Wyrok KIO X Ga 258/09
Informacje podstawowe
- Sygnatura
- X Ga 258/09
- Organ wydający
- Sąd Okręgowy w Łodzi
- Rodzaj dokumentu
- postanowienie
- Data wydania
- 20.08.2009
- Przewodniczący
- K. Wójcik
- Sposób rozstrzygnięcia
- oddalone
Zamawiający
- Miejscowość
- Łódź
Postępowanie
- Tryb postępowania
- przetarg ograniczony
Kluczowe przepisy ustawy Pzp
Zagadnienia merytoryczne
Treść dokumentu
Pobierz PDF9
Sygn. akt X Ga 258/09
POSTANOWIENIE
Dnia 20 sierpnia 2009 roku
SĄD OKRĘGOWY W ŁODZI X WYDZIAŁ GOSPODARCZY
w składzie następującym:
Przewodniczący: S.S.O. K.Wójcik (spr.)
Sędziowie: S.S.O. E.Kulesza S.S.O. D.Ochalska - Gola
Protokolant: st. sekr. B.Kołaczyńska
po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy ze skargi wykonawcy: Konsorcjum firm: Porr (Polska) Spółki Akcyjnej w
Warszawie oraz Porr Projekt und Hochbau AG z siedzibą w Wiedniu
z udziałem zamawiającego: Portu Lotniczego Łódź im.Władysława Reymonta
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Łodzi
oraz przystępujących po stronie zamawiającego: HOCHTIEF Polska spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, Warbud Spółki Akcyjnej w
Warszawie, HOCHTIEF Construction AG w Essen (Niemcy)
od postanowienia Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 7 lipca 2009r. w sprawie
sygn. akt KIO/UZP 796/09
postanawia:
1. oddalić skargę,
2. zasądzić solidarnie od Porr (Polska) Spółki Akcyjnej w Warszawie oraz
Porr Projekt und Hochbau AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz Portu
Lotniczego Łódź im.Władysława Reymonta spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Łodzi kwotę 1.817 zł (jeden tysiąc osiemset
siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
w postępowaniu odwoławczym,
3. zasądzić solidarnie od Porr (Polska) Spółki Akcyjnej w Warszawie oraz
Porr Projekt und Hochbau AG z siedzibą w Wiedniu na rzecz solidarnie
HOCHTIEF Polska spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
Warszawie, Warbud Spółki Akcyjnej w Warszawie, HOCHTIEF
Construction AG w Essen (Niemcy) kwotę 2.717 zł (dwa tysiące
siedemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt X Ga 258/09
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lipca 2009 roku Krajowa Izba
Odwoławcza w Warszawie w sprawie sygn. akt KIO/UZP 796/09 odrzuciła odwołanie
wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Porr (Polska) S.A. w Warszawie i
Porr Projekt Und Hochbau w Wiedniu (Austria) od rozstrzygnięcia przez
zamawiającego - Port Lotniczy Łódź im.Władysława Reymonta spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością w Łodzi protestu z dnia 29 maja 2009r.. przy udziale wspólnie
ubiegających się o udzielenie zamówienia HOCHTIEF Polska spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Warszawie. Warbud Spółki Akcyjnej w Warszawie. HOCHTIEF
Construction AG w Essen (Niemcy), którzy zgłosili swoje przystąpienie do
postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego.
