Sąd Okręgowy w Warszawie

XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
ul.Czerniakowska 100
00-454 Warszawa

Data 3 sierpnia 2011 r.

Sygn. I intancji KIO/UZP 840/11

V Ca 1357/11
Sygn. akt XXIII Ga 416/11

Urząd Zamówień Publicznych
Departament Odwołań

ul. Postępu 17 A

02-676 Warszawa

Sekretariat Sądu Okręgowego w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w
załączeniu przesyła odpis wyroku z dnia 15 lipca 2011 r. wraz z uzasadnieniem po rozpoznaniu skargi
PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w Warszawie działającej w imieniu własnym i na własną rzecz
oraz w imieniu i na rzezcz PGE Dystrybucja S. A. w Lublinie i PGE Obrót S. A. w Rzeszowie.

Nadto informuje, iż akta KJO/840/11 zostaną zwrócone wraz z aktami K.IO/841/11 po
rozpoznaniu skragi dot. KIO/841/11 (sygn. akt XXIII Ga 380/11).

Sygn. akt XXIII Ga 416/11

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lipca 2011 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący : SSO Dorota Kozarzewska (spr.)

Sędziowie: SSO Bolesław Wadowski

SSO Maria Więckowska - Rzepka
Protokolant: Maria Bether

po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy ze skargi PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w Warszawie działającej w
imieniu własnym i na własną rzecz oraz w imieniu i na rzecz PGE Dystrybucja S.A.
w Lublinie i PGE Obrót S.A. w Rzeszowie

z udziałem Hewlett- Packard Sp. z o. o w Warszawie i konsorcjum Cross Sp. z o. o.
w Warszawie, Comp S. A. w Warszawie

z udziałem przeciwnika skargi konsorcjum Comarch S. A. w Krakowie,

„Energo-Moc” Sp. z o.o. w Gliwicach, Zakład Systemów Komputerowych ZSK Sp.
z o.o. w Krakowie

Od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 6 maja 2011 r. Sygn. akt KIO/840/11

I. oddala skargę;

II zasądza od PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w Warszawie działającej w
imieniu własnym i na własną rzecz oraz w imieniu i na rzecz PGE Dystrybucja S.A.
w Lublinie i PGE Obrót S.A. w Rzeszowie na rzecz konsorcjum Comarch S. A. w
Krakowie,„Energo- Moc” Sp. z o.o. w Gliwicach, Zakład Systemów

Komputerow7ch ZSK Sp. z o.o. w Krakowie kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście
złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję

Sygnatura akt XXIII Ga 416/11

UZASADNIENIE

Krajowa Izba Odwoławcza (dalej KIO) wyrokiem z dnia 6 maja 2011 r., po rozpoznaniu
m.in. odwołania Comarch S.A. w Krakowie, „Encrgo-Moc” Wzorcownia Sp. z o.o. w Gliwicach i
Zakład Systemów Komputerowych Sp. z o.o. w Krakowie (dalej Konsorcjum Comarch) w
postępowaniu prowadzonym przez PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w Warszawie
działającej w imieniu własnym i na własną rzecz oraz w imieniu i na rzecz PGE Dystrybucja S.A.
i PGE Obrót S.A., m.in. uwzględniła odwołanie oznaczone sygnaturą akt KIO 840/11 i nakazała
zamawiającemu unieważnienie czynności oceny wniosków i powtórzenie tej oceny z
uwzględnieniem wniosku odwołującego (pkt 1) oraz rozstrzygnęła o kosztach postępowania (pkt
2).

W uzasadnieniu wyroku KIO w pierwszej kolejności rozpoznała zarzut odwołania
dotyczący naruszenia art. 24 ust 2 pkt 3 i 4, art. 57 ust. 2 i 3 oraz art. 7 ust. 1 ustawy Prawo
zamówień publicznych (dalej pzp), który wynikał z decyzji zamawiającego o wykluczeniu
konsorcjum Comarch z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Jak ustalono na
podstawie pisma z dnia 11.04.2011 r. (informacja o wynikach oceny spełniania warunków udziału
w postępowaniu), zamawiający uznał, iż wykonawca nie wykazał spełniania warunków opisanych
w sekcji III.2.3 pkt 1 lit a i c ogłoszenia o zamówieniu. Zamawiający porównując informacje
zawarte w tabeli (wykaz zamówień) ze wskazanymi przez wykonawcę dokumentami mającymi
potwierdzać ich należyte wykonanie, nie mógł stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, iż
dokumenty te potwierdzają realizację zamówień objętych wykazem.

