Wyrok KIO KIO 278/10
Informacje podstawowe
- Sygnatura
- KIO 278/10
- Organ wydający
- Krajowa Izba Odwoławcza
- Rodzaj dokumentu
- wyrok
- Data wydania
- 25.03.2010
- Przewodniczący
- Piotr Kozłowski
- Sposób rozstrzygnięcia
- oddalone
Zamawiający
- Miejscowość
- Olsztyn
Postępowanie
- Tryb postępowania
- przetarg nieograniczony
Kluczowe przepisy ustawy Pzp
Zagadnienia merytoryczne
Treść dokumentu
Pobierz PDFSygn. akt: KIO/UZP 278/10
WYROK
z dnia 25 marca 2010 r.
Krajowa Izba Odwoławcza– w składzie:
Przewodniczący: Piotr Kozłowski
Członkowie:Sylwester Kuchnio
Izabela Kuciak
Protokolant:Łukasz Listkiewicz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2010 r. w Warszawie odwołania wniesionego
przez„FIRE-MAX” sp. z o.o., 02-495 Warszawa, al. Jerozolimskie 224od rozstrzygnięcia
przez zamawiającegoKomenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej Olsztyn,
10-045 Olsztyn, ul. Niepodległości 16protestu z dnia 28 stycznia 2010 r.
przy udziale„DELTA SERVICE” Stanisław Echilczuk, Iwona Kuziuk, Robert Wargenau
sp. j., 05-220 Zielonka, ul. Marecka 66zgłaszającego przystąpienie do postępowania
odwoławczego po stronie zamawiającego.
orzeka:
1. Oddala odwołanie.
2.Kosztami postępowania obciąża„FIRE-MAX” sp. z o.o., 02-495 Warszawa, al.
Jerozolimskie 224
i nakazuje:
1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 4444 zł 00 gr
(słownie: cztery tysiące czterysta czterdzieści cztery złote zero groszy) z kwoty wpisu
uiszczonego przez„Fire-Max” Sp. z o.o., 02-495 Warszawa, al. Jerozolimskie 224,
2) dokonać zwrotu kwoty10 556 zł 00 gr(słownie: dziesięć tysięcy pięćset pięćdziesiąt
sześć złotych zero groszy) z rachunku dochodów własnych Urzędu Zamówień
Publicznych na rzecz„FIRE-MAX” sp. z o.o., 02-495 Warszawa, al. Jerozolimskie
224.
Uzasadnienie
Zamawiający – Komenda Wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej w Olsztynie – prowadzi
w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. –
Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z późn.
zm.), zwanej dalej również „ustawą pzp” lub „pzp”, postępowanie o udzielenie zamówienia,
którego przedmiotem jest dostawa 12 szt. ciężkich samochodów ratowniczo-gaśniczych.
W dniu 15 stycznia 2010 r. w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich pod numerem
2010/S 10-011898 zostało opublikowane ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu,
a Zamawiający zamieścił na swojej stronie internetowej specyfikację istotnych warunków
zamówienia (zwaną dalej „s.i.w.z.”).
Podstawą złożonego przez Wykonawcę „FIRE-MAX” spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w Warszawie (zwanym dalej również „Odwołującym”) odwołania i poprzedzającego
go protestu były postanowienia s.i.w.z. Złożony 28 stycznia 2010 r. protest został 5 lutego
2010 r. w całości oddalony przez Zamawiającego. Odwołujący 15 lutego 2010 r. (data
nadania w placówce pocztowej operatora publicznego) złożył od oddalenia protestu
odwołanie kierowane do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych oraz nadał faksem kopię
treści odwołania do Zamawiającego.
19 marca 2010 r. do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosił
przystąpienie Wykonawca „DELTA SERVICE” Stanisław Echilczuk, Iwona Kuziuk, Robert
Wargenau spółka jawna z siedzibą w Zielonce, który 29 stycznia 2010 r. zgłosił przystąpienie
do postępowania toczącego się w wyniku wniesionego protestu, wnosząc o jego oddalenie.
2
Odwołujący zarówno w proteście jak i odwołaniu zarzucił Zamawiającemu:
1) opisanie przedmiotu zamówienia w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji
i równego traktowania wykonawców poprzez ograniczenie kręgu wykonawców mogących
zrealizować zamówienie do jednej firmy, to jest firmy Holmatro dysponującej sprzętem
opisanym w pkt 4 załącznika nr 2 do s.i.w.z. – co stanowi naruszenie przepisów art. 7 ust. 1
w zw. z ust. 2 pzp;
2) brak sprecyzowania jakie parametry zamawiający uzna za równoważne do opisanych
w pkt 4 załącznika nr 2 do s.i.w.z. – co stanowi naruszenie przepisu art. 29 ust. 3 pzp.
W związku z postawionymi zarzutami Odwołujący wniósł w odwołaniu o nakazanie
Zamawiającemu zmianę treści s.i.w.z. poprzez uwzględnienie w ocenianych parametrach
technicznych rozwiązań oferowanych przez inne firmy i wskazanie jakie parametry uzna
za równoważne.
Wskazując na postanowienia pkt. 4 załącznika nr 2 do s.i.w.z. jako sformułowane
z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów ustawy pzp, Odwołujący podniósł
następujące okoliczności:
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca
2007 roku w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego
lub ochronie zdrowia iżyciaoraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych
wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, poz. 1002) szczegółowo określa jakie mają być
poszczególne parametry sprzętu wchodzącego w skład samochodów ratowniczo-
gaśniczych. Zamawiający nie stosując się do tych norm i zawyżając je, znacząco utrudnia
dostęp do udziału w postępowaniu wykonawcom, którzy nie spełniają tak podyktowanych
kryteriów. Ponadto w opisie przedmiotu zamówienia – wymagania dla samochodu
ratowniczo-gaśniczego PN-EN 1846-1 S-2-6-5000-8/3200-1 – załącznik nr 2 do s.i.w.z.,
Zamawiający sprecyzował w pkt. 1, iż „Pojazd musi spełniać (...) wymagania na podstawie
rozporządzenia”. Skoro zatem Zamawiający precyzuje, iż pojazd musi spełniać wymagania
rozporządzenia nie powinien stawiać wymagania ponad jego przepisy.
