Sygn. akt XIX Ga 223/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lipca 2009 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Maria Kozubska-Maciąga (spr.)

Sędziowie:    SO Olga Gornowicz-Owczarek

SO Dariusz Chrapoński

Protokolant:    st. sekr. sądowy Anna Skrzypek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. w Katowicach

sprawy z odwołania Konsorcjum:

1.    Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Wanda-Lech" Spółki

r

z ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

2.    Zakładu Handlowo - Usługowego ALT SC Alicji Juśkiewicz, Ryszarda
Śliwickiego w Sosnowcu

3.    Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo - Usługowego
"Gastronomiczna" Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w Rudzie

r

Śląskiej

4.    Przedsiębiorstwa Wielobranżowego " DARTEX" Elżbieta Kasprzyk

z

w Rudzie Śląskiej

przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w Katowicach

o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek skargi odwołującego Konsorcjum:

1. Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "Wanda-Lech" Spółki

r

7 ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

2.    Zakładu Handlowo - Usługowego ALT SC Alicji Juśkiewicz, Ryszarda
Sliwickiego w Sosnowcu

3.    Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo - Usługowego
"Gastronomiczna" Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w Rudzie
Śląskiej

4.    Przedsiębiorstwa Wielobranżowego " DARTEX" Elżbieta Kasprzyk
w Rudzie Śląskiej

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień
Publicznych w Warszawie

z dnia 29 kwietnia 2009 r.    sygn. akt KIO/UZP 504/09

1.    oddala skargę;

2.    zasądza od skarżącego na rzecz zamawiającego Kompanii Węglowej SA
w Katowicach kwotę 3.600,-zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem
zwrotu kosztów postępowania skargowego.

Sygn. akt XIX Ga 223/09

UZASADNIENIE

Krajowa Izba Odwoławcza przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych w
Warszawie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt KIO/UZP 504/09 oddaliła
odwołanie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia
publicznego, a to Przedsiębiorstwa Wielobranżowego Wanda - Lech spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej, Alicji Juśkiewicz i Ryszarda
Gliwickiego, Elżbiety Kasprzak oraz Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo -
Usługowego „Gastronomiczna” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie
Śląskiej, wniesione od rozstrzygnięcia przez Zamawiającego - Kompanię Węglową
Spółkę Akcyjną w Katowicach protestu z dnia 27 marca 2009 r., w postępowaniu o
udzieleniu zamówienia publicznego, którego przedmiotem była dostawa bonów
żywieniowych na realizację posiłków profilaktycznych w okresie 12 miesięcy oraz
zapewnienie realizacji tych bonów w punktach (placówkach) handlowych i
gastronomicznych dla pracowników Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej w
Katowicach Oddział KWK „Halemba Wirek”.

W uzasadnieniu orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej skład orzekający
^w stwierdził, iż uwzględniając treść art. 191 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.
Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r., nr 223, poz. 1655 ze zm.), dalej jako
Pzp, pozostawiono bez rozpoznania zarzuty podniesione w odwołaniu, a nie zawarte w
proteście oraz zarzuty zgłoszone w proteście, lecz nie podtrzymywane na etapie
odwołania. Izba nie dopatrzyła się wad przedmiotowego postępowania, które
uniemożliwiałby zawarcie ważnej umowy w sprawie zamówienia publicznego i
uzasadniałyby konieczność nakazania unieważnienia postępowania. Niezależnie od
powyższego, odnosząc się do zarzutów protestu i odwołania, Krajowa Izba
Odwoławcza podzieliła argumentację Zamawiającego w przedmiocie zarzutów
dotyczących ceny i przedmiotu zamówienia, przyznając, iż są one spóźnione i

