WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 września 2009 r

Sąd Okręgowy w Katowicach XIX Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Maria Kozubska-Maciąga
Sędziowie:    SO Blanka Zorębska

SO Małgorzata Kowalska
Protokolant:    sekr. sądowy Barbara Sojka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. w Katowicach

sprawy z odwołania oferenta BUDIMEX DROMEX SA w Warszawie

r

przeciwko zamawiającemu Konsorcjum: Uniwersytetu Śląskiego i Akademii
Ekonomicznej im. Karola Adamieckiego w Katowicach

przy udziale przystępującego do zamawiającego Konsorcjum: Mostostal
Warszawa SA w Warszawie i Acciona Infraestructuras SA w Madrycie
o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek skargi oferenta BUDIMEX DROMEX SA w Warszawie

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień
Publicznych w Warszawie

1.    zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uwzględnia odwołanie
i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty
Budimex Dromex SA w Warszawie i czynności wyboru oferty
najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert;

2.    zasądza od zamawiającego na rzecz skarżącego kwotę 5.287,- zł (pięć
tysięcy dwieście osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów
postępowania odwoławczego oraz kwotę 6.600,-zł (sześć tysięcy sześćset
złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.

Sygn. akt XIX Ga 372/09

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lipca 2009 r. Krajowa Izba Odwoławcza przy Prezesie
Urzędu Zamówień Publicznych w Warszawie oddaliła odwołanie wykonawcy
Budimex Dromex SA w Warszawie wniesione od oddalenia jego protestu przez
zamawiającego tj. Konsorcjum Uniwersytetu Śląskiego i Akademii Ekonomicznej
w Katowicach.

Rozstrzygnięcie swoje KIO wydała po ustaleniu i ocenie następujących
okoliczności faktycznych:

Zamawiający prowadził postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego
w trybie przetargu nieograniczonego na roboty budowlane p.n. „budowa budynku
Centrum Informacji Naukowej i Biblioteki Akademickiej Uniwersytetu Śląskiego
i Akademii Ekonomicznej”.

W specyfikacji istotnych warunków zamówienia zamawiający żądał złożenia
w ofercie kosztorysu uproszczonego, w którym suma kwot za poszczególne pozycje
kosztorysu powiększona o podatek VAT stanowi cenę oferty. Kosztorys uproszczony
winien zawierać ilości robót i cenę jednostkową dla każdej pozycji kosztorysowej,
zestawienie materiałów (wraz z cenami) oraz tabelę elementów scalonych
z wyszczególnieniem składników ceny: R, Kp i Zysk.

W odpowiedzi na pytania wykonawców zamawiający m. in. wskazał, iż:

1)    wobec faktu, że dołączone do SIWZ przedmiary robót nie dla każdej pozycji
określały podstawę wyceny - „pozycje nie posiadające podstaw wyceny należy
wyceniać w formie kalkulacji indywidualnej” (pyt. nr 2 - pismo zamawiającego
z 10.02.2009 r.)

2)    wystarczające będzie zamieszczenie:

- kosztorysu w formie uproszczonej zawierającej minimum: nr pozycji
kosztorysowej zgodnej z numeracją zawartą w przedmiarach zamawiającego,
opis pozycji zgodny z opisem podanym przez zamawiającego, jednostkę ilości

robót, ilość robót, cenę jednostkową robót uwzględniającą wszystkie nakłady
niezbędne do wykonania robót oraz wartość robót;

-    listy materiałów niezbędnych do wykonania robót z podaniem cen
jednostkowych materiałów (z wymogu tego zamawiający zrezygnował
w odpowiedzi na pyt. nr 100 - pismo zamawiającego z dnia 20.03.2009 r.)

-    tabeli elementów scalonych z pokazaniem sumarycznego zestawienia wartości
robót określonych przedmiarami

-    osobne podanie parametrów do kosztorysowania metodą szczegółową (cena 1
roboczogodziny, procentowe narzuty kosztów pośrednich Kp i zysku Z (pyt. nr
14 - pismo zamawiającego z 10.02.2009 r.)

3) - „ewentualne roboty dodatkowe zostaną ustalone w protokole robót dodatkowych,
który będzie podstawą do ich wyceny. Wycena robót dodatkowych musi być
wykonana na podstawie składników cenotwórczych użytych do sporządzenia
oferty podstawowej (r-g, Kp, Kz, Zysk) z uwzględnieniem zasad wykonania
i rozliczania robót dodatkowych zawartych we wzorze umowy” (pyt. nr 21 - pismo
zamawiającego z 10.02.2009 r.)

