Sygn. akt XIX Ga 128/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 kwietnia 2008 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Grażyna Jeziorowska
Sędziowie:    SSO Małgorzata Kowalska

SSO Dariusz Chrapoński (spr)

Protokolant:    sekr.sądowy Barbara Sojka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2008 r. w Katowicach
sprawy z odwołania RPM Spółki Akcyjnej w Lublińcu
przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w Katowicach

z udziałem KONSORCJUM: Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych
„EKOBUD” Ganczarski, Wianecki, Marzec Spółki Jawnej w Piekarach Śląskich
i Przedsiębiorstwa Budownictwa Inżynieryjnego i Mostowego „Energopol”
Spółki Akcyjnej w Katowicach

o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek skargi odwołującego RPM Spółki Akcyjnej w Lublińcu

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej przy Urzędzie Zamówień Publicznych
w Warszawie

z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt KIO/UZP 73/08

1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że nakazuje zamawiającemu
powtórzenie czynności badania i oceny ofert;

2. zasądza od zamawiającego na rzecz skarżącego kwotę 10.217,00 zł
(dziesięć tysięcy dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu
kosztów postępowania skargowego.

Sygn. akt XIX Ga 128/08

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 roku Krajowa Izba Odwoławcza
(zwaną dalej w tekście KIO) oddaliła odwołania RPM S.A. w Lublińcu (zwaną
dalej w tekście wykonawcą) oraz Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych
„EKOBUD” Janczarski, Wianeczki, Marzec S.J. w Piekarach Śląskich i
Przedsiębiorstwa Budownictwa Inżynieryjnego i Mostowego „ENERGOPOL”
S.A. w Katowicach (zwanego dalej w tekście Konsorcjum) od oddalenia
protestów Kompanii Węglowej S.A. w Katowicach (zwanej dalej w tekście
zamawiającym) i rozstrzygnęła o kosztach postępowania odwoławczego.

KIO ustaliła, że zamawiający prowadził postępowanie o udzielenie
zamówienia publicznego na ukształtowanie terenu obiektu „Północ” KWK
„Jankowie” poprze podniesienie do rzędnej 330 m. n.p.m. celem
uformowania obiektu rekreacyjno-widowkowego z jednoczesnym
zabezpieczeniem środowiska przed jego wpływami, a jako kryterium wyboru
oferty była najniższa cena. Oferty złożyły cztery podmioty:

-    Haller S.A. z ceną 26.527.680 zł;

-    Wykonawca z ceną 27.464.640 zł;

-    ENERGOPOL-POŁUDNIE S.A. i CTL Maczki Bór Sp. z o.o. z ceną
29.168.541,39 zł;

-    Konsorcjum z ceną 31.013.255,39 zł.

Wykonawca dokonał czynności wyboru oferty najkorzystniejszej -
Haller S.A.

Na to rozstrzygnięcie zarówno wykonawca jak i konsorcjum wzniosło
protesty, które przez zamawiającego zostały oddalone.

W związku z tym oba te podmioty wniosły do KIO odwołanie od
oddalenia tychże protestów.

Wykonawca zarzucił w odwołaniu, że warunkiem uczestnictwa w
przetargu jest spełnienie kryterium doświadczenia zawodowego w robotach
będących przedmiotem zamówienia, które zostały określone w pkt X.2.
SIWZ, a w jego ocenie wskazane przez Haller S.A. roboty w pkt. 1, 3 i 4
wykazu nie pozwalają na przyjęcie, że zostały spełnione warunki
uczestnictwa w postępowaniu. Ponadto w tej ofercie zawarto rażąco niską
cenę, gdyż w wycena pozycji „obsługa bocznicy kolejowej i rozładunek
wagonów” wynosi 3 gr/tonę, przy czym inni uczestnicy postępowania
wskazali cenę w tym zakresie na poziomie 20 i 44 gr/tonę..

