Wyrok KIO KIO 3077/21

Sygn. akt: KIO 3077/21

WYROK

z dnia 5 listopada 2021 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:    Bartosz Stankiewicz

Protokolant:    Konrad Wyrzykowski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2021 r. w Warszawie odwołania
wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 18 października 2021 r. przez
wykonawcę Philips Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przy Al. Jerozolimskich 195B
(02-222 Warszawa) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Górnośląskie
Centrum Medyczne im. prof. Leszka Gieca Śląskiego Uniwersytetu Medycznego
w Katowicach z siedzibą w Katowicach przy ul. Ziołowej 45/47 (40-635 Katowice)

przy udziale wykonawcy Siemens Healthcare Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul.
Żupniczej 11 (03-821 Warszawa), zgłaszającego przystąpienie do udziału w postępowaniu
odwoławczym po stronie zamawiającego

orzeka:

1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu podniesionego w pkt II.2)
petitum odwołania, dotyczącego bezzasadnego przyznania wykonawcy Siemens Healthcare
Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie za parametr określony w pozycji VI.5 Zestawienia
parametrów zawyżonej punktacji, pomimo, że wykonawca ten zaoferował parametr o
wartości granicznej.

2. W pozostałym zakresie oddala odwołanie.

3. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Philips Polska Sp. z o.o. z siedzibą
w Warszawie i:

3.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie:
piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od
odwołania;

3.2. zasądza od wykonawcy Philips Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na rzecz
wykonawcy Siemens Healthcare Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, który wniósł sprzeciw
wobec uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów objętych rozpoznaniem, kwotę
w wysokości 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy), stanowiącą
koszty poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo

zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok -
w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący:    ..............................

Sygn. akt: KIO 3077/21

Górnośląskie Centrum Medyczne im. prof. Leszka Gieca Śląskiego Uniwersytetu
Medycznego w Katowicach zwane dalej: „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o
udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019
r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.), zwanej dalej: „Pzp”,
w trybie przetargu nieograniczonego na Dostawę, instalację i uruchomienie angiografu wraz
z wyposażeniem dodatkowym oraz wykonaniem prac remontowo-budowlanych w części
Pracowni elektrokardioterapii Oddziału Elektrokardiologii - sala nr 2, zlokalizowanej na
parterze Górnośląskiego Ośrodka Kardiologii w Górnośląskim Centrum Medycznym im. Prof.
Leszka Gieca Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, Projekt współfinansowany
w ramach Programu ,,Modernizacja Oddziału Elektrokardiologii wraz z Pracownią
Elektrokardioterapii””, (o numerze: DZ.3321.132.2021), zwane dalej „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej w dniu 4 sierpnia 2021 r., pod numerem 2021/S 149-396038.

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są dostawy, jest wyższa od
kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

W dniu 18 października 2021 r. wykonawca Philips Polska Sp. z o.o. z siedzibą w
Warszawie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od czynności wyboru oferty
Siemens Healthcare Sp. z o.o. (zwanego dalej jako: „Siemens”) jako oferty najkorzystniejszej
w postępowaniu.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 239 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 16
i art. 17 ust. 1 i 2 Pzp przez wybór oferty nie będącej najkorzystniejszą w świetle
obowiązujących w postępowaniu kryteriów oceny ofert na skutek przyznania Siemens
błędnej (zawyżonej) liczby punktów w ramach kryterium jakościowego, w szczególności
przez:

1) stosowanie przez zamawiającego nieprawidłowej metodologii obliczania punktacji
przyznawanych „proporcjonalnie” w ramach szeregu pozycji opisu wyrobu medycznego

dołączonego do oferty - załącznika nr 4 do SWZ, Zestawienie Parametrów Technicznych i
Funkcjonalnych (zwanego dalej jako: „Zestawienie parametrów”);

2) bezzasadne przyznanie Siemens za parametr określony w pozycji VI.5 Zestawienia
parametrów zawyżonej punktacji, pomimo, że Siemens zaoferował parametr o wartości

granicznej;

3) bezzasadne przyznanie Siemens za parametr określony w pozycji VI.6 Zestawienia
parametrów zawyżonej punktacji, pomimo, że Siemens zaoferował parametr o wartości
granicznej.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:

- unieważnienia czynności wyboru oferty Siemens jako najkorzystniejszej w postępowaniu;

- powtórzenia badania i oceny ofert, a w ramach tej czynności przyznanie Siemens 37,29 pkt
w kryterium jakościowym, a po uwzględnieniu punktów za kryterium cenowe przyznanie
Siemens 97,29 pkt łącznie w ramach oceny końcowej;

- w konsekwencji wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej.