Izba ustaliła, iż dla spełnienia warunku opisanego w sekcji III.2.3 pkt 1 lit. a i c,
wystarczało wykazać się odpowiednio, jednym zamówieniem w zakresie projektowania, budowy
wdrożenia i integracjii systemu IT (...) - lit. a i jednym zamówieniem w zakresie zaprojektowania,
budowy, wdrożenia i integracji systemu odczytu i układów pomiarowych i zarządzania danymi
pomiarowymi w sektorze Utility (...) - lit. c. W wykazie złożonym przez konsorcjum Comarch w
trybie uzupełnienia brakujących dokumentów, wykonawca przedstawił 16 zamówień dotyczących
wykonania systemu IT (lit. a), z których zamawiający zakwestionował cztery, oraz 11 zamówień
dotyczących wykonania systemu Utility (lit. c), które zamawiając)' zakwestionował w całości.
Konsorcjum Comarch załączył dokumenty mające potwierdzać ich należyte wykonanie.

W zakresie pierwszego z opisanych warunków KIO stwierdziła, że skoro zamawiający
wymagał co najmniej jednego zamówienia, to było ono wystarczające dla potwierdzenia

spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Ponieważ zamawiający me kwestionował
pozostałych, poza czterema, zamówień, Izba przyjęła, iż odpowiadały one zakresem warunkom
opisanym w ogłoszeniu. Zamówienia, które nic odpowiadały wymaganiom zamawiającego mogły
mieć znaczenie jedynie przy dokonywaniu punktacji wniosków wykonawców spełniających
warunki udziału w postępowaniu.

Odnośnie kwestionowanych pozycji wykazu, dotyczących warunku udziału w
postępowaniu opisanego w sekcji 111,2.3 pkt 1 lit. c, za niewystarczające dla przyjęcia braku
wykazania jego spełnienia, Izba uznała stwierdzenie, iż zamawiający nie mógł ustalić liczby
układów pomiarowych - nie mniejszej niż 500 000, jakiej dotyczyć miały prace. W ocenie KIO,
oba sformułowania, tj. użyte w wykazie a następnie w odpowiedzi na wezwanie do złożenia
wyjaśnień mają identyczne znaczenie, tj. wskazują na liczbę układów - co najmniej 500 000.
Ewentualne wątpliwości rozwiewała treść dokumentów załączonych do wykazu, w których
podane zostały ilości urządzeń pomiarowych: 766 000 dla systemu ELIOT (oddział w Będzinie),
660 000 dla systemu ELIOT (oddział w Bielsku-Białej), 850 000 dla systemu ELIOT (oddział w
Krakowie), 3,2 min dla systemu SID. Zamawiający zwrócił się w piśmie z dnia 1 kwietnia 2011 r.
o wyjaśnienie jak należy rozumieć fragment opisu zamówień wskazanych w poz. 19-29 ww. tabeli,
tj. „... w których liczba układów pomiarowych nie może być mniejsza niż 500 000?”. W ocenie
Izby trudno było na podstawie tak postawionego pytania odgadnąć intencję zamawiającego, tym
bardziej, że wykonawca użył zwrotu z ogłoszenia. Izba wskazała, że skoro zamawiający nie
sprecyzował skąd wynikają jego wątpliwości i nie wskazał jakich informacji oczekuje, to

wyciąganie negatywnych konsekwencji względem wykonawcy było naruszeniem zasad równego
traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji. Wykonawca przyporządkował dokumenty do
poszczególnych pozycji wykazu, a w części z nich zawarta była informacja o ilości układów
pomiarowych, a zatem zamawiający mógł ustalić, które z nich mogą być przyjęte dla oceny
spełniania warunku udziału w postępowaniu.. W tych okolicznościach, Izba nie znalazła
uzasadnienia dla decyzji zamawiającego o wykluczeniu konsorcjum Comarch z postępowania na
podstawie art. 24 ust. 2 pkt 4 ustawy.

