WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 czerwca 2012 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący: SSO Ewa Cylc

Sędziowie: SO Beata Gutkowska (spr.)

SR del. Tomasz Pałdyna

Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Godziebiewska

po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. w Warszawie

na rozprawie

skargi TOWING Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

przeciwko Miastu Stołecznemu Warszawa - Zarządowi Dróg Miejskich

z udziałem interwenienta ON TRAFFIC Spółki z o.o. w Warszawie

o udzielenie zamówienia publicznego

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie

z dnia 20 grudnia 2011 r„ sygn. akt KIO/UZP 2585/11

1.    oddala skargę;

2.    zasądza od TOWING Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na rzecz Miasta
Stołecznego Warszawy - Zarządu Dróg Miejskich kwotę 1.200 (jeden tysiąc
dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem
Okręgowym.

Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność

UZASADNIENIE

Zamawiający Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie wszczął postępowanie w trybie
przetargu nieograniczonego pod nazwą „Usuwanie i przechowywanie pojazdów z dróg
leżących na terenie m.st. Warszawy w trybie art. 50a i 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997
roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108. póz. 908 z późn. zm)”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej 10 sierpnia 2011 r. pod nr 2011/S 252822.

Zamawiający zawiadomił 25 listopada 2011 r. o wyborze najkorzystniejszej oferty
wykonawcy ON Traffic sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, ul. Ateńska 10 m. 80; zaniechaniu
wykluczenia wykonawcy ON Traffic.

Wykonawca TOWING sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt
1 Pzp, wniósł 5 grudnia 2011 r. do Prezesa KIO odwołanie na zaniechanie wykluczenia
wykonawcy ON Traffic. Odwołujący wniósł o:

1)    nakazanie zamawiającemu powtórzenia czynności oceny spełniania warunków
udziału w postępowaniu;

2)    dokonania uprzednio zaniechanych czynności, polegających na wykluczeniu
wykonawcy ON Traffic;

3)    nakazanie zamawiającemu odtajnienie oferty wykonawcy ON Traffic;

4)    nakazania zamawiającemu dokonania ponownej czynności oceny ofert i wyboru oferty
naj korzystniej szej.

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r. Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła
odwołanie i orzekła o kosztach postępowania.

W swych rozważaniach KIO wskazała, że zostały wypełnione łącznie przesłanki
zawarte w art. 179 ust, 1 Pzp, to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia
oraz wystąpienia możliwości poniesienia szkody przez odwołującego.

W ocenie składu orzekającego Izby, zarzut zaniechania wykluczenia wykonawcy ON
- Traffic nie zasługiwał na uwzględnienie. Odwołujący wskazał, że przystępujący składając
pisma do zamawiającego nie spełnił wymogów zawartych w pkt 10.10 specyfikacji, jednak
zdaniem KIO nie wziął on pod uwagę, że zamawiający w postanowieniu pkt 10.10
specyfikacji wskazał formę podpisu, jako przykładową [»np.«] i jednocześnie nie ustanowił
szczególnych sposobów sprawdzania podpisów ani szczególnych konsekwencji za brak
zastosowania się do postanowienia. Zdaniem KIO odwołujący nie wziął także pod
uwagę, że zamawiający w pkt 10.10 specyfikacji użył wyraz »winien«, który nie jest tak
kategoryczny jak wyraz »musi«, a więc i w tym zakresie zamawiający nie przyznał sobie
szczególnego uprawnienia wykluczania wykonawcy czy odrzucenia oferty w przypadku
niespełnienia pkt 10.10 specyfikacji.

