Wyrok KIO IX Ga 281/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 sierpnia 2012 r.

Sąd Okręgowy w Lublinie IX Wydział Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Wojciech Turżański (spr.)

Sędziowie: SO Liliana Stępkowska, SO Beata Błotnik

Protokolant: Magdalena Kot

po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2012 r. w Lublinie

na rozprawie

sprawy z odwołania: „Środowisko i Innowacje” Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Dobrowie

w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Miasta Radom

z udziałem Marcina Gronowskiego oraz Mikołaja Gronowskiego - wspólników spółki
cywilnej pod nazwą: Zakład Gospodarki Komunalnej „Groneko” Marcin Gronowski,
Mikołaj Gronowski spółka cywilna

o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek skargi „Środowisko i Innowacje” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
w Dobrowie

na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 26 czerwca 2012r.
sygn. akt KIO 1260/12

I.    oddala skargę;

II.    zasądza od „Środowisko i Innowacje” Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Dobrowie na rzecz Gminy Miasta Radomia kwotę
1 200 zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Sygn. akt IX Ga 281/12

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt
KI0 1260/12, Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie wykonawcy Środowisko
i Innowacje Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Dobrowie w postępowaniu
o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez zamawiającego Gminę Miasta
Radomia i obciążyła odwołującego kosztami postępowania.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny:

Zamawiający Gmina Miasta Radomia, w postępowaniu prowadzonym w trybie
przetargu nieograniczonego na „Usługę odbioru, transportu i unieszkodliwiania odpadów
niebezpiecznych zawierających azbest z terenu Gminy Miasta Radomia”, ogłoszonym
w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 138006-2012 w dniu 27 kwietnia 2012 r.,
powiadomił w dniu 12 czerwca 2012 r. odwołującego o wykluczeniu wykonawcy
z postępowania oraz o odrzuceniu jego oferty.

W odwołaniu odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu unieważnienie
czynności wykluczenia go z udziału w postępowaniu i odrzucenia złożonej oferty,
unieważnienie czynności wyboru oferty konsorcjum Przedsiębiorstwa Produkcyjno
Usługowo Handlowego RADKOM Spółki z o.o. (lider konsorcjum) i Przedsiębiorstwa Wywozu
Nieczystości Stałych ALMAX Spółki z o.o., ponownego wykonania wyboru najkorzystniejszej
oferty z udziałem oferty zamawiającego, unieważnienie czynności zatrzymania wadium
oraz o zasądzenie od zamawiającego poniesionych kosztów postępowania.

Ogłoszenie o zamówieniu wymagało od wykonawcy posiadania uprawnienia do
wykonywania określonej działalności, jeżeli przepisy nie nakładają obowiązku ich
posiadania. Wystarczającym dla zamawiającego było wykazanie, że wykonawca posiada
zezwolenie na zbieranie i transport odpadów niebezpiecznych zawierających azbest,
wydane na podstawie art. 28 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. nr 39,
poz. 251) oraz umowę na odbiór odpadów zawierających azbest z podmiotem posiadającym
zezwolenie na prowadzenie unieszkodliwiania tego rodzaju odpadów lub zezwolenie na
unieszkodliwianie odpadów zawierających azbest z uwzględnieniem wymagań
przewidzianych dla zezwolenia na odbieranie i transport odpadów niebezpiecznych
zawierających azbest (Sekcja III.3.1).

W SIWZ w pkt. III zamawiający wskazał, że przedmiotem zamówienia jest „zbiórka,
transport i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest z terenu
Gminy Miasta Radomia, precyzując, iż zakres zamówienia obejmuje:

1.    ustalanie z właścicielami nieruchomości (posiadaczami odpadów) warunków
i terminu odbioru odpadów azbestowych,

2.    przygotowanie i załadunek odpadów do transportu,

3.    magazynowanie odebranych z nieruchomości odpadów w celu zebrania większej
ilości optymalnej do transportu do miejsca ich unieszkodliwiania,

4.    transport odpadów do miejsca ich unieszkodliwiania,

5.    unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest,

6.    sporządzanie stosownej dokumentacji w zakresie ewidencji ilościowej i jakościowej
unieszkodliwionych odpadów.

W pkt. IX SIWZ zamawiający podał, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się
wykonawcy, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania tej działalności. Uznanie tego
warunku za spełniony nastąpi, jeśli wykonawca wykaże, że posiada zezwolenie na zbieranie
i transport odpadów niebezpiecznych zawierających azbest, wydane na podstawie art. 28
ustawy o odpadach oraz umowę na odbiór odpadów zawierających azbest z podmiotem
posiadający zezwolenie na prowadzenie unieszkodliwiania tego rodzaju odpadów lub
zezwolenie na unieszkodliwianie odpadów zawierających azbest z uwzględnieniem
wymagań przewidzianych dla zezwolenia na odbieranie i transport odpadów
niebezpiecznych zawierających azbest.