W odniesieniu do zarzutu podania nieprawdziwych informacji dotyczących zamówień
mających potwierdzać spełnianie warunku udziału w postępowaniu, opisanego w sekcji II1.2.3
pkt 1 lit c ogłoszenia, Izba uznała, iż w okolicznościach faktycznych nie zachodziła przesłanka z
art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy do wykluczenia konsorcjum Comarch z postępowania.

Ustalając treść ogłoszenia, KIO stwierdziła, że zamawiający wymagał: jedno zamówienie
w zakresie zaprojektowania, budowy⁷, wdrożenia i integracji systemu obsługi odczytów i układów
pomiarowych i zarządzania danymi pomiarowymi w sektorze Utility (tj. elektroenergetycznym,

gazowym, ciepłowniczym lub wodno-kanalizacyjnym) obejmujące dostawę sprzętu, licencji oraz
świadczenie usług serwisowych, w organizacjach o wyodrębnionych jednostkach organizacyjnych,
w których liczba układów pomiarowych nie może być mniejsza niż 500 000”. W ocenie Izby,
wskazanie liczby układów pomiarowych dotyczyło organizacji, a nie zamówienia. Izba przyznała
rację zamawiającemu, który wykazał, iż liczba układów pomiarowych wskazana dla jednostek
organizacyjnych opisanych w pozycjach 23, 26 i 28, jest w rzeczywistości mniejsza od wymaganej.
Opierając się na treści art. 24 ust. 2 pkt 3 Izba zgodziła się co do zasady z zamawiającym, że
zamówienia wykazywane na potwierdzenie spełniania warunku udziału w postępowaniu miały
być punktowane w ramach dokonania oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu, a
zatem podanie nieprawdziwych informacji może mieć wpływ na wynik, w postaci ustalenia kręgu
wykonawców zakwalifikowanych do dalszego etapu postępowania. Jednakże okoliczności
towarzyszące badanej sprawie, nie pozwalały na stwierdzenie istnienia wpływu nieprawdziwych
informacji na wynik postępowania. Zgodnie z treścią ogłoszenia (sekcja VI.3 ppkt 15 lit. c)
punkty miały być przyznawane według określonego schematu: „wykonawca otrzyma 2 punkty,
ale nie więcej niż 10 punktów za wszystkie kwalifikujące się zamówienia”. W przypadku, gdy po

dokonaniu oceny w sposób określony wyżej, na ostatnim (piątym) miejscu kwalifikującym
Wykonawców do dalszego udziału w postępowaniu znajdzie się więcej niż 1 Wykonawca, do
złożenia ofert wstępnych zostaną zaproszeni wszyscy Wykonawcy, którzy znajdą się na tym
miejscu (ppkt 16). Izba miała na uwadze, iż zamawiający nie kwestionował pozostałych ośmiu
zamówień, które wskazało konsorcjum Comarch. Przyjmując taki stan rzeczy, Izba uznała, iż
pozostałe zamówienia były odpowiednie pod względem zakresu świadczenia, a zatem wykonawca
wykazał się spełnieniem warunku udziału w postępowaniu, dla którego wystarczało wskazanie
jednego zamówienia. Mając na względzie zasady przyznawania punktów (za każde zamówienie 2
pkt i maksymalnie 10 punktów za wszystkie kwalifikujące się zamówienia), wskazanie już pięciu
zamówień, odpowiadających opisanemu w ogłoszeniu, pozwalało na uzyskanie maksymalnej
liczby punktów w tym kryterium oceny. Pozostałe zamówienia nie miały zatem żadnego
znaczenia dla uzyskania wyższej punktacji i popraw)' pozycji rankingowej wniosku konsorcjum
Comarch. Nie można zatem przyjąć, że trzy zamówienia, wprowadzające mylne wyobrażenie o

prawdziwej ilości punktów pomiarowych, mogły mieć jakiekolwiek znaczenie dla
zakwalifikowania konsorcjum Comarch do dalszego etapu postępowania. W oparciu o powyższe,
Izba uznała, iż wykluczenie konsorcjum Comarch na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy, nie
znajdowało uzasadnienia i nakazała unieważnienie tej czynności i przeprowadzenie ponownej
oceny wniosków z uwzględnieniem wniosku konsorcjum Comarch.