Konsorcjum natomiast zarzuciło, że oferta Haller S.A. winna zostać
odrzucona ze względu na błąd w obliczeniu ceny ofertowej. W kosztorysie
nakładczym dotyczącym budowy przypory (drogi technologicznej) mianowicie
podano jedynie nakłady sprzętu (poz. 2), tymczasem w tej ofercie pozycja ta
odpowiada poz. 15 i uwzględnia dodatkowo nakłady robocizny, co
podwyższało sumarycznie cenę o kwotę 644.976,99 zł netto. Przyjąć wiec
można, że tenże wykonawca sporządził kosztorys niezgodnie z wymogami
SIWZ. W związku z tym oferta ta winna zostać odrzucona przez
zamawiającego.

Ponadto zarzucono, że RPM S.A. nie spełniło SIWZ w zakresie pkt
X.2.4.    - co do kwalifikacji osób wykonywujących zamówienie, z tego

względu, że nie zostały wykazane stosownymi dokumentami kwalifikacje
osób z uprawnieniami manewrowego.

Zdaniem konsorcjum bezzasadne było również jego wykluczenie z
przetargu przez zamawiającego, gdyż spełnił on przesłaniu art. 22 ust. 1 pkt
1-3 p.z.p.

Do postępowania odwoławczego w zakresie pierwszego zarzutu
podniesionego przez Konsorcjum przyłączył się wykonawca.

KIO stwierdziła na wstępie uzasadnienia wyroku, że nie zachodziła
przesłanka unieważnienia z urzędu postępowania, gdyż przyjęto, że żądanie
aby przystępujący do przetargu wykonawcy wykazali doświadczenie w
wykonywaniu robót budowlanych z wykorzystaniem odpadów górniczych nie
jest naruszeniem przepisów p.z.p. Nie stwierdzono również podstaw do
unieważnienia przetargu z urzędu na tej podstawie, że zamawiający domagał
się wykazania robót wykonanych niezgodnie z treścią przepisów
wykonawczych do p.z.p., gdyż uchybienie w tym zakresie nie miało wpływu
na treść rozstrzygnięcia.

KIO nie podzieliła natomiast stanowiska wyknawcy, aby oferta Haller
S.A. zawierała rażąco niską cenę, gdyż zarzuty wykonawcy odnosiły się
jedynie do wyliczenia ceny dla jednej pozycji kosztorysu nakładczego. Tenże
kosztorys jednakże miał być sporządzony tylko na potrzeby wyliczenia ceny
jednostkowej, która miała być podstawą obliczenia ceny całkowitej oraz
rozliczenia przyszłej umowy. Mając na względzie ceny jednostkowe cena
zaoferowana przez Haller S.A wynosi 4,53 zł i nie odbiega rażąco od cen
jednostkowych pozostałych ofert, kształtujących się na poziomie od 4,69 do
5,30 zł.

Odnosząc się natomiast do zarzutu, że oferta Haller S.A. nie
sporządziła kosztorysu nakładczego zgodnie z wymogami SIWZ, to KIO
przyznała ten fakt, z tego względu, że koszty osobowej obsługi bocznicy i
rozkładu odpadów ujęła w pkt 2 kosztorysu, natomiast pozostałe z tym
związane koszty ujęto w odpowiednich pozycjach kosztorysu ofertowego jako
materiał, przy czym koszty związane z bieżącym utrzymaniem torów, rampy
rozładunkowej oraz przejazdu kolejowego ( naprawy, czyszczenie itp. ) zostały
ujęte w kosztorysach pośrednich. Nie mniej jednak ten błąd ma charakter
formalny, a wziąć jedynie należy pod uwagę merytoryczną stronę oferty, tj. jej
cenę jednostkową i końcową.

Jeżeli chodzi o spełnienie przez Haller S.A. wymogu pkt X.2 SIWZ to w
ocenie KIO zostały spełnione te warunki, a odwołujący się nie przedstawili
żadnych dowodów dla wykazania, że przedstawione w zestawieniu robót
pozycje nie są zgodne z SIWZ. Ponadto przyjęto, że poprzez budowę rozumieć
należy definicję zawartą w art. 3 pkt 5 prawa budowlanego.

