Wyrok KIO XII Ga 377/08

Treść dokumentu

Pobierz PDF

Sygn. akt XII Ga 377/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2008 roku

Sąd Okręgowy w Gdańsku XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący- Sędzia SO Dariusz Janiszewski

Sędzia SO Jolanta Safader- Skwarlińska

Sędzia SO Marek Grodziński

Protokolant Marta Pawlak

po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008r. w Gdańsku

na rozprawie

sprawy ze skargi PTK Centertel Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
Warszawie

z udziałem zamawiającego Skarbu Państwa Komendanta Wojewódzkiego Policji w
Gdańsku

w przedmiocie zamówienia publicznego

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 23 września 2008r. sygn. akt KIO/ UZP/ 957/08

I    Oddala skargę.

II    Zasądza od skarżącego PTK Centertel Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
Warszawie na rzecz Skarbu Państwa Komendanta Wojewódzkiego Policji w
Gdańsku kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa procesowego.

Sygn. akt XII Ga 377/08

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 września 2008 r. Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie
wniesione przez PTK Centertel sp. z o.o. od rozstrzygnięcia przez zamawiającego
Komendanta Wojewódzkiej Policji w Gdańsku protestu z dnia 29 sierpnia 2008 r.

Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że zamawiający miał uzasadnioną podstawę
unieważnić prowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego. Izba uznała iż
pomimo powołania przez zamawiającego błędnej podstawy prawnej unieważnienia , w
niniejszym postępowaniu zaszła przesłanka prawna przewidziana w art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy
Prawo zamówień publicznych (w skrócie: Pzp). Izba podkreśliła, że jak wynika z SIWZ ceną
oferty jest kwota łączna cen składowych rodzajowo różnych świadczeń składających się na
ofertę. Z uwagi właśnie na wielkość cen elementów składających się na cenę oferty
zamawiający - biorąc pod uwagę plan finansowy jednostki na bieżący rok - nie jest w stanie
dokonać wydatku na zakupu sprzętu teleinformatycznego w kwocie wynikającej z oferty.
Otrzymana przez zamawiającego oferta, pomimo, iż jest najkorzystniejsza, spowodowałaby
konieczność uiszczenia ceny, przewyższającej kwotę, którą zamawiający może uiścić za
realizację części umowy dotyczącą oferowanych aparatów telefonicznych.

Od powyższego wyroku skargę wywiódł PTK Centertel sp. z o.o., zaskarżając go w
całości i wnosząc o jego zmianę poprzez unieważnienie decyzji zamawiającego o
unieważnieniu postępowania oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił:

1)    naruszenie art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp poprzez jego błędną wykładnię i w
konsekwencji nieprawidłowe zastosowanie poprzez uznanie, że zachodzą wskazane w
tym przepisie przesłanki unieważnienia postępowania;

2)    naruszenie art. 190 ust 2 w/w ustawy poprzez sprzeczność istotnych ustaleń z treścią
zebranego w sprawie materiału dowodowego, niedostateczne wyjaśnienie sprawy i
pominięcie argumentów skarżącego przedstawionych przeciwko twierdzeniom
zamawiającego;

3)    naruszenie art. 191 ust 3 w/w ustawy poprzez wykroczenie poza zakres żądania
skarżącego, co w konsekwencji skutkowało oddaleniem odwołania.