W ocenie KIO z powyższego, a zwłaszcza z odpowiedzi na pyt. 14, wynika, że
zamawiający nie żądał dla pozycji wycenionych metodą kalkulacji indywidualnej,
podania parametrów wy ceny r-g, Kp, Z.

Uczestnik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego Budimex
Dromex SA złożył ofertę, gdzie na stronie 146 zamieścił dokument „parametry do
kosztorysowania metodą szczegółową” podając cenę jednostkową robocizny,
procentowy narzut kosztów pośrednich i procentowy narzut zysku.

W odpowiedzi na wezwanie zamawiającego do określenia celu złożenia tego
dokumentu, wykonawca wyjaśnił (pismo z dnia 11.05.2009 r.), że dokument ten
podaje wysokość nośników cenotwórczych służących do określenia kosztów pozycji
kosztorysu ofertowego, które nie posiadają podstaw wyceny. Podniósł, że brak
podstaw wyceny dotyczy przede wszystkim kosztorysów składowych zawartych
w dziale Roboty budowlane tj. przygotowanie terenu, roboty budowlane (konstrukcja,
dach itp.), zieleń z elementami małej architektury, regały, roboty drogowe. Do
wyjaśnień dołączono strony tytułowe kosztorysów składowych dla pozostałych
działów dotyczących instalacji. W ramach złożonych dokumentów odwołujący
pominął strony tytułowe kosztorysów składowych działu Roboty budowlane,
zawierające parametry do kosztorysowania metodą szczegółową (cena 1 r-g, % Kp
i %Z).

Zamawiający dokonał analizy niektórych kosztorysów i przeliczenia
wskazanych w nich pozycji wg stawki roboczogodziny wskazanej w dokumencie
„parametry do kosztorysowania metodą szczegółową” stwierdzając, że oferta zawiera
błędy w obliczeniu ceny m. in. w pozycji kosztorysowych poz.2.3.3.1, poz.2.3.3.4,
poz.2.3.5.4, poz.2.4.3.3., poz.2.6.3.3., poz.2.7.3.3., poz.3.8.6., poz.3.8.8., gdyż
przeprowadzone obliczenia wykazały istotne niedoszacowanie kosztów. Zamawiający,
biorąc pod uwagę, że w ofercie brak jest określenia pozostałych składników wyceny
(poza wartością R) uznał, że nie ma możliwości przeliczenia ceny i poprawienia oferty
zgodnie z art.87 ust.2 Pzp.

Pismem z dnia 28 maja 2009 r. zamawiający poinformował wykonawców
o wyborze najkorzystniejszej oferty złożonej przez Konsorcjum: Mostostal SA
Warszawa i Accina Infraestructuras SA oraz o odrzuceniu m. in. oferty Budimex
Dromex SA na podstawie art.89 ust.l pkt.6 (błędy w obliczeniu ceny) i art.89 ust.l
pkt.4 w zw. z art.90 ust.3 (rażąco niska cena) Prawa zamówień publicznych (Pzp).

W proteście na czynność badania i oceny ofert, odrzucenie oferty i wybór oferty
najkorzystniejszej zarzucającym naruszenie przez zamawiającego art.89 ust.l pkt.6 i 4
Pzp wykonawca wnosił o unieważnienie czynności odrzucenia oferty i wyboru oferty
najkorzystniejszej, o dokonanie ponownego badania i oceny oferty i wybór jego oferty
najkorzystniejszej. M. in. zarzucał, że podanie parametrów do kosztorysowania
metodą szczegółową miało służyć jako podstawa wyceny ewentualnych robót
dodatkowych, dla których ceny jednostkowe nie występują w ofercie wykonawcy,
a nie na obliczeniu ceny zgodnie z §7 ust.2 umowy.

Co do odrzucenia oferty na podstawie art.89 ust.l pkt.4 w zw. z art.90 ust.3 Pzp
podnosił, że udzielił zamawiającemu żądanych wyjaśnień a oferowane ceny
w kosztorysie ofertowym - BMS co do stawki roboczogodziny i ogólnej wartości
robocizny wynikają z kalkulacji uwzględniającej własne wieloletnie doświadczenie
i praktykę, znajomość rynku oraz możliwość zastosowania upustów.

