Sygn. akt XII Ga 308/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 października 2008 roku

Sąd Okręgowy w Gdańsku XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Dariusz Janiszewski (spr.)

Sędziowie: SSO Marek Grodziński

SSO Jolanta Safader Skwarlińska

Protokolant: Beata Rrenc

po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 roku w Gdańsku

na rozprawie

sprawy ze skargi odwołującego się Piotra Wawrzaszek

z udziałem zamawiającego Skarbu Państwa - Pomorskiego Komendanta
Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku
oraz Mirosława Stolarczyka

w przedmiocie zamówienia publicznego

na skutek skargi odwołującego się Piotra Wawrzaszek

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie z dnia 21 lipca 2008
roku sygn. akt KIO/UZP 690/08

I    Oddala skargę

II    Zasądza od skarżącego Piotra Wawrzaszek na rzecz zamawiającego
Skarbu Państwa - Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej
Straży Pożarnej w Gdańsku kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych)
tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed sądem.

Sygnatura akt XII Ga 308/08

UZASADNIENIE

Skarb Państwa Pomorski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży
Pożarnej w Gdańsku, wszczął w trybie przetargu nieograniczonego,
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „Dostawę 5 sztuk
ciężkich samochodów ratowniczo-gaśniczych z funkcją do ograniczania stref
skażeń, z napędem 4x4, oznaczone według normy PN - EN 1846-1: S-2-6-
5000-8/3200-1 (GCBA 5/32). Zamawiający dokonał wyboru oferty
najkorzystniejszej, tj. oferty Mirosława Stolarczyka, prowadzącego działalność
gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo - Handlowe w Kielcach.

Na tę czynność zamawiającego odwołujący Piotra Wawrzaszek,
prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Inżynieria Samochodów
Specjalnych z Bielska Białej, złożył protest podnosząc zarzuty naruszenia
przepisów:

art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy, art. 87 ust. 1 ustawy, art. 7 ust. 1 ustawy, art. 24 ust.
2 pkt 2 ustawy prawo zamówień publicznych.

Odwołujący podnosząc przywołane zarzuty wskazał, że oferta uznana przez
zamawiającego za najkorzystniejszą jest sprzeczna z treścią Specyfikacji
Istotnych Warunków Zamówienia i powinna być odrzucona.

Twierdził, iż w załączniku do SIWZ wymagano, aby pojazd miał maksymalną
wysokość 3 300 mm, tymczasem w ofercie uznanej za najkorzystniejszą
wskazano na wysokość 3 280 mm, podczas gdy z przedstawionego Świadectwa
dopuszczenia nr 0108/2008 wynika, że wysokość ta wynosi 3 370 mm;

W załączniku do SIWZ wymagano, aby układ skrytek na sprzęt i wyposażenie
zamykany żaluzjami wodo i pyłoszczelnymi pozostawał w układzie 3+3+1,
tymczasem w ofercie uznanej za najkorzystniejszą wskazuje się na układ skrytek
4+4+1;

W załączniku do SIWZ wymagano, aby masowy wskaźnik obliczony dla
maksymalnej masy rzeczywistej pojazdu wynosił 13 k W/t, tymczasem w
ofercie uznanej za najkorzystniejszą wskazano na wartość 14,61 k W/t.
Powyższe w ocenie odwołującego świadczy o nierzetelności oferty. Odwołujący
wskazał na nierówne traktowanie wykonawców w postępowaniu. Podniósł, iż
oferta złożona w postępowaniu przez Zbigniewa Szczęśniaka, prowadzącego
działalność gospodarczą pod nazwą Pojazdy Specjalistyczne została przez
zamawiającego odrzucona z tego powodu, że przedstawione świadectwo
dopuszczenia samochodu przedstawia inne dane aniżeli przedstawione w
ofercie, a oferta uznana za najkorzystniejszą pomimo takich nie została przez
zamawiającego odrzucona.