W ocenie KIO nie zasługiwało na uwzględnienie odwołanie Konsorcjum
w zakresie żądania wykluczenie z postępowania wykonawcy, gdyż dołączył on
do swojej oferty oświadczenie o posiadaniu przez osoby wykonywujące
przedmiot zamówienia doświadczenia, a nadto wykazał je stosownymi
dokumentami na rozprawie.

Co do wykluczenia oferty Konsorcjum to KIO stwierdziła niezaradność
odwołania w tym zakresie, gdyż w toku postępowania odwoławczego przyznał
on, że nie posiada doświadczenia zawodowego w zakresie robót objętych
zamówieniem o wartości przekraczającej 10.000.000 zł.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.
191 ust 6 i 7 p.z.p.

W skardze na ten wyrok wykonawca domagał się uwzględnienia
odwołania i nakazanie zamawiającemu powtórzenie czynności badania i
oceny ofert oraz zasądzenia kosztów postępowania, ewentualnie wnosząc o
zmianę zaskarżonego wyroku i unieważnienie postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 10 i
art. 24 ust. 2 pkt 3 p.z.p. poprzez wadliwe ustalenie, że oferta Haller S.A. nie
podlega wykluczeniu; art. 89 ust. 1 pkt 2, 4, 6 i art. 90 ust. 3 p.z.p. poprzez
niezasadne przyjęcie, że w/w oferta nie podlega odrzuceniu i art. 190 ust. 2
w zw. z art. 192 ust. 2 p.z.p. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia,
które uniemożliwia ustalenie podstaw wydania wyroku.

W uzasadnieniu w szczególności podniesiono odnośnie pierwszego z
zarzutów, że w pkt 1 wykazu Haller S.A. zawarł roboty, które nie są
obiektami budowlanymi przy użyciu odpadów górniczych, a nadto roboty te
nie zostały jeszcze wykonane, więc nie mogą być uwzględniane dla wykazania
doświadczania zawodowego tego wykonawcy. Roboty wymienione w pkt 3
wykazu nie jest obiektem budowlanym, została wykonana bez pozwolenia na
budowę i nie wykorzystywano do niej odpadów górniczych. Co do robót
wskazanych w pkt 4 wykazu, to nie stanowią one robót budowlanych,
wykonywanych na podstawie pozwolenia na budowę i nie były wykonywane
z wykorzystywaniem odpadów górniczych. Skarżący odnośnie tego zarzutu
podniósł również, że KIO nie wykazała, które z robót wskazanych w wykazie
uznała za spełniające warunki SIWZ.

Odnośnie drugiego z zarzutów to stwierdzono, że Haller S.A. nie
wskazał w jakich pozycjach uwzględnił koszty materiałowe związane z
obsługa bocznicy i rozładunkiem wagonów. W ocenie skarżącego wykonawcy
cena jednostkowa w wysokości 3 gr/tonę obsługi bocznicy nie pokrywa
wszystkich z tym zwianych kosztów i jest rażąco niska w stosunku do innych
ofert, przy czym zdaniem skarżącego dla przyjęcia rażąco niskiej ceny liczy
się nie tylko cena końcowa, ale także i cena poszczególnych składników
oferty. Ponadto skarżący podniósł, że Haller S.A. przy obliczaniu ceny
popełnił błąd w jej obliczeniu, a to oznacza, że formularz cenowy jest
niezgodny z SIWZ.

Ponadto skarżący wniósł o unieważnienie postępowania z urzędu, na
tej podstawie, że zamawiający w pkt X. 2. wprowadził wymóg niezgodny z
prawem polegający na możliwości wykazania doświadczenia zawodowego
niezakończonymi robotami.

W odpowiedzi na skargę zamawiający wniósł o jej oddalenie i
zasądzenie kosztów postępowania.

W jego ocenie Haller S.A. wykazał spełnienie wymogów pkt X.2 SIWZ
robotami wymienionymi w pkt 1 i 4 wykazu.

Odnosząc się natomiast do zarzutu, że w/w oferta winna zostać
odrzucona, to przy ocenie oferty liczą się tylko: cena jednostkowa i końcowa,
tak że błędy zawarte w kosztorysie Haller S.A. nie mogą rzutować
merytorycznie na całość oferty.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie, mimo trafności tylko dwóch jej
zarzutów.