Odnośnie podwykonawców zamawiający, zgodnie z art. 36 ust. 4 Pzp, wymagał
wskazania przez wykonawcę w ust. 7 formularza oferty części zamówienia, których
wykonanie wykonawca powierzy podwykonawcom, nie zaś wskazania podwykonawców.
W związku z tym, zdaniem KIO, przystępujący mógł na żądanie zamawiającego
wystosowane na podstawie art. 26 ust. 3 Pzp złożyć zamawiającemu dokumenty od innych
podmiotów niż od podmiotów występujących w pierwotnej w ofercie. Wskazanie nowych
podmiotów nie stanowiło zmiany oferty, gdyż oferta nie dotyczyła tych podmiotów, a jedynie
zakresu wykonywanych przez podwykonawców czynności. Wskazany w ofercie
zakreśl wykonywanych przez podwykonawców czynności nie uległ zmianie mimo wskazania
nowych podwykonawców.

Odnośnie zakwestionowanej przez odwołującego masy pojazdu Scania R 142 H
zaoferowanego przez przystępującego KIO wskazała, że w dowodzie nr 1 odwołujący
wykazał, że samochód ma masę własną 13.300 kg, nie wskazał natomiast rzeczywistej masy
całkowitej pojazdu, tym samym skład orzekający Izby nie mógł wziąć wywodów zawartych
w dowodzie nr 1. Natomiast w dowodzie nr 5, przedstawionym przez przystępującego,
zostało pokazane, ze rzeczywista masa samochodu Scania wynosiła 16.005 kg. W związku z
tym skład orzekający Izby stwierdził, że odwołujący nie dowiódł, że rzeczywista masa
przedmiotowego pojazdu nie może osiągnąć masy 16.000 kg i odniósł się tylko do masy
własnej pojazdu, dlatego zarzut odwołującego nie może zostać uwzględniony.

Odwołujący zarzucił w lit. c na str. 6 odwołania, że samochody przeznaczone do
transportu pojazdów powyżej 16.000 kg - ze względu na posiadane gabaryty - nie zawsze
będą mogły być wykorzystane do transportu samochodów o mniejszej dopuszczalnej masie
całkowitej. Argumentacja dotyczyła samochodu Volvo FI2, o dopuszczalnej masie całkowitej
powyżej 16.000 kg. Tymczasem, KIO wskazała, że wykonawca wezwany w odpowiedzi na
wezwanie oświadczył, że wskazany model Volvo FI2 przewidywany jest do usuwania
pojazdów ó dopuszczalnej masie całkowitej w przedziale od 3.500 kg do 7.500 kg. Skład
orzekający Izby stwierdził, że w pkt 7.3.1.2 lit. b specyfikacji (ani w innym miejscu
specyfikacji) zamawiający nie zawarł wymagania dotyczącego maksymalnych gabarytów czy
innych cech pojazdu przewidzianego do usuwania innych pojazdów. Dlatego nie można brać
pod uwagę tego zarzutu.

Skład orzekający Izby podniósł, że zamawiający nie wymagał, aby pojazd
przeznaczony do wykonywania świadczenia w rozpoznawanym zamówieniu był
przeznaczony wyłącznie do wykonywania tego świadczenia, dlatego zaoferowanie tego
samego pojazdu do wykonywania usługi w innym zamówieniu, jak wykazał odwołujący w
dowodzie nr 2. Zamawiający nie mógł również wymagać i nie wymagał, aby oferowany
pojazd był własnością wykonawcy, więc też wykazanie w dowodzie nr 2, że samochód volvo
jest pojazdem dzierżawionym nie może mieć wpływu na wynik postępowania.

Wreszcie, w ocenie KIO, wskazanie przez odwołującego zamiany samochodów w
ramach oferty nie mogła mieć wpływu na wynik postępowania, gdyż mimo zmiany pozycji
samochodów wykonawca przedstawił wymaganą w specyfikacji, pełną listę pojazdów
przeznaczonych wykonania świadczenia.