Zamawiający rozstrzygnął przedmiotowy protest poprzez jego oddalenie.
W ocenie zamawiającego zastosowanie niższych świateł sygnalizacyjno-
alarmowych nie stanowi zmian materiałowych, konstrukcyjnych lub
technologicznych, mogących mieć wpływ na właściwości użytkowe pojazdu.
W oferowanym samochodzie zgodnie ze złożoną ofertą Mirosław Stolarczyk
zaoferował zgodnie z wymaganiami układ skrytek 3+3+1, które będą zamykane
żaluzjami w układzie 4+4+1, zgodnie z załączonym do oferty rysunkiem
poglądowym; wyjaśnił, że do obliczeń parametrów rezerwy masy i masowego
wskaźnika mocy przyjął wartość maksymalnej masy rzeczywistej pojazdu
obniżoną w porównaniu ze świadectwem dopuszczenia CNBCP (16600 kg) o
3182 kg w związku z koniecznością spełnienia wymagań zamawiającego
dotyczących pojemności zbiornika wody. Zamawiający odnosząc się do zarzutu
nierównego traktowania wykonawców wskazał, że odrzucił ofertę Zbigniewa
Szczęśniaka z innego powodu niż domaga się tego odwołujący w stosunku do
oferty Mirosława Stolarczyka, a mianowicie z tego powodu, że załączone do
oferty świadectwa dopuszczenia pojazdu wskazywały na inny niż będący
przedmiotem zamówienia pojazd, co do przywoływanej w świadectwie Polskiej
Normy.

Od rozstrzygnięcia protestu Piotr Wawrzaszek złożył odwołanie, w
którym podtrzymał podniesione w proteście zarzuty, wnioski i argumentację.
Składając odwołanie wniósł on o powtórzenie czynności oceny, porównania
ofert i wyboru korzystniejszej oferty oraz obciążenie zamawiającego kosztami
postępowania.

Do postępowania odwoławczego swoje przystąpienie po stronie
zamawiającego złożył Mirosław Stolarczyk.

Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 21 lipca 2008 r. oddaliła
odwołanie, kosztami postępowania obciążając Piotra Wawrzaszek.

Skład orzekający Izby uznał, że przystępujący zaoferował w swojej ofercie
pojazd o wysokości mieszczącej się w maksymalnej granicy określonej przez
zamawiającego w SIWZ, natomiast inna wysokość pojazdu, wynikająca ze
świadectwa dopuszczenia nie mogła być podstawą odrzucenia oferty
przystępującego wobec jego wyjaśnień. Skład orzekający Izby uznał, że
modyfikacja pojazdu w zakresie umieszczenia belki świetlnej na niższym
poziomie, celem obniżenia całkowitej wysokości pojazdu, jest dopuszczalna
również w tle § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących
zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz
mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania
Zainstalowanie przewidzianej dla pojazdu belki świetlnej na niższej wysokości
nie stanowi o zmianie ani materiału użytego do produkcji samochodu, ani
stosowanej technologii, ani też konstrukcji samego pojazdu, dlatego też taka
zmiana jest dopuszczalna i nie ma potrzeby uzyskiwania w tym zakresie zgody
jednostki dopuszczającej.