W uzasadnieniu orzeczenia Krajowa Izba Odwoławcza między innymi
podkreśliła, że przy rozpoznawaniu sprawy przez Krajową Izbę Odwoławczą nie stosuje
się przepisów i zasad wynikających z Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż
postępowanie przed Krajową Izbą Odwoławczą jest postępowaniem uregulowanym
odrębnymi przepisami, tj. ustawą Prawo zamówień publicznych oraz wydanym na jej
podstawie rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 października 2007 r. w
sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań. Jedynie gdy ustawa
Prawo zamówień publicznych nie stanowi inaczej - odpowiednio stosuje się przepisy
ustawy Kodeks postępowania cywilnego o sądzie polubownym (arbitrażowym). Ustawa
Prawo zamówień publicznych w specyficzny dla siebie sposób uregulowała zagadnienie
przekazania kopii odwołania zamawiającemu oraz przesłanki odrzucenia odwołania
przez Izbę. Zgodnie z art. 1 87 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
zamówień publicznych odwołanie podlega odrzuceniu, jeżeli Odwołujący nie przekazał
kopii odwołania Zamawiającemu zgodnie z art. 184 ust. 2 ustawy Prawo zamówień
publicznych. Zgodnie zaś z przepisem art. 184 ust. 2 ustawy Prawo zamówień
publicznych, jeżeli wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w
przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Prawo zamówień publicznych,
jak to ma miejsce w niniejszym postępowaniu, odwołanie wnosi się do Prezesa Urzędu
Zamówień Publicznych w ciągu 10 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu lub
upływu terminu na jego rozstrzygnięcie jednocześnie przekazując kopię treści tego
odwołania zamawiającemu. W świetle powy ższego przepisu termin ten jest zachowany,
jeżeli odwołanie zostanie złożone w placówce pocztowej operatora publicznego. Jednak
zastrzeżenie to dotyczy wyłącznie przekazania odwołania Prezesowi Urzędu Zamówień
Publicznych, a nie kopii tego odwołania zamawiającemu. Krajowa Izba odwołała się tu
do wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 30 stycznia 2007 r. (sygn. akt: V Ca
117/07). w którym Sąd stwierdził, iż: ..mając na uwadze ogólną zasadę rządzącą
postępowaniem o zamówienie publiczne, tj. szybkość i cel jakiemu służy
powiadomienie zamawiającego o odwołaniu, tj. po pierwsze konieczność
poinformowania o jego treści innych zainteresowanych - wykonawców; po drugie jak
najszybsze powzięcie wiadomości o zakończeniu bądź nie postępowania wywołanego
protestem, a tym samym możliwość skutecznego zawarcia umowy z wykonawcą
najkorzystniejszej oferty, w ocenie Sądu Okręgowego, zachowaniu terminu na
przekazanie kopii zamawiającemu i wywiązanie się z obowiązku jednoczesności
możemy mówić wtedy, gdy kopia tego odwołania dotrze do Zamawiającego w terminie
przewidzianym na jego wniesienie. Jak wynika z zapisu ustawy skuteczność
zachowania terminu poprzez złożenie w placówce operatora publicznego zastrzeżona
jest wyłącznie dla wniesienia odwołania, zapis ten pozostał w niezmienionym
brzmieniu mimo zmiany treści przywołanego artykułu w 2006 r. Taka możliwość nie
została wprost przewidziana dla powiadomienia Zamaw iającego, co nie znaczy, że jest
niedopuszczalna i wykluczona. Składający odwołanie może jego kopię nadać do
Zamawiającego pocztą, jednak by uznać za spełniony warunek określony w przepisie,
do wiadomości adresata musi ona dotrzeć w czasie przewidzianym ustawą pzp dla jego
wniesienia, czyli 5 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia protestu lub upływu terminu
do rozstrzygnięcia protestu", (w tym stanie faktycznym - 10 dni. lecz zmiana przepisu
dotycząca długości terminu wniesienia odwołania, nie zmienia samej zasady
przekazania jego kopii). Krajowa Izba Odwoławcza podkreśliła, że stanowisko to
zostało jednoznacznie przyjęte w'orzecznictwie i piśmiennictw ie.
Skargę na powyższe postanowienie złożyło Konsorcjum firm: Porr (Polska)
Spółki Akcyjnej w Warszawie oraz Porr Projekt und Hochbau AG z siedzibą w
Wiedniu.
Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił:
1. naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności przepisu art. 187 ust. 4 pkt 7
Prawa zamówień publicznych poprzez bezpodstawne odrzucenie na jego podstawie
odwołania wniesionego przez skarżącego.
2. naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności przepisu art. 184 ust. 2
Prawa zamówień publicznych poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że
przepis ten wymaga doręczenia kopii odwołania zamawiającemu przed upływem
terminu na wniesienie odwołania,
3. w' wyniku powyższego - naruszenie przepisu art. 45 ust. 1 Konstytucji
Rzeczpospolitej Polskiej oraz art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw'
Obywatelskich i Politycznych poprzez bezpodstawne uniemożliwienie skarżącemu
skorzystania z przysługującego mu prawa do sądu.
W związku z powyższym wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości i orzeczenie przez Sąd wyrokiem co do
istoty sprawy,
2. przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność skarżącego.