Wymagania Zamawiającego jak i ich nieprecyzyjność naruszają zasadę uczciwej
konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zachowanie Zamawiającego jest
nieuprawnione, a wświetleprzepisu art. 5 Kodeksu cywilnego nadużyciem prawa przez
Zamawiającego jest określenie wymogów dotyczących przedmiotu zamówienia ponad
wymagania określone prawem. Stosownie bowiem do tego przepisu nie można czynić
ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym
3
przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie
lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta
z ochrony. Ponadto skoro przepisy rozporządzenia określają wykaz wyrobów
służących zapewnieniu bezpieczeństwa i szczegółowe wymagania dotyczące tych
się tymi wymaganiami wyrobów to należy stwierdzić iż ustawodawca posługując
realizował tym samym konstytucyjną zasadę bezpieczeństwa obywateli wyrażoną w
art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponieważ ustawodawca za wystarczające
i zapewniające bezpieczeństwo jednostek Straży Pożarnej, które ów właśnie konstytucyjny
obowiązek Państwa wypełniają uznał przedmiotowe wymagania, Zamawiający nie
powinien kwestionować racjonalności ustawodawcy w tym zakresie, ażądającwymagań
wyższych narusza przepisy obowiązującego prawa, godząc tym także w naczelną zasadę
zamówień publicznych tj. równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji.
W odniesieniu do pkt 4.1-4.6 i 4.9 załącznika nr 2 do s.i.w.z. Odwołujący wniósł
o dokonanie konkretnych zmian i uzasadnił je w następujący sposób:
1) ad. pkt 4.1 pompa hydrauliczna spalinowa – zniesienie parametru minimalnego
zapotrzebowania na moc silnika spalinowego zasilającego pompę hydrauliczną lub obniżenie
wymaganej mocy z 3 KM do wartości 2,5KM, gdyż postęp technologiczny i nowoczesne
rozwiązania konstrukcyjne stosowane w ratownictwie zmierzają do ograniczania
skuteczności zapotrzebowania na moc silnika przy zachowaniu parametrów siły i
zapewniających możliwości skutecznego zasilania oferowanych narzędzi; zniesienie
parametru minimalnej pojemności zbiornika oleju lub obniżenia wymagania z 3,5 do 2 litrów,
ponieważ układy hydrauliczne są hermetycznie szczelne i pojemność oleju nie mażadnego
związku z możliwościami i sprawnością pompy, a nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne
minimalizują zapotrzebowanie na olej, tym samym ograniczając jego zastosowanie oraz
cykliczną wymianę i recykling; anulowanie wymogu zewnętrznego wskaźnika poziomu
paliwa i oleju w pompie, gdyż wystarczające jest, wynikające z obowiązujących norm,
wymagania by pojemność oleju i zbiornika paliwa zapewniała skuteczne działania ratownicze
w ciągu 1 godziny; zniesienie parametru ograniczającego wagę pompy do 25 kg
lub określenie maksymalnej wagi na 30 kg, ponieważ waga poszczególnych elementów
sprzętu ratowniczego powinna się ograniczać jedynie do przepisów związanych z BHP;
2) ad. pkt 4.2 węże hydrauliczne – zniesienie parametru maksymalnej wagi 5 kg, gdyż masa
poszczególnych elementów zestawu, a zwłaszcza masa węży, nie mażadnegoznaczenia
dla działań ratowniczych, w czasie których strażak podnosi urządzenie, do którego
podłączone są węże, więc istotne znaczenie ma waga całego zestawu (urządzenie plus
węże);
3) ad. pkt 4.3 rozpieracz hydrauliczny – dostosowanie: siły ciągnienia min. 9 ton do wymagań
do rozporządzenia lub obniżenie progu do wielkości 5 ton, siłyściskaniamin. 6 ton
4
do wymaganej w rozporządzeniu, gdyż wymagane parametry nie mają odzwierciedlenia
w rozporządzeniu; dopuszczenie innych niż oświetlenie w rękojeści urządzenia rozwiązań
konstrukcyjnych związanych z oświetleniem pola pracy ratownika, ponieważ, np. oświetlenie
zamontowane pod osłoną ramion rozpieracza jest rozwiązaniem bardziej skutecznym, gdyż
nie może być zasłonięte przez ratownika prowadzącego akcję; zniesienie parametru
maksymalnej wagi 19 kg lub zwiększenie jej do 26 kg, gdyż masa samego urządzenia
hydraulicznego nie mażadnegozwiązku z masą urządzenia, którym operuje ratownik razem
z wężami;
4) ad. pkt 4.4 nożyce hydrauliczne – określenie wymagań technicznych zgodnie
z rozporządzeniem, w szczególności obniżenie określonego na 200 mm parametru
minimalnego rozwarcia ostrzy i obniżenie wartościśrednicyprzecinanego pręta z 40 mm do
28 mm, ponieważ istotnym elementem jest kształt ostrzy, który w przypadku ostrzy
zaokrąglonych ogranicza szerokość rozwarcia ale skutkuje lepszymi właściwościami cięcia –
wciąganiem elementu ciętego dośrodkai zwiększaniem w ten sposób siły cięcia, aśrednica
przecinanego pręta nie jest parametrem wskazującym na odpowiedni dobór urządzenia (wg