W pkt. XII SIWZ wymagał złożenia stosownych dokumentów na potwierdzenie
spełnienia przez wykonawców warunków udziału w postępowaniu, w tym między innymi
aktualnego zezwolenia na zbieranie odpadów niebezpiecznych zawierającego azbest
wydanego na podstawie art. 28 ustawy o odpadach oraz umowy na odbiór odpadów
zawierających azbest z podmiotem posiadającym zezwolenie na prowadzenie
unieszkodliwiania tego rodzaju odpadów lub zezwolenie na unieszkodliwianie odpadów
zawierających azbest z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla zezwolenia na
odbieranie i transport odpadów niebezpiecznych zawierających azbest w formie załącznika
nr 2.

W ofercie zamawiający przedłożył:

1.    decyzję z dnia 13 kwietnia 2010 r. Marszałka Województwa Świętokrzyskiego,
zatwierdzającą program gospodarki odpadami,

2.    decyzję Starosty Buskiego z dnia 6 października 2006 r. udzielającego
zezwolenia firmie Chempol Spółce z o.o. w Dobrowie na prowadzenie
działalności w zakresie transportu odpadów niebezpiecznych na terenie całego
kraju,

3.    decyzję z dnia 12 listopada 2007 r. Wojewody Świętokrzyskiego, udzielającej
pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do składowania odpadów,
z wyłączeniem wskazanych w decyzji odpadów,

4.    decyzję z dnia 25 sierpnia 2009 r. Marszałka Województwa Świętokrzyskiego,
zmieniającą pozwolenie zintegrowane z dnia 12 listopada 2007 r.

Pismem z dnia 24 maja 2012 r. zamawiający wezwał odwołującego do uzupełnienia
w terminie do dnia 31 maja 2012 r. - pod rygorem utraty wadium - dokumentów
określonych przez zamawiającego w pkt. XII SIWZ tj.:

-    aktualnego zezwolenia na zbieranie odpadów niebezpiecznych zawierających
azbest wydanego na podstawie art. 28 ustawy o odpadach,

-    wykazu urządzeń technicznych dostępnych wykonawcy usług w celu realizacji
zamówienia.

W odpowiedzi na wezwanie odwołujący w piśmie z dnia 30 maja 2012 r. przytoczył
numery decyzji administracyjnych załączonych do oferty oraz wyjaśnił, że nie ma
obowiązku posiadania i legitymowania się decyzją zezwalającą na zbieranie odpadów.
Zezwolenie nie jest wymagane jeżeli:

1.    działalność w zakresie zbierania lub transportu odpadów prowadzi wytwórca
odpadów posiadający zezwolenie na wytwarzanie odpadów lub decyzję
zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jak również
gdy,

2.    działalność w zakresie zbierania lub transportu odpadów prowadzi posiadacz
odpadów łącznie z odzyskiem lub unieszkodliwianiem i ma zezwolenie na odzysk
i unieszkodliwianie.

Wykonawca ma pozwolenie zintegrowane, zaś ustawodawca stanął na stanowisku, iż
dalej idące zezwolenie lub pozwolenie wystarcza i pozwala na legalne (bez konieczności
posiadania decyzji o zezwoleniu na zbieranie) wykonywanie działalności służebnej
w stosunku do tej, na jaką spółka Środowisko i Innowacje ma pozwolenie. Taką właśnie
działalnością jest zbieranie odpadów.

Kierując się jedynym kryterium wyboru oferty, jakim była cena, zamawiający
wybrał ofertę konsorcjum Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego RADKOM
Spółki z o.o. i Przedsiębiorstwa Wywozu Nieczystości Stałych ALMAX Spółki z o.o., bowiem
odrzucił pozostałe oferty.

Uzasadniając odrzucenie oferty odwołującego zamawiający wskazał, że wykonawca
nie uzupełnił wszystkich wymaganych dokumentów. Złożył dokument potwierdzający
spełnienie wymogu dysponowania odpowiednim potencjałem technicznym i złożył
wyjaśnienie, które nie potwierdziło spełnienie warunku posiadania aktualnego zezwolenia
na zbieranie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest, wydanego na podstawie art.
28 ustawy o odpadach.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Stosownie do art. 28 ust. 5 ustawy o odpadach w zezwoleniu na zbieranie lub
transport odpadów, określa się odpowiednio, między innymi:

-    rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania lub transportu,

-    oznaczenie obszaru prowadzenia działalności - w przypadku transportu odpadów,

lub miejsca prowadzenia działalności - w przypadku zbierania odpadów.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 i 3 ustawy o odpadach wytwórca odpadów, który prowadzi
unieszkodliwianie, zbieranie lub transport odpadów, jest zwolniony z obowiązku uzyskania
zezwolenia na prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada zezwolenie na wytwarzanie
odpadów lub decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi,
jeżeli właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub decyzję
zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi uwzględnia odpowiednio
wymagania przewidziane dla zezwolenia na unieszkodliwianie, zbieranie lub transport
odpadów.

