenia odwołania wynikającą z przepisu art. 189 ust. 2 pkt 5 pzp jest
sytuacja, w której odwołanie dotyczy czynności, którą zamawiający wykonał zgodnie z
treścią wyroku Izby.

Izba stwierdziła zaistnienie tej przesłanki w rozpoznawanej sprawie.

Skład orzekający Izby zważył, iż zarzut odwołania sprowadza się w istocie do
zakwestionowania czynności Zamawiającego polegającej na odrzuceniu oferty
Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 90 ust. 3 pzp. Zarówno
okoliczności podnoszone w odwołaniu jak i przepisy ustawy pzp, których naruszenia miał się
dopuścić Zamawiający – odnoszą się do tej czynności, która, zdaniem Odwołującego,
została dokonana przez Zamawiającego z naruszeniem art. 89 ust. 1 pkt 4 oraz art. 90 ust.
1, 2 i 3 pzp. Odwołanie nie zawiera natomiastżadnychinnych, niż związane z
niezasadnością odrzucenia na tej podstawie oferty Odwołującego, okoliczności dotyczących
dokonanego równocześnie przez Zamawiającego wyboru oferty Konsorcjum Budimex jako
najkorzystniejszej. Odwołanie nie zawiera w stosunku do tego Wykonawcy, ani złożonej
przez niego ofertyżadnychzarzutów, podnosząc jedynie, iż oferta ta nie mogła zostać
uznana za najkorzystniejszą, skoro jedynym kryterium oceny ofert była cena, a najtańszą
ofertę złożył Odwołujący. W ocenie składu orzekającego Izby wybór oferty Konsorcjum
Budimex jest wynikiem powtórzenia czynności badania i oceny ofert zgodnie z sentencją
wyroku Izby, która w tym zakresie w uzasadnieniu wyroku nie mogła daćżadnychwiążących
wskazówek co do takiego wyniku tych powtórzonych czynności. Jednocześnie skoro
Odwołujący w ogóle nie kwestionował i nadal nie kwestionuje niepodlegania przez
Konsorcjum Budimex wykluczeniu z postępowania oraz niepodlegania jego oferty
odrzuceniu, to nie może skutecznie podważać rezultatu tego badania i oceny ofert, jako
niezgodnego z wyrokiem Izby nakazującym powtórzenie czynności badania i oceny ofert.
Przede wszystkim jednak, jeżeli okaże się, iż odrzucenie oferty Odwołującego wynika wprost
z wykonania przez Zamawiającego tej czynności zgodnie z orzeczeniem Izby, to
kwestionowanie przez Odwołującego wyboru oferty Konsorcjum Budimex, niepoparte