Zamawiający oddalił protest wskazując, że oferta sprzeczna jest z treścią SIWZ
i podlega odrzuceniu na podstawie art.89 ust.l pkt.2 Pzp. Podtrzymał też swoje
stanowisko co do zaniżenia w ofercie ceny, co stwierdzono po sprawdzeniu oferty
uwzględniającej wyjaśnienia wykonawcy.

Budimex Dromex SA wniósł od tej decyzji zamawiającego odwołanie
podtrzymując wnioski zawarte w proteście i zarzucając naruszenie art.7 ust.l, art.89
ust.l pkt.4, art.89 ust.l pkt.6, art.90 ust.l Pzp oraz dodatkowo art.26 ust.3 i art.89 ust.l
pkt.2 Pzp. Na rozprawie przed KIO wykonawca podtrzymał zarzuty odwołania tylko
w takim zakresie w jakim poprzedzone zostały w proteście.

KIO uznała, po rozpoznaniu odwołania, zasadność zarzutu naruszenia przez
zamawiającego przepisu art.89 ust.l pkt.4 w zw. z art.90 ust.3 Pzp, stwierdzając iż
żądanie wyjaśnień elementów mających wpływ tylko na wysokość ceny oferty nie ma
uzasadnienia i nie może być podstawą odrzucenia oferty.

KIO przyjęła natomiast niezasadność zarzutu naruszenia art.89 ust.l pkt.6 Pzp
uznając, na podstawie ustalonego stanu faktycznego, że wobec niezłożenia przez
Budimex Dromex SA dla kosztorysów składowych działu Roboty budowlane
osobnych dokumentów określających parametry do kosztorysowania metodą
szczegółową (cena 1 r-g, % narzuty Kp i Z), w świetle treści udzielonych przez
wykonawcę wyjaśnień, zamawiający nie miał podstaw do przyjęcia innych stawek niż
podane w dokumencie „Parametry do kosztorysowania metodą szczegółową”
złożonym w ofercie. Treść oświadczenia wykonawcy w powyższym zakresie została
zinterpretowana przez zamawiającego w oparciu o treść całej oferty, zgodnie
z regułami określonymi w art.65 k.c. Natomiast przyjęcie do obliczeń tych stawek
jednoznacznie wskazuje na błędy w obliczeniu przykładowo wskazanych przez
zamawiającego pozycji kosztorysu, które stanowią podstawę odrzucenia oferty.

Dalej KIO wskazała, że brak przedłożenia w ofercie parametrów do
kosztorysowania metodą szczegółową nie śjanowi wyłącznie niezgodności w zakresie
formy treści oferty z SIWZ. Wymagane informacje (parametry) są niezbędne do
kalkulacji wynagrodzenia za wykonanie zamówienia, zważywszy na jego
kosztorysowy charakter.

Na marginesie KIO wskazała, że należałoby uznać, że oferta podlegałaby
odrzuceniu na podstawie art.89 ust.l pkt.2 Pzp, jednakże taka podstawa nie została
wskazana przez zamawiającego. Podkreśliła też, że kosztorys ofertowy nie jest
dokumentem, który może podlegać uzupełnieniu w trybie art.26 ust.3 Pzp, bowiem
stanowi element oferty jako podstawa kalkulacji ceny oferty jako jednego z istotnych
postanowień przyszłej umowy (art.66 k.c.). Na pewno nie jest to dokument, który
potwierdza spełnienie przez oferowane usługi, dostawy czy roboty budowlane
wymagań określonych przez zamawiającego. Przeciwne postanowienia w tym
względzie zawarte w SIWZ są nieważne jako sprzeczne z ustawą Pzp.

Od wyroku KIO wykonawca Budimex Dromex SA wniósł skargę wnosząc
o zmianę tego orzeczenia przez uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu
unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty i odrzucenia oferty
skarżącego oraz nakazanie powtórzenia czynności badania i oceny ofert i wyboru
oferty skarżącego jako najkorzystniejszej. Wnosił też o zasądzenie kosztów
postępowania odwoławczego i skargowego oraz dopuszczenie dowodu z dokumentacji
przetargowej o ile ich treść zostanie zakwestionowana przez zamawiającego.

Zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie przepisów prawa
materialnego, a to:

-    art.7 ust.l Pzp - poprzez naruszenie zasad uczciwej konkurencji w wyniku
odrzucenia jego oferty;

-    art.65 k.c. poprzez przyjęcie, że zamawiający wobec wyjaśnień wykonawcy był
uprawniony do przeliczenia niektórych pozycji kosztorysu w oparciu o parametry
do kosztorysowania szczegółowego (k.146 oferty);

-    art.89 ust.l pkt.6 Pzp poprzez przyjęcie, że oferta skarżącego zawiera błąd

-    w obliczeniu ceny i, że wymagane parametry do kosztorysowania szczegółowego
są niezbędne do kalkulacji wynagrodzenia za wykonanie zamówienia.

Uzasadniając skargę podniósł przede wszystkim, iż nie popełnił błędu
w obliczeniu ceny, bowiem wskazane przez niego parametry do kosztorysowania
metodą szczegółową nie stanowiły elementu oferty, który miał wpływ na prawidłowe
wyliczenie ceny ofertowej. SIWZ w pkt.III ppkp. 18 wskazuje co jest ceną oferty.
Skarżący prawidłowo wycenił wszystkie pozycje kosztorysowe, a suma wycen
stanowi cenę ofert.

Zamawiający w materiałach przetargowych załączył przedmioty
(tzw. „kosztorysy ślepe”), które miały być wypełnione przez wykonawców poprzez
wpisanie cen jednostkowych dla każdej pozycji kosztorysowej. W „kosztorysie
ślepym” zamawiający tylko dla niewielu pozycji podał podstawy wyceny (Katalogi
Nakładów Rzeczowych - KNR), co spowodowało, że dla pozostałych pozycji -
zgodnie z wyjaśnieniem zamawiającego - wyceny należało dokonać w formie
kalkulacji indywidualnej. W ocenie skarżącego dopuszczenie kalkulacji
indywidualnych (nieporównywalnych) powodowało, że były one jedynie informacją
wyjaśniającą podstawy cen jednostkowych, a nie elementem obliczenia ceny.

Wbrew wyjaśnieniu skarżącego, zamawiający zastosował parametry do
kosztorysowania szczegółowego dla przeliczenia pozycji z kosztorysu robót
ogólnobudowlanych posiadających podstawy wyceny (KNR). Niezależnie od tego
podnosił skarżący, że parametry do kosztorysowania szczegółowego nie mogą służyć
do sprawdzania poprawności przyjętych cen w kosztorysie.

Zarzucał też, że błąd w obliczeniu ceny oznaczałby (zgodnie z doktryną prawa)
mylne wyobrażenie o operacji obliczeniowej w zakresie elementów, które wg SIWZ
są elementami składowymi ceny. Tymczasem kosztorys wykonawcy opracowano
zgodnie z wymogami zamawiającego. Do każdego kosztorysu sporządzono
sumaryczne zestawienie wartości robót określonych przedmiarami - tabele
elementów scalonych. Ceny jednostkowe w kosztorysie dotyczą całego zakresu
zamówienia i zgodnie z SIWZ tylko one miały znaczenie w obliczeniu ceny oferty.

Podnosił błędne przyjęcie przez KIO, iż zamawiający był uprawniony do
opisanej interpretacji pisma z 28.05.2008 r. w oparciu o treść całej oferty i na
podstawie art.65 k.c.

Przeprowadzone przez zamawiającego sztuczne obliczenia przy użyciu
nieadekwatnych parametrów nie mogły wykazywać niedoszacowania kosztorysów
w pozycjach posiadających podstawy wyceny, bo też skarżący nigdy tych parametrów
nie stosował do wyliczenia tych pozycji. Brak wskazania osobnych parametrów do
kosztorysowania metodą szczegółową zakwestionowanych przez zamawiającego
pozycji nie wpływało w żaden sposób na obliczenie ceny oferty.

Podnosił też, że podane przez niego parametry do kosztorysowania metodą
szczegółową mogą być użyte do wyceny robót dodatkowych, gdy zajdą ku temu
warunki, lecz nie były one przedmiotem nin. zamówienia i nie wpływają na wysokość
ceny oferty.