rozporządzeniaśrednicapręta okrągłego wynosi min. 28 mm dla urządzeń o zdolności cięcia
H); dopuszczenie innych niż oświetlenie w rękojeści urządzenia rozwiązań konstrukcyjnych
związanych z oświetleniem pola pracy ratownika, ponieważ oświetlenie zamontowane pod
osłoną ramion rozpieracza jest rozwiązaniem bardziej skutecznym, gdyż nie może być
zasłonięte przez ratownika prowadzącego akcję; zniesienie parametru maksymalnej wagi 20
kg, gdyż waga samego urządzenia ratowniczego bez parametru wagi w ukompletowaniu z
wężami nie ma znaczenia iżadnegozwiązku z przepisami związanymi z użytkowaniem
i eksploatacją urządzenia w działaniach ratowniczych;
5) ad. pkt 4.5 mini nożyce do pedałów i kierownicy – rezygnację z wymagania siły
rozpierania min. 3 tony na rzecz większej siły cięcia i szerokości rozwarcia ostrzy, ponieważ
w ekstremalnych sytuacjach ratowniczych związanych z cieciem w trudnodostępnych
miejscach parametr rozpierania nie jest związany z funkcją zasadniczą; zniesienie parametru
maksymalnej wagi 4 kg lub jej zwiększenie do 4,5 kg, gdyż waga samego urządzenia
ratowniczego bez parametru wagi w ukompletowaniu z wężami nie ma znaczenia iżadnego
związku z przepisami związanymi z użytkowaniem i eksploatacją urządzenia w działaniach
ratowniczych;
6) ad. pkt 4.6 rozpieracz kolumnowy teleskopowy – zniesienie parametru maksymalnej
wysokości urządzenia w stanie złożonym 550 mm i określenia jej tytko w zakresie
współpracy z pozostałym sprzętem ratowniczym lub tez określenia długości całkowitej
rozpieracza do wartości 1500 mm, gdyż parametry techniczne zamawiającego dotyczące
długości w stanie złożonym nie są bezpośrednio związane z możliwościami roboczymi
w czasie prowadzonych działań, gdzie najważniejszym elementem jest wysuw całkowity
5
urządzenia, pozwalający na zwiększenie zakresu rozpieranych elementów; zmianę
parametru maksymalnej wagi z 18 kg na 21 kg, ponieważ waga samego urządzenia
ratowniczego bez parametru wagi w ukompletowaniu z wężami nie ma znaczenia iżadnego
związku z przepisami związanymi z użytkowaniem i eksploatacją urządzenia w działaniach
ratowniczych;
7) ad. pkt 4.9 przezroczysta osłona zabezpieczająca – dopuszczenia elastycznej osłony
zabezpieczającej w miejsce osłony wykonanej z przezroczystego PCV, ponieważ
zastosowanie osłony sztywnej, mało elastycznej wykonanej z PCV ogranicza w sposób
znaczący możliwości jej zastosowania, zwłaszcza w sytuacjach i miejscach
trudnodostępnych;
8) ad. pkt 4.5-4.6 i 4.9 – ujednolicenie wagi dla wszystkich urządzeń ratowniczych, np. do 26
kg, bez różnicowania czy dotyczy to rozpieracza czy nożyc, gdyż niezrozumiały jest fakt,
iż urządzenia zawarte w specyfikacji technicznej muszą charakteryzować się dla każdego
z nich inną (różną) wagą.
Na uzasadnienie zarzutu naruszenia art. 29 ust. 3 Odwołujący podniósł,
iż Zamawiający wprawdzie dopuścił możliwość zaoferowania sprzętu i urządzeń
o równoważnych parametrach technicznych do wymienionych w s.i.w.z., jednakże nie
sprecyzował jakie parametry uzna za równoważne. Ponadto Zamawiający przeniósł
obowiązek wykazania, iż oferowany sprzęt i urządzenia mają równoważne parametry
techniczne, na wykonawcę, który poprzez brak sprecyzowania jakie parametry Zamawiający
uzna za równoważne nie ma możliwości zaoferowania takich rozwiązań równoważnych.
Zdaniem Odwołującego działanie Zamawiającego stanowi podstawę do stwierdzenia
rażącego naruszenia fundamentalnych zasad ustawy Prawo zamówień publicznych
wymagających równego traktowania uczestników przetargu jak również poszanowania
uczciwej konkurencji i uniemożliwia złożenie innym uczestnikom prawidłowo ofert.
Oddalając protest Zamawiający w następujący sposób uzasadnił utrzymanie
dotychczasowych postanowień s.i.w.z.:
Ponieważ zakupiony sprzęt ma efektywnie służyć jednostkom ratowniczo-gaśniczym
przez najbliższe lata nie można oprzeć się na parametrach minimalnych, ale należy patrzeć
perspektywicznie i zakupić sprzęt o najlepszych dostępnych obecnie parametrach.
Zamawiający ma na celu zakup najnowocześniejszego sprzętu, którego obsługa jest prosta,
co wpływa znacznie na zwiększenie szybkości działania w akcji ratowniczej i istotnie poprawi
bezpieczeństwo ratowników. Sprzęt ten będzie wykorzystywany, m.in., do ratowania osób
zakleszczonych w pojazdach podczas wypadków komunikacyjnych, gdzie każda sekunda
może decydować o uratowaniużycialudzkiego. Narzędzia hydrauliczne są bardzo ciężkie
6
i wymagają dużo siły i wytrzymałości, stąd każdy dodatkowy kilogram wagi narzędzia wpływa
na osłabienie mięśni, a tym obniża samym efektywność, szybkość i bezpieczeństwo pracy.