podlegają odrzuceniu, stosownie do treści art. 187 ust. 4 pkt. 4 ustawy Pzp. w zw. z
art. 180 ust. 3 pkt. 2 ustawy Pzp., termin zawity bowiem na skorzystanie ze środka
ochrony prawnej na zawarte w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz)
postanowienia upłynął w dniu 18 października 2008 r. Ponadto kwestie dotyczące
postanowień siwz były już przedmiotem rozpoznania przed Krajową Izbą
Odwoławczą (wyrok z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. akt KIO/UZP 1274/08), zatem
stosownie do treści art. 187 ust. 4 pkt. 5 ustawy Pzp zarzuty w tym zakresie podlegały
odrzuceniu także z tego powodu. Kolejny zarzut Odwołujących się, a to zarzut podania
w ofercie przez Wykonawcę - Urasol spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością
nieprawdziwych informacji mających wpływ na wynik postępowania, Izba oceniła
jako bezprzedmiotowy, wobec uznania przez Zamawiającego tego zarzutu w
rozstrzygnięciu protestu i zobowiązania się do wystąpienia o wyjaśnienie tej kwestii
do Wykonawcy. Krajowa Izba Odwoławcza uznała także za nieuzasadniony zarzut
dotyczący braków w ofercie SODEXHO PASS POLSKA spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Warszawie. W ocenie Izby, skoro Wykonawca w ofercie nie
dołączył wykazu podwykonawców, zgodnie z załącznikiem nr 7 siwz, oznacza to
zamierza zrealizować zamówienie samodzielnie, bez udziału podwykonawców. Jak
wynika z postanowień siwz, przedmiotem zamówienia jest dostawa bonów
żywieniowych oraz zapewnienie realizacji tych bonów w odpowiednich placówkach,
zatem zdaniem Izby zapewnienie realizacji bonów nie musi wiązać się z powierzeniem
części przedmiotu zamówienia podwykonawcy, wystarczy samo dysponowanie
punktami gastronomicznymi i handlowymi, co wykonawca wykazał dołączając do
oferty wykaz punktów realizujących bony.

Od opisanego wyżej wyroku Krajowej Izby Odwoławczej skargę do Sądu
Okręgowego wnieśli wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia
publicznego, reprezentowani przez lidera konsorcjum Przedsiębiorstwo
Wielobranżowe Wanda - Lech spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie
Śląskiej, zaskarżając w całości opisany wyżej wyrok Krajowej Izby Odwoławczej.
Skarżący zarzucał naruszenie przepisów ustawy Prawo Zamówień Publicznych, a to :

-    Art. 184 ust 1 poprzez nierozpoznanie istoty zarzutów objętych pkt l.i 2
odwołania, a odnoszących się do braku w wybranej ofercie ceny i
przedmiotu zamówienia;

-    Art. 7 ust 3 w zw. z art. 2 pkt 1 i art. 91 ust. 2 poprzez dokonanie wyboru
najkorzystniejszej oferty i w konsekwencji udzielenia zamówienia
wykonawcy wybranemu z rażącym naruszeniem w/w przepisów, gdyż
przedmiotem jego oferty są świadczenia, które nie mogą zostać uznane
za dostawy, robory budowlane czy usługi;

-    Art. 188 ust. 1 i 6 poprzez bezzasadne oddalenie wniosków o
przeprowadzenie dowodów z zeznań Alicji Juśkiewicz i Ryszarda
Siwickiego;

-    Art. 24 ust. 2 pkt 2 poprzez utrzymanie w mocy decyzji zamawiającego,
który z postępowania nie wykluczył P.W. „Urasol” Sp. z o.o. mimo że
podał on w ofercie nieprawdziwe informacje mające wpływ na wynik
postępowania;

-    Art. 24 i 26 poprzez zaakceptowanie decyzji zamawiającego, który nie
wykluczył z postępowania wykonawcy Sodexho Pass Polska Sp. z o.o. i
jego oferty nie odrzucił, mimo że nie zawierała ona załącznika nr. 7

wskazując na powyższe uchybienia, skarżący wnieśli o zmianę wyroku w
zaskarżonej części oraz nakazanie zamawiającemu, aby powtórzył dotychczasowe
czynności oceny ofert i wyboru oferty najkorzystniejszej, w drugiej kolejności
nakazanie zamawiającemu, aby wykluczył z postępowania Wykonawców:
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe URASOL spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością
oraz SODEXHO PASS Polska spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i odrzucił
oferty wyżej wskazanych wykonawców. W skardze skarżący wnieśli również o
przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków wskazanych w odwołaniu