Od powyższego rozstrzygnięcia, w części dotyczącej odwołania o sygn. KIO 840/11,
skargę złożył zamawiający PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. w Warszawie w imieniu
własnym oraz w imieniu PGE Dystrybucja S.A. i PGE Obrót S.A., zarzucając:

1. naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 3 i art. 7 ust. 1 Ustawy poprzez błędną wykładnię art. 24 ust. 2
pkt 3 polegającą na przyjęciu, że:

(a)    wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie tego przepisu
podlega wyłącznie wykonawca, który złożył nieprawdziwe informacje mające
rzeczywisty wpływ na wynik prowadzonego postępowania, pomimo, że zgodnie z tym
przepisem wykluczeniu podlega także wykonawca, który złoży nieprawdziwe
informacje, które potencjalnie mogły mieć wpływ na wynik tego postępowania; a także

(b)    wykluczeniu z postępowania o udzielenie zamówienia na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 3
Ustawy podlega wykonawca, w razie gdy nieprawdziwe informacje skutkują brakiem
spełniania warunków udziału w postępowaniu, pomimo tego, iż wykluczenie w takim
przypadku następuje na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 4 Ustawy, a tym samym
nieuprawnione zrównanie tych dwóch przesłanek wykluczenia z postępowania, podczas
gdy jedna nieprawdziwa informacja jest w pełni wystarczająca do wykluczenia, o ile
informacja taka może mieć wpływ na wynik prowadzonego postępowania, co stanowiło
naruszenie zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców i
skutkowało unieważnieniem czynności oceny wniosków o dopuszczenie do udziału w
postępowaniu, w tym wykluczenia Wykonawcy na tej podstawie, pomimo że
Wykonawca podlegał wykluczeniu;

2. namszenie art. 191 ust. 2 oraz art. 190 ust. 1 zd. drugie, art. 190 ust. 7 oraz art. 19ó ust. 4
Ustawy poprzez pominięcie przez Izbę faktów i dowodów wskazujących, że Wykonawca
podał nieprawdziwe informacje dotyczące 2 zamówień zrealizowanych przez Wykonawcę
dla Agencji Rynku Rolnego, mających potwierdzać spełnianie warunków udziału w
postępowaniu o udzielenie zamówienia, pomimo że Zamawiający przedstawił w toku
postępowania odwoławczego twierdzenia i dowody wskazujące na nieprawdziwość tych
informacji, co skutkowało błędnym ustaleniem podstaw)⁷ faktycznej wyroku i wadliwością
jego uzasadnienia, to jest z pominięciem ustaleń dotyczących nieprawdziwych informacji, a
konsekwencji niezastosowaniem art. 24 ust. 2 pkt 3 Ustawy i unieważnieniem czynności
oceny wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, w tym wykluczenia

Wykonawcy na tej podstawie, pomimo że Wykonawca podlegał wykluczeniu.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i
oddalenie odwołania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od przeciwnika skargi kosztów
postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi rozstrzygnięciu
podlega kwestia umocowania uczestników konsorcjum w postępowaniu skargowym.

W ocenie składu orzekającego dla ustalenia prawidłowego umocowania wystarczające jest
pełnomocnictwo udzielone uczestnikom konsorcjum zgodnie z przepisem art. 23 ust. 2 pzp na
potrzeby postępowania odwoławczego. Zgodnie bowiem, z przepisami ustawy prawo zamówień
publicznych, kwestionowanie zakresu umocowania lidera konsorcjum na etapie postępowania
skargowego przed Sądem prowadziłoby przyjęcia, iż w postępowaniu skargowym występują inne
podmioty, niż w postępowaniu odwoławczym przed Krajową Izbą Odwoławczą. W art. 16 ust. 1
i art. 23 ust. 2 pzp wskazany jest sposób udzielenia pełnomocnictwa i jego skuteczność w całym
postępowaniu regulowanym ustawą prawo zamówień publicznych, stanowiącą również o
możliwości skorzystania z postępowania skargowego w postępowaniu przed Sądem. Z tych
względów art. 23 ust. 2 pzp statuujący skuteczność pełnomocnictwa w całym postępowaniu
przetargowym traktowany musi być jako przepis szczególny do przepisów kodeksu postępowania
cywilnego dotyczący pełnomocnictwa. Tylko w zakresie nie uregulowanym przepisami ustawy
prawo o zamówieniach publicznych zasadnym byłoby odwołanie się do przepisów kpc.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. 191 ust. 2 oraz art.
190 ust. 1 zd. drugie, art. 190 ust. 7 oraz art. 196 ust. 4 pzp, poprzez pominięcie przez Izbę
nowych faktów i dowodów. Uwagi dotyczące powyższego zarzutu w równym stopniu będą
odnosić się do wniosków dowodowych skarżącego zgłoszonych w skardze na okoliczność:
zakresu usług rzeczywiście wykonanych przez przeciwnika skargi na rzecz Agencji Rynku
Rolnego; że zakres usług rzeczywiście wykonanych przez przeciwnika skargi na rzecz Agencji
Rynku Rolnego odbiegał od informacji podanej przez przeciwnika skargi w toku postępowania o
udzielenie zamówienia oraz złożenia przez przeciwnika skargi w toku postępowania o udzielenie
zamówienia nieprawdziwych informacji mogących mieć wpływ na wynik przeprowadzonego
postępowania.