3. zasądzenie od przeciwnika skargi na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym
kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi, skarżący między innymi podkreślił, że zaprezentowana
przez Krajową Izbę Odwoławczą wykładnia przepisu art. 184 ust. 2 oraz art. 187 ust. 4
pkt 7 Pzp jest błędna i w niedopuszczalny sposób pozbawia skarżącego przysługującego
mu na mocy Konstytucji RP oraz Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i
Politycznych prawa do sądu. Wykładnia dokonana przez Izbę stanowi bowiem przejaw
niedopuszczalnej na gruncie prawa polskiego wykładni prawotwórczej, polegającej na
tworzeniu, pod pozorem interpretacji przepisów, nowych norm prawnych, czy też na
modyfikowaniu znaczenia norm już istniejących. Omawiany przepis nie statuuje
bowiem obowiązku doręczenia zamawiającemu kopii odwołania przed upływem
terminu na jego wniesienie, lecz zgodnie z jego literalną treścią ewidentnie stanowi
wyłącznie, iż jednocześnie z czynnością wnoszenia odwołania - za którą uważa się w
szczególności złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego, należy
dokonać również czynności przekazania kopii tego odwołania zamawiającemu. Z
językowego punktu widzenia jasne i logiczne jest zatem, że w świetle powyższego
przepisu nadając przesyłkę poleconą zawierającą odwołanie na adres Prezesa UZP,
odwołujący może jednocześnie nadać przesyłkę z kopią tego odwołania na adres
zamawiającego. Nie powinno w takim przypadku budzić wątpliwości, że wymóg
jednoczesności tych czynności zostaje zachowany, jeżeli zostają one dokonane mniej
więcej w tym samym czasie.
Uznaniu literalnej wykładni analizowanych przepisów za wystarczającą nie stoi
na przeszkodzie fakt, iż pojęcie „przekazanie" jest o tyle niejednoznaczne pod
względem językowym, że może oznaczać zarówno „wysianie" jak i „doręczenie".
Właściwe znaczenie wynika bowiem z kontekstu jego użycia w konkretnych
przepisach, w tym ustawy o Pzp. 1 tak. skoro przekazanie kopii odwołania
zamawiającemu ma nastąpić jednocześnie z wniesieniem odwołania do Prezesa UZP. a
to może nastąpić w placówce pocztowej operatora publicznego do godziny 24.00
ostatniego dnia terminu na wniesienie odwołania, oznacza to, że również przekazanie
kopii zamawiającemu musi być dopuszczalne w tym terminie, skoro ma być
jednoczesne. Oczywistym jest przy tym, że nie jest możliwe doręczenie zamawiającemu
jakiegokolwiek pisma poza godzinami urzędowania jego biura, a to oznacza, że w
omawianym przepisie nie chodzi o „doręczenie" ale o „wysłanie". Tylko bowiem w
takim przypadku przepis art. 184 ust. 2 Pzp stanowi spójną i logiczną całość i zapewnia
wnoszącemu odwołanie możliwość rzeczywistego skorzystania z przysługującego mu
pełnego terminu na wniesienie odwołania.
Gdyby uznać zasadność interpretacji przepisu art. 184 ust. 2 Pzp dokonanej
przez Izbę, to oznaczałoby to, według skarżącego, że w istocie termin na wniesienie
odwołania do Prezesa UZP jest znacznie krótszy niż 10 dni. Skoro bowaem kopia tego
odwołania musiałaby zostać zamawiającemu faktycznie doręczona przed upływem tego
terminu, a wniesienie odwołania musiałoby być złożone jednocześnie z przekazaniem
tej kopii („jednoczesność" obejmuje przecież obie te czynności), to de facto
oznaczałoby to, że odwołujący się nie mógłby wnieść odwołania później, niż w terminie
zapewniającym doręczenie jego kopii zamawiającemu przed upływem tych 10 dni.
Uznanie prawidłowości takiego wniosku jest jednak niedopuszczalne w świetle
obowiązujących regulacji prawnych.
Niezależnie od powyższego skarżący zarzucił, że przyjęta przez Izbę wykładnia
przepisów art. 184 ust. 2 i 187 ust. 4 pkt 7 Pzp. narusza zasady wyrażone w Dyrektywie
Rady Wspólnot Europejskich z dnia 21 grudnia 1989 roku nr 89/665/EWG. w sprawie
koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących
się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień
publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej Dyrektywy 2007/66/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 roku. Zgodnie z artykułem 1
ust. 4 tej Dyrektywy państwa członkowskie mogą wymagać aby każdy podmiot, który
zamierza skorzystać z procedury odwoławczej, poinformował instytucję zamawiającego
o domniemanym naruszeniu oraz o zamiarze wniesienia odwołania, pod warunkiem, że
nie ma to wpływu na okres zawieszenia typu standstil! zgodnie z art. 2a ust. 2, ani na
żadne inne terminy do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 2c. Dyrektywa umożliwia
nałożenie na wykonawców obowiązku poinformowania zamawiającego o zamiarze
wniesienia odwołania, pod warunkiem, że nie ma to w'pływu na okres
niedopuszczalności zawarcia urnowy w sprawie zamówienia, ani na żadne inne terminy
do wniesienia odwołania.
