Sąd Okręgowy w Zielonej Górze Wydział V Gospodarczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:    SSO Arkadiusz Opala (spr.)

Sędziowie:    SSO Joanna Klimek-Zielińska

SSO Monika Zych-Anastasow

Protokolant:    st. sekr. sąd. Irena Janecka

po rozpoznaniu w dniu 04 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi: TMS sp. z o. o. Warszawa
przeciwko: Zamawiającemu - Szpital Wojewódzki SPZOZ Zielona Góra
przy udziale Odwołującego - Alteris sp. z o. o. Katowice

o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek skargi TMS sp. z o. o. w Warszawie jako przystępującego do postępowania
odwoławczego po stronie zamawiającego

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 02 lipca 2009 w sprawie sygn. akt. KIO/UZP
765/09

postanawia:

odrzucić skargę

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 02 lipca 2009 roku Krajowa Izba Odwoławcza uwzględniła
odwołanie i nakazała zamawiającemu dokonanie powtórnej czynności oceny ofert, kosztami
postępowania obciążyła zamawiającego i koszty te rozliczyła.

Skargę od tego wyroku złożył TMS sp. z o. o. w Warszawie jako przystępującego do
postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego.

Zamawiający nie wniósł skargi i w dniu 16 lipca 2009 roku wykonując zaskarżony wyrok
dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty, którą okazała się oferta ALTERIS Sp. z o. o. w
Katowicach

SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE

Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Bezspornym jest, że skarżący przystąpił do sporu po stronie zamawiającego w ramach
tzw. interwencji ubocznej. Jednak po wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 02 lipca
2009 roku zamawiający wyroku nie zaskarżył i w dniu 16 lipca 2009 roku wydał
zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty. W ocenie Sądu Okręgowego czynności
przystępującego do postępowania, nie mogą pozostawać w sprzeczności z czynnościami i
oświadczeniami strony do której przystąpił mimo, że działa w imieniu własnym i
samodzielnie popiera sprawę. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 10 listopada 1982 roku w
sprawie II CZ 121/82, OSN CP poz. 131 zajął nawet stanowisko, że strona może skutecznie
odwołać środek zaskarżenia wniesiony przez interwenienta ubocznego. To zamawiający jest
dominus litis, i jeżeli wykonuje czynności sądu i uznaje je za korzystne dla siebie to
interwenient nie może tego stanowiska kwestionować. Nie chodzi tu przecież o zaniechania
procesowe ale o merytoryczny interes strony, która w zawiadomieniu z dnia 16 lipca 2009
roku uzasadniła swoje stanowisko będące wykonaniem orzeczenia sądu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 197 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia
2004 roku - prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 roku, Nr 223 poz. 1655 t.j. z póź.
zm.) należało orzec jak w sentencji.

X’\i 0

SSO A. OP.ĄEĄE 'SSQN. KLIMEK-ZIELINSKA

stwierdzam    \

ZMww Otra, Ma

2