Odwołujący wyjaśnił, że spełnił materialnoprawną przesłankę wniesienia odwołania z
art. 505 ust. 1 Pzp, ponieważ ma interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść
szkodę w wyniku naruszeń przez zamawiającego przepisów Pzp. Odwołujący wskazał, że
przychylenie się przez Izbę do zarzutów z podniesionych w odwołaniu oznaczać będzie
stwierdzenie takiego rodzaju naruszeń Pzp, po których sanowaniu oferta odwołującego
powinna zająć pierwsze miejsce w rankingu oceny ofert, czego konsekwencją będzie
konieczność unieważnienia bezprawnej czynności wyboru oferty Siemens jako
najkorzystniejszej i wybór w jej miejsce oferty odwołującego. Szkodę w tym przypadku
należy natomiast rozpatrywać jako utratę spodziewanych przychodów związanych z
podpisaniem umowy oraz jako poniesienie kosztów przygotowania oferty, która nie została
wybrana.

Odwołujący w pierwszej kolejności opisał metodologię obliczania punktów
przyznawanych „proporcjonalnie”. W tym zakresie podniósł, że zamawiający zastosował
nieprawidłową metodologię wyliczania punktacji w przypadku szeregu pozycji Zestawienia
Parametrów (co spowodowało zawyżenie punktacji przyznanej Siemens w szczególności w
zakresie pozycji II.3, III.6, III.11, V.8, V.12, VII.6 oraz VII.9), określone przez zamawiającego,
a jednocześnie niestanowiące najwyższych wartości zaoferowanych w postępowaniu (tj.
drugi z wykonawców zaoferował w ramach tych pozycji wartości wyższe). Przyjęta przez
zamawiającego metodologia zniekształca punktację przyznaną w ramach kryterium
jakościowego na korzyść Siemens, a niekorzyść odwołującego. Odwołujący wskazał, że dla
zrozumienia błędu przyjętej przez zamawiającego metodologii punktacji wystarczające jest
szczegółowe omówienie jednej z takich pozycji Tabeli kosztowej, bowiem inne pozycje, w
ramach których zamawiający ustalił punktację przyznawaną za wartości inne niż graniczna i
największa jako „proporcjonalnie”, są analogicznie wadliwe. Tytułem przykładu zatem,
zamawiający w pkt. II.3 Zestawienia parametrów wskazał:

wynoszący 195 cm, natomiast odwołujący 298 cm. Zgodnie z Tabelą punktową,
zamawiający przyznał odwołującemu w ramach tej pozycji 5 pkt. (wartość największa), a
Siemens 3,27 pkt. Zamawiający przyjął zatem jako metodologię obliczeń wartości
„pozostałej” rachunek proporcji klasycznej, tj. zastosował następujący wzór:

Wartość zaoferowana / Wartość największa * liczba punktów za wartość największą
Podstawiając wartości dla obliczenia punktacji przyznanej Siemens za tę pozycję:

195/298 * 5 = ~ 3,27

Zdaniem odwołującego oparcie obliczeń o taki wzór de facto wypacza sens przyjętego przez
zamawiającego sposobu obliczania punktacji. Skoro zamawiający przyjął punktację 1 dla
wartości granicznej (minimalną) i 5 dla wartości największej, to cztery punkty więcej za
wartość największą są przyznawane w istocie za zaoferowaną różnicę pomiędzy wartością
największą a wartością graniczną. W przypadku zastosowania prostego wzoru takiego jak
wykorzystany przez zamawiającego, to, pomimo że odwołujący zaoferował obszar badania
większy o 118 cm niż minimalne wymaganie zamawiającego, a Siemens jedynie o 15 cm (a
więc prawie osiem razy mniejszy), to Siemens otrzymał o 2,27 pkt więcej, niż minimalnie
mógłby uzyskać, tymczasem odwołujący uzyskał o 4 pkt więcej (a więc nawet nie dwukrotnie
więcej niż Siemens). Siemens bezspornie powinien otrzymać proporcjonalnie punktację
wyższą niż 1 w ramach tej pozycji, skoro zaproponował więcej niż wartość graniczna
(minimalna), jednakże dodatkowe punkty powinny być proporcjonalne nie w stosunku do
wartości najwyższej (298), a w stosunku do różnicy pomiędzy wartością najwyższą (298) a
wartością graniczną (180), czyli 118. Ta różnica stanowi bowiem najbardziej obiektywnie o
wyższej jakości, jaką uzyska zamawiający w związku z zaoferowanym parametrem o
wartości najwyższej w danej pozycji i która jest punktowana w ramach kryterium
jakościowego - i to w stosunku do tej różnicy proporcjonalnie powinny być przyznawane
punkty za parametr o wartości wyższej od granicznej, ale nie najwyższej.