Skład orzekający uznał wyjaśnienia przystępującego że załączony do oferty
rysunek przedstawia ilość zastosowanych zamknięć żaluzyjnych, a nie ilość
skrytek. Rozkład skrytek zaś jest zgodny z warunkiem postawionym przez
zamawiającego. Izba uznała te wyjaśnienia za wystarczające i nie znalazła
podstaw do stwierdzenia, że w tym zakresie jego oferta jest sprzeczna z SIWZ,
czy też doszło do niedopuszczalnej modyfikacji treści oferty. Udzielone
wyjaśnienia nie modyfikują treści oferty, natomiast oświadczenie o układzie
skrytek, zgodnie z wymogiem zamawiającego (3+3+1), zostało przez tego
wykonawcę złożone w treści oferty. Wskazać należy, że załączony do oferty
rysunek faktycznie wskazuje na zamknięcia skrytek (żaluzje), nie samą ilość
skrytek, w związku z powyższym trudno w szczególności wobec wyraźnego
oświadczenia w treści oferty przystępującego czynić przystępującemu zarzut,
że nie zaoferował skrytek w wymaganym przez zamawiającego układzie.
Wobec braku określania w postanowieniach SIWZ, jak również w
obowiązujących zapisach prawa, sposobu obliczania masowego wskaźnika
mocy - w ocenie składu orzekającego Izby - zamawiający do oceny w ramach
tego kryterium ofert powinien był przyjąć wartość wskazaną w ofercie, czyli
14,61 k W/t. Zamawiający nie miał podstaw do weryfikacji sposobu obliczenia
tej wartości przez wykonawców w ich ofertach. Miał natomiast prawo do
weryfikacji wskaźnika rezerwy masy, który miał być liczony jako różnica
pomiędzy dopuszczalną masą całkowitą pojazdu, określoną w homologacji a
maksymalną masą rzeczywistą pojazdu wskazaną w ofercie. W tym przypadku
zamawiający powinien był wziąć pod uwagę wartość maksymalnej masy
rzeczywistej pojazdu, wskazanej w ofercie wykonawcy, tj. 16430 kg, wobec
braku podania w SIWZ szczegółowego sposobu obliczenia tej wartości. W
ocenie Izby niedopuszczalna była zmiana treści oferty przystępującego
dokonana we wskazanych wyjaśnieniach, gdzie maksymalną masę rzeczywistą
wskazaną w ofercie, tj. 16 430 kg, wykonawca zmienił na sugerowaną przez
zamawiającego masę 16 418 kg. Uwzględniając jednak dokonanie oceny ofert
w zakresie przywołanego wskaźnika rezerwy masy w oparciu o pierwotną treść
oferty przystępującego wskazać należy, że przy uwzględnieniu masy 16430 kg
różnica punktowa w porównaniu z przyjętą przez zamawiającego wartością
masy 16418 kg stanowiłaby w tym kryterium 0,02 punktu (przy przyjęciu do
oceny masy rzeczywistej 16 430 kg - przystępujący otrzymałby 3,58 pkt.
Natomiast przy przyjęciu masy 16418 kg - otrzymałby 3,60 pkt). Uwzględniając
różnicę w ostatecznej ocenie ofert - pomiędzy ofertą odwołującego, a
przystępującego różnica ta wynosiła 1,34 pkt, zatem nawet ponowna ocena ofert
dokonana przez zamawiającego - zgodnie z danymi podanymi w ofercie
przystępującego - nie doprowadziłaby do zmiany wyniku postępowania. W
ocenie Izby dokonana przez zamawiającego ocena ofert w oparciu o inne dane,
niż wynikające z oferty przystępującego, nie miała wpływu na wynik
postępowania.

Skargę na powyższy wyrok Krajowej Izby Odwoławczej wniósł Piotr
Wawrzaszek zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu:
naruszenie przepisów postępowania, poprzez: sprzeczność istotnych ustaleń z
treścią zebranych w sprawie materiałów dowodowych przez uznanie, że
określona w świadectwie dopuszczenia wykonawcy Mirosława Stolarczyka
wysokość pojazdu była maksymalną dopuszczalną dopuszczoną przepisami
wysokością samochodu, zmiana wysokości oferowanych pojazdów przez
Mirosława Stolarczyka ma nastąpić poprzez zainstalowanie belki świetlnej na
tym samochodzie nieco niżej;

przekroczenie kompetencji wskutek dokonania czynności przynależnych
wyłącznie zamawiającemu, a to dokonanie porównania oferty skarżącego z
ofertą Mirosława Stolarczyka w sposób, w jaki winien był to uczynić
zamawiający i na podstawie tak otrzymanego wyniku uznanie, że zgodne z
prawem działanie zamawiającego nie wpłynęłoby a sytuację skarżącego, a w
konsekwencji oddalenie odwołania i obciążenie kosztami postępowania
skarżącego;

naruszenie prawa materialnego, to jest:

art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień
publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie, a to nie zastosowanie jego
dyspozycji, nakazującej odrzucenie oferty sprzecznej z treścią specyfikacji
istotnych warunków, pomimo że treść oferty wybranej - złożonej przez
Mirosława Stolarczyka sprzeczna była z treścią ustalonej przez zamawiającego
specyfikacji w zakresie: a) nie posiadania przez zaoferowane przez Mirosława
Stolarczyka pojazdy świadectwa dopuszczenia, wydanego przez Centrum
Naukowo - Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej, alternatywnie

b) maksymalnej wysokości pojazdów oraz pojemności ich zbiorników na wodę,
określonych w świadectwie dopuszczenia;

art. 87 ust. 1 Prawa zamówień publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie, a
to nie zastosowanie się do zakazu dokonywania zmian treści złożonej oferty
pomimo ustalenia, że w istocie zmiana taka miała miejsce - dokonana przez
zamawiającego ocena ofert w oparciu o inne dane, niż wynikające z oferty
przystępującego;