Odnośnie kwestionowanych przez Odwołującego postanowień pkt. 4 załącznika nr 2
do s.i.w.z., Zamawiający podniósł następujące argumenty:
1) ad. pkt 4.1. pompa hydrauliczna spalinowa – wymagania dotyczące pompy hydraulicznej
gwarantują najlepsze warunki pracy ratownika: silnik o odpowiedniej mocy zapewnia
elastyczność pracy przy zasilaniu narzędzi ratowniczych pracujących pod dużym
obciążeniem; im więcej oleju w zbiorniku tym więcej narzędzi hydraulicznych można
obsłużyć jedną pompą hydrauliczną, przy czym nie można kierować się jedynie składem
zestawu hydraulicznego, gdyż często na miejscu zdarzenia pracuje kilka jednostek straży
pożarnej, które muszą ze sobą współdziałać; posiadanie większego zbiornika paliwa oraz
wskaźnika poziomu paliwa i oleju pozwalającego na bieżące kontrolowanie stanu urządzenia
daje pewność, iż nie przestanie ono funkcjonować w trakcie prowadzonej akcji ratowniczej,
trwającej często kilka godzin, a więc dłużej niż wymagane przepisami minimum 1 godzina;
ciężar całkowity urządzenia nieprzekraczający 25 kg, w połączeniu z kompletem węży
pozwala na przenoszenie takiego zestawu przez jednego ratownika w sposób zgodny
z zaleceniami przepisów BHP o ograniczeniu do 30 kg ciężaru dozwolonego
do przenoszenia przez jednego człowieka;
2) ad. pkt 4.2. węże hydrauliczne – noszenie lekkich węży w czasie akcji ratowniczej
oszczędza czas i energię ratowników; węże o takiej wadze w połączeniu z pompą
hydrauliczną pozwalają na przenoszenie takiego zestawu przez jednego ratownika
w sposób zgodny z zaleceniami przepisów BHP o ograniczeniu do 30 kg ciężaru
dozwolonego do przenoszenia przez jednego człowieka;
3) ad. pkt 4.3. rozpieracz hydrauliczny – wymagania dla rozpieracza hydraulicznego mają
na celu nabycie narzędzia jak najbardziej funkcjonalnego, które w działaniach ratowniczych
zapewnia nie tylko wysokie parametry rozpierania, ale również ciągnięcia iściskaniaprzy
jednoczesnej jak najniższej wadze urządzenia, gdyżżadneinne narzędzie ratownicze
w zestawie nie jest w stanie tych funkcji realizować; zamawiający w swoich działaniach
wykorzystuje oświetlenie pola pracy w rękojeści i nie może zgodzić się ze stwierdzeniem,
iż jest nieefektywne i nieprzydatne z uwagi na swoje umiejscowienie, nie wyklucza
to zamontowania dodatkowego oświetlenia pod osłoną ostrzy; urządzenie o wadze powyżej
25 kg nie pozwala na przenoszenie dwóch narzędzi stanowiących podstawowe wyposażenie
zestawu przez jednego ratownika, zgodnie z przepisami BHP;
4) ad. pkt 4.4 nożyce hydrauliczne – obecnie stosowane w konstrukcji nowoczesnych
pojazdów wzmocnienia ze stali borowych i mikroskopowych powodują zwiększenie
wymiarów i objętości przecinanych słupków, stąd rozwarcie ostrzy przy wysokiej sile
narzędzia decyduje o skutecznym i szybkim przecięciu konstrukcji; sugerowanie użycia
7
rozpieracza do zgniecenia profilu, a następnie przecięcia może być nieskuteczne
(wewnętrzne wzmocnienie zabezpiecza profil słupków przed zgnieceniem), tym bardziej przy
obniżeniu parametru siłyściskaniarozpieracza; takie rozwiązanie wydłuża czas
prowadzonych działań, a jednocześnie absorbuje 2 narzędzia i 2 ratowników w tym samym
miejscu; zawarte w rozporządzeniu normy dot.średnicyprzecinanego pręta określają jedynie
minimalne parametry urządzenia, poniżej którego nie zostałoby ono dopuszczone
do eksploatacji w ochronie przeciwpożarowej, nie jest zaś przeszkodą ich zwiększenie
i dostosowanie do potrzeb Zamawiającego; zamawiający w swoich działaniach wykorzystuje
oświetlenie pola pracy w rękojeści i nie może zgodzić się ze stwierdzeniem, iż jest
nieefektywne i nieprzydatne z uwagi na swoje umiejscowienie, nie wyklucza
to zamontowania dodatkowego oświetlenia proponowanego przez Odwołującego;
5) ad. pkt 4.5 mini nożyce do pedałów i kierownicy – operowanie w wąskich przestrzeniach,
gdzie nie można zastosowaćżadnegoinnego narzędzia wymaga aby narzędzie było jak
najlżejsze i najbardziej uniwersalne, tzn. poza zdolnością do cięcia miało również możliwość
rozpierania elementów;
6) ad. pkt 4.6. rozpieracz kolumnowy teleskopowy – z uwagi na fakt, iż Zamawiający
w komplecie kupuje jedynie jeden rozpieracz kolumnowy musiał wybrać urządzenie
najbardziej uniwersalne, tj. łączące przy jak najmniejszych wymiarach w stanie złożonym
(pozwalającym na zamontowanie w ograniczonych przestrzeniach) jak najlepsze parametry
wysuwu; rozporządzenie nie określa wagi urządzenia, jednak Zamawiający kierując się
koniecznością zapewnienia ratownikom jak najlepszych warunków pracy wprowadził
powyższy parametr;
7) ad. pkt 4.9 przezroczysta osłona zabezpieczająca – osłony wykonane z przezroczystego
elastycznego PCV dostępnego powszechnie na rynku.