Zdaniem odwołującego w celu prawidłowego, proporcjonalnego określenia punktacji za
wartości „pozostałe” zastosowany powinien zostać zatem następujący wzór:

1 + (wartość zaoferowana - wartość graniczna) / (wartość największa - wartość graniczna) *
(maksymalna liczba punktów - 1)

Podstawiając wartości dla obliczenia punktacji należnej Siemens za tę pozycję:

1+ (195 - 180) / (298-180) * (5 - 1) = ~ 1,51

Z wykorzystaniem tego wzoru, zamawiający powinien był dokonać ewaluacji punktacji
przyznanej obydwu oferentom w ramach wartości pozycji, dla których określił wartość
maksymalną, graniczną i wskazał na konieczność obliczania punktacji przyznawanej za
pozostałe wartości „proporcjonalnie”. Tabela przedstawiająca prawidłowe wyliczenie punktów
- z zastosowaniem powyższego wzoru - w ramach kryterium jakościowego z rozbiciem na
poszczególne pozycje złożonych przez obydwu wykonawców Zestawień parametrów stanowi
załącznik do niniejszego odwołania. Tabela ta uwzględnia również sanowanie naruszeń
wskazanych w pozostałych zarzutach niniejszego odwołania. Odwołujący na marginesie
powyższego wywodu wskazał, że analogiczne zagadnienie było już przedmiotem
rozstrzygnięcia KIO w przeszłości w ramach wyroku z dnia 22 marca 2021 r. o sygn. akt KIO
486/18.

W odniesieniu zarzutu dotyczącego zawyżonej punktacji dla Siemens za parametr

Odwołujący wyjaśnił, że nie zaoferował powyższego parametru, co było dopuszczalne w
świetle treści pkt. VI.6 Zestawienia parametrów. Siemens zaoferował natomiast ten
parametr, „o współczynniku transmisji 98%”, a więc o minimalnej (granicznej) wartości
dopuszczonej przez zamawiającego w treści Zestawienia parametrów. Jak wynika z Tabeli
punktowej, odwołujący otrzymał w ramach tej pozycji 1 pkt, natomiast Siemens 5 pkt.
Zamawiający wydawał się zatem interpretować w ogóle niezaoferowanie żadnego parametru
jako wartość graniczną (minimalną), za którą przyznał odwołującemu 1 pkt. Taka wykładnia
miała - zdaniem odwołującego - charakter arbitralny i nie znajduje oparcia w wyraźnej treści
SWZ. Odwołujący wskazał, że nie zaoferował żadnego parametru w ramach tej pozycji -
jego zaoferowanie miało bowiem charakter fakultatywny. Skoro natomiast nie zaoferował
parametru o żadnej wartości współczynnika transmisji, to nie sposób twierdzić, że zaoferował
parametr o jakiejkolwiek wartości współczynnika transmisji, nawet granicznej wycenionej na
1 pkt - odwołujący nie powinien zatem uzyskać żadnych punktów w ramach tej pozycji, co
zostało odzwierciedlone w załączonej tabeli. Siemens zaoferował natomiast ten parametr o
wartości granicznej współczynnika transmisji. Pojęcie „granica” powinno być w tym w tym
kontekście rozumiane jako „linia podziału”, po przekroczeniu której oferowany parametr jest
dodatkowo punktowany. Innymi słowy, jest to wartość minimalna, która uprawniała do
uzyskania minimalnej wartości punktowej przewidywanej przez zamawiającego za dany
parametr. W przypadku, gdyby Siemens zaoferował tę funkcjonalność, jednakże
współczynnik transmisji byłby chociaż o ułamek procenta niższy od 98%, to nie powinien
uzyskać żadnej dodatkowej punktacji w ramach tej pozycji, gdyż nie zostałaby przekroczona
określona przez zamawiającego „granica” czy minimum, po której przekroczeniu parametr
ten byłby punktowany. Skoro natomiast Siemens zaoferował ten parametr ze
współczynnikiem transmisji dokładnie w wysokości, od której zamawiający dodatkowo
punktował jego zaoferowanie, to zaoferował ten parametr ze współczynnikiem transmisji o
wartości granicznej, za którą zamawiający przewidywał najniższą wartość punktacji (1 pkt).
Co za tym idzie, zgodnie z jednoznaczną treścią Zestawienia parametrów, Siemens powinien
uzyskać w ramach pozycji VI.6 1 pkt, a odwołujący 0 punktów. Taka punktacja wynika z
literalnej i bezpośredniej treści SWZ, którego treść, jak już zostało wskazane powyżej, jest
dla zamawiającego wiążąca i która powinna podlegać interpretacji ścisłej.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił

wykonawca Siemens Healthcare Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.

Zamawiający w dniu 27 października 2021 r. złożył do akt sprawy odpowiedź na
odwołanie, w której oświadczył, że uwzględnia w całości zarzuty przedstawione w odwołaniu.

Zarządzeniem z dnia 27 października 2021 r., wykonawca zgłaszający przystąpienie
został wezwany w trybie art. 523 ust. 1 Pzp do złożenia oświadczenia w przedmiocie
sprzeciwu w związku z uwzględnieniem przez zamawiającego w całości zarzutów
przedstawionych w odwołaniu, w terminie 3 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem
umorzenia postępowania odwoławczego.

W dniu 29 października 2021 r., wykonawca Siemens Healthcare Sp. z o.o. z
siedzibą w Warszawie złożył pismo, w którym oświadczył o wniesieniu sprzeciwu wobec
uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów odwołania.

Na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2021 r. wykonawca Siemens złożył do
akt sprawy pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania i zaprezentował
argumentację w zakresie braku podstaw uwzględnienia odwołania przez zamawiającego.
Jednocześnie ww. wykonawca wycofał sprzeciw w zakresie zarzutu nr 2 dotyczącego
zawyżonej punktacji dla jego oferty za parametr określony w pozycji VI.5 Zestawienia
parametrów (przekątna monitora). W tym zakresie wykonawca Siemens wyjaśnił, że
uwzględnienie zarzutu przez zamawiającego i brak sprzeciwu (jego cofnięcie) w tym
zakresie, uwzględniając różnicę w rankingu ofert wg punktacji sporządzonej przez

zamawiającego pozostawało bez wpływu na wynik postępowania. Pomniejszenie rankingu

oferty Siemens - odjęcie od punktacji łącznej 3,74 pkt nie zmienia rozstrzygnięcia na jego
korzyść.

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz
biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, Izba
ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba uznała, że odwołujący, którego oferta mogłaby zostać wybrana jako
najkorzystniejsza w przypadku potwierdzenia się zarzutów odwołania wykazał, że posiada
interes w uzyskaniu zamówienia oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez
zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki
dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp. Ponadto Izba stwierdziła,
że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na
podstawie art. 528 Pzp.

Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 ust. 1-3 Pzp, Izba stwierdziła
skuteczność zgłoszonego przystąpienia przez wykonawcę Siemens Healthcare Sp. z o.o. z
siedzibą w Warszawie (zwanego dalej: „przystępującym” lub nadal: „Siemens”), do udziału w
postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawca
stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

Przystępujący na posiedzeniu niejawnym wycofał sprzeciw wyłącznie w części
dotyczącej zarzutu podniesionego w pkt II.2) petitum odwołania, który odnosił się do
zawyżonej punktacji dla jego oferty za parametr określony w pozycji VI.5 Zestawienia
parametrów (przekątna monitora). W związku z tym Izba umorzyła postępowanie
odwoławcze w zakresie przedmiotowego zarzutu na podstawie art. 522 ust. 4 Pzp zdanie
pierwsze. Jednocześnie, mając na uwadze treść art. 522 ust. 4 zdanie drugie Pzp oraz art.
523 ust. 3 Pzp, pozostałe zarzuty oznaczone w petitum odwołania pkt II.1) i II.3) zostały
przez Izbę rozpoznane

Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego:

1)    dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na płycie CD, przesłaną do
akt sprawy przez zamawiającego w dniu 25 października 2021 r., w tym w szczególności:

-    specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej: „SWZ”) wraz z załącznikami;

-    oferty złożone w postępowaniu przez odwołującego oraz przystępującego wraz z
załącznikami;

-    zestawienie opracowane przez zamawiającego w zakresie liczby punktów przyznanych
ofertom w postępowaniu w rozbiciu na poszczególne kryteria;

-    informację o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu z dnia 8 października 2021
r.;

2)    załączoną do odwołania tabelę przedstawiającą prawidłowe w ocenie odwołującego
wyliczenie punktów;

3)    złożone na posiedzeniu przez odwołującego zestawienie własne, opracowane na
potwierdzenie zarzutu z pkt II.1) petitum odwołania (dowód ten miał charakter prezentacji
wyliczeń w zakresie dokonanej przez zamawiającego punktacji i liczył 11 slajdów);

4)    złożone na posiedzeniu przez przystępującego:

-    zestaw dokumentów stanowiący wyciąg z wcześniejszego postępowania prowadzonego
przez zamawiającego w ubiegłym roku;

-    tabelę stanowiącą wyliczenia własne przystępującego;

-    tabelę przygotowaną przez przystępującego, która prezentuje przedstawioną przez niego
punktację w ramach wszystkich podkryteriów pozacenowych z uwzględnieniem wycofania
zarzutu drugiego i przyjęcia w zakresie punktu VI.5 punktacji podanej przez odwołującego.

Izba ustaliła co następuje

Zgodnie z treścią rozdziału 13 SWZ ocena ofert w postępowaniu opierała się na
dwóch kryteriach oceny: cenowym oraz jakościowym. Kryterium jakościowemu została
przyznana waga 40%. Sposób obliczania punktacji przyznawanej w ramach tego kryterium
określony został oparty o wskazany poniżej wzór:

KRYTERIUM JAKOŚĆ waga: 40 %

Jn

Bn = ------------ x 100 pkt x 40 %

Jmax

Bn - liczba punktów przyznanych ofercie n za kryterium JAKOŚĆ;

n - numer oferty;

Jmax - maksymalna suma punktów za parametry oferowanego wyrobu medycznego wśród
ocenianych ofert, ustalona na podstawie opisów wyrobu medycznego dołączonych do ofert;
Jn - suma punktów za parametry oferowanego wyrobu medycznego, ocenianej oferty n,
ustalona na podstawie opisu wyrobu medycznego dołączonego do oferty.

Wartości Jmax oraz Jn w ramach powyższego wzoru ustalane były na podstawie opisu
wyboru medycznego dołączonego do oferty - Zestawienia parametrów.

Zestawienie parametrów przewidywało szczegółowe pozycje zarówno stanowiące minimalne
wymagania obligatoryjne zamawiającego co do przedmiotu zamówienia, jak i dodatkowo
premiowane funkcjonalności fakultatywne. W przypadku tych drugich, zamawiający w
odniesieniu do szeregu pozycji określił metodologię obliczania punktów, w ramach której 1
pkt miał być przyznany za zaoferowanie funkcjonalności o wartości granicznej, a
maksymalna ilość punktów miała być przyznana za zaoferowanie wartości największej (lub w
przypadku pozycji III.11 najmniejszej), a wskazanie innej wartości skutkować będzie
przyznaniem wartości punktowej „proporcjonalnie”.