W odpowiedzi na skargę zamawiający wnosił ojej oddalenie jako pozbawionej
podstaw prawnych i faktycznych. Wskazywał m. in. na niekonsekwencje stanowiska
skarżącego co do celu i przyczyn dołączenia do oferty - dokumentu „Parametry do
kosztorysowania metodą szczegółową”. Podnosił, że wobec nie dołączenia przez
skarżącego do kosztorysów składowych działu Roboty budowlane osobnych
dokumentów określających parametry do kosztorysowania metodą szczegółową -
zamawiający był zobligowany do analizy kosztorysów i sprawdzenia wskazanych
pozycji wg stawki roboczogodziny wskazanej w dokumencie „Parametry do
kosztorysowania metodą szczegółową”. Wykazane różnice ewidentnie dowodziły
błędu w obliczeniu ceny oferty. W świetle art.89 ust.l pkt.6 Pzp chodzi o normalny
błąd rachunkowy, a nie o błąd polegający na mylnym wyobrażeniu o prawdziwym
stanie rzeczy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Skargę oferenta uznać należy za zasadną, co skutkuje zmianą zaskarżonego
wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego, z wyłączeniem jednak
ostatniego wniosku tj. nakazania zamawiającemu wyboru oferty skarżącego jako
najkorzystniej szej.

Żaden bowiem organ ochrony prawnej, a w szczególności sąd powszechny nie
posiada kompetencji do narzucenia zamawiającemu wyboru konkretnej oferty
w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Przesądzenie wyniku tego
postępowania na etapie sądowego rozpoznawania skargi na orzeczenie KIO jest
niedopuszczalne. Pozostałe wniosku skargi wadliwością taką nie są dotknięte.

Wskazać należy, że w myśl art.198 ust.4 Pzp Sąd nie może orzekać co do
zarzutów, które nie były przedmiotem protestu. Stąd też merytoryczne badanie
zasadności skargi ograniczone zostało do trafności zarzutu naruszenia art.89 ust.l
pkt.6 Prawa zamówień publicznych.

Przepis ten nakazuje zamawiającemu odrzucenie oferty jeżeli zawiera błąd
w obliczeniu ceny.

Stąd też zasadnicze znaczenie dla oceny decyzji zamawiającego -
odrzucającego ofertę wykonawcy na podstawie w/w przepisu, które to stanowisko
zostało zaaprobowane przez KIO - jest rozstrzygnięcie czy zawartość oferty
skarżącego łącznie z udzielonymi przez niego wyjaśnieniami uzasadniała przyjęcie, iż
dopuścił się błędu w obliczeniu ceny.

W tym miejscu wskazać należy, że w myśl art.14 Pzp do czynności
podejmowanych przez zamawiającego i wykonawców w postępowaniu o udzielenie
zamówienia publicznego stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, chyba że przepisy
Pzp stanowią inaczej.

Nie ulega wątpliwości, że pojęcie błędu (art.84 k.c.) wiąże się z instytucją
oświadczenia woli i generalnie utożsamiane jest z mylnym wyobrażeniem
składającego oświadczenie woli o prawdziwym stanie rzeczy. O błędzie istotnym
mówić można wówczas, gdy uzasadnione jest przypuszczenie, że gdyby składający
oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie nie
złożyłby oświadczenia tej treści. W praktyce chodzi z reguły o błąd co do faktu,
polegający na fałszywym wyobrażeniu nie tyle o samej treści oświadczenia woli, ile
o innych składnikach czynności prawnej np. przedmiot zamówienia czy cena.

Błąd w obliczeniu ceny nie jest błędem rachunkowym, lecz błędem
polegającym na wadliwym doborze przez wykonawcę elementów mających wpływ na
właściwe obliczenie ceny (klasycznym przykładem jest tu przyjęcie przez oferenta
wadliwej wysokości stawki podatku VAT).

Podkreślenia zatem wymaga, że o błędzie w obliczeniu ceny można mówić
wtedy, gdy wykonawca w swojej ofercie przyjmuje nieprawidłowe założenia i na ich
podstawie wylicza cenę.

Taka sytuacja - w ocenie Sądu Okręgowego - nie zaistniała w rozpoznawanym
przypadku.

Bezspornym pozostaje, że zamawiający udzielając odpowiedzi na pytania
wykonawców co do treści SIWZ (art.38 Pzp) doprecyzował bądź uszczegółowił
swoje oczekiwania wobec oferentów. Odpowiedzi te były więc wiążące dla
wszystkich wykonawców.