Na uzasadnienie skargi skarżący podnieśli, iż istotą podniesionych zarzutów
odnoszących się do braku w wybranej ofercie ceny i przedmiotu zamówienia w
rozumieniu ustawy Pzp nie jest treść postanowień specyfikacji istotnych warunków
zamówienia, lecz zarzut dotyczy czynności Zamawiającego, polegających na
nieprawidłowej ocenie ofert i w efekcie dokonaniu wadliwego wyboru

najkorzystniejszej oferty. W konsekwencji Zamawiający jak i Krajowa Izba
Odwoławcza błędnie zastosowała przepis art. 180 ust 3 i 4 ustawy Pzp, uznając, iż
wskazane zarzuty zostały wniesione po terminie, bowiem terminy określone w
powołanych przepisach odnoszą się jedynie do zaskarżania postanowień siwz.
Zdaniem skarżących zarzut ten winien być przez Izbę oceniony merytorycznie.
Ponadto w ocenie skarżących niesłuszne jest także stanowisko Izby w przedmiocie
wniosków dowodowych, zgłoszonych przez skarżących w odwołaniu dla zwłoki.
Według skarżących wybór środków dowodowych, jakimi chce wykazać przytaczane
okoliczności faktyczne należy do skarżącego i niezasadny jest zarzut Izby co do
zamiaru przewlekania postępowania, bowiem żadne okoliczności faktyczne na to nie
wskazują. Ponadto Skarżący wskazali, iż Wykonawca SODEXHO PASS Polska sp.
z.o.o. nie posiada własnych punktów gastronomicznych, a zatem realizacja bonów
żywieniowych możliwa jest jedynie przy udziale podwykonawców. Skarżący nie
zgadzają się z rozumieniem pojęcia „dysponowanie”, wynikającego z uzasadnienia
orzeczenia Izby. Za oczywiście błędne skarżący uznali twierdzenia Krajowej Izby
Odwoławczej co do braku wad postępowania, które uniemożliwiałby zawarcie ważnej
umowy o udzielenie zamówienia publicznego i były podstawą do unieważnienia
postępowania. Zdaniem skarżących oferta Wykonawca - Przedsiębiorstwa
wielobranżowego URASOL spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest sprzeczna z
bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustawy Pzp, w konsekwencji zawarta
umowa pomiędzy Zamawiającym i Wykonawcą będzie nieważna, zgodnie z treścią
art. 146 ust. 1 pkt. 5 i 6 ustawy Pzp.

W odpowiedzi na zarzuty skargi, Zamawiający wniósł o jej oddalenie i
zasądzenie od Skarżących na rzecz Zamawiającego kosztów zastępstwa procesowego.

Na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. pełnomocnicy stron podtrzymali swoje
dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Skarga Konsorcjum jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 198
ust. 2 zd. 1 pzp.

Sąd Okręgowy podziela w pełni stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej
wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia a zarzuty podniesione w skardze
skutku zamierzonego nie zasługują na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, że wykonawca ( skarżący ) kwestionuje
czynności zamawiającego polegające na ocenie ofert i wyborze oferty
najkorzystniejszej, twierdząc, że oferty:

Najkorzystniejsza tj. złożona przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Urasol” Sp. z
o.o. , oraz druga w kolejności- oferta Sodexho Pass Polska Sp. z o.o. winny być
odrzucone i wykonawcy wykluczeni z postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego.

W odniesieniu do oferty Sodexho Pass Polska skarżący wskazuje, że nie
zawiera ona załącznika nr. 7 ( wskazanie podwykonawców ), a mając na uwadze, iż
wykonawca ten nie posiada własnych punktów gastronomicznych faktycznie
zamówienie w zakresie realizacji bonów wykonywane musiałoby być przy pomocy
podwykonawców.

Sąd Okręgowy podziela w tej mierze stanowisko KIO, uznając , że załącznik nr.
7 dołączają do oferty tylko ci wykonawcy, którzy zamówienie chcą realizować przy
pomocy podwykonawców wskazanych w tymże załączniku. Skoro wykonawca chce
realizować zamówienie własnymi siłami, to nieracjonalnym byłoby dołączenie do
oferty nie wypełnionego formularza załącznika nr. 7.

Nieuprawnionym jest też stanowisko skarżącego, że przedmiotem zamówienia jest
realizacja bonów żywieniowych, gdyż faktycznie jest to „ dostawa bonów
żywieniowych na realizację posiłków profilaktycznych oraz zapewnienie realizacji
tych bonów w punktach (placówkach) handlowych i gastronomicznych...”

Pojęcie „zapewnienie realizacji” nie jest bowiem tożsame z pojęciem
„realizacja” gdyż, oznacza tylko gwarancję możliwości zrealizowania bonów we
wskazanych przez oferenta ( załącznik nr. 6 ) punktach handlowych i
gastronomicznych.