§ 9 ust. 1 i ust.2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu
bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także
wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, poz.
1002) poprzez błędną wykładnię, przejawiającą się w uznaniu, że zmiany

konstrukcyjne, polegające na: zastosowaniu innych świateł sygnalizacyjno -
alarmowych, w wyniku których ulega obniżeniu wysokość pojazdu ratowniczo
gaśniczego w stosunku do jego wysokości określonej w świadectwie
dopuszczenia, zmniejszenie pojemności zbiornika na wodę oraz przebudowa
instalacji przelewowej wody, w stosunku do ich pojemności i masy określonej
w świadectwie dopuszczenia, nie wymagają zgody jednostki dopuszczającej;
art. 7 ust. 1 Prawa zamówień publicznych wskutek uprzywilejowanego w
stosunku do innych wykonawców ubiegających się o udzielenie
przedmiotowego zamówienia traktowania wykonawcy Mirosława Stolarczyka,
przejawiającego się w przyjęciu jego oferty jako spełniającej wymagania SIWZ
także co do złożenia świadectw dopuszczenia - pomimo, że dotyczą one innych
pojazdów niż zaoferowane, przy jednoczesnym odrzuceniu oferty Zbigniewa
Szczęśniaka, którego oferta dotknięta była takimi samymi brakami.

Opierając się na powyższych zarzutach Skarżący wnosi o:

1)    zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie w całości
odwołania skarżącego,

2)    zasądzenie od zamawiającego kosztów poniesionych w postępowaniu
przed Krajową Izbą Odwoławczą,

3)    zasądzenie od zamawiającego kosztów postępowania, w tym kosztów
zastępstwa procesowego skarżącego wg norm przepisanych.

Zdaniem skarżącego pozbawione podstaw jest przyjęcie przez Izbę jakoby w
świadectwie dopuszczenia pojazdu oferowanego przez Mirosława Stolarczyka
określona była standardowa i maksymalna dopuszczona przepisami wysokość
samochodu. Ze świadectwa dopuszczenia, złożonego w ofercie przez tego
wykonawcę wynika, że oferowane przez niego pojazdy są o wysokości 3370
mm. Skarżący przeczy aby istniała standardowa wysokość pojazdów
samochodowych. Zaskarżonym wyrokiem Krajowa Izba Odwoławcza w sposób
niewątpliwy przekroczyła swe kompetencje, wynikające z przepisu art. 172
ust.l Prawa zamówień publicznych dokonała bowiem porównania oferty
skarżącego z ofertą Mirosława Stolarczyka, zatem przypisała sobie
uprawnienia, które są wyłączną domeną zamawiających - działanie to nie miało
jednak ńa celu wskazania zamawiającemu prawidłowego toku postępowania, a
wykazanie skarżącemu, iż bez względu na zasadność jego zarzutów i tak nie
może uzyskać zamówienia. Bezprawność tego działania przejawia się także w
tym, że Izba nie obciążyła skutkami prawnymi naruszenia prawa przez
zamawiającego - tegoż zamawiającego - poprzez uwzględnienie odwołania i
obciążenie zamawiającego kosztami postępowania, lecz skarżącego - poprzez
uniemożliwienie mu uzyskania zamówienia, a ponadto niezasadne obciążenie go
kosztami postępowania odwoławczego.