Odnośnie zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 26 ust. 2b Pzp ze względu na
zaniechanie dołożenia należytej staranności w ocenie otrzymanych dokumentów
potwierdzających zarówno warunki udziału w postępowaniu jak i potencjał wykorzystywany
do realizacji zamówienia skład orzekający Izby stwierdził, że nowelizacja z 5 listopada 2009
r. Prawa zamówień publicznych w art. 26 ust. 2b Pzp umożliwiła wykonawcom oparcie się na
potencjale innych podmiotów niezależnie od charakteru prawnego stosunków łączących
wykonawcę z tymi podmiotami. W takim przypadku wykonawca zobowiązany jest
udowodnić zamawiającemu, iż będzie dysponował zasobami niezbędnymi do realizacji
zamówienia, przedstawiając np. pisemne zobowiązanie tych podmiotów do oddania
wykonawcy do dyspozycji odpowiednich zasobów przy wykonywaniu zamówienia. Przy
czym jeżeli zamawiający zażąda uzupełnienia oferty, jak w rozpoznawanej sprawie w
zakresie art. 26 ust. 2b Pzp, na podstawie art. 26 ust. 3 Pzp, to wykonawca przedstawić
dokumenty [oświadczenia] potwierdzające spełnienie warunków udziału w postępowaniu na
dzień składania ofert. Dokumenty te mogą być oznaczone datą późniejszą niż termin
składania ofert, ale z treści tych dokumentów wynikać, spełnienie warunków na dzień
składania ofert. Dlatego złożenie przez przystępującego do zamawiającego dokumentów
[oświadczeń] z datami późniejszymi niż upływ terminu składania ofert nie dyskredytuje tych
dokumentów, jeżeli tylko z ich treści wynika, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie,
że wykonawca spełniał warunki na dzień składania ofert.

Ponadto w treści zakwestionowanych oświadczeń znalazło się stwierdzenie o
udostępnieniu potencjału technicznego przy wykonywaniu zamówienia oznaczonego nrem
DZP/56/PN/45/11. Zdaniem składu orzekającego Izby jest to wystarczające doprecyzowanie,
które świadczy, że osoba podpisująca oświadczenie wiedziała w jakim celu udostępnia swój
potencjał techniczny, mimo braku opisu zamówienia oznaczonego nrem DZP/56/PN/45/11.
Także z treści oświadczeń wynika kto podpisał konkretne oświadczenie, mimo że przy
podpisie nie zawsze została przystawiona pieczęć imienna czy podpis nie jest czytelny.
Wynika to ze słów zawartych na początku treści oświadczenia cyt. »Ja niżej podpisany imię i
nazwisko oświadczam, że...«. Dlatego, w ocenie KIO, nie miał znaczenia dowód nr 4 złożony
przez przystępującego.

Wreszcie skład orzekający Izby podniósł, że kwestia odmowy udostępnienia
odwołującemu zapoznania się z treścią umowy, która została zawarta pomiędzy wykonawcą
ON Traffic a podmiotem udostępniającym potencjał tj. Park For You Jacek Sądej z siedzibą
w Warszawie nie miała wpływu na wynik postępowania, bo zamawiający nie żądał
dokumentów na potwierdzenie oświadczeń o udostępnieniu potencjału technicznego, a
wyłącznie żądał wniesienia oświadczeń. Na podstawie samego oświadczenia zamawiający
mógł stwierdzić spełnienie warunków udziału w postępowaniu.

W konsekwencji KIO uznała, że zamawiający - podczas prowadzenia postępowania -
nie naruszył wskazanych przez odwołującego przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. -
Prawo zamówień publicznych.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 192 ust, 9 i 10

Pzp.

Powyższe orzeczenie zaskarżył w całości TOWING Sp. z o. o. z siedzibą w
Warszawie zarzucając mu naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie, że nie zostały
spełnione przesłanki art. 24 ust. 2 pkt. I art. 7 ust. 1-3 Pzp i oddalenie odwołania wniesionego
przez wykonawcę TOWING Sp. z o.o. przez KIO; naruszenie art. 191 ust. 2 Pzp poprzez
wydanie wyroku wbrew stanowi rzeczy ustalonemu w toku postępowania; naruszenie
przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 190
ust. 7 Pzp, poprzez uznanie, że oferta złożona przez wykonawcę ON Traffic sp. z o.o. jest
zgodna z treścią SIWZ.

Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku KIO w zakresie nieuwzględnienia
zarzutów podniesionych w odwołaniu dotyczących naruszenia art. 24 ust. 2 pkt. 4 i art. 7 ust. 1
i ust. 3 Pzp i uwzględnienie odwołania i zasądzenie od strony przeciwnej skargi na rzecz
skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa
procesowego. Na rozprawie przez Sądem Okręgowym w dniu 24 kwietnia 2012 r. skarżący
wniósł o unieważnienie umowy zawartej w dniu 30 grudnia 2011 r. pomiędzy zamawiającym
a ON Traffic sp. z o.o. w Warszawie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Skarga nie mogła być uwzględniona.

W postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi sąd orzeka jedynie w sprawie
objętej odwołaniem. W tym postępowaniu sąd nie orzeka ani o nieważności umowy w
sprawie zamówienia publicznego, jeżeli w międzyczasie dojdzie do zawarcia umowy, ani o
ewentualnym odszkodowaniu należnym wykonawcy. Tak stwierdzenie nieważności umowy
zawartej w drodze przetargu, jak i odszkodowanie wymagają wytoczenia odrębnych
powództw, aczkolwiek korzystne orzeczenie wydane w postępowaniu toczącym się wskutek
wniesienia skargi czyni pozycję powoda korzystniejszą. W związku ze zmianą kognicji
Krajowej Izby Odwoławczej dokonanej w wyniku uchwalenia noweli z dnia 2 grudnia 2009 r.
zmianie uległa też kognicja sądu okręgowego badającego skargę na orzeczenie Krajowej Izby
Odwoławczej. Jak stanowi art. 198f ust. 2 Pzp, określający zakres wyrokowania sądu, w
postępowaniu przed sądem przepisy art. 192-195 Pzp stosuje się odpowiednio, co oznacza, że
sąd okręgowy orzeka także (jak sąd drugiej instancji) w przedmiocie unieważnienia umowy w
sprawie zamówienia publicznego, jeżeli zachodzi jedna z przesłanek, o których mowa w art.
146 ust. 1 Pzp, a umowa została zawarta. Ustawa Pzp w zmienionym brzmieniu zawęża więc
katalog przyczyn nieważności do ściśle określonych przypadków naruszenia przepisów
ustawy Pzp. Brak jest także dotychczasowego brzmienia art. 146 ust.6 Pzp (naruszenia w toku
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przepisów ustawy, które miało wpływ na
wynik postępowania). Odpowiednikiem tego przepisu jest natomiast znowelizowany art. 146
ust. 6 Pzp, zgodnie z którym jedynie Prezes Urzędu Zamówień Publicznych może wystąpić
do Sądu o nieważnienie umowy w przypadku dokonania przez zamawiającego czynności lub
zaniechania dokonania czynności z naruszeniem przepisu ustawy, które miało lub mogło mieć
wpływ na wynik postępowania.

Wskazując na powyższe należy stwierdzić, iż samo naruszenie przepisów ustawy Pzp w
toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego - niekwalifikowane jako jedno z
naruszeń określonych w art. 146 ust. 1 - nie stanowi wystarczającej podstawy do
unieważnienia umowy w postępowaniu ze skargi od orzeczenia KIO.

Zgodnie z art. 146 ust. 1 Pzp umowa podlega unieważnieniu, jeżeli zamawiający:

1) z naruszeniem przepisów ustawy zastosował tryb negocjacji bez ogłoszenia lub

zamówienia z wolnej ręki;

2)    nie zamieścił ogłoszenia o zamówieniu w Biuletynie Zamówień Publicznych albo nie
przekazał ogłoszenia o zamówieniu Urzędowi Oficjalnych Publikacji Wspólnot
Europejskich;

3)    zawarł umowę z naruszeniem przepisów art. 94 ust. 1 albo art. 183 ust. 1, jeżeli
uniemożliwiło to Izbie uwzględnienie odwołania przed zawarciem umowy;

4)    uniemożliwił składanie ofert orientacyjnych wykonawcom niedopuszczonym dotychczas
do udziału w dynamicznym systemie zakupów lub uniemożliwił wykonawcom
dopuszczonym do udziału w dynamicznym systemie zakupów złożenie ofert w
postępowaniu o udzielenie zamówienia prowadzonym w ramach tego systemu;

5)    udzielił zamówienia na podstawie umowy ramowej przed upływem terminu określonego
w art. 94 ust. 1, jeżeli nastąpiło naruszenie art. 101 ust. 1 pkt 2;

6)    z naruszeniem przepisów ustawy zastosował tryb zapytania o cenę.