Jest rzeczą bezsporną, że przedmiotem zamówienia publicznego było
ukształtowanie terenu obiektu „Północ” KWK Jankowice poprzez jego
podniesienie do rzędnej 330 m. n.p.m. celem uformowania obiektu
rekreacyjno-widowkowego z jednoczesnym zabezpieczeniem środowiska
przed jego wpływami - etap II. Jako kryterium oceny oferty przyjęto cenę
końcową (pkt XXI SIWZ).

Nie budzi wątpliwości, że oferta złożona przez Haller S.A. błędy w
zakresie kosztorysu nakładczego, gdyż nie został on sporządzony zgodnie z
SIWZ. Błąd odnosił się do jednej pozycji kosztorysu - obsługi bocznicy
kolejowej i rozładunku odpadów. Z pisma tej spółki z dnia 29 listopada 2007
roku wynika, że koszty osobowe obsługi bocznicy kolejowej i rozładunku
odpadów ujęto w pkt 2 kosztorysu, natomiast koszty obsługi bocznicy
kolejowej i rozładunku odpadów ujęto w odpowiednich pozycjach kosztorysu
ofertowego jako materiał, a pozostałe koszty związane z bieżącym
utrzymaniem torów, rampy rozładunkowej oraz przejazdu kolejowego
(naprawy, czyszczenie) ujęto w kosztorysach pośrednich (k. 140-141). Nie
jest to więc błąd rachunkowy w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 6 p.z.p. W
istocie bowiem tenże wykonawca wskazał prawidłowo cenę - ale w innych
pozycjach kosztorysu. Zasadnie więc KIO przyjęła, że jest to jedynie błąd
formalny, który nie może skutkować wykluczeniem Haller S.A. z
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Istotna jest bowiem cena
końcowa i ta powinna zostać oceniana pod kątem rażąco niskiej ceny w
rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 4 p.z.p. Zwrócić należy uwagę, że przepisy
p.z.p. nie określają definicji pojęcia rażąco niskiej ceny, mimo, że pojęcie to
zostało użyte przez ustawodawcę nie tylko w w/w przepisie, ale i w art. 90
p.z.p. Punktem odniesienia do określenia jest przedmiot zamówienia i przyjąć
można, że cena rażąco niska, to taka która jest nierealistyczna,
niewiarygodna w porównaniu do cen rynkowych podobnych zamówień i
ewentualnie innych ofert złożonych w toku postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego. Ciężar dowodu wykazania, że oferta Haller S.A.
zawiera rażąco niską cenę spoczywało na skarżącym wykonawcy (art. 6 k.c.),
czemu ten nie sprostał. W swojej bowiem argumentacji skarżący wykonawca
ograniczył się jedynie do wskazania błędów formalnych oferty Haller S.A. W
ocenie Sądu Okręgowego istotne znaczenie ma jedynie cena końcowa i
wynikająca z niej cena jednostkowa. Oferta Haller S.A. określiła tą pierwszą
na poziomie 26.527.680 zł, a tą drugą na 4,53 zł, co w zestawieniu z cenami
pozostałych oferentów wyznaczonych w granicach od 27.464.640 zł do
31.013.255,39 zł (ceny jednostkowe: od 4,69 zł do 5,30 zł) nie pozwala na
ustalenie, że cena ta jest rażąco niska. Nie można czynić natomiast
zamawiającemu zarzuty, że wybrał ofertę najtańszą bo ma do tego prawo.