Przeciwnik skargi - Zamawiający Port Lotniczego Łódź im.Władysława
Reymonta spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Łodzi wniósł o oddalenie skargi
i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 3.600 zł + 17 zł tytułem
zwrotu opłaty od pełnomocnictwa procesowego. (k.93)
Pełnomocnik przystępujących po stronie przeciwnik skargi: HOCHTIEF Polska
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie. Warbud Spółki Akcyjnej w
Warszawie, HOCHTIEF Construction AG w Essen (Niemcy) wniósł o oddalenie skargi
i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w' wysokości podwójnej stawki, (k.93)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 184 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych odwołanie
wnosi się do Prezesa Urzędu w terminie 10 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia
protestu lub upływu terminu rozstrzygnięcia protestu, a jeżeli wartość zamówienia jest
mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 - w
terminie 5 dni, jednocześnie przekazując jego kopię zamawiającemu. Złożenie odwołania
w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z jego wniesieniem do
Prezesa Urzędu.
Istota rozpoznawanej skargi sprowadza się do interpretacji treści powołanego
przepisu w zakresie obowiązku skarżącego jednoczesnego przekazania kopii odwołania
Zamawiającemu. Ustawa prawo zamówień publicznych w sposób systemowy reguluje
problematykę udzielania zamówień publicznych i postępowania przed organami
uprawnionymi do rozpatrywania środków odwoławczych. Tylko w razie wyraźnego
odesłania ustawodawcy w postępowaniu związanym z udzieleniem zamówienia
publicznego stosuje się odpowiednie przepisy procedury cywilnej. Wskazać trzeba, iż
zgodnie z ogólnie obowiązującą zasadą składania oświadczeń woli i oświadczeń wiedzy
uważa się je za złożone z chwilą dojścia do adresata. Ta generalna zasada znajduje także
potwierdzenie w ustawie Prawo zamówień publicznych np. w treści art. 180 ust. 2 Pzp
zdanie II, zgodnie z którym protest uważa się za wniesiony z chwilą gdy dotarł on do
Zamawiającego w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią. Jednakże przepis art.
184 ust. 2 zdanie II wprowadza odstępstwo od powyższej reguły i jako wyjątek nie może
być interpretowany rozszerzająco. W treści tego przepisu ustawodawca wyraźnie
zaznaczył, iż złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest
równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Urzędu. Brak jest jakichkolwiek
przesłanek, aby wbrew wyraźnemu brzmieniu przepisu, zrównać wymóg jednoczesnego
przekazania kopii odwołania Zamawiającemu z wniesieniem odwołania do Prezesa UZP
poprzez złożenie w placówce pocztowej operatora publicznego. Gdyby celem
ustawodawcy było wprowadzenie takiej możliwości, redakcja niniejszego przepisu
byłaby inna.