W szczególności chodziło o to, by pozycje przedmiarowe nie posiadające
podstaw wyceny (KNR) wyceniać w formie kalkulacji indywidualnej (pyt. nr 2),
a jeżeli chodzi o sposób prezentacji kosztorysu ofertowego (pkt. III. 18 SIWZ)
wystarczające (pyt. 14 i 100) miało być zamieszczenie:

1)    kosztorysu w formie uproszczonej zawierającej minimum: nr pozycji
kosztorysowej zgodnej z numeracją przedmiarową, opis pozycji zgodny z opisem
podanym przez zamawiającego, jednostkę ilości robót, ilość robót, cenę
jednostkową robót uwzględniającą wszystkie nakłady niezbędne do wykonania
robót oraz wartość robót;

2)    tabeli elementów scalonych z pokazaniem sumarycznego zestawienia wartości
robót określonych przedmiarami;

3)    osobne podanie parametrów do kosztorysowania metodą szczegółową (cena 1
roboczogodziny, procentowe narzuty kosztów pośrednich Kp i zysku Z)

Z niewadliwych ustaleń faktycznych KIO wynikło, że skarżący w swojej
ofercie nie złożył dla kosztorysów składowych działu Roboty budowlane osobnych
dokumentów określających parametry do kosztorysowania metodą szczegółową (cena
1 rbg, % narzutów Kp i Z), natomiast na k. 146 oferty zamieścił dokument „Parametry
do kosztorysowania metodą szczegółową” podając cenę jednostkową robocizny,
procentowy narzut kosztów pośrednich i procentowy narzut zysku.

Odnośnie tego dokumentu zamawiający powziął wątpliwość i zażądał od
oferenta wyjaśnień w trybie art.87 ust.l Pzp - jak należy traktować tenże dokument
i jaka jest relacja między stawkami w nim podanymi a „kosztorysem ofertowym”.

Z udzielonych przez oferenta wyjaśnień wynikało, że ten dokument to
spełnienie wymogu SIWZ określonego w pyt. 14 poprzez wskazanie wysokości
nośników cenotwórczych służących do określenia kosztów pozycji kosztorysu
ofertowego, które nie posiadają podstaw wyceny, a które (zgodnie z odpowiedzią na
pyt.2) należało wycenić w formie kalkulacji indywidualnej. Parametry przyjęte w
pozostałych kosztorysach sporządzonych w oparciu o podstawy wyceny wynikać
miały z zestawień dołączonych do oferty i można je wyliczyć z danych zawartych
w kosztorysach i tabeli elementów scalonych. Do wyjaśnień tych dołączono strony
tytułowe kosztorysów składowych wraz z osobnym podaniem parametrów do
kosztorysowania metodą szczegółową.

Wbrew odmiennej ocenie KIO, zdaniem Sądu Okręgowego, te wyjaśnienia
połączone z uzupełnieniem zawartości oferty, nie uprawniały zamawiającego do
wykorzystania informacji ze strony 146 dokumentu dołączonego do oferty do
weryfikacji ceny robót posiadających podstawy wyceny (KNR).

Oświadczenie wykonawcy jest bowiem jednoznaczne i wskazuje, że podane
parametry na str.146 oferty dotyczą pozycji nie posiadających podstaw wyceny.

Kwestia, czy dokument taki dla celu wskazanego przez wykonawcę był
potrzebny czy zbędny, jest dla oceny prawidłowości czynności zamawiającego, jako
adresata oświadczenia woli składanego przez skarżącego bez istotnego znaczenia.

Skarżący oferent jest profesjonalistą uczestniczącym w wielu postępowaniach
o udzielenie zamówienia publicznego, stąd też trudno przyjąć za KIO, iż zamawiający
prawidłowo zinterpretował oświadczenie woli wykonawcy poprzez przyjęcie, że
dokument ze strony 146 oferty określa składniki cenotwórcze robót posiadających
podstawy wyceny, tymbardziej iż skarżący w wyjaśnieniach uzupełnia w tym zakresie
ofertę. Przepis art.65§l k.c. wymaga uwzględnienia okoliczności złożenia
oświadczenia woli, a te w nin. sprawie nie uprawniały do odmiennej wykładni niż
należało przyjąć.

Błędne zrozumienie przez zamawiającego oświadczeń wykonawcy nie jest
tożsame z błędem wykonawcy, co czyni wadliwym odrzucenie oferty tegoż
wykonawcy z uwagi na błąd w obliczeniu ceny na podstawie art.89 ust.l pkt.6 Pzp.

Stąd też Sąd Okręgowy na podstawie art.198 ust.2 i 5 Pzp orzekł jak w sentencji
nakazując zamawiającemu unieważnienie czynności odrzucenia oferty skarżącego
i wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenia czynności badania i oceny ofert.

Kwestia innych ewentualnych wadliwości oferty skarżącego pozostać musi
poza rozstrzygnięciem przez Sąd Okręgowy z uwagi na wskazany wcześniej przepis
art.198 ust.4 Pzp.