Wyrok zapadł z naruszeniem prawa materialnego. Zarzut powyższy należy
odnieść do art. 89 ust. 1 pkt 2 Prawa zamówień publicznych, który nie został
zastosowany, pomimo że oferta Mirosława Storczyka sprzeczna była w swej

r ^r

./

/    treści ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia. Zamawiający wymagał

bowiem aby wysokość całkowita pojazdu wynosiła max. 3300mm. Pojazd
musiał też posiadać świadectwo dopuszczenia do stosowania w ochronie
przeciwpożarowej zgodnie z Rozporządzeniem MSWiA z dnia 9 czerwca 2007
r. Zamawiający wybrał ofertę, która spełnia tylko jeden z powyższych
warunków - tj. wysokość 3280 mm. Co do pojazdu o takiej wysokości
wybrany wykonawca nie złożył w swej ofercie świadectw dopuszczenia. W jego
ofercie znajdują się świadectwa dla pojazdu o wysokości 3370 mm, a zatem
niezgodnego z wymaganiami zamawiającego. Zmiana świateł w stosunku do
tych urządzeń, które stanowiły część składową pojazdu, dla którego uzyskano
świadectwo dopuszczenia, jest zmianą konstrukcyjną, która ma wpływ na
właściwości użytkowe pojazdu, a tym samym może być wykonywana wyłącznie
za zgoda jednostki dopuszczającej. Wywody powyższe odnoszą się również do
wymaganych parametrów pojemności zbiornika na wodę i urządzenia
przelewowego. _ Jeżeli Mirosława Stolarczyk zmienił pojemność zbiornika
na wodę oraz zmienił parametry urządzenia przelewowego, to bez wątpienia

,    dokonał zmian konstrukcyjnych i materiałowych, które mają wpływ na

rozszerzenie jego zastosowania. Zmiany te wymagają zgody jednostki
dopuszczającej, której wykonawca nie przedłożył.

Podnieść także należy błędność stanowiska Izby, jakoby skarżący nie miał
interesu prawnego we wnoszeniu zarzutu nierównego traktowania
wykonawców. Kierując ten zarzut skarżący nie miał na celu reprezentowanie
wykonawcy, którego oferta na skutek nierównego traktowania przez
zamawiającego została odrzuconą. Skarżący protestował i powoływał się wobec
takiego działania zamawiającego ze względu na preferencyjne traktowanie
wybranego wykonawcy - równe traktowanie wykonawcy powinno oznaczać
odrzucenie również jego oferty, jako nie zawierającej świadectwa dopuszczenia
dla oferowanych pojazdów. W takiej sytuacji oferta skarżącego byłaby jedyną
ważną i nie podlegającą odrzuceniu, przez co zostałaby wybrana.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Skarga podlegała oddaleniu.

Stosownie do treści przepisu art. 179 ustęp 1 ustawy prawo zamówień
publicznych środki ochrony prawnej przysługują wykonawcom i uczestnikom
konkursu, a także innym osobom, jeżeli ich interes prawny w uzyskaniu
zamówienia publicznego doznał lub może doznać uszczerbku w wyniku
naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Interes prawny polega na istnieniu niepewności stanu prawnego lub prawa
odwołuj ącego/skarżącego o charakterze obiektywnym. Naruszenie interesu
prawnego polega zatem na utraceniu przez wykonawcę lub inny podmiot
szans na wygranie konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia

publicznego. Pomiędzy naruszeniem prawa zamówień publicznych a
naruszeniem interesu prawnego musi zachodzić adekwatny związek
przyczynowy.

Wnoszący środek ochrony prawnej musi zatem wykazać fakt naruszenia lub
możliwości naruszenia jego interesu prawnego, fakt naruszenia przez
zamawiającego przepisów prawa zamówień publicznych oraz istnienie
adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy jednym a drugim.

Brak wykazania którejkolwiek z powyższych przesłanek skutkuje zaś
oddaleniem skargi.

Jeżeli zatem pomimo zgłoszonych przez odwołującego/skarżącego zarzutów
naruszenia prawa zamówień publicznych, ich uwzględnienie nie spowoduje, iż
odwołujący /skarżący uzyska szansę na wygranie postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego, jego odwołanie/skarga podlegać będzie oddaleniu
wobec braku wykazania zaistnienia lub możliwości uszczerbku jego interesu
prawnego.