8) ad. pkt 4.5-4.6 i 4.9 – różna waga urządzeń zawartych w specyfikacji technicznej wynika
z ich różnic konstrukcyjnych, budowy, odmiennych zastosowań i praktycznych potrzeb;
urządzenia o wadze powyżej 25 kg nie pozwalają na przenoszenie dwóch narzędzi
stanowiących podstawowe wyposażenie zestawu hydraulicznego zgodnie z przepisami BHP
przez jednego ratownika i wymagają przenoszenia takiego zestawu przez 3 osoby,
niepotrzebnie angażując dodatkowo jednego ratownika, który może w tym czasie udzielać
np. pomocy medycznej; z punktu widzenia strażaków urządzenia te powinny przy jak
najlepszych parametrach technicznych być jak najlżejsze.
Zdaniem Zamawiającego nie doszło do ograniczenia kręgu wykonawców mogących
zrealizować zamówienie do jednej firmy, gdyż w s.i.w.z. nie został wskazany konkretny
producent sprzętu. Określając parametry techniczne urządzeń Zamawiający kierował się
potrzebą zakupu sprzętu o wysokich parametrach techniczno-użytkowych i konkurencyjnej
8
cenie, a dostosowanie zapisów s.i.w.z dożądańOdwołującego powodowałoby obniżenie
parametrów wyposażenia pojazdów pożarniczych będących przedmiotem zamówienia.
Odnośnie zarzutu braku sprecyzowania równoważności Zamawiający podniósł, iż
w opisie przedmiotu zamówienia bardzo dokładnie opisano parametry sprzętu
i sprecyzowano minimalne wymagania, w tym również dla narzędzi hydraulicznych.
Przystępujący do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zajął
następujące stanowisko. Podniósł, iż w pełni zgadza się zapisami s.i.w.z. gdyż uwzględniają
one najnowsze rozwiązania techniczne i technologiczne dla sprzętu ratownictwa drogowego
produkowanego naświecie.NatomiastżądaniaOdwołującego odnośnie zwiększenia wagi
urządzeń są sprzeczne z interesem Zamawiającego iświatowymitendencjami obniżania
wagi sprzętu ratowniczego oraz zapisami obowiązującej normy PN-EN 13204. Ponadto,
w zakresie podniesionego zarzutu braku wskazania granic równoważności Przystępujący
stwierdził, iż granice te zostały bardzo precyzyjnie opisane poprzez parametry minimalne.
Izba ustaliła, co następuje:
Wobec złożenia przez Zamawiającego wniosku o odrzucenie odwołania na podstawie
przepisu art. 187 ust. 4 pkt 7 pzp, w pierwszej kolejności skład orzekający Izby zajął się
ustaleniem czy zaszła przesłanka określona w tym przepisie.
Izba nie uwzględniła wniosku Zamawiającego o odrzucenie odwołania, gdyż nie stwierdziła
zaistnienia przesłanki z art. 187 ust. 4 pzp skutkującej odrzuceniem odwołania.
Na podstawie następujących dowodów przedłożonych przez strony w toku posiedzenia:
oświadczenia pracownika hotelu „Morena Siedlisko” (bez daty), oświadczenia sekretarki
Odwołującego z 16 lutego 2010 r., raportu z transmisji wysłanych faksów urządzenia
faksowego z 15 lutego 2010 r., otrzymanych przez Zamawiającego w dniu 15 lutego 2010 r.
faksem stron oraz oświadczeń złożonych przez strony na posiedzeniu, Izba ustaliła,
co następuje. W godzinach od 15:21 do 16:14 z hotelu „Morena Siedlisko”, w którym
przebywał zarząd Odwołującego, wysłano na faks Zamawiającego łącznie 31 stron, przy
czym wraz z odwołaniem w przedmiotowej sprawie nadano odwołanie w sprawie UZP KIO
277/10 – każde liczące po 7 stron oraz odpis z KRS na 8 stronach. Odwołanie w sprawie
UZP KIO 277/10 Zamawiający otrzymał w całości, natomiast odwołanie w przedmiotowej
sprawie otrzymał niekompletne, w czasie transmisji otrzymał również strony puste
i zawierające inne treści. Bezsporne jest jednak, iż 15 lutego 2010 r. Zamawiający otrzymał
faksem, oprócz kompletnego KRS, co najmniej stronę 1 i 2, 6 i 7 spośród 7 stron odwołania.
Wymienione strony zawierają w całości zarzuty,żądanieco do rozstrzygnięcia odwołania
9
oraz podpis upoważnionego do reprezentacji Odwołującego wiceprezesa zarządu oraz część
uzasadnienia faktycznego i prawnego. W ocenie Izby na ich podstawie Zamawiający
otrzymał informację, iż zostało wniesione odwołanie, a także miał możliwość zorientowania
się co do zarzutów i wniosków odwołania od oddalonego w całości protestu. Analogiczna
treść odwołania w sprawie UZP KIO 277/10 oraz ponowne przekazanie treści odwołania
w dniu następnym umożliwiło Zamawiającemu zapoznanie się z całością uzasadnienia
faktycznego i prawnego. Zdaniem Izby odrzucenie odwołania w takiej sytuacji byłoby
niedopuszczalnym pozbawieniem Odwołującego możliwości merytorycznego rozpatrzenia
zarzutów stawianych Zamawiającemu. W ocenie Izby Odwołujący dopełnił zatem
wynikającego z przepisu art. 184 ust. 2 pzp obowiązku przekazania kopii treści odwołania
Zamawiającemu jednocześnie z wniesieniem odwołania do Prezesa Urzędu Zamówień
Publicznych w dniu 15 lutego 2010 r.
W drugiej kolejności skład orzekający Izby ustalił z urzędu, iż nie została wypełnionażadna
z pozostałych przesłanek, o których stanowi art. 187 ust. 4 pzp, skutkujących odrzuceniem
odwołania.