W tym miejscu należy podkreślić specyfikę postępowania toczącego się zarówno na
skutek odwołania do Krajowej Izby Odwoławczej, jak i skargi do Sądu na orzeczenie Krajowej
Izby Odwoławczej. W tej materii wypada zwrócić uwagę na kilka przepisów ustawy prawo

zamówień publicznych, które wprowadzają wyraźne ograniczenia zakresu rozpoznania sprawy w
stosunku do typowego procesu cywilnego.

W zakresie postępowania odwoławczego art. 180 ust. 1 i .3 pzp stanowi, że odwołanie,
które powinno zawierać zwięzłe przedstawienie zarzutów, przysługuje wyłącznie od niezgodnej z
przepisami ustaw}' czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia
lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustaw}’.
Natomiast w myśl art. 192 ust. 7 pzp, KIO nie może orzekać co do zarzutów, które nie były
zawarte w odwołaniu. Z jednej strony zostało więc wprowadzone przedmiotowe ograniczenie dla
odwołującego się w postaci niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego, a z drugiej
strony dla KIO, które nie może orzekać co do zarzutów niezawartych w odwołaniu.

Jeszcze szersze ograniczenia zostały przewidziane w postępowaniu toczącym się na
skutek wniesienia skargi na orzeczenie KIO. Zgodnie z art. 198f ust. 4 pzp i art. 198d pzp, Sąd
nie tylko nie może orzekać co do zarzutów, które nie były przedmiotem odwołania, ale również,
w postępowaniu toczącym się na skutek wniesienia skargi nie można rozszerzyć żądania
odwołania ani występować z nowymi żądaniami.

Z analizy powyższych przepisów można wyciągnąć dwa zasadnicze wnioski dla niniejszej
sprawy. Po pierwsze, zarówno granice rozpoznania sprawy przez KIO jak i Sąd są ściśle
określone przez zarzuty odwołania odnoszące się do decyzji o wykluczeniu opartej na konkretnej
i precyzyjnej podstawie faktycznej. Sąd w postępowaniu toczącym się na skutek wniesienia skargi
jest związany podniesionymi w odwołaniu zarzutami i wyznaczonymi przez nie granicami
zaskarżenia. Oznacza to, że wyrok KIO podlega kontroli wyłącznie pod kątem podniesionych
przez zamawiającego zarzutów. W toku postępowania przed Sądem również odwołujący nie
można modyfikować czy powoływać nowych zarzutów wpł}^rwając tym samym na zakres
zaskarżenia. Tak więc zarzuty nie zgłoszone w odwołaniu nie mogą być w ogóle przedmiotem
rozpoznania przez Sąd Okręgowy w postępowaniu toczącym się na skutek wniesienia skargi. Z
drugiej strony, co ważniejsze z punktu widzenia przedmiotowej sprawy, w postępowaniu
toczącym się na skutek wniesienia skargi nie można rozszerzyć żądania odwołania ani
występować z nowymi żądaniami. Przy tym art. 198d pzp, określający powyższą zasadę, dotyczy
tak samo zamawiającego i wykonawcy.