Według art. 32 ust. 1 i 3 ustawy o odpadach posiadacz odpadów, który łącznie
prowadzi unieszkodliwianie, zbieranie lub transport odpadów, jest zwolniony z obowiązku
uzyskania zezwolenia na zbieranie lub transport odpadów, jeżeli właściwy organ, wydając
zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów, uwzględnia
dodatkowo wymagania przewidziane dla zezwolenia na zbieranie lub transport odpadów.

Art. 3 ust. 2 pkt 23 ustawy o odpadach definiuje legalne zbieranie odpadów jako
każde działanie, w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie
i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc
unieszkodliwiania. Natomiast w pojęciu wytwarzania odpadów (art. 3 ust. 2 pkt 22 ustawy)
mieści się działanie w zakresie powstawania odpadów, wstępnego przetwarzania,
mieszania i inne działania powodujące zmianę charakteru lub składu. Wytwórcą odpadów
np. w wyniku rozbiórki obiektów, czy też remontów, jest podmiot świadczący takie usługi.

Podczas prowadzenia prac budowlanych związanych z usuwaniem odpadów
zawierających azbest przestrzegane winny być warunki określone w rozporządzeniu
Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie
sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest
(Dz. U. nr 71, poz. 649 ze zm.).

Z przepisów powołanego rozporządzenia wynika, że zakres zezwolenia objęty
decyzją powinien być rozumiany ściśle i odnoszony do warunków wykonywania działalności
wskazanych w decyzji administracyjnej.

Postępowanie dowodowe wykazało, że przedmiot zamówienia obejmuje zbiórkę,
transport i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest z terenu
Gminy Miasta Radomia. Zakres zamówienia obejmuje:

a)    ustalanie z właścicielami nieruchomości (posiadaczami odpadów) warunków
i terminu odbioru odpadów azbestowych,

b)    przygotowanie i załadunek odpadów do transportu,

c)    magazynowanie odebranych z nieruchomości odpadów w celu zebrania większej
ilości optymalnej do transportu do miejsca unieszkodliwiania,

d)    transport odpadów do miejsca ich unieszkodliwiania,

e)    unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest,

f)    sporządzanie stosownej dokumentacji w zakresie ewidencji ilościowej
i jakościowej unieszkodliwionych odpadów.

Z powyższego wynika, że wykonawca wybrany do realizacji zamówienia nie będzie
się zajmował wytwarzaniem odpadów, poprzez demontaż materiałów budowlanych
konstrukcyjnych i izolacyjnych, zawierających azbest - bezpośrednio w obiektach
właścicieli poszczególnych nieruchomości na terenie Gminy Radom - natomiast jego
zadaniem będzie zbiórka tego rodzaju odpadów azbestowych, ich transport na składowisko
i unieszkodliwianie.

Obowiązkiem zamawiającego było, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 p.z.p., wymaganie
od wykonawcy legitymowania się stosownymi uprawnieniami, gdyż przepisy odrębne
nakładają obowiązek ich posiadania. W ocenie Izby zamawiający żądał uprawnień
adekwatnych do wykonania zamówienia. W tym przypadku zezwoleń obejmujących
minimum: zbieranie, transport i unieszkodliwianie odpadów, zezwoleń, które wymienił
w ogłoszeniu oraz w SIWZ. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem odwołującego
naruszenia przez zamawiającego art. 25 ust. 1 p.z.p., gdyż żądanie takich dokumentów
było wręcz obowiązkiem zamawiającego. Wykonawcy nie przysługiwały środki ochrony
prawnej na ukształtowany w SIWZ opis przedmiotu zamówienia, zatem zarzut naruszenia
art. 29 ust. 1 i 2 p.z.p. nie podlegał rozpatrzeniu. Izba podzieliła natomiast stanowisko
zamawiającego, że jeżeli odwołujący uważał, iż podany opis sposobu dokonania oceny
spełnienia warunków udziału w postępowaniu jest nadmierny - w kontekście opisu
przedmiotu zamówienia - winien w stosownym terminie skorzystać z możliwości określonej
art. 180 ust. 2 pkt 2 p.z.p. i wnieść odwołanie wobec postanowień ogłoszenia oraz SIWZ.
Na obecnym etapie postępowania nie ma podstaw do rewidowania postanowień SIWZ,
zatem wszyscy uczestnicy przetargu oraz zamawiający byli związani opisem przedmiotu
zamówienia i wyznaczonymi warunkami udziału w przetargu.

Odwołujący wywodził natomiast odmiennie, uważając, że do jego obowiązków jako
wykonawcy, gdyby pozyskał zamówienie, należałby jedynie transport tych odpadów oraz
ich unieszkodliwianie na prowadzonym składowisku, w zakresie których to czynności
posiada stosowne zezwolenia na transport i unieszkodliwianie odpadów azbestowych.
Czynności z zakresu zbierania odpadów, magazynowania, czy przygotowania do transportu
wykonywaliby zaś posiadacze odpadów - właściciele nieruchomości.

Izba nie podzieliła też stanowiska odwołującego, iż posiada