Skarżący podkreślił, że unieważnienie postępowania - de facto przez Izbę na podstawie
art. 93 ust 1 pkt 4 Pzp - nie jest okolicznością skutkującą unieważnienie postępowania, którą
Izba winna wziąć pod rozwagę z urzędu, gdyż unieważnienie postępowania należy do
wyłącznej kompetencji zamawiającego. Powołaną przez zamawiającego podstawą prawną jest
art. 93 ust 1 pkt 7 Pzp. Skarżący wskazał, że sprzeczność pomiędzy ustaleniami KIO wyraża
się w tym, iż zamawiający na rozprawie wprost przyznał, że rozważał zastosowanie podstawy
z art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy, lecz w jego ocenie przesłanka ta nie została spełniona. Skarżący
podkreślił, że cena oferty skarżącego (469.961,98 zł) z całą pewnością nie przewyższa kwoty
jaką zamawiający przeznaczył na realizację zamówienia (659.996,82 zł).Okoliczność zatem
braku środków w budżecie zamawiającego nie ma wpływu na ważność umowy. Również
SIWZ nie wskazywał żadnych ograniczeń w tym zakresie. Gdyby więc intencją
zamawiającego było wprowadzenie jakichkolwiek ograniczeń, w szczególności dotyczących
określonych składników ceny, to dałby temu wyraz w Specyfikacji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zważyć należy, iż ustalenia faktyczne Krajowej Izby Odwoławczej nie wykraczają
poza materiał zebrany w sprawie ani nie pozostają z nim w sprzeczności. Sprzeczność
zachodzi wówczas, gdy istnieje dysharmonia pomiędzy treścią zebranego w sprawie materiału
a wnioskami do jakich dochodzi sąd na podstawie tego materiału, co w niniejszej sprawie nie
miało miejsca. Sąd Okręgowy podziela zarówno poczynione w sprawie ustalenia faktyczne
jak i zapatrywania jurydyczne Krajowej Izby Odwoławczej.

Nie można się przede wszystkim zgodzić z twierdzeniem skarżącego, iż jedyną
powołaną przez zamawiającego podstawą prawną unieważnienia postępowania był art. 93 ust
1 pkt 7 Pzp. Wskazana podstawa była powołana jako najbliższa stanowi faktycznemu sprawy,
zaś w rozstrzygnięciu protestu dodatkowo zostały powołane podstawy z art. 93 ust 1 pkt 4 i 6
Pzp, co jest wystarczającą okolicznością do wydania orzeczenia również w oparciu o te
przepisy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 93 ust 1 pkt 4 Pzp stwierdzić trzeba, iż z tego
przepisu wynika dla zamawiającego obowiązek unieważnienia postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego w sytuacji, gdy kwota najkorzystniejszej oferty przekracza kwotę,
którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Powołany przepis
wskazuje zatem na możliwości finansowe zamawiającego w konkretnym postępowaniu o
zamówienie publiczne. Tymczasem skarżący wyciąga generalne wnioski z porównania ceny
oferty skarżącego kształtującej się na poziomie 469.961,98 zł z kwotą jaką zamawiający
przeznaczył na realizację zamówienia tj. 659.996,82 zł. Pomimo tego, że kwota podana przez
skarżącego w ofercie jest niższa od kwoty podanej przez zamawiającego uznać należy w
okolicznościach rozpoznawanej sprawy, iż złożona przez skarżącego oferta przekracza
możliwości finansowe zamawiającego. Otóż, oferta odwołującego określa cenę aparatów
telefonicznych na kwotę około 441 tys. zł, co parokrotnie przewyższa budżet zamawiającego
na bieżący rok. W rezultacie oferta przewiduje, iż zamawiający zmuszony byłby na początku
realizacji umowy uiścić około 90 % wartości całej umowy. Dla zamawiającego, będącego
jednostką sektora finansów publicznych, istotna jest zasada planowania budżetu jednostki, zaś
ewentualne przekroczenie planu finansowego zagrożone jest odpowiedzialnością z tytułu
naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Słusznie więc Krajowa Izba Odwoławcza
uznała, że przy rozstrzygnięciu należy brać pod uwagę faktyczne możliwości finansowe
zamawiającego, które w niniejszej sprawie nie pozwalają zamawiającemu realizację
zamówienia.

Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, iż SIWZ nie wskazywał wprost żadnych
ograniczeń dotyczących poszczególnych składników ceny, albowiem Zamawiający oczekiwał
rozłożenia płatności za realizację zamówienia równomiernie na cały okres realizacji umowy,
o czym świadczy oszacowanie wartości przedmiotu zamówienia sporządzone z należytą
starannością na podstawie badań rynku.

Z powyższych względów na mocy przepisu art. 198 ust.2 Pzp. orzeczono jak sentencji.