W ramach postępowania oferty złożyło dwóch wykonawców: odwołujący oraz przystępujący.
W dniu 8 października 2021 r., zamawiający przekazał informację o wyborze oferty
przystępującego jako najkorzystniejszej. O wyborze tej oferty zadecydowała minimalna
różnica punktów - 0,49 pkt., zgodnie z przedstawioną przez Zamawiającego w przekazanej
informacji tabelą:

szczegółową punktację przyznaną wykonawcom w ramach kryterium jakościowego (w celu
obliczenia wartości Jmax oraz Jn niezbędnych do obliczenia punktacji przyznaje w ramach

kryterium jakościowego - zwana dalej jako: „Tabela punktowa”). Odwołujący kwestionował
sposób przyznania punktacji wynikający z Tabeli punktowej, wywodząc metodologię
wyliczania punktacji w odniesieniu do punktów przyznawanych „proporcjonalnie” w ramach
szeregu pozycji Zestawienia parametrów, jak również przyznanie ofercie przystępującego
zawyżonej punktacji za parametry określone w pozycji VI.5 i VI.6.

Treść przepisów dotyczących zarzutów:

-    art. 239 Pzp - 1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów
oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do
ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.;

-    art. 16 Pzp - Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie
zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

-    art. 17 ust. 1 i 2 Pzp - 1. Zamawiający udziela zamówienia w sposób zapewniający:

1) najlepszą jakość dostaw, usług, oraz robót budowlanych, uzasadnioną charakterem
zamówienia, w ramach środków, które zamawiający może przeznaczyć na jego realizację,
oraz

2) uzyskanie najlepszych efektów zamówienia, w tym efektów społecznych, środowiskowych
oraz gospodarczych, o ile którykolwiek z tych efektów jest możliwy do uzyskania w danym
zamówieniu, w stosunku do poniesionych nakładów.

2. Zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy.

Izba zważyła co następuje.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska
odwołującego i przystępującego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na
uwzględnienie.

W zakresie pierwszego z rozpatrywanych zarzutów, oznaczonego w petitum
odwołania pkt II.1), Izba w znacznym zakresie przyjęła za własne stanowisko
przystępującego.

W pierwszej kolejności skład orzekający uznał za stosowane wskazać, że zamawiający w
ramach przeprowadzonej oceny ofert, a co za tym idzie przyznanej punktacji w zakresie
parametrów składających się na kryterium jakościowe posłużył się tzw. proporcją klasyczną
(określenie to zostało użyte przez odwołującego i dla pewnego porządku w prezentowaniu
argumentacji skład orzekający stosował je w dalszej części uzasadnienia).

W ocenie Izby przystępujący słusznie wskazał, że przyjęta przez zamawiającego proporcja
klasyczna to najprostsza i najpowszechniej stosowana metoda obliczania proporcjonalności,
obejmująca relację wartości oferowanej względem najwyższej zaoferowanej (preferowanej
wartości najwyższej) pomnożonej przez wagę kryterium. Oczywiście taka metoda ustalenia
wartości punktowej nie jest jedyna i skład orzekający w żaden sposób nie przesądził, że tylko
taki sposób wyliczenia wartości punktowej w ramach oceny ofert w innych postępowaniach
jest prawidłowy. W praktyce są stosowane inne metody (wzory) wyliczenia punktacji przy
użyciu różnych wariantów w zakresie proporcji, które przyjmują określone założenia. Ich
stosowanie jest uzależnione od tego jak zamawiający określił to w SWZ, ponieważ jest to dla
niego wiążące przy ocenie ofert. W okolicznościach przedmiotowej sprawy zamawiający nie
określił żadnej innej, szczegółowo opisanej metody przyznania punktów w ramach oceny
ofert, a jedyna wymieniona przez niego w rozdziale 13 SWZ zasada oraz podany tam wzór
dotyczyły proporcji klasycznej.

Odwołujący upatrywał naruszenia przez zamawiającego zasad punktacji w niezastosowaniu
metody obliczania proporcjonalności, którą sam przyjął i zaprezentował w odwołaniu oraz
załączniku do niego. Po raz kolejny należało podkreślić, że SWZ nie zawierała opisu takiej
metodologii oceny punktowej jaką forsował odwołujący. Odwołujący upatrywał podstawy do
zastosowania, dla oceny ofert proponowanego przez siebie wzoru matematycznego, w
postulowanym wypaczeniu sensu przyjętego przez zamawiającego sposobu obliczenia
punktacji, ale nie był w stanie wskazać na treść SWZ, która taką zasadę oceny
przyjmowałaby.

