11 T'ifSam«c

Sygn. akt XGa46/12/za

POSTANOWIENIE

Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy
w następującym składzie:

Przewodniczący:    SSO Leszek Guza

Sędziowie:    SO Iwona Wańczura

SO Katarzyna Żymełka (spr.)

Protokolant Aleksandra Ciesińska
po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 roku

sprawy ze skargi: Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

z udziałem:

zamawiającego Jastrzębskiej Spółki Węglowej Spółki Akcyjnej w Jastrzębiu Zdroju
odwołującego Konsorcjum: Centrum Serwisu Telekomunikacji i Telemetrii SEVITEL Spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością w Katowicach oraz PETROELTECH Spółki Akcyjnej
Oddział we Wrocławiu

na postanowienie KIO z dnia 13 stycznia 2012 roku

sygn. akt KIO 47/12

postanawia:

na podstawie art. 198 a pkt 2 PZP w związku z art. 386 § 1 k.p.c. uchylić zaskarżone
postanowienie i sprawę przekazać Krajowej Izbie Odwoławczej celem nadania sprawie
biegu.

Na órygjinalfc

taśdiwA podpisy

rctafe .sądowy

_v

Katarzyna Ccnconh

W dniu 21 października 2011 r. podmiot zamawiający - Jastrzębska Spółka Węglowa Spółka
Akcyjna w Jastrzębiu Zdroju wszczęła postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na
modernizację instalacji pompowni głównego odwadniania oraz rozdzielni 6 kV - RDG-1 dla potrzeb
KWK „Krupiński".

Uczestnik postępowania przetargowego Konsorcjum firm Centrum Serwisu Telekomunikacji
i Telemetrii Sevitel Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz Petroeltech Spółka Akcyjna Oddział
Elektromontaż Wrocław złożyło odwołanie w toku postępowania przetargowego na czynność
zamawiającego w postaci wezwania uczestnika przetargu do dostarczenia dokumentacji techniczno -
ruchowej nr Tb-11004, oferowanej stacji transformatorowej typu HA-EVS/K400 oraz nr 184/DTR/11/10
oferowanej rozdzielnicy typu RDGm-12 na potwierdzenie wymagań zamawiającego, które nie zostały
wskazane przez zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu i w specyfikacji istotnych warunków
zamówienia.

W odwołaniu odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności
wezwania odwołującego.

W uzasadnieniu odwołujący podniósł, iż żądanie powyższej dokumentacji nie zostało poparte
żadnym uzasadnieniem. Zdaniem odwołującego wezwanie naruszyło przepisy Prawa zamówień
publicznych (dalej: pzp), gdyż dokumenty objęte wezwaniem nie zostały wskazane w SIWZ oraz
w ogłoszeniu o zamówieniu.

Odwołujący zaznaczył, iż dołączył do oferty wszystkie wymagane przez zamawiającego
dokumenty, potwierdzające spełnienie wymagań przedmiotowych.

Elwro Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Rybniku zgłosiła swoje przystąpienie do
postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego i wniosła o oddalenie odwołania w całości.

Przystępujący wskazał na swój interes prawny w oddaleniu odwołania polegający na tym, iż
jego oferta została sklasyfikowana w wyniku badania ofert na trzecim miejscu. W przypadku odrzucenia
ofert sklasyfikowanych na miejscu 1 i 2 oferta przystępującego nie będzie podlegała odrzuceniu. Interes
przystępującego sprowadzał się zatem do chęci pozyskania zamówienia w niniejszym postępowaniu.

Po rozpoznaniu odwołania Krajowa Izba Odwoławcza zaskarżonym postanowieniem odrzuciła
odwołanie uczestnika.

W uzasadnieniu KIO podniosła, iż Maria Wojtas - Klima - osoba, która podpisała odwołanie nie
została należycie umocowana do dokonania tej czynności w imieniu wykonawców wspólnie
ubiegających się o udzielenie zamówienia. KIO uznała, iż Centrum Serwisu Telekomunikacji i Telemetrii
Sevitel Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie mogła przenieść w dniu 5 stycznia 2012 r. na
wskazaną osobę prawa do reprezentowania konsorcjum, gdyż takie prawo nabyła dopiero 9 stycznia
2012 r.

W ocenie KIO nie zaszły okoliczności upoważniające Izbę do podjęcia czynności w oparciu
o art. 187 ust. 7 w zw. z ust. 3 Prawa zamówień publicznych.

KIO uznała, iż odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony.

Ponadto KIO uznała zgłoszenie przystąpienia za nieskuteczne oraz doręczone po upływie
ustawowego terminu.

W reakcji na postanowienie KIO Prezes Urzędu Zamówień Publicznych złożył skargę, w której
zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 187 ust. 3 pzp w zw. z art. 187 ust. 7 pzp
oraz § 9 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 i § 4 ust 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie

regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań, a także art. 189 ust 2 pkt 2 pzp rwfotógf
o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy.

W uzasadnieniu skarżący wskazał na swoje uprawnienia do wniesienia skargi.