Z punktu widzenia zamawiającego oznacza to, że nie może on zmieniać ani rozszerzać
podstawy faktycznej decyzji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania po wniesieniu przez tego
drugiego odwołania. W świetle związania KIO, Sądu Okręgowego i odwołującego zarzutami
podniesionymi w odwołaniu, sprzeczne z naczelną zasadą postępowania cywilnego, jaką jest
zasada równouprawnienia stron, byłoby dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej

decyzji o wykluczeniu odwołującego. Wobec związania swoimi zarzutami, odwołujący nie
mógłby bowiem odnieść się do nowych okoliczności przedstawionych przez zamawiającego po
wniesieniu odwołania. Z tych względów postępowania zamawiającego, polegającego na
przedstawieniu nowych dowodów w odpowiedzi na odwołanie i skardze, nie można traktować
jedynie jako rozszerzenia argumentacji zawartej w decyzji o wykluczeniu. Powyższej wykładni nie
podważa zasada ekonomiki procesowej ani zasada dyspozycyjności formalnej, czyli
rozporządzania przez stronę czynnościami procesowymi. Zasady te, aczkolwiek ważne, nie mogą
mieć charakteru dominującego. Z punktu widzenia naczelnych zasad postępowania cywilnego z
pewnością ważniejszą rolę odgrywa zasada równouprawnienia stron a dokładniej zasada równości
środków procesowych.

Podsumowując, skoro odwołujący - wykonawca był związany swoimi zarzutami
zawartymi w odwołaniu to również zamawiający był związany podstawą faktyczną decyzji od
której to odwołanie wniesiono. Dopuszczenie do rozszerzenia podstawy faktycznej decyzji przez
zamawiającego uniemożliwiłoby jednocześnie odwołującemu - wykonawcy przedstawienie
zarzutów (art. 192 ust. 7 i art. 198f ust. 4 pzp) co do tych nowych okoliczności Wobec tego
dowody zgłoszone przez zamawiającego, jako dotyczące okoliczności związanych z rozszerzoną
podstawą faktyczną decyzji o wykluczeniu, nie mogły zostać uwzględnione, zaś zarzut naruszenia
art. 191 ust. 2 oraz art. 190 ust. 1 zd. drugie, art. 190 ust. 7 oraz art. 196 ust. 4 pzp, poprzez
pominięcie przez Izbę nowych faktów i dowodów, należało uznać za niezasadny.

Przechodząc do rozpoznania zarzutu naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 3 pzp i art. 7 ust. 1 pzp
polegającego na błędnej wykładni przesłanki wpływu nieprawdziwych informacji na wynik
postępowania., Sąd Okręgowy uznał go za bezzasadny. W uzasadnieniu skargi skupiono się na
podaniu przez wykonawcę nieprawdziwych informacji dotyczących zamówień wskazanych w
pozycjach 23, 26 i 28 Wykazu Dostaw jako mogących mieć wpływ na wynik postępowania, z
uwagi na możliwość zakwestionowania pozostałych zamówień.

Analizując potencjalną możliwość takiego wpływu nie można abstrahować od
okoliczności konkretnej sprawy. Potencjonalny wpływ oznacza tyle co hipotetyczny. W takiej
sytuacji należy sprawdzić czy przy zaistnieniu hipotezy o podaniu nieprawdziwych danych będą
one mogły mieć wpływ na wynik postępowania. Krajowa Izba Odwoławcza przeprowadziła
ocenę postępowania wykonawcy i w wyczerpujący sposób wskazała, że nieprawdziwe dane nie
mogłyby mieć wpływu na wynik postępowania, gdyż zamawiający nie zakwestionował
pozostałych ośmiu zamówień, za które można było uzyskać dwa punkty. Natomiast zakładanie,
że pozostałe zamówienia mogły zostać zakwestionowane jest, zdaniem Sądu Okręgowego, zbyt
daleko idące i oderwane od stanu faktycznego spraw}'. Izba słusznie przyjęła, że wskazanie już