Tym samym oferent zapewnia, że osoby uprawnione ( pracownicy) będą mogli
uzyskać posiłki czy produkty w konkretnych miejscach ( punktach, placówkach ).
Kwestia czy placówki te będą należały do oferenta czy też do osób trzecich z którymi

oferent zawarł stosowne umowy cywilnoprawne nie oznacza, wbrew odmiennemu
stanowisku skarżącego, że zamówienie będzie realizowane przy pomocy
podwykonawców.

Podwykonawcą może być bowiem tylko taki podmiot, który w całości lub w
części wykonuje zobowiązanie wykonawcy, a więc jak nin. przypadku, „dostarcza
bony i zapewnia ich realizację we wskazanych placówkach”, a nie taki podmiot który
bezpośrednio realizuje bony tzw. wydaje posiłki czy artykuły spożywcze o określonej
wartości.

W świetle powyższego - zdaniem Sądu Okręgowego- brak było podstaw
zarówno do odrzucenia oferty Sodexho Pass Polska , jak i do wykluczenia tego
wykonawcy na podstawie powoływanych przez skarżącego przepisów art. 24 i 26 Pzp.

Podobnie niezasadnym był zarzut skarżącego co do zaniechania przez
zamawiającego wykluczenia wykonawcy PW „Urasol” Sp o.o. Skarżący wskazał, że
ten wykonawca podał nieprawdziwą informację poprzez wskazanie jako swojego
podwykonawcy jednego z konsorcjantów skarżącego a mianowicie Zakład Handlowo-
Usługowy „Alt” spółka cywilna Alicja Juśkiewicz i Ryszard Sliwicki.

Niezależnie nawet od tego, że przepisy Pzp nie zabraniają tego, by podmiot
wskazany jako podwykonawca przez jednego z uczestników postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego był jednocześnie członkiem konsorcjum które
również ubiega się o to zamówienie, to zważyć należy, że przepis art. 24 ust. 2 pkt 2
Pzp nakazuje zamawiającemu wykluczenie takiego wykonawcy który złożył
nieprawdziwe informacje mające wpływ na wynik postępowania.

Ciężar dowodu nie tylko co do podania nieprawdziwych informacji w ofercie,
ale także związku z wynikiem prowadzonego postępowania obciąża skarżącego.
Obowiązkowi temu skarżący nie sprostał.

W okolicznościach rozpoznawanego przypadku zamawiający uznał taki zarzut w
rozstrzygnięciu protestu i zobowiązał się do wystąpienia do wykonawcy Urasol do
wyjaśnienia tej kwestii.

Skarżący nie zarzuca , by zamawiający zadeklarowanych czynności nie
dokonał, bądź wyjaśnienia nie zostały złożone czy też również były nieprawdziwe.

Skarżący odnosi się tylko do oferty innego wykonawcy ( PW Urasol) , co w
ocenie Sądu Okręgowego jest niewystarczające do uwzględnienia zarzutu skargi.

W dołączonych aktach pomocniczych UZP dot. nin. postępowania znajduje się
pismo sp. z o.o. „Urasol” ( nie uwzględnione zgłoszenie przystąpienia) z którego
wynika, że dysponuje on pisemną deklaracją zgody wspólników spółki cywilnej „Alt”
na współpracę w zakresie drukowania bonów po udzielenie spółce „Urasol”
przedmiotowego zamówienia publicznego. Niewątpliwie deklaracja taka nie narusza
art. 22 Pzp i uprawniała do wskazania konkretnego podwykonawcy.

Sąd Okręgowy podziela stanowisko KIO co do zbędności postępowania
dowodowego w zakresie zeznań wskazanych świadków.

Dokumentamy materiał dowodowy zebrany w sprawie dał pełny obraz stanu
faktycznego i umożliwiał wydanie rozstrzygnięcia co do zasadności odwołania i w
konsekwencji zasadności skargi.

Zważyć przy tym należy, że nie zachodziło zarzucone naruszenie przez KIO -
art. 187 ust. 1 Pzp. Wskazywane w skardze jak w pkt. 1 i 2 odwołania zarzuty odnosiły
się do wadliwości najkorzystniejszej oferty która nie zawierała ceny i przedmiotu
zamówienia.

Trafnie KIO wskazała, że zarzuty te dotyczą postanowień SIWZ, a zatem winny
być oprotestowane w stosownym, ustawowym terminie; nadto były już przedmiotem
rozpoznania i rozstrzygnięcia przez Krajową Izbę Odwoławczą co do ich istoty.