Po ustaleniu,żeodwołanie nie podlega odrzuceniu, Izba przeprowadziła rozprawę, podczas
której strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska.
Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym
Wspólnot Europejskich pod numerem 2010/S 10-011898 15 stycznia 2010 r., w tym samym
dniu Zamawiający zamieścił na swojej stronie internetowej (www.kwpsp.olsztyn.pl) s.i.w.z.
Przedmiotem zamówienia jest dostawa 12 sztuk ciężkich samochodów ratowniczo-
gaśniczych 6- osobowych z napędem terenowym 4x4 wraz z integralnym wyposażeniem,
w skład którego wchodzi, m.in., zestaw hydraulicznych narzędzi ratowniczych.
W załączniku nr 2 do s.i.w.z. w pkt. 4 zatytułowanym „Zestaw hydraulicznych narzędzi
ratowniczych” w ppkt. 4.1-4.6 i 4.9 Zamawiający zawarł następującą specyfikację
techniczną:
4.1
Pompa hydrauliczna spalinowa szt. 1
Napęd silnikiem spalinowym o mocy min. 3KM
Możliwość zasilania dwóch urządzeń jednocześnie
Pojemność zbiornika oleju min. 3,5 litra
Zewnętrzny wskaźnik poziomu paliwa i oleju w pompie
10
Obudowa kompaktowa zakrywająca wszelkie ostre i gorące elementy
Maksymalna waga pompy do 25 kg
4.2
Węże hydrauliczne o długość 10 m szt. 2:
Węże hydrauliczne o dużej elastyczności z szybkozłączami pozwalającymi na łączenie
i rozłączanie narzędzi jedną ręką bez konieczności zamykania przepływu oleju na pompie
Szybkozłącza z płaską powierzchnią czołową umożliwiające łatwe usuniecie zabrudzeń.
Masa węża do 5 kg
4.3
Rozpieracz hydrauliczny szt. 1:
Rozwarcie ramion min. 650 mm
Siła rozpierania przy zamkniętych ramionach (25 mm od końców) min 4 tony
Siła ciągnięcia min. 9 ton
Siłaściskaniamiedzy końcówkami roboczymi min. 6 ton
Oświetlenie pola pracy w rękojeści urządzenia
Maksymalna waga do 19 kg
System połączeń szybkozłączami kompatybilny z pompą i wężami z poz. 4.1- 4.2
Komplet wymiennych końcówek ciągnących i łańcuchów w walizce z tworzywa
4.4
Nożyce hydrauliczne szt. 1:
Rozwarcie ostrzy min. 200 mm
Siła ciecia min. 100 ton
Średnicaprzecinanego pręta min.40 mm
Oświetlenie pola pracy w rękojeści urządzenia
Maksymalna waga do 20 kg
System połączeń szybkozłączami kompatybilny z pompą i wężami z poz. 4.1- 4.2
4.5
Mini nożyce do pedałów i kierownicy szt.1:
Rozwarcie ostrzy min.40 mm
Siła ciecia min. 13 ton
Siła rozpierania min 3 tony
Średnicaprzecinanego pręta min 16 mm
Maksymalna waga 4 kg
System połączeń szybkozłączami kompatybilny z pompą i wężami z poz. 4.1- 4.2
4.6
Rozpieracz kolumnowy teleskopowy szt. 1:
Skok roboczy min. 730 mm
11
Długość w stanie złożonym maksymalnie 550 mm
Siła rozpierania tłok I/II min 20/8 ton
Maksymalna waga 18 kg
Wspornik progowy dostosowany do współpracy z rozpieraczem kolumnowym
System połączeń szybkozłączami kompatybilny z pompą i wężami z poz. 4.1- 4.2
4.9
Przezroczysta osłona zabezpieczająca szt. 1:
Wykonana z przezroczystego PCV
Uchwyty umożliwiające ustawienie w dowolnej pozycji
W rozdziale 2 s.i.w.z. Zamawiający określił, iż przedmiot zamówienia winien spełniać
następujące wymagania: a) odpowiadać wszystkim cechom określonym w s.i.w.z., b) być
fabrycznie nowy i zgodny z obowiązującymi normami; c) posiadać aktualneświadectwo
dopuszczenia do użytkowania wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie wykazu wyrobów
służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia iżyciaoraz
mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr
143, poz. 1002). W rozdziale 2 oraz w na końcu załącznika nr 2 zamieszono również zapis,
iż dopuszcza się możliwość zaoferowania sprzętu i urządzeń o równoważnych parametrach
technicznych do wymienionych w s.i.w.z., z powołaniem się na przepis art. 30 ust. 5 pzp
i wskazaniem, iż podstawową formą wykazania,żeoferowane przez wykonawcę urządzenia
są równoważne jest przedstawienie szczegółowej specyfikacji technicznej.
W zakresie hydraulicznych narzędzi ratowniczych Polski Komitet Normalizacyjny opracował
Polską Normę PN-EN 13204 „Hydrauliczne narzędzia ratownicze dwustronnego działania dla
straży pożarnej. Wymagania eksploatacyjne i dotyczące bezpieczeństwa”, przenosząca
normę europejską EN 13204:2004.
Skład orzekający Izby dopuścił w niniejszej sprawie dowody z dokumentacji postępowania
o zamówienie publiczne nadesłanej przez Zamawiającego do akt sprawy w kopii
potwierdzonej za zgodność z oryginałem i przedłożonej w oryginale w toku rozprawy
do wglądu Izby. Przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy skład orzekający Izby wziął pod
uwagę także stanowiska i oświadczenia stron złożone na piśmie w ramachśrodkówochrony
prawnej, ustnie do protokołu oraz złożone na piśmie w toku rozprawy przez Odwołującego:
tabelaryczne zestawienia parametrów urządzeń i referencje.
