ODPIS

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lipca 2011r

Sąd Okręgowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy

w składzie:

Przewodniczący SSO Maciej Wasilewski (spr.j

Sędziowie SSO Anna Tkaczyk, SSO Jolanta Strumiłło
Protokolant sekr. sąd. Barbara Matczak

po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011r. w Olsztynie na rozprawie

sprawy z udziałem zamawiającego Powiatu Lidzbarskiego w Lidzbarku
Warmińskim

odwołującego BUD-INVENT sp. z o.o. w Warszawie
przy udziale przystępujących
ECM Group Polska sp. z o.o. w Warszawie
POI sp. z o.o. w Inowrocławiu

na skutek skargi wniesionej przez odwołującego - BUD - INVENT sp. z
o.o. w Warszawie od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 maja 2011r.,
sygn. akt KIO 986/11

oddala skargę

TAŃSZY SEKRETARZ SADOWY

fi    l/Oło-y/lZAT 11 r»/l 7.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 maja pod sygnaturą akt KIO 986/11 Krajowa
Izba Odwoławcza rozpoznała odwołanie BUD-INVENT spółka z o.o. w
Warszawie, co do meritum i rozstrzygnęła o kosztach postępowania
odwoławczego, obciążając nimi firmę BUD-INVENT.

Co do rozstrzygnięcia o kosztach, w pisemnych motywach Krajowa
Izba Odwoławcza wskazała, że o kosztach orzeczono stosownie do
wyniku sprawy na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy oraz § 3 pkt 1
Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010r. w sprawie
wysokości i sposobu pobierania wpisu od dowołania oraz rodzaju
kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.U.
2010r. Nr 41, poz. 238] zaliczając na rzecz Urzędu Zamówień
Publicznych wpis w wysokości 15 000 zł.

Izba nie uwzględniła zgłoszonych kosztów wynagrodzenia
pełnomocnika zamawiającego według norm przepisanych, z uwagi na
treść 3 pkt 2 wyżej wymienionego Rozporządzenia Prezesa Rady
Ministrów z dnia 15 marca 2010r., który dla zasądzenia kosztów strony
postępowania odwoławczego wymaga przedłożenia rachunków, czego
pełnomocnik zamawiającego nie uczynił.

Z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania nie zgodził się
zamawiający - Powiat Lidzbarski.

W złożonej skardze do sądu (mylnie nazwanej zażaleniem, bo od

wyroku Krajowej Izby Odwoławczej, niezależnie od rodzaju

/

rozstrzygnięcia, przysługuje środek zaskarżenia nazwany skargą),
zamawiający domaga się zmiany pkt 2 wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej z dnia 20 maja 2011r. (Sygn. akt KIO 986/11) poprzez
przyznanie od odwołującego się na rzecz zamawiającego kwoty 3 600
zł. tytułem kosztów zastępstwa prawnego i zasądzenia od odwołującego
się na rzecz zamawiającego kosztów postępowania zażaleniowego
według norm przepisanych.

Zarzuca błędne przyjęcie przez Krajową Izbę Odwoławczą na podstawie
§ 3 pkt 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca
2010r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania
oraz rodzaju kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich
rozliczania (Dz.U. Nr 41 poz. 238], że dla zasądzenia kosztów strony
postępowania odwoławczego wymagane jest przedłożenie rachunków, a
nie jest możliwe zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego
pełnomocnika zawodowego według norm przepisanych.

Swoje stanowisko motywuje tym, że zamawiający był
reprezentowany przez radcę prawnego, będącego jednocześnie jego
pracownikiem. W takim przypadku logicznym jest, że radca prawny nie
mógł przedłożyć żadnych „rachunków". Na podstawie art. 22⁴ ustawy z
dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2010r. Nr 10 poz. 65 ze
zm] radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma
prawo do kosztów zastępstwa prawnego od reprezentowanej jednostki,
jeżeli koszty te zostały ściągnięte od strony przeciwnej.

Bezsporne jest, że na podstawie art. 98 i art. 99 ustawy z dnia 17
listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43 poz. 296
ze zm.] sądy zasądzają koszty zastępstwa prawnego stronom
reprezentowanym przez radcę prawnego „ według norm
przepisanych". Uważa, że tak też powinno nastąpić w niniejszej sprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z § 3 pkt 2 lit b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z
dnia 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu
od odwołania oraz rodzaju kosztów w postępowaniu odwoławczym i
sposobu ich rozliczania (DFz. U. Nr 41 poz. 238) do kosztów
postępowania odwoławczego, zwanych dalej „kosztami", zalicza się:
uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego w wysokości
określonej na podstawie rachunków przedłożonych do akt sprawy,
obejmujące w szczególności wynagrodzenie pełnomocników, jednak nie
wyższe niż kwota 3 600 zł.

Żądanie skarżącego, aby przez analogię zastosować, co do przyznania
kosztów, zasady, jakie obowiązują w postępowaniu sądowym, tj. według
norm przepisanych, bez potrzeby przedłożenia rachunku, nie mogą być
uwzględnione. Stosowanie prawa przez analogię może wchodzić w
rachubę tylko wtedy, gdy w danej dziedzinie prawa brak autonomicznej
regulacji prawnej. Co do postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą,
które nie jest postępowaniem sądowym, nie ma potrzeby do sięgania
przez analogię do przepisów kodeksu postępowania cywilnego, co do
zasad rozliczania kosztów postępowania, gdy postępowanie przed
Krajową Izba Odwoławczą ma w tym zakresie swoje regulacje.

Dlatego na mocy art. 198 f ust. 2 zdanie pierwsze ustawy prawo o
zamówieniach publicznych orzeczono jak w sentencji, uznając skargę za
nieuzasadnioną.