Zarówno Krajowa Izba Odwoławcza (zwana dalej Izbą), jak i sąd powszechny
rozpoznający odwołanie/skargę muszą więc ocenić czy interes prawny podmiotu
wnoszącego odwołalnie/skargę w uzyskaniu zamówienia publicznego doznał
lub może doznać uszczerbku w wyniku naruszenia przez zamawiającego
przepisów prawa zamówień publicznych aby uznać, iż w konkretnej sprawie
określonemu podmiotowi wnoszony środek ochrony prawnej w ogóle
przysługuje.

W powyższym kontekście należy ocenić zarzut skarżącego, iż Izba
przekroczyła swoje kompetencje poprzez dokonanie czynności przynależnych
wyłącznie zamawiającemu tj. porównanie oferty skarżącego z ofertą
Mirosława Stolarczyka. Skoro bowiem Izba uznała, iż jeden z zarzutów
odwołania jest uzasadniony ( dot. zmiany wartości maksymalnej masy
rzeczywistej pojazdu) musiała ocenić czy stwierdzone naruszenie przez
zamawiającego przepisów prawa zamówień publicznych spowodowało
naruszenie lub możliwość naruszenia interesu prawnego skarżącego tj. utratę
szans skarżącego na wygranie przedmiotowego postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego. Słusznie też Izba uznała, że stwierdzenie naruszenia
przez zamawiającego przepisów prawa zamówień publicznych w zarzucanym
zakresie nie zmienia sytuacji skarżącego ani wybranego wykonawcy bowiem
nadal, uwzględniając zarzut skarżącego, oferta wybranego wykonawcy jest
korzystniejsza niż oferta skarżącego.

Niezasadnie skarżący zarzuca, iż Izba błędnie ustaliła, że zmiana
wysokości oferowanych przez Mirosława Stolarczyka pojazdów nastąpi przez
zainstalowanie belki świetlnej nieco niżej.

W swoim piśmie wyjaśniającym z dnia 14 czerwca 2008 roku, jak w piśmie
stanowiących przystąpienie do protestu Mirosław Stolarczyk wyjaśnił, iż
obniżenie wysokości oferowanych pojazdów uzyska poprzez zastosowanie
innych świateł sygnalizacyjno-alarmowych odpowiadających obowiązującym

f

przepisom. W toku rozprawy przed Izbą Mirosław Stolarczyk sprecyzował
J    swoje wyjaśnienia w tym przedmiocie, potwierdzając złożone przed Izbą

wyjaśnienia zamawiającego, iż światła sygnalizacyjno-alarmowe będą

zamontowane w belce o niższej wysokości (str. 5 protokołu).

Zarzucana sprzeczność pomiędzy istotnymi ustaleniami Izby a zebranym w
sprawie materiałem dowodowym w tym zakresie zatem nie zachodzi.

Wprawdzie skarżący słusznie zarzuca, iż Izba błędnie przyjęła za Mirosławem
Stolarczykiem, iż wskazana w świadectwie dopuszczenia pojazdu wysokość
jest maksymalną wysokością dopuszczalną przez przepisy prawa, jednakże
okoliczność ta nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości
zaskarżonego wyroku, nie miała bowiem żadnego wpływu na zapadłe
rozstrzygnięcie.

Mirosław Stolarczyk przedstawił w toku postępowania świadectwo
dopuszczenia pojazdu o wysokości 3370 mm odpowiadającego normie PN-EN
1846-1: S-2-6-5000-8/3200-1 (GCBA 5/32).

Zgodnie z załącznikiem nr 2 do Rozporządzenia Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu
wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie
zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych
wyrobów do użytkowania (Dz.U.07.143.1002) określającym wymagania
techniczno-użytkowe dla wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa
publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, wprowadzanych do
użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej oraz wykorzystywanych
przez te jednostki do alarmowania o pożarze lub innym zagrożeniu oraz do
prowadzenia działań ratowniczych, a także wyrobów stanowiących podręczny
sprzęt gaśniczy, punktem 4.2.4.1 wskazującym wymiary geometryczne
pojazdów pożarniczych, pojazd zaoferowany przez Mirosława Stolarczyka klasy
S (ciężkiej z oznaczeniem 2 -uterenowiony)- winien posiadać wysokość równą
lub mniejszą niż 3500 mm.