Podnieść trzeba, iż w sytuacjach w których ustawodawca chciał zrównać skutek
nadania pisma ze skutkiem złożenia (wniesienia) wyraźnie to uczynił - jak choćby w
treści art. 27 ust 5 Pzp. Ze zdania 1 art. 1 84 ust. 2 Pzp wynika, iż przekazanie kopii
odwołania ma być dokonane jednocześnie z wniesieniem odwołania do Prezesa UZP, a
więc owo przekazanie nastąpić musi w zastrzeżonym pięciodniowymi terminie dla
dokonania tej czynność (tak też Jerzy Pieróg. Prawo zamówień publicznych Komentarz
2007, opubl. Legalis). Użycie przez ustawodawcę sformułowania „przekazanie kopii’"
oznacza, iż nie musi być zachowana w tym przypadku przyjęta w trybie art. 27 Pzp
określona forma kontaktów stron postępowania. Przekazanie może nastąpić w drodze
elektronicznej, faksem, przesyłką kurierską. Złożenie kopii dla Zamawiającego w
placówce pocztowej operatora publicznego także spełnić! ten wymóg, o ile przesyłka
dotrze do adresata w zakreślonym terminie. Wprowadzony przez ustawodawcę wymóg
jednoczesności przekazania kopii odwołania Zamawiającemu oznacza, iż przekazanie ma
być dokonane w ten sposób, aby Zamawiający w zakreślonym terminie uzyskał
informację o wniesieniu odwołania do Prezesa UZP. Jest to bardzo istotne, gdyż tylko
wtedy Odwołujący się może mieć pewność, że skutecznie powstrzymał Zamawiającego
przed podpisaniem umowy. Zamawiający, który nie otrzymał informacji o złożeniu
odwołania w zakreślonym terminie, mógłby - działając w dobrej wierze i zgodnie z
obowiązującymi przepisami - skutecznie zawrzeć z wykonawcą umowę o wykonanie
przedmiotowego zamówienia (UZP: Zamówienia publiczne. Orzecznictwo zespołu
arbitrów. Przegląd wybranych wyroków wydanych w okresie styczeń - czerwiec 1999
rok, Warszawa 1999, str. 32-33).
W niniejszej sprawie skarżący wysiał Zamawiającemu kopię odwołania listem
poleconym, który odebrał w dniu 15 czerwca 2009r.. podczas gdy termin 10 dni upłynął
w dniu 13 czerwca 2009r. Zasadnie zatem Krajowa Izba Odwoławcza odrzuciła
odwołanie.
Jako dodatkowy argument na poparcie prezentowanego stanowiska co do
konieczności faktycznego przekazania Zamawiającemu odwołania w zakreślonym
pięciodniowym terminie - wskazać należy , iż zgodnie z dyspozycją art. 1 84 ust. 6 Pzp do
postępowania odwoławczego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43. poz. 296. z. późn. zm.) o sądzie
polubownym (arbitrażowym), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. A zatem w postępowaniu
odwoławczym zastosowanie znajdzie przepis art. 1160 k.p.c.. który w § 1 statuuje ogólną
zasadę doręczeń w postępowaniu przez sądem polubownym i przewiduje, iż jeżeli strony
nie postanowiły inaczej, zawiadomienie pisemne uważa się za doręczone, gdy zostało
wręczone osobiście adresatowi albo dostarczono je do jego siedziby albo miejsca jego
zwykłego pobytu lub na wskazany przez niego adres pocztowy. Przepis powołanego
artykułu zrównuje doręczenie z faktycznym wręczeniem adresatowi, odmiennie do
ogólnych zasad regulujących problematykę doręczeń w postępowaniu cywilnym.
Nie sposób także zgodzić się ze skarżącym, że zaprezentowana wykładnia jest
niezgodna z Dyrektywą Rady Wspólnot Europejskich z dnia 21 grudnia 1989 roku nr
89/665/EWG, w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie
udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane, zmienionej Dyrektywą
2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 roku.
Mając powyższe na uwadze. Sąd w trybie art. 198 ust 2 Pzp oddalił skargę.
Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu stanowił art. 98 k.p.c..
zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik procesu. Koszty procesu w niniejszej
sprawie ponosi Skarżący, ponieważ przegrał sprawę w całości. Zarówno Zamawiający jak
i przystępujący po jego stronie reprezentowani byli w postępowaniu przed Sądem przez
pełnomocników w osobach radców prawnych. W treści rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez
Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu z dnia 2002-09-28 (Dz.U. 2002 Nr 163, poz. 1349) nie ma
określonych stawek wynagrodzenia pełnomocników za czynności podejmowane przed
Sądem w sprawie ze skargi od orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej. W § 5
rozporządzenia istnieje wskazanie, iż. wysokość stawek minimalnych w sprawach
nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się. przyjmując za podstawę stawkę w sprawach
o najbardziej zbliżonym rodzaju. Na podstawie tej regulacji Sąd w oparciu o § 4 ust. 1
ppkt 2b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz
szczegółowych zasad pobierania wpisu od odwołania oraz szczegółowych zasad
rozliczania kosztów w postępowaniu odwoławczym z dnia 9 lipca 2007r. w związku z §
12 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za
czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy
prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - zasądził od
Skarżącego na rzecz Zamawiającego kwotę 1.817 złotych i na rzecz przystępującego po
stronie Zamawiającego kwotę 2.717 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu odwoławczym.