6

Sygn. akt KIO 2586/11

żadnymiodrębnymi okolicznościami prawnymi i faktycznymi, nie może mieć wpływu na
możliwość skierowania takiego odwołania do merytorycznego rozpatrzenia.
Skład orzekający Izby ustalił, iż wyrokiem z 12 października 2011 r. Krajowa Izba
Odwoławcza w sprawie sygn. akt KIO 2120/11 z odwołania Konsorcjum Budimex, z
udziałem, jako przystępującego, Odwołującego w niniejszej sprawie – uwzględniła odwołanie
i nakazała Zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,
powtórzenie badania i oceny ofert, odrzucenie oferty Przedsiębiorstwa Budownictwa
Inżynieryjnego i Mostowego „ENERGOPOL” S.A. z siedzibą w Katowicach.
W tych okolicznościach skład orzekający Izby stwierdził, iż odwołanie wniesione 5
grudnia 2011 r. dotyczy czynności Zamawiającego z 24 listopada 2011 r. dokonanej zgodnie
z wyrokiem z 12 października 2011 r., w którego sentencji Izba wprost nakazała odrzucenie
oferty Odwołującego. Wobec niepodważalnej okoliczności, iż nakaz unieważnienia wyboru
oferty ENERGOPOL oraz nakaz odrzucenia jego oferty wynikają z uprzednio wydanego
orzeczenia Izby, zachodzi niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania przez inny skład
Izby zarzutów odwołania kwestionujących prawidłowość czynności Zamawiającego
dokonanych zgodnie z tym nakazem. Przesłanka z przepisu art. 189 ust. 2 pkt 5 pzp,
podobnie jak przesłanka z przepisu art. 189 ust. 2 pkt 4 pzp (powoływanie się wyłącznie na
te same okoliczności, które były przedmiotem rozstrzygnięcia przez Izbę w sprawie innego
odwołania dotyczącego tego samego postępowania wniesionego przez tego samego
odwołującego) – uniemożliwiają dwukrotne rozpatrywanie tych samych zarzutów przez ten
sam organ, zapobiegając tym samym wydaniu odmiennych orzeczeń przy ich rozstrzyganiu,
a także umożliwiając zakończenie postępowania o udzielenie zamówienia w rozsądnym
czasie. Skład orzekający Izby w niniejszej sprawie nie ma kompetencji do rozpatrywania
odwołania kwestionującego prawidłowość orzeczenia wydanego uprzednio przez inny skład
orzekający w tym samym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Z
uzasadnienia wyroku Izby z 12 października 2011 r. wynika, iż zapadł on w wyniku
rozpatrzenia odwołania Konsorcjum Budimex od wyboru oferty ENERGOPOL i zaniechaniu
odrzucenia tej oferty przez Zamawiającego, którym to czynnościom zarzucono naruszenie
przepisów ustawy pzp: (1) art. 89 ust. 1 pkt 4, poprzez nieodrzucenie oferty ENERGOPOL,
pomimo iż oferta tego Wykonawcy zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu
zamówienia; (2) art. 90 ust. 2, poprzez wadliwą ocenę przez Zamawiającego wyjaśnień
Wykonawcy ENERGOPOL złożonych w trybie art. 90 ust. 1, w szczególności pominięcie
obiektywnych czynników przywołanych w art. 90 ust. 2 i tym samym przyjęcie,żeoferta
Wykonawcy ENERGOPOL nie zawiera rażąco niskiej ceny; (3) art. 90 ust. 3, poprzez
nieodrzucenie oferty ENERGOPOL, chociaż Wykonawca ten na wezwanie Zamawiającego
nie złożył wyjaśnień wystarczających, tj. wyjaśnień uzasadniających wysokość zaoferowanej