W dalszej części skargi skarżący podniósł, iż jeżeli odwołanie nie może otrzymać prawidłowego
biegu wskutek niezachowania warunków formalnych Prezes KIO powinien wezwać odwołującego pod
rygorem zwrócenia odwołania do poprawienia lub uzupełnienia odwołania lub złożenia dowodu
uiszczenia wpisu w terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania. Zdaniem skarżącego za brak formalny
odwołania należało uznać brak pełnomocnictwa osoby działającej w imieniu odwołującego
i podpisującej odwołanie. Powyższe, zdaniem skarżącego, dotyczyło także całego ciągu pełnomocnictw,
wykazujących umocowanie osoby podpisującej odwołanie do działania w imieniu odwołującego. Według
skarżącego zakres w jakim jest dopuszczalne uzupełnianie braków formalnych odwołania obejmuje brak
w postaci niezłożenia pełnomocnictwa. Bez znaczenia, zdaniem skarżącego, pozostaje fakt czy brak
będzie wywołany brakiem samego dokumentu pełnomocnictwa dla osoby podpisującej odwołanie, czy
też brakiem jednego z dokumentów pełnomocnictwa w ciągu pełnomocnictw, czy też brakiem odpisu
z KRS. Skarżący stanął na stanowisku, iż brak podstaw, aby identyfikować pojęcie niezłożenia
pełnomocnictwa jedynie z fizycznym niezłożeniem dokumentu pełnomocnictwa. Literalna wykładnia
przepisu art. 187 ust. pzp, według skarżącego, nie podważyła przyjętej wykładni funkcjonalnej.

Skarżący wskazał ponadto na analogiczną regulację prawną w art. 130 § 1 k.p.c.

Zdaniem skarżącego KIO powinna była wezwać odwołującego do uzupełnienia odwołania
w przedmiotowym zakresie, a w przypadku jego wniesienia przez osobę, która nie wykazała należycie
swego umocowania do działania w imieniu odwołującego, odwołanie po bezskutecznym upływie terminu
do jego uzupełnienia, powinno być zwrócone, a nie podlegać odrzuceniu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku
zamawiającego o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, a to ze względu na
wyrok KIO z dnia 12 marca 2012 r., sygn. KIO 292/12 oddalający odwołanie. Sąd Okręgowy miał
bowiem na uwadze, że w chwili rozpatrywania niniejszej skargi przedmiotowy wyrok był nieprawomocny
i przysługiwała od niego skarga.

Rozpatrywana skarga zasługiwała zaś na uwzględnienie w zakresie wynikającym z treści
wydanego w sprawie orzeczenia.

Na wstępie wskazać należy, że Krajowa Izba Odwoławcza prawidłowo uznała, że Maria Wojtas
- Klima, tj. osoba, która podpisała odwołanie nie wykazała, że została należycie umocowana do
dokonania tej czynności w imieniu wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia
Centrum Serwisu Telekomunikacji i Telemetrii SEVITEL Sp. z o.o. i PETROELTECH S.A. Oddział
Elektromontaż Wrocław. Wskazać bowiem należy, że na podstawie pełnomocnictwa z dnia 5 stycznia
2012 r., udzielonego przez Centrum Serwisu Telekomunikacji i Telemetrii SEVITEL Sp. z o.o., Maria
Wojtas - Klima nie była uprawniona do działania w imieniu konsorcjum dwóch wykonawców. Spółka
Centrum Serwisu Telekomunikacji i Telemetrii SEVITEL Sp. z o.o. dopiero z dniem 9 stycznia 2012 r.
nabyła prawo do wnoszenia środków ochrony prawnej i udzielania pełnomocnictw dalszych w imieniu
konsorcjum, zgodnie z udzielonym jej w powyższej dacie pełnomocnictwem. Zatem Centrum Serwisu
Telekomunikacji i Telemetrii SEVITEL Sp. z o.o. nie mogła przenieść w dniu 5 stycznia 2012 r. na Marię
Wojtas - Klimę prawa do reprezentowania konsorcjum dwóch wykonawców, sama tym prawem w tej
dacie nie dysponując.

Jednakże Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska KIO, iż art. 187 ust. 3 pzp jako niezachowanie
warunku formalnego uzasadniającego wezwanie wykonawcy do jego uzupełnienia uwzględnia jedynie
„ą^łpż^nia^ełnomocnictwa'', nie zaś przypadek gdy pełnomocnictwo zostało złożone, jednak nie
wy$aż(jje/Qnj/ w należyty sposób umocowania do reprezentowania odwołującego przez osobę

<l£J---0dnośnie do powyższego wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 187 ust. 3 pzp jeżeli
odwołanie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych w
szczególności, o których mowa w art. 180 ust. 3 pzp, niezłożenia pełnomocnictwa lub nieuiszczenia
wpisu, Prezes Izby wzywa odwołującego pod rygorem zwrócenia odwołania do poprawienia lub
uzupełnienia odwołania lub złożenia dowodu uiszczenia wpisu w terminie 3 dni od dnia doręczenia
wezwania.