W niniejszej sprawie żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsca a więc brak było
podstawa do unieważnienia umowy na podstawie art. 198f ust. 2 w zw. z art. 192-195 Pzp.

Przechodząc do oceny samej skargi, to należy przypomnieć, że w tym postępowaniu o
zamówienie publiczne Krajowa Izba Odwoławcza wydała uprzednio wyrok w dniu 2
listopada 2011 r.. Wyrokiem tym KIO uwzględniła poprzednie odwołanie Towing Sp. z o.o,
unieważniła czynności wyboru najkorzystniejszej oferty i nakazała Zamawiającemu
wezwanie wykonawcy On Traffic Sp. z o.o. do przedłożenia dokumentów potwierdzających
spełnienie warunków udziału w zakresie dysponowania odpowiednim potencjałem
technicznym oraz dokonanie ponownego badania i oceny ofert.

W wykonaniu tego wyroku Zamawiający pismem z dnia 16 listopada 2011 r. wezwał
wykonawcę do przełożenia dokumentów do dnia 22 listopada 2011 r.

Pismem z dnia 21 listopada 2011 r. ON Traffic złożył szereg oświadczeń
podwykonawców zawierających zobowiązania do oddania do dyspozycji ON Traffic Sp. z
o.o. zasobu w postaci potencjału technicznego na okres korzystania z niego przy
wykonywaniu zamówienia.

Wśród tych oświadczeń znalazły się również zobowiązania Mariana Giery i Henryka
Kuli, których oświadczeń ON Traffic Sp z o.o. nie składał przy pierwotnej ofercie.

Odnośnie podwykonawców zamawiający, zgodnie z art. 36 ust. 4 Pzp, wymagał
wskazania przez wykonawcę w ust. 7 formularza oferty części zamówienia, których
wykonanie wykonawca powierzy podwykonawcom, nie zaś wskazania podwykonawców.
W związku z tym, jak słusznie stwierdziła KIO, przystępujący mógł na żądanie
zamawiającego wystosowane na podstawie art. 26 ust. 3 Pzp złożyć zamawiającemu
dokumenty od innych podmiotów niż od podmiotów występujących w pierwotnej w ofercie.
Wskazanie nowych podmiotów nie stanowiło zmiany oferty, gdyż oferta nic dotyczyła tych
podmiotów, a jedynie zakresu wykonywanych przez podwykonawców czynności.
Wskazany w ofercie zakres wykonywanych przez podwykonawców czynności nie uległ
zmianie mimo wskazania nowych podwykonawców.

Przepis art. 36 ust. 5 Pzp - wykonawcy pozostawia się swobodę co do decyzji o
powierzeniu wykonania zamówienia lub jego części podwykonawcom. Jedynie w
wyjątkowych sytuacjach związanych ze specyfiką przedmiotu zamówienia zamawiający
będzie uprawniony do zastrzeżenia wykonania części lub całości wykonania przedmiotu
zamówienia osobiście przez wykonawcę. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała
miejsca a więc wykonawca mógł powierzyć wykonanie nawet całego zamówienia
podwykonawcom.