Przystępujący słusznie podniósł, że aby faktycznie można było w toku oceny ofert
zastosować wzór przedstawiony przez w odwołującego w uzasadnieniu odwołania, to
zamawiający powinien taki wzór podać w treści SWZ. Dodatkowo wymagało podkreślenia,
że zasada oceny proporcjonalności odnosiła się wyłącznie do wartości „pozostałych”, czyli
bez uwzględnienia wartości granicznej. Dopiero w przypadku gdyby zamawiający, przy tak
opisanym w SWZ wzorze lub sposobie wyliczenia jak prezentował to odwołujący, dokonałby
oceny w odmienny sposób (np. metodą proporcji klasycznej) można byłoby stwierdzić
wadliwość przyznanej punktacji i jej niezgodność z dokumentacją postępowania.

Etap oceny ofert czy też rozstrzygnięcia postępowania nie stanowią momentu kształtowania
postanowień SWZ, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii tak zasadniczej jak podstawy oceny
ofert w kryteriach, które mają bezpośredni wpływ na wynik postępowania.

Izba uznała przy tym, że dowody przywołane przez odwołującego tj. tabela załączona do
odwołania oraz prezentacja złożona na posiedzeniu niejawnym, okazały się nieprzydatne na
potrzeby rozstrzygnięcia. Zaprezentowana przez odwołującego punktacja oraz metoda jej
liczenia zostały przyjęte na podstawie założeń, które nie zostały zawarte w SWZ i stanowiły
co najwyżej propozycję odwołującego odnośnie tego jak mogłaby wyglądać ocena ofert,
gdyby faktycznie taki wzór lub metoda zostały przyjęte przez zamawiającego w dokumentacji
postępowania.

Ponadto Izba wzięła pod uwagę dowód złożony przez przystępującego w postaci zestawu
dokumentów stanowiącego wyciąg z wcześniejszego postępowania prowadzonego przez
zamawiającego w ubiegłym roku. Ubiegłoroczne postępowanie było analogiczne co do
przedmiotu zamówienia jak i sposobu oceny ofert w tym przyznania punktów. Zamawiający
w tamtym postępowaniu zastosował metodę proporcji klasycznej. Dowód ten wskazywał, że
odwołujący znał już sposób postępowania zamawiającego w tego typu przypadkach i mógł
się spodziewać w jaki sposób zamawiający dokona oceny ofert w przedmiotowym
postępowaniu. Jeżeli odwołujący uważał, że zasada punktacji zawarta w SWZ „wypacza”
sens poszczególnych kryteriów, co może doprowadzić do nieprawidłowej punktacji, to
powinien był zareagować i zasygnalizować to zamawiającemu przed upływem terminu
składania ofert. Tym samym Izba doszła do przekonania, że zastrzeżenia zamawiającego
dotyczące przyjętego w SWZ sposobu oceny ofert miały bezpośredni związek z faktem,
niewybrania przez zamawiającego jego oferty jako najkorzystniejszej. Dopiero w tej sytuacji
odwołujący uznał, że zasada oceny ofert była nieprawidłowa i powinna zostać zastosowana
zasada, którą sam zaproponował i uzasadnił jej zastosowanie w odwołaniu. W związku z
powyższym, w ocenie składu orzekającego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Izba
nie mogła postąpić analogicznie jak w wyroku z dnia 22 marca 2018 r. o sygn. akt KIO
486/18, na który powoływał się odwołujący.

Mając powyższe na uwadze Izba oddaliła zarzut wskazany w pkt II.1) petitum odwołania.

Jeśli chodzi o zarzut oznaczony w petitum odwołania pkt II.3) Izba ustaliła, że

parametr punktowany w pkt VI.6 Zestawienia parametrów dotyczył osłony dla monitora z
materiału antyrefleksyjnego o współczynniku transmisji min. 98%, zmniejszającej ryzyko
mechanicznego uszkodzenia ekranu i zabezpieczającą go przed działaniem cieczy. Jak
wynikało z załącznika nr 4 do SWZ w zakresie przedmiotowego parametru za wartość
graniczną można było uzyskać 1 pkt, natomiast za największą wartość zaoferowaną
wykonawcy otrzymywali 5 pkt (pozostałe wartości miały być punktowane proporcjonalnie).
Odwołujący nie zaoferował powyższego parametru, co było dopuszczalne w świetle treści
pkt VI.6 Zestawienia parametrów, natomiast przystępujący zaoferował ten parametr o
współczynniku transmisji 98%. Jak wynikało z powyższego przystępujący zaoferował
spełnienie przedmiotowego parametru na poziomie wartości granicznej, która jednocześnie
stanowiła największą wartość zaoferowaną, wobec niezaoferowania spełnienia tego
parametru przez odwołującego, który jako jedyny obok przystępującego złożył ofertę w
postępowaniu.