Skarżący nie zarzuca, by oferty wykonawców PW Urasol i Sadexho Pass
Polska, a także i jego oferta były niezgodne z SIWZ, ale podnosi, że oferty złożone
zgodnie ze specyfikacją co do przedmiotu zamówienia nie zawierają w istocie ani
przedmiotu zamówienia ani ceny w rozumieniu wskazanych przepisów. Twierdzi też,
że zarzuty takie można również podnosić przy wyborze najkorzystniejszej oferty.

Poglądu takiego nie sposób podzielić.

Przepisy Pzp w sposób formalny i rygorystyczny regulują zarówno terminy jak i
czynności które w tych terminach można kwestionować środkami ochrony prawnej.
Przy zaskarżeniu wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawca nie może skutecznie
zarzucać wadliwości poszczególnych postanowień SIWZ, bo taki właśnie ma
wydźwięk skarga w niniejszej sprawie.

Sygn. akt XIX Ga 223/09

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2009 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Maria Kozubska - Maciąga (spr.)

Sędziowie:    SSO Olga Gornowicz - Owczarek

SSO Dariusz Chrapoński

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 lipca 2009 r. w Katowicach
sprawy ze skargi Konsorcjum firm:

-    Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Wanda-Lech” Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

-    Zakład Handlowo-Usługowy „Alt” spółka cywilna Alicja Juśkiewicz,
Ryszard Siwicki w Gliwicach

-    Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Gastronomiczna”
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

-    Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Dartex” Elżbieta Kasprzyk w
Sosnowcu

przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w Katowicach
o udzielenie zamówienia publicznego
w przedmiocie sprostowania z urzędu
postanawia:

sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia
9 lipca 2009 r., sygn. akt XIX Ga 223/09 w ten sposób, że w komparycji wyroku po słowie
„Sędziowie” zamiast: „SO Olgąljornowicz - Owczarek SO Blanka Zorębska SO Dariusz
Chrapoński” wpisać: „SO;Qtga'Gornc^cz - Owczarek SO Dariusz Chrapoński’

A/

UZASADNIENIE

W wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt XIX
Ga 223/09 na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie wpisano skład orzekający w
sprawie. Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej (k. 133) oraz z podpisów złożonych
pod sentencją orzeczenia (k. 134), wyrok w sprawie został wydany przez Sąd w składzie:
Przewodniczący: SSO Maria Kozubska - Maciąga (spr.),

Sędziowie: SSO Olga Gomowicz - Owczarek, SSO Dariusz Chrapoński.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 350 § 1 i 2 k.p.c. Sąd dokonał
sprostowania komparacji wyroku z urzędu, orzekając jak w sentencji.

Na orygitnite wlaśc
ZGODNOŚĆ ZORi

slwier
v D PT A'

Sygn. akt XIX Ga 223/09

POSTANOWIENIE

Dnia 12 czerwca 2009 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Maria Kozubska - Maciąga (spr.)

Sędziowie:    SSO Krystyna Faściszewska - Rąba

SSO Olga Gornowicz - Owczarek

W po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 czerwca 2009 r. w Katowicach

sprawy ze skargi Konsorcjum firm:

-    Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Wanda-Lech” Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

-    Zakład Handlowo-Usługowy „Alt” spółka cywilna Alicja Juśkiewicz,
Ryszard Siwicki w Gliwicach

-    Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Gastronomiczna”
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

-    Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Dartex” Elżbieta Kasprzyk w
Sosnowcu

przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w Katowicach

o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek zażalenia Konsorcjum firm:

-    Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Wanda-Lech” Spółka z ograniczoną

r

odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

-    Zakład Handlowo-Usługowy „Alt” spółka cywilna Alicja Juśkiewicz,
Ryszard Siwicki w Gliwicach

-    Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe „Gastronomiczna”
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Rudzie Śląskiej

-    Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Dartex” Elżbieta Kasprzyk w
Sosnowcu

od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach

z dnia 27 maja 2009 r.    sygn. akt XIX Ga 223/09

postanawia:

odrzucić zażalenie

Sygn. akt XIX Ga 223/09

UZASADNIENIE

Składając skargę od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu
Zamówień Publicznych w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2009 r. Konsorcjum firm
wymienionych w sentencji złożyło wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi
z uwagi na niemożność wygospodarowania środków na koszty sądowe. Skarżący,
składający się z podmiotów gospodarczych dotkniętych bezpośrednio skutkami
globalnego kryzysu, nie posiada wolnych środków finansowych ani majątku, który
mógłby przeznaczyć na opłatę sądową.