12
Izba zważyła, co następuje:
Izba rozpoznała odwołanie w oparciu o stan prawny sprzed wejścia wżycieustaw: z dnia 5
listopada 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 206, poz.1591), oraz z dnia 2 grudnia 2009 r.
o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr
223, poz. 1778), zgodnie odpowiednio: z art. 3 ust. 1 oraz z art. 4 przywołanych ustaw
nowelizujących.
Odwołujący posiada interes prawny w rozumieniu art. 179 ust. 1 ustawy, gdyż wykazał,
żezapisy s.i.w.z. mogą potencjalnie być dla niego dyskryminujące i uniemożliwiać mu
złożenie oferty w postępowaniu, a tym samym uzyskanie przedmiotowego zamówienia
Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz zakres zarzutów
podniesionych w odwołaniu skład orzekający Izby uznał,żeodwołanie nie zasługuje
na uwzględnienie.
Nie potwierdził się zarzut naruszenia przez Zamawiającego zasady uczciwej
konkurencji i równego traktowania wykonawców poprzez ograniczenie kręgu wykonawców
mogących zrealizować zamówienie do jednej firmy dysponującej sprzętem opisanym w pkt 4
załącznika nr 2 do s.i.w.z., tj. sformułowany przez odwołującego zarzut naruszenia
przepisów art. 7 ust. 1 w zw. z ust. 2 pzp.
Na wstępie należy podnieść, iż Odwołujący nie przedstawiłżadnychdowodów
wskazujących na to, iż po stronie Zamawiającego czynności związane z przygotowaniem
oraz przeprowadzeniem postępowania wykonywały lub wykonują osoby niezapewniające
bezstronności i obiektywizmu, wobec czego zarzut naruszenia przepisu art. 7 ust. 2 pzp
należy uznać za oczywiście bezzasadny.
Bezsporna między stronami postępowania jest okoliczność, iż Zamawiający
w specyfikacji technicznej postawił wymagania wyższe i bardziej szczegółowe, niż określone
w załączniku nr 2 wydanego na podstawie art. 7 ust. 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r.
o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z późn.
zm.) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r.
w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego
lub ochronie zdrowia iżyciaoraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych
wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, poz. 1002).
13
W ocenie Izby takie działanie Zamawiającego nie stanowi naruszenia zasad uczciwej
konkurencji i równego traktowania wykonawców, a także nie może być uznane za nadużycie
prawa podmiotowego w rozumieniu przepisu art. 5 Kodeksu cywilnego.
Z przepisu art. 7 ust. 5 ustawy o ochronie przeciwpożarowej wynika, iż wymagania
techniczno-użytkowe określone w rozporządzeniu (w załączniku nr 2 do rozporządzenia)
mają znaczenie subsydiarne, gdyż pierwszeństwo przysługuje wymaganiom określonym
w Polskich Normach. W odniesieniu do hydraulicznych narzędzi ratowniczych
pierwszeństwo przed wymaganiami określonymi w przywołanym rozporządzeniu mają zatem
wymagania eksploatacyjne i dotyczące bezpieczeństwa określone w Polskiej Normie PN-EN
13204 przenoszącej Normę Europejską EN 13204:2004. Przy takiej konstrukcji przepisów
nie ma zatem znaczenia, iż Zamawiającyexpressis verbisnie powołał się przy opisie
narzędzi hydraulicznych na normę PN-EN 13204, gdyż i tak na mocy przepisów jej
wymagania należy przestrzegać. Spornym między stronami parametrem w odniesieniu do
wszystkich narzędzi hydraulicznych jest ich maksymalna dopuszczalna waga, która zdaniem
Odwołującego powinna być ujednolicona dla wszystkich narzędzi, najlepiej na poziomie 26
kg, natomiast Zamawiający zróżnicował wagę dla poszczególnych narzędzi, jednak
wżadnymprzypadku nie dopuszcza wagi powyżej 25 kg. W ocenie Izby wymagania
Zamawiającego odnośnie maksymalnej wagi narzędzi określone w s.i.w.z. skorelowane są
z pkt. 5.1.1.6.1 normy PN-EN 13204, zgodnie z którym maksymalna masa hydraulicznego
narzędzia ratowniczego lub agregatu zasilającego, skonstruowanych do przenoszenia
i uruchamiania przez jedną osobę, nie powinna przekraczać 25 kg. Co prawda z pkt.
5.1.1.6.2 tej normy wynika, iż narzędzia cięższe powinny być skonstruowane
do przenoszenia przez co najmniej przez 2 osoby, lecz Zamawiający konsekwentnie
prezentuje stanowisko, iż jego celem jest zredukowanie liczby ratowników niezbędnych
do dźwigania i obsługi narzędzi, co umożliwi pozostałym ratownikom wykonywanie innych
czynności, np. udzielenia pierwszej pomocy. Również biorąc pod uwagę przepisy BHP
określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r.
w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych (Dz. U. Nr
26, poz. 1570, z późn. zm.), ograniczające ciężar przenoszony przez 1 osobę do 30 kg przy
przenoszeniu na odległość większą niż 25 m, wymagania Zamawiającego odnośnie
maksymalnej wagi poszczególnych narzędzi umożliwiają przenoszenie i operowanie
połączonym funkcjonalnie ich zestawem przez mniejszą liczbę osób, niż w przypadku wagi
wnioskowanej przez Odwołującego.