Ustawa nie przyznaje zamawiającemu uprawnienia do żądania wskazania w ofercie nazw
proponowanych podwykonawców, a jedynie wskazanie zakresu prac, jaki będzie zlecony
podwykonawcom. Rozwiązanie takie jest spójne z brakiem co do zasady możliwości
weryfikowania przez zamawiającego zdolności podwykonawców do wykonania określonych
zadań. Zamawiający nie może żądać przedstawiania przez podwykonawców dokumentów
potwierdzających spełnianie przez nich jakichkolwiek warunków. Ponieważ to wykonawca
jest odpowiedzialny za prawidłową realizację zamówienia, czyli prawidłowe wykonanie
ciążącego na nim zobowiązania, na nim spoczywa obowiązek wyboru podwykonawców
zapewniających prawidłową realizację powierzonych im zadań. Z tego samego względu,
nawet jeśli wykonawca w ofercie poda nazwy proponowanych podwykonawców, nie oznacza
to braku możliwości ich zmiany w trakcie wykonywania zamówienia. Zamawiający natomiast
w drodze postanowień umowy może zapewnić sobie dostęp do informacji o podwykonawcach
wykonujących określone prace w ramach zamówienia.

Wyjątkiem od opisanej zasady braku możliwości żądania dokumentów od
podwykonawców będzie sytuacja, w której wykonawca potwierdza spełnianie warunków
udziału w postępowaniu na zasadach określonych w art. 26 ust. 2b przez wskazanie
potencjału podwykonawcy. Przepisy rozporządzenia w sprawie rodzajów dokumentów, jakich
może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być
składane, tworzą możliwość żądania dokumentów określonych w § 2 potwierdzających brak
podstaw do wykluczenia wykonawcy również od podwykonawcy. Dyspozycja przepisu
dotyczy szerzej podmiotów, które będą brały udział w realizacji zamówienia, co obejmuje
swoim zakresem podwykonawców. Żądanie jednak takich dokumentów nie uprawnia w
przypadku ich negatywnej weryfikacji do wykluczenia wykonawcy (tak Małgorzata
Stachowiak w Komentarzu do art. 36 Prawa Zamówień Publicznych teza 30, LEX).

W związku z powyższym brak było podstaw do wykluczenia z tego powodu ON Traffic
Sp. z o.o. z postępowania o zamówienie publiczne. Nie jest również w związku z powyższym
zasadny zarzut naruszenia art. 8 ust. 1-3 poprzez zaniechanie udostępnienia skarżącemu
umowy zawartej pomiędzy ON Traffic Sp. z o.o. z a podwykonawcą Park For You Jacek
Sądej. Skoro, zgodnie z siwz, wystarczające było złożenie przez podwykonawców jedynie
oświadczeń o udostępnieniu zasobu do dyspozycji wykonawcy na czas wykonywania
zamówienia, treść umowy pomiędzy ON Traffic Sp. z o.o. z a podwykonawcą Park For You
Jacek Sądej nie mogła mieć znaczenia przy ocenie oferty ON Traffic Sp. z o.o., a tym samym
brak było podstaw do jej udostępnienia skarżącemu.

Nie można również zgodzić się ze skarżącym, że złożone w dniu 16 listopada 2011 r.
oświadczenia podwykonawców są nieprecyzyjne i z ich treści nie wynika jakiego zamówienia
publicznego dotyczą. Z treści tych oświadczeń wynika wprost, że dotyczą one
przedmiotowego zamówienia. Na każdym z tych oświadczeń podwykonawcy wskazali numer
zamówienia DZP/56/PN/45/11. W każdym z oświadczeń opisany jest zasób oddany do
dyspozycji wykonawcy na czas wykonywania zamówienia oraz informacja, że warunki te
pozostają aktualne od dnia 16 września 2011 r. Każde z oświadczeń jest podpisane i
opatrzone pieczęcią firmową, a treści jego wynika, kto złożył podpis pod oświadczeniem
(formuła: „ Ja niżej podpisany...”).

Dowód na dysponowanie zasobami innego podmiotu leży po stronie wykonawcy. Będzie
to każdy dowód, który wskazuje na udostępnienie własnych zasobów przez inny podmiot
wykonawcy. Ustawa jedynie jako przykład wymienia pisemne zobowiązanie podmiotu do
oddania do dyspozycji wykonawcy zasobów niezbędnych na okres korzystania przy
wykonywaniu zamówienia. Zatem prawidłowo KIO oceniła, że oświadczenia
podwykonawców przedłożone przez ON Traffic o udostępnieniu potencjału technicznego
spełniają wymogi art. 26 ust. 2b p.z.p.