Sąd Okręgowy, do którego skarga wpłynęła, postanowieniem z dnia 27 maja
2009 r., wniosek o zwolnienie od kosztów oddalił, nie sporządzając uzasadnienia,
a odpis orzeczenia doręczył skarżącemu z pouczeniem, iż nie przysługuje od niego
zażalenie.

Mimo pouczenia, skarżący od powyższego postanowienia złożył zażalenie
kierując je do Sądu Okręgowego, który orzeczenie wydał. Domagał się zmiany
postanowienia poprzez zwolnienie go od opłaty od skargi zarzucając brak
uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i wskazując, że nie dysponuje środkami
dostatecznymi na poniesienie opłaty od skargi, co podniósł we wniosku. Zmuszanie go
tbr do wydatkowania środków przeznaczonych na bieżące koszty działalności
przedsiębiorstwa na koszty sądowe prowadzi do zaciągnięcia zobowiązań, których być

może nie będzie w stanie spłacić.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Stosownie do art.l94§2 ustawy Prawo zamówień publicznych -
w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi od orzeczenia KIO - Sąd

stosuje odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego o apelacji, o ile
przepisy działu 4 pzp nie stanowią inaczej.

Nie ulega przy tym wątpliwości, że Prawo zamówień publicznych nie reguluje
w ogóle kwestii związanych z opłaceniem skargi, zwolnienia od kosztów sądowych
czy też systemu środków odwoławczych w tej materii. Stąd też przepisy kodeksu
postępowania cywilnego znajdą zastosowanie wprost.

Sąd Okręgowy, rozpoznający skargę na wyrok KIO działa jak Sąd Ii-ej instancji
(por. też art. 198 ust.4 Prawa zamówień publicznych), co oznacza, iż środki
odwoławcze od orzeczeń tego Sądu dopuszczalne są tylko wówczas gdy przepis
ustawy tak stanowi. Katalog orzeczeń Sądu Ii-ej instancji zaskarżalnych do Sądu
Najwyższego, zawiera przepis art.394¹ k.p.c. Postanowienie o odmowie zwolnienia od
kosztów sądowych w katalogu tym się nie mieści, co skutkować musiało odrzuceniem
zażalenia jako niedopuszczalnego na podstawie art.373 k.p.c. w zw. z art.397§2 k.p.c.
i art. 194 ust.2 Prawa zamówień publicznych.

Na marginesie wskazać też należy, iż Sąd nie ma obowiązku uzasadniać ani
z urzędu ani na wniosek postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym od których
nie przysługuje środek odwoławczy (por. art.357 k.p.c).

Wreszcie mylny jest pogląd skarżącego, iż jego oświadczenie że nie może
wygospodarować dostatecznych środków na koszty sądowe jest wystarczające dla
uwzględnienia jego wniosku o zwolnienie od tych kosztów. Znajdujący w tym
zakresie zastosowanie przepis art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych wymaga wykazania (udowodnienia), że podmiot ubiegający się
o zwolnienie od kosztów nie ma dostatecznych środków na ich pokrycie. Skarżący na
tę okoliczność żadnych dowodów nie złożył, a samo jego oświadczenie koliduje także
z decyzją KIO nakazującą zwrot na rzecz skarżącego (odwołującego się) kwoty
12.713 zł z sumy wpisu uiszczonej przy wnoszeniu odwołania. Kwota ta przekraczała
4-rokrotnie wysokość opłaty od skargi, którą zresztą skarżący na wezwanie Sądu uiścił
w dniu 5 czerwca 2009 r.

Powyższe rozważania pozostają jednak bez znaczenia dla stwierdzenia

Uznając, że w/w zarzuty zgłoszone zostały po upływie ustawowego terminu,
Sąd Okręgowy uznał, że nie wymagają one merytorycznego rozstrzygnięcia i tym
samym nie mogą wzruszyć trafności wyroku KIO.

Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 198 ust. 2 Pzp
oraz w zakresie kosztów postępowania dla wygrywającego zamawiającego- art. 98 kpc
w zw. z art. 194 ust. 2 Pzp