Przepis art. 29 ustawy pzp nakłada na zamawiającego obowiązek opisania
przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący za pomocą dostatecznie
dokładnych i zrozumiałych określeń. Wskazany przepis służy realizacji ustawowej zasady
uczciwej konkurencji, jak również zasady równego dostępu do zamówienia, wyrażonych
14
w art. 7 ust. 1 pzp. Jednocześnie z przepisu art. 29 ust. 2 pzp wynika wprost zakaz
dokonywania opisu przedmiotu zamówienia w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą
konkurencję. Zakazane jest więc dokonywanie opisu przedmiotu zamówienia nie tylko w taki
sposób, który utrudnia uczciwą konkurencję wskazując na konkretny produkt, ale i taki, który
potencjalnie mógłby wpłynąć na ograniczenie konkurencji na rynku. Zakaz ten nie oznacza
jednak konieczności nabycia przez zamawiającego dostaw, usług czy robót budowlanych
nieodpowiadających jego potrzebom, zarówno co do jakości, funkcjonalności czy
wymaganych parametrów technicznych, a jedynie nakazuje dopuścić konkurencję między
wykonawcami mogącymi spełnić postawione wymogi w odniesieniu do przedmiotu
zamówienia bez ograniczania dostępu do zamówienia (por. też w: Komentarz do art. 29
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych M. Stachowiak,
J. Jerzykowski, W. Dzierżanowski,Prawo zamówień publicznych. Komentarz,LEX, 2007,
wyd. III.). Zamawiający ma prawo określić przedmiot zamówienia w sposób zapewniający
uzyskanie oczekiwanego efektu, gdyż „ustawodawca pozostawił zamawiającemu możliwość
precyzowania cech przedmiotu zamówienia w sposób chroniący jego zobiektywizowany
interes” (wyrok ZA z 4 kwietnia 2003 r., sygn. akt UZP/ZO/0-348/03, Analiza wyroków sądów
okręgowych oraz analiza orzeczeń zespołów arbitrów, A. Kurowska, Warszawa 2006, s. 80).
W ocenie Izby w przedmiotowej sprawie Zamawiający wykazał, iż jego obiektywna
potrzeba, związana z realizacją zamówienia realizowanego w ramach projektu pt. „Ochrona
głównych szlaków komunikacyjnych przed zagrożeniami i skutkami katastrof drogowych
na terenie województwa warmińsko-mazurskiego”, współfinansowanego ześrodków
Funduszu Rozwoju Regionalnego, uzasadniawymagań Europejskiegopostawienie
sprecyzowanych w pkt 4 załącznika nr 2 do s.i.w.z. Dostarczone w wyniku przetargu ciężkie
samochody ratowniczo-gaśnicze mają być rozmieszczone w strategicznych punktach
na terenie województwa warmińsko-mazurskiego i są przeznaczone do pracy
w ekstremalnych warunkach, m.in. przy katastrofach i wypadkach drogowych. Nawet jeżeli
wysokie wymagania określone w specyfikacji technicznej spełniają aktualnie tylko urządzenia
jednego z trzech producentów (Holmatro, Weber i Lukas) obecnych na krajowym rynku
hydraulicznych narzędzi ratowniczych, to w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie
oznacza naruszenia przepisów art. 7 ust. 1 i art. 29 ust. 2.
Izba uznała również,żenie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisu
art. 29 ust. 3 pzp, gdyż zamawiający w pkt 4 załącznika nr 2 do s.i.w.z. przy opisie
hydraulicznych narzędzi ratowniczych ani razu nie wskazał znaków towarowych, patentów
lub pochodzenia. Zamawiający nie wskazał konkretnej marki urządzeń, lecz w pkt 4.1-4.6
i 4.9 określił wymagane parametry techniczne w sposób jednoznaczny i wyczerpujący,
za pomocą precyzyjnych i zrozumiałych jednostek miary: ciężaru, długości, mocy,
pojemności, siły, etc., to jest w sposób zgodny z przepisem art. 29 ust. 1 pzp. Natomiast
15
zamieszczony w rozdziale 2 oraz w na końcu załącznika nr 2 zapis dotyczący dopuszczenia
rozwiązań równoważnych jest odzwierciedleniem przepisu art. 30 ust. 5 pzp i odnosi się
do równoważnych rozwiązań dla opisanych za pomocą norm, a nie do równoważności
do przedmiotu zamówienia opisanego konkretną marką czy pochodzeniem co nie miało
miejsca w przedmiotowym postępowaniu
Izba oceniła złożone przez Odwołującego na rozprawie 12 referencji wystawionych
przez różne komendy Państwowej Straży Pożarnej z obszaru właściwości Zamawiającego
dla urządzeń marki LUKAS jako wyłącznie potwierdzające prawidłowe działanie
użytkowanych urządzeń tej marki lub prawidłowe wykonanie zamówień na ich dostawę,
co nie było w niniejszej sprawie kwestionowane przez Zamawiającego. Z kolej złożone
również na rozprawie tabelaryczne zestawienie danych kilku urządzeń różnych producentów
zamieszczonych na stronie internetowej potwierdza jedynie, iż spośród tych konkretnych
urządzeń niektóre spełniają wymagania Zamawiającego, a inne nie.
Mając powyższe na uwadze Izba nie stwierdziła naruszenia przez Zamawiającego
przepisów ustawy pzp przywołanych w odwołaniu.
Uwzględniając powyższe Izba, działając na podstawie art. 191 ust. 1 pzp, orzekła jak
w sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego – stosownie do jego wyniku – orzeczono
na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania
wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich
rozliczania (Dz. U. Nr 128, poz. 886, z późn. zm.), z tymżewobec nieprzedłożenia rachunku,
co jest wymagane na podstawie przepisu § 4 ust. 1 pkt 2 b rozporządzenia,
nie uwzględniono wniosku Zamawiającego o zasądzenie kosztów wynagrodzenia
pełnomocnika.
16
Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień
publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 ze zm.) na niniejszy wyrok –
w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Urzędu Zamówień Publicznych do Sądu Okręgowego wOlsztynie.
Przewodniczący:
………………………………
Członkowie:
………………………………
………………………………
17