Odnosząc się natomiast do dals2ych zarzutów - które zdaniem
skarżącego wykonawcy miało skutkować odrzuceniem oferty Haller S.A. to
podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego
wyroku, jak i w odpowiedzi zamawiającego na skargę. Elementy kalkulacyjne
ceny nie mogą powodować, że oferta jest niezgodna z ustawą, gdyż w tym
przypadku zamawiający brał pod uwagę cenę końcową i ceny jednostkowe.
Jedną kwestią jest przedstawienie kalkulacji stawki jednostkowej (załącznik
nr 9 SIWZ), a odmienną wskazanie ceny jednostkowej i ceny końcowej
(załącznik nr 2 SIWZ), która jest podstawą rozliczeń między stronami umowy.
Załączenie do oferty kalkulacji stawki jednostkowej służyć miało wykazaniu,
że oferowane elementy odpowiadają wymogom określonym w zakresie
przedmiotu zamówienia (zał. nr 1 SIWZ). Zawarty w XVI SIWZ wymóg
sporządzenia kosztorysu szczegółowego w oparciu o kosztorys nakładczy i
kalkulacji stawki jednostkowej miał służyć wskazaniu ceny jednostkowej i
końcowej, a co a tym idzie błędy formalne nie mogą wpływać na
merytoryczną ocenę oferty, skoro przedmiotem oceny nie jest sposób
kalkulacji, a tylko te dwie wskazane powyżej ceny.

Z powyższych też względów niezasadny jest zarzut skarżącego
wykonawcy, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie wskazuje podstaw
wydania wyroku i ogranicza się jedynie do przytoczenia stanowisk stron.
Otóż w sposób jednoznaczny i przejrzysty wskazano, dlaczego zarzuty
wykonawcy odnoszące się do odrzucenia oferty Haller S.A. nie mogły odnieść
skutku i te ustalenia podziela Sąd Okręgowy.

Zasadny jest natomiast pierwszy zarzut zawarty w skardze, a
odnoszący się do naruszania przez KIO pkt X.2 SIWZ.

Zgodnie z tym pkt o zamówienie mogli ubiegać się wykonawcy którzy w
okresie ostatnich 5 lat przed dniem wszczęcia postępowania o udzielenie
zamówienia wykonali lub wykonują roboty budowlane odpowiadające swoim
rodzajem przedmiotowi zamówienia, tj. co najmniej 2 roboty budowlane, w
tym jedna rozliczono końcowo i co najmniej jedna o wartości przekraczającej
10.000.000 zł w zakresie stanowiącym przedmiot zamówienia tj. budowy
obiektów z wykorzystaniem odpadów górniczych.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że powyższy zapis jest
sprzeczny z art. 25 p.z.p. i wydanym na podstawie ust. 2 tego przepisu
Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 maja 2006 roku w sprawie
rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz
form, w jakich te dokumenty mogą być składane (Dz. U. Nr 87, poz. 605) w
zakresie w jakim wykazanie kwalifikacji zawodowych można wykazać
robotami w toku, a więc niezrealizowanymi. Zgodnie bowiem z § 1 ust. 2 pkt
1 tego rozporządzenia wykazanie doświadczenie zawodowe można wykazać
jedynie wykonanymi robotami budowlanymi. Jest to o tyle oczywiste, że z
robót budowlanych w toku nie można wnioskować o doświadczeniu
zawodowym wykonawcy, gdyż nie jest wiadomym, czy prace te zostały
wykonane prawidłowo i jaką ich ocenę prezentuje inwestor. Od daty
wykonanych robót liczą się terminy wynikające z rękojmi oraz ewentualnie
terminy gwarancji jakości robót. Powyższa wywody dotyczą także robót
odbieranych częściowo. Zresztą art. 654 k.c. określa zasadę, że roboty
odbierane są częściowo, chyba że umowa stanowi inaczej. Nie pozbawia to
jednak znaczenia dla odbioru końcowego ( art. 647 k.c. ), jako terminu, od
którego liczyć należy skutki związane z rękojmią ( por. wyrok Sądu
Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 listopada2007 r., I ACa 46/07, OSAB
2007, nr 3-4, poz. 3 ).

Reasumując więc dopiero wykonanie umowy w całości świadczyć może
o profesjonalizmie i doświadczeniu zawodowym ubiegającego się o udzielenie
zamówienia publicznego.