Słusznie również KIO uznała, że w postępowaniu przed KIO Towing Sp z o.o. nie
wykazał, że samochód marki Scania R 142 H o nr rej. WJ 09296 nie może być
wykorzystywany do holowania pojazdów na o dopuszczalnej masie całkowitej od 7500 do
16000 kg.

W postępowaniu przed KIO Towing Sp. z o.o. w dowodzie nr 1 wykazał, że samochód
ma masę własną 13.300 kg, nie wskazał natomiast rzeczywistej masy całkowitej pojazdu, tym
samym skład orzekający Izby nie wziął wywodów zawartych w dowodzie nr 1. Natomiast w
dowodzie nr 5, przedstawionym przez ON Traffic Sp. z o.o., zostało pokazane, ze rzeczywista
masa samochodu Scania wynosiła 16.005 kg.

W skardze podniesiono, że dopuszczalna masa całkowita tego pojazdu nie mogła być
wyższa niż 16.000 kg. Jest to bowiem pojazd dwuosiowy, a zgodnie z Rozporządzeniem
Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych
pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. z 2003 r. Nr 32, poz. 262 z
późn. zm.) dopuszczalna masa całkowita pojazdu dwuosiowego nie może przekraczać 161.

Argument ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z tym
rozporządzeniem (§ 3 pkt 6) dopuszczalna masa całkowita pojazdu dwuosiowego nie może
przekraczać 18 t.

Skoro skarżący nie wykazał, że masa samochodu Scania wynosi mniej niż 16.000 kg,
nie udowodnił, że nie nadaje się do holowania pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej od
7500 do 16000 kg.

Nie można również zgodzić się ze skarżącym, że opinię złożoną przez ON Traffic
Sp. z .o.o. w postępowaniu przed KIO sporządziły osoby nieuprawnione. Ekspertyzę tę na
zlecenie ON Traffic Sp.z o.o. wykonali Eksperci Techniczno Motoryzacyjni „Rzeczoznawcy
- PZM” S.A.

Spółka Akcyjna EKSPERCI TECHNICZNO-MOTORYZACYJNI
"RZECZOZNAWCY-PZM" stanowi największe w Polsce zgrupowanie rzeczoznawców-
inżynierów o specjalnościach: technika samochodowa, ruch drogowy, maszyny i urządzenia.
Zatrudnia kilkuset rzeczoznawców - członków Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki
Samochodowej i Ruchu Drogowego jedynej w Polsce organizacji rzeczoznawczej należącej
do Międzynarodowej Federacji Ekspertów Samochodowych FIEA. Brak jest podstaw do
przyjęcia, że sporządzona przez nią ekspertyza jest nierzetelna. W związku z tym zarzuty
naruszenia art. 24 ust.2 pkt 4 i art. 7 Pzp są niezasadne.

Nie budzi wątpliwości, że Krajowa Izba Odwoławcza nie dopuściła się również
naruszenia przepisu art. 109 ust 7 i art., 191 ust. 2 Pzp. Uwzględniła i wzięła bowiem za
podstawę rozstrzygnięcia stan rzeczy ustalony w toku postępowania. Zarzucana sprzeczność
istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału zachodzi wówczas, gdy powstaje
dysharmonia pomiędzy dowodami zgromadzonymi w sprawie a konkluzją, do jakiej doszła
Krajowa Izba Odwoławcza na podstawie materiału dowodowego, i obejmuje także błędy
popełnione przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skarżący nie wykazał
natomiast, aby takie naruszenie miało miejsce.

Z tych wszystkich wskazanych wyżej względów Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art.

198f ust. 2 Prawa zamówień publicznych jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania
Sąd Okręgowy rozstrzygnął na podstawie art. 98 § 1, 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 198a ust. 2
Prawa zamówień publicznych.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność

10