Izba nie doszukała się w treści SWZ postanowienia, które wyraźnie wskazywałoby jaką
punktację w ramach oferowanego parametru przyzna zamawiający w przypadku gdy
zaoferowana wartość będzie graniczna i jednocześnie największa spośród zaoferowanych.
W związku z tym w okolicznościach przedmiotowej sprawy Izba nie znalazła powodów do
kwestionowania punktacji przyznanej przystępującemu w ramach przedmiotowego kryterium.
Wartość zaoferowana przez przystępującego w ramach parametru VI.6 Zestawienia
parametrów była największą wartością zaoferowaną spośród wszystkich wykonawców w
związku z tym zamawiający słusznie przyznał jego ofercie 5 pkt w tym podkryterium. Skoro
zamawiający słusznie przyznał ofercie przystępującego 5 pkt zakresie parametru VI.6
Zestawienia parametrów, to dla rozstrzygnięcia nie miało znaczenia czy oferta odwołującego
w przedmiotowym podkryterium otrzyma 1 pkt czy 0 pkt, ponieważ nie zmieniłoby to rankingu
ofert.

Jednakże Izba nie znalazła powodów do zakwestionowania stanowiska przystępującego i
uznała że zamawiający w sposób zgodny z postanowieniami SWZ przyznał odwołującemu 1
pkt w ramach powyższego podkryterium. Taka punktacja wynikała z opisu sposobu oceny
ofert w przedmiotowej pozycji, w której zamawiający nie przewidział w ogóle zerowej
punktacji o jaką wnosił odwołujący. Nie można było zgodzić się z odwołującym, który w treści
odwołania, wskazał, że przyznanie punktów za niezaoferowanie parametru nie znajduje
oparcia w treści SWZ. Oparcie takie można znaleźć przez analogie do innych punktów, w
przypadku których także brak zaoferowania funkcjonalności skutkował uzyskaniem 1 pkt.
Opisany przez zamawiającego w załączniku nr 4 do SWZ sposób punktacji w żadnej pozycji
nie wskazywał 0 pkt, jako możliwą do uzyskania wartość. Nie mogło zatem dziwić, że w
konsekwencji odwołujący w ramach tego parametru uzyskał 1 pkt mimo tego, że nie
zaoferował osłony monitora.

Tym samym Izba oddaliła zarzut wskazany w pkt II.3) petitum odwołania.

W konsekwencji oddalenia powyżej wskazanych zarzutów, uwzględnienie przez

zamawiającego zarzutu z pkt II.2 petitum odwołania, umorzenie postępowania w tym
zakresie oraz skorygowanie punktacji w zakresie obu ofert zgodnie z żądaniem
odwołującego w tym podkryterium, pozostaje bez wpływu na wynik postępowania, ponieważ
nie zmieni rozstrzygnięcia na korzyść odwołującego, co w konsekwencji nie mogło być
podstawą uwzględnienia odwołania. Zgodnie z treścią art. 554 pkt 1 Pzp Izba uwzględnia
odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało
wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. W
przedmiotowej sprawie uwzględnienie przedmiotowego zarzutu spowodowałoby zmianę w
punktacji w ten sposób, że oferta przystępującego uzyskałaby 98,04 pkt, a punktacja
dotycząca oferty odwołującego prezentowałaby się na dotychczasowym poziomie 97,99 pkt,

co oznaczałoby, że w rankingu ofert oferta przystępującego dalej wyprzedzałaby ofertę
odwołującego (o 0,05 pkt, a nie jak dotychczas o 0,49 pkt).

W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na
podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na
podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów
kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania
wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na
poczet postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania oraz zasądzając od
odwołującego na rzecz przystępującego uzasadnione koszty obejmujące wynagrodzenie
pełnomocnika (na podstawie złożonego na rozprawie rachunku).

Przewodniczący:    ..............................

15