Jeżeli niezachowanie warunków formalnych lub niezłożenie pełnomocnictwa zostanie
stwierdzone przez skład orzekający Izby, przepisy ust. 1-6 stosuje się, z tym że kompetencje Prezesa
Izby przysługują składowi orzekającemu Izby (art. 187 ust. 7 pzp).

Powyższe unormowanie jest podyktowane potrzebą zapewnienia wykonawcom prawa do
korzystania z efektywnego systemu środków ochrony prawnej, (tak też w uzasadnieniu do projektu
ustawy - druk sejmowy VI kadencji nr 2310).

Dlatego też Sąd Okręgowy podziela stanowisko skarżącego, iż wykładnia literalna przepisu art.
187 ust. 3 pzp przedstawiona przez KIO w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie daje się
pogodzić z funkcją i celem tego przepisu, który ma służyć eliminowaniu przypadków odrzucania
odwołań wyłącznie z powodu braków formalnych, które mogą być usunięte w trybie wskazanym w tym
przepisie.

Należy zatem zastosować wykładnię funkcjonalną przepisu art. 187 ust. 3 pzp pozwalającą
przyjąć, że przepis ten znajduje zastosowanie zarówno w przypadku, gdy w ogóle nie załączono
dokumentu pełnomocnictwa do odwołania, jak też w przypadku, gdy załączono dokument
pełnomocnictwa, ale nie wynika z niego w sposób prawidłowy umocowanie do działania w imieniu
odwołującego.

W przeciwnym przypadku zostałaby naruszona zasada równości stron, skoro strona która nie
złożyłaby w ogóle pełnomocnictwa zostałaby wezwana do usunięcia braków formalnych odwołania, zaś
strona, która złożyła pełnomocnictwo, jednakże nie wynika z niego w sposób prawidłowy umocowanie
do działania w imieniu odwołującego byłaby tego prawa pozbawiona.

Wobec powyższego KIO w razie uznania, że przedłożone przez odwołującego się
pełnomocnictwo nie wykazuje w sposób należyty umocowania do działania w imieniu odwołującego
powinna wezwać odwołującego do jego poprawienia lub uzupełnienia w terminie 3 dni od dnia
doręczenia wezwania.

Słusznie przy tym podniósł skarżący, że w przypadku wniesienia odwołania przez osobę, która
nie wykazała należycie swojego umocowania do działania w imieniu odwołującego, odwołanie po
bezskutecznym upływie terminu do jego uzupełnienia powinno być zwrócone na zasadzie art. 187 ust. 4
pzp, a nie podlegać odrzuceniu na zasadzie art. 189 ust. 2 pkt 2 pzp.

Sąd Okręgowy miał również na uwadze treść orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej przy
Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych, z których wynika, że art. 187 ust. 3 pzp dotyczy jedynie takiej
sytuacji, w której odwołujący w ogóle nie załączył do odwołania pełnomocnictwa (przykładowo
postanowienie KIO przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych z dnia 23 września 2011 r., sygn. KIO
2027/11, opubl. LEX nr 969588). Jednakże sąd rozpatrujący niniejszą sprawę nie jest związany treścią
orzeczeń KIO przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych, od których stronom przysługuje odwołanie
do Sądu, a zatem był uprawniony do dokonania samodzielnej wykładni treści spornego art. 187 ust. 3
pzp.

Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 198a pkt 2 pzp w zw. z art. 386 § 1 kpc
uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Krajowej Izbie Odwoławczej celem nadania
sprawie biegu.

Sąd miał przy tym na uwadze, że zgodnie z treścią art. 198f ust. 2 zd. 3 pzp przepisu art. 386 §
4 kpc, a więc przewidującego możliwość uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do
ponownego rozpoznania, nie stosuje się w sprawach z zakresu prawa zamówień publicznych, nawet w
przypadku stwierdzenia nieważności postępowania czy też nierozpoznania przez skład orzekający istoty
sprawy.

Jednakże w rozpatrywanej sprawie Sąd Okręgowy, uwzględniając skargę, nie uchylił
zaskarżonego postanowienia i nie przekazał sprawy do ponownego rozpoznania w oparciu o art. 386 §
4 kpc, lecz zmienił zaskarżone postanowienie poprzez jego uchylenie w oparciu o art. 386 § 1 kpc.

Sąd rozpatrujący niniejszą skargę nie mógł natomiast orzec co do istoty sprawy, tj. odwołania,
wbrew wnioskom skarżącego, albowiem na chwilę obecną w sprawie nie wiadomym jest czy odwołujący
wniósł skutecznie odwołanie.

Krajowa Izba Odwoławcza po zmianie zaskarżonego postanowienia poprzez jego uchylenie,
powinna bowiem wezwać odwołującego na podstawie art. 187 ust. 3 pzp w zw. z art. 187 ust. 7 pzp do
uzupełnienia odwołania celem wykazania, iż osoba podpisująca odwołanie była do tego umocowania w
imieniu wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia. Dopiero w zależności od tego
czy odwołujący uzupełni w wyznaczonym terminie braki formalne odwołania Izba podejmie dalsze
stosowne czynności, tj. zwróci odwołanie bądź je rozpozna.

4