Takie parametry wysokości spełnia zaś pojazd objęty przedstawionym przez
Mirosława Stolarczyka świadectwem dopuszczenia oraz zaoferowany
zamawiaj ącemu.

Nie jest słuszny zarzut skarżącego odnoszący się do naruszenia przepisu
art. 89 ust.l pkt 2 ustawy prawo zamówień publicznych, co do jego
niezastosowania i braku odrzucenia oferty Mirosława Stolarczyka pomimo jej
sprzeczności z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Zarzucana sprzeczność bowiem nie zachodzi.

Mirosław Stolarczyk, co potwierdza treść jego oferty, zaoferował pojazd o
wysokości i pojemności zbiornika na wodę odpowiadający treści specyfikacji
istotnych warunków zamówienia.

Niezasadnie zarzuca skarżący, iż zaoferowany pojazd nie jest objęty
przedstawionym przez Mirosława Stolarczyka świadectwem dopuszczenia.

Przedmiotem zamówienia publicznego był pojazd pożarniczy odpowiadający
polskiej normie PN-EN 1846-1: S-2-6-5000-8/3200-1 (GCBA 5/32).

Norma ta dotyczy pojazdu pożarniczego klasy S (ciężkiego) o minimalnej
pojemności zbiornika wody 5000 dm³.

Przedstawione przez Mirosława Stolarczyka świadectwo dopuszczenia
obejmuje pojazd pożarniczy odpowiadający wskazanej wyżej polskiej normie.

To czy zaoferowany zamawiającemu pojazd można uznać za objęty
przedstawionym przez Mirosława Stolarczyka świadectwem dopuszczenia,
uzależnione jest od oceny czy obniżenie jego wysokości o 70 mm w sposób
wynikający z wyjaśnień oferenta i ograniczenie jego pojemności zbiornika na
wodę o 170 dm ³ nastąpi poprzez dokonanie takich zmian konstrukcyjnych,
które mogą mieć wpływ na właściwości użytkowe pojazdu lub na
rozszerzenie zakresu jego zastosowania.

Jeśli bowiem zmiany konstrukcyjne nie pociągną za sobą wyżej wskazanego
skutku oferent nie będzie musiał uzyskiwać zgody jednostki dopuszczającej -
Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej w Józefowie.

Sąd Okręgowy podziela zapatrywanie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego
wyroku, iż wskutek obniżenia wysokości pojazdu zaoferowanego przez
Mirosława Stolarczyka i zmniejszenia pojemności jego zbiornika na wodę
(uwzględniając niewielką wielkość koniecznej zmiany parametrów i sposób jej
dokonania deklarowany przez oferenta, nie powodujący zmiany klasyfikacji
pojazdu według polskiej normy) nie dojdzie do rozszerzenia zakresu
zastosowania tego pojazdu, ani do wpływu na jego właściwości użytkowe.
Gdyby uznać za skarżącym, iż niedopuszczalna jest w świetle § 9 ust. 1
rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20
czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu
bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także
zasad wydawania opuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143,
poz. 1002) każda zmiana, która prowadzi do zmniejszenia parametrów
oferowanych pojazdów stwierdzić by należało, iż również skarżący przedstawił
ofertę sprzeczną z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia, gdyż
nie przedłożył świadectwa dopuszczenia dla pojazdu zgodnego z SIWZ.
Przedłożone przez niego świadectwo dopuszczenia dotyczy bowiem pojazdu o
większej pojemności zbiornika na wodę niż określone w SIWZ.

Okoliczność powyższą skarżący jednak przemilcza, dokonując instrumentalnie
wykładni powołanego wyżej przepisu rozporządzenia, w sposób zmierzający
do usunięcia jej kontroferenta z przedmiotowego postępowania.

Z wyżej przytoczonych powodów nie jest również uzasadniony zarzut skargi
dotyczący błędnej wykładni § 9 ust. 1 i ust.2 rozporządzenia Ministra Spraw
Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu
wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie
zdrowia i życia oraz mienia, a także wydawania dopuszczenia tych wyrobów do
użytkowania.

Nie jest uzasadniony zarzut naruszenia przepisu art. 7 ust. 1 prawa
zamówień publicznych wskutek uprzywilejowanego traktowania Mirosława
Stolarczyka.