7

Sygn. akt KIO 2586/11

ceny i potwierdzających tym samym,żecena ta nie jest ceną rażąco niską; (4) art. 7 ust. 1,
poprzez wybór oferty podlegającej odrzuceniu, co narusza zasadę uczciwej konkurencji oraz
równego traktowania wykonawców. ENERGOPOL skorzystał z przysługującego mu
uprawnienia i przystąpił do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego, w
ramach którego mógł przedstawić okoliczności i dowody wskazujące na niezasadność tych
zarzutów. Tymczasem w treści odwołania ENERGOLOL ponownie podnosi okoliczności,
które mógł i powinien przedstawić w toku poprzednio prowadzonego postępowania
odwoławczego. Skład orzekający Izby zauważa, iż z przesłanką odrzucenia odwołania z art.
189 ust. 2 pkt 5 pzp skorelowany jest przepis art. 185 ust. 6 pzp, z którego wynika, iż
odwołujący oraz wykonawca prawidłowo wezwany do przystąpienia do postępowania
odwoławczego nie mogą następnie korzystać ześrodkówochrony prawnej wobec czynności
zamawiającego wykonanej zgodnie z wyrokiem Izby. Ponieważ ENERGOPOL był
przystępującym w sprawie sygn. akt KIO 2120/11, z mocy tego przepisu nie może wnieść
odwołania wobec czynności Zamawiającego wykonanych zgodnie z wyrokiem Izby z 12
października 2011 r.
W ocenie składu orzekającego Izby z treści odwołania wynika nadto, iż podstawową
okolicznością uzasadniającą jego wniesienie ma być złożenie przez Odwołującego skargi od
wyroku Izby z 12 października 2011 r. W odwołaniu nie przywołano jednakżadnej
okoliczności, w tym przepisu ustawy pzp, wskazujących na na nieprawidłowość odrzucenia
oferty Odwołującego przez Zamawiającego, która to czynność została dokonana zgodnie z
tym zaskarżonym wyrokiem Izby. Wynika to z tego, iż ustawa pzp nie wiąże z wniesieniem
skargi na orzeczenie Izby skutku w postaci obligatoryjnego wstrzymania jego wykonania do
czasu rozpatrzenia sprawy, niejako w drugiej instancji, przez właściwy sąd okręgowy.
Tymczasem Zamawiający nie wniósł skargi na wyrok Izby z 12 października 2011 r., a przez
dokonanie czynności zgodnie z tym orzeczeniem wyraził akceptację tego rozstrzygnięcia.
Wniesione odwołanie jest więc swoistą próbą doprowadzenia do niewykonania przez
Zamawiającego wyroku Izby, zaskarżonego wyłącznie przez Odwołującego – do czasu
rozpatrzenia sprawy przez sąd. Porównanie treści odwołania i skargi, której kopia została
załączona do odwołania, ukazuje, iż w istocie Odwołujący wniósł równolegle dwa różne
środkiodwoławcze oparte na tych samych okolicznościach prawnych i faktycznych. Treść
odwołania w pełni zawiera się bowiem w treści skierowanej do Sądu Okręgowego w Lesznie
skargi z 27 października 2011 r., w obszernych fragmentach uzasadnienia stanowiąc
dosłowne powtórzenie jej sformułowań (stąd częste użycie terminu „skarżący”). Odwołujący
wstrzymał się jedynie z przytaczaniem w odwołaniu wskazanych w uzasadnieniu skargi
okoliczności związanych z ewentualnym naruszeniem przez Izbę art. 192 ust. 3 pkt 1 pzp. O
ile wniesienie przez Odwołującego skargi na wyrok Izby z 12 października 2011 r., jest

8

Sygn. akt KIO 2586/11

skorzystaniem z przysługującego mu uprawnienia i nie podlegażadnejocenie, o tyle za
niedopuszczalne należy uznać równoległe wnoszenie odwołania od czynności
Zamawiającego zdziałanych zgodnie z tym wyrokiem. Wyłącznie bowiem sąd okręgowy jest
właściwy aby wypowiadać się w przedmiocie zasadności twierdzeń Odwołującego, iż wyrok
ten jest oparty na błędnym stanowisku, a Izba nie wyjaśniła istotnych okoliczności i nie
rozważyła argumentów i dowodów przedstawionych na rozprawie poprzedzającej jego
wydanie. Tylko zatem przed tym organem drugiej instancji Odwołujący może skutecznie
prowadzić jakąkolwiek polemikę ze stanowiskiem Izby wyrażonym w zaskarżonym przez
siebie wyroku.

Wobec stwierdzenia zajścia powyżej wskazanej przesłanki odrzucenia odwołania,
Izba nie mogła merytorycznie rozpoznać odwołania, które podlega obligatoryjnemu
odrzuceniu na podstawie przepisu art. 189 ust. 2 pkt 5 pzp. Wobec powyższego, Izba,
działając na podstawie przepisu art. 192 ust. 1 zdanie 2 w zw. z art. 189 ust. 3 zdanie 1
ustawy pzp – odrzuciła odwołanie na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na
podstawie przepisu art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz zgodnie z
przepisami § 3 pkt 1 i § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca
2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów
kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238),
obciążając Odwołującego tymi kosztami w postaci uiszczonego przez niego wpisu.

Przewodniczący: ………………………..

9