Z faktu, iż w SIWZ zawarto omówiony powyżej wymóg niezgodny z
ustawą , nie można wywodzić jak chce skarżący wykonawca, że omawiane
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego winno zostać
unieważnione na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 p.z.p. Zgodnie z tym
przepisem postępowanie obarczone jest wadą uniemożliwiającą zawarcie
ważnej umowy w sprawie zamówienia publicznego. Z kolei podstawy
unieważnienia umowy znajdują się w art. 146 ust. 1 p.z.p. W ocenie Sądu
Okręgowego naruszenie przepisów p.z.p., o którym mowa pkt 6 tego art., to
takie które mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Sytuacja ta jednakże
nie miała miejsca, gdyż powyższe naruszenie przepisów nie miało wpływu na
rozstrzygnięcie, gdyż Haller S.A. wykazał doświadczenie zawodowe jak trzema
robotami budowlanymi, do SIWZ wymagał tylko dwóch. Nie wynika to co
prawda wprost z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, gdyż KIO nie wskazał,
które roboty uznano za spełniające wymogi SIWZ, ale wniosek ten pośrednio
można wyciągnąć z pisma Haller S.A. z dnia 27 listopada 2007 roku, gdyż
nie było ono kwestionowane przez KIO, które uznało ogólnie, że Haller S.A.
spełnił wymogi pkt 10.2 SIWZ. Inaczej byłoby w sytuacji, gdyby
rozstrzygnięcie postępowania o zamówienie publiczne zostałoby dokonane w
niniejszej sprawie tylko w oparciu o roboty budowlane wymienione w poz. 1
wykazu.

Po drugie w omawianym przepisie mówi się o robotach budowlanych.
Interpretacja tego określenia powinna być dokonana w oparciu o ustawę z
dnia 7 lipca 1994 roku prawo budowlane (tj. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118
ze zm.). Zgodnie z definicją legalną tego pojęcia zawartą w 3 pkt 7 poprzez
roboty budowlane - należy przez to rozumieć budowę, a także prace
polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu
budowlanego. Definicja budowy wynika z art. 3 pkt 6, przebudowa określona
została w art. 3 pkt 7a, a remont w art. 3 pkt 8. Wszystko więc co jest
objęte zakresem wynikającym z cytowanych przepisów jest robotą budowlaną
w rozumieniu pkt X.2 SIWZ.

Kluczową kwestią dla oceny zasadności skargi jest ocena wykazu
wykonanych przez Haller S.A. robót. Ta spółka w wykazie ujęła łącznie aż 11
pozycji (k. 133-134). W odpowiedzi na skierowane przez zamawiającego w
trybie art. 26 ust. 4 p.z.p. zapytanie, które z robót wskazanych w wykazie
spełniają warunku z pkt X.2 SIWZ tenże wykonawca wskazał, że chodzi o
roboty ujęte w poz. 1, 3 i 4 wykazu.

Mając to na względzie podkreślenia wymaga, że roboty budowlane
wymienione w pkt 1 nie mogą być uwzględnione - gdyż te roboty do chwili
obecnej nie zostały wykonane w całości.

Oznacza to, że przy ocenie kwalifikacji zawodowych Haller S.A. należy
uwzględnić jedynie roboty określone w pkt 3 i 4 wykazu. Z tego wykazu,
referencji, a także odpowiedzi zamawiającego na skargę wynika, że tylko
roboty pod. poz. 4 zostały wykonane przy użyciu odpadów górniczych
(nadbudowa przy użyciu skały płonnej). W szczególności z referencji
wystawionych w dniu 15 listopada 2006 roku przez Południowy Koncern
Węglowy S.A. nie wynika natomiast aby remont i modernizacja osadnika wód
dołowych „Biały Brzeg” Zakładu Górniczo-Energetycznego „Sobieski
Jaworzno III” (poz. 3 wykazu) była wykonana przy użyciu odpadów
górniczych.

Z tych też względów zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala,
jedynie na przyjęcie, że Haller S.A. spełnił warunki zawarte w pkt X.2 SIWZ
tylko w zakresie robót ujętych w poz. 4 wykazu. Czyni to skargę zasadną.

.198 ust. 3 w zw. z art.

odpisy
śAŁEM

V'