W uzasadnieniu tego zarzutu skarżący wskazał, iż oferta Mirosława Stolarczyka
była dotknięta takimi samymi brakami (w zakresie świadectwa dopuszczenia
pojazdu ) jak oferta Zbigniewa Szczęśniaka, którą zamawiający jednak odrzucił.
Analiza obu ofert prowadzi jednak do odmiennej konstatacji.

Nie powinno budzić wątpliwości w okolicznościach niniejszej sprawy, iż
przedmiotem zamówienia była dostawa pięciu ciężkich samochodów
ratowniczo - gaśniczych z funkcją do ograniczania stref skażeń
odpowiadających polskiej normie PN-EN1846-1; S-2-6-5000-8/3200-1.
Świadectwo dopuszczenia winno zatem dotyczyć pojazdu odpowiadającego
wyżej wskazanej polskiej normie.

Świadectwo dopuszczenia złożone wraz z ofertą przez Mirosława Stolarczyka
dotyczy pojazdu odpowiadającego normie PN-EN1846-1; S-2-6-5000-8/3200-1,
na co wskazuje wyraźnie jego treść.

Tymczasem wraz z ofertą Zbigniew Szczęśniak nie złożył w ogóle
świadectwa dopuszczenia, zaś w odpowiedzi na żądanie zamawiającego
wzywające do złożenia tegoż przedłożył świadectwo dopuszczenia pojazdu
odpowiadającego polskiej normie PN-EN 1846-1: S-2-6-4260-8/3200-1, a więc
zupełnie innej niż wymagana według treści specyfikacji istotnych warunków
zamówienia. Wyjaśnił też, iż właściwe świadectwo prześle dopiero po jego
uzyskaniu od jednostki dopuszczającej.

Była to zatem zgoła odmienna sytuacja niż Mirosława Stolarczyka. Odrzucenie
oferty Zbigniewa Szczęśniaka, przy jednoczesnym braku odrzucenia oferty
Mirosława Stolarczyka, nie naruszyło zatem art. 7 ust. 1 prawa zamówień
publicznych.

Nie można uznać za skuteczny zarzut naruszenia przepisu art. 87 ust. 1 .
prawa zamówień publicznych.

Bez wątpienia dokonana przez zamawiającego ocena oferty Mirosława
Stolarczyka uwzględniająca maksymalną masę rzeczywistą - 16418 kg była
nieprawidłowa. Składane przez oferenta wyjaśnienia nie mogą bowiem
prowadzić do zmiany lub uzupełnienia oferty. Jeżeli zatem oferta, bez
uwzględnienia tych zmian, nie odpowiada treści SIWZ podlega odrzuceniu w
oparciu o przepis art. 89 ust. 1 prawa zamówień publicznych.

Jeżeli zaś oferta w pierwotnym brzmieniu odpowiada treści SIWZ podlega ona
ocenie z uwzględnieniem parametrów w niej wskazanych.

W niniejszej sprawie parametry wskazane w ofercie odnoszące się do
maksymalnej masy rzeczywistej pojazdu, rezerwy masy i masowego wskaźnika
mocy mieszczą się w wartościach określonych w SIWZ.

Dokonana przez zamawiającego ocena winna zatem je uwzględniać.

Powołany wyżej zarzut skargi nie może jednak prowadzić do zmiany
zaskarżonego wyroku bowiem wskazane naruszenie przepisów prawa

zamówień publicznych nie prowadzi do naruszenia interesu prawnego
skarżącego. Dokonując oceny „pierwotnej” oferty Mirosława Stolarczyka, z
uwzględnieniem zawartych w niej parametrów, i oferty skarżącego stwierdzić
należy, iż oferta skarżącego i tak jest mniej korzystna, zatem skarżący nie miał
szans na wygranie postępowania o udzielenie przedmiotowego zamówienia
publicznego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na mocy
przepisu art. 198 ust. 2 ustawy prawo zamówień publicznych oddalił skargę
jako niezasadną obciążając kosztami postępowania sądowego (kosztami
zastępstwa procesowego) skarżącego.

/o/' B

⁵^Sta^szVwretarz

!    y|^0»^!k«WOW8fO w Gdańsku.

V \