pięciu zamówień pozwalało na uzyskanie maksymalnej (10) liczby punktów w tym kryterium
oceny. Potencjalny wpływ na wynik postępowania istniałby wówczas gdyby odwołujący w wyniku
przedstawienia wcześniejszych robót nie uzyskałby maksymalnej liczby punktów. Nie oznacza to
jednak, że wpływ na wynik postępowania byłby niejako automatyczny. Wynik postępowania
przecież nie zależy tylko od postępowania odwołującego, ale również od oceny innych
uczestników postępowania o udzielenie zamówienia. Przykładowo z taką sytuacją mielibyśmy do
czynienia gdyby odwołujący się, w związku z pominięciem części zamówień z uwagi na
nieprawdziwe informacje, nie uzyskał maksymalnej liczby punktów, ale mimo wszystko i tak
zdobyłby największą liczbę punktów w tym kryterium. Wbrew stanowisku skarżącego za jego
stanowiskiem nie przemawia pogląd Sądu Okręgowego zacytowany w uzasadnieniu skargi, w
którym stwierdzono, że wpływ istnieje nie tylko wtedy, gdy wykonawca składa nieprawdziwe
informacje, bez których nie zakwalifikowałby się na listę wykonawców zaproszonych do dalszego
udziału w postępowaniu, lecz zawsze wtedy, gdy nieprawdziwe informacje mają wpływ na ocenę
wniosku wykonawcy (punktację). W świetle przytoczonego orzeczenia Sądu Okręgowego i
rozważań KIO zawartych w zaskarżonym wyroku nie można uznać aby nieprawdziwe informacje
mogły mieć wpływ chociażby na ocenę wniosku wykonawcy (punktację). Jak wskazano wyżej

odwołujący zdobył maksymalną liczbę punktów w danym kryterium.

W ocenie Sądu Okręgowego nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, w którym

twierdzi, że wykonawca jako podmiot działający racjonalnie w celu uzyskania zamówienia, będzie
podawać w składanej dokumentacji informacje, które zwiększają prawdopodobieństwo uzyskania
zamówienia, a zatem informacje, które mają wpływ na wynik postępowania, gdyż w przeciwnym
wypadku składanie tych informacji nie miałoby sensu. Zdaniem Sądu błędny jest również pogląd
skarżącego, że w takim przypadku mamy do czynienia z domniemaniem faktycznym, iż
informacje składane są przez wykonawcę w celu uzyskania zamówienia ex definitione są
informacjami, które mogą mieć wpływ na wynik postępowania. Takie twierdzenie pozostaje w
jawnej sprzeczności z art. 24 ust. 2 pkt 3 pzp, który mówi o rzeczywistym lub hipotetycznym
wpływie nieprawdziwych informacji na wynik postępowania. Oznacza to, że taki wpływ musi
zostać wykazany. Tymczasem pogląd skarżącego prowadzi do założenia, że każda nieprawdziwa
informacja podana w toku postępowania, niezależnie od jej wagi, nie tyle może, co ma wpływ na

wynik postępowania. Ustawodawca natomiast wyraźnie wskazał, że muszą być to nie jakiekolwiek
informacje nieprawdziwe, ale informacje mające lub mogące mieć wpływ na wynik postępowania.
Musi więc istnieć, chociażby hipotetycznie, obiektywna zależność pomiędzy podaniem
nieprawdziwych informacji a wynikiem postępowania. Tym samym w świede art. 24 ust. 2 pkt 3
pzp przyjęcie domniemania faktycznego, iż wszelkie informacje składane są przez wykonawcę w

celu uzyskania zamówienia są informacjami, które mogą mieć wpływ na wynik postępowania, jest
w ogóle niedopuszczalne. Przepis ten nie stanowi, jak chcialby tego skarżący, dowolnie
stosowanej sankcji za podawanie nieprawdziwych informacji, lecz sankcję, którą można
zastosować jedynie w określonych przypadkach tj. w razie podania nieprawdziwych informacji
mających lub mogących mieć wpływ na wynik postępowania. Przepis ten ma bowiem chronić
zarówno zamawiającego, jak i wykonawcę. Pen pierwszy może bronić się przed nierzetelnymi
kontrahentami, zaś ten drugi przez bezpodstawnym wykluczeniem z postępowania o udzielnie
zamówienia.

Z tych względów i na podstawie art. 198f uat. 2 pzp, Sąd Okręgowy oddalił skargę PGE
Polska Grupa Energetyczna S.A. w Warszawie działającej w imieniu własnym i na własną rzecz
oraz w imieniu i na rzecz PGE Dystrybucja S.A. w Lublinie i PGE Obrót S.A. w Rzeszowie jako
bezzasadną.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia treść art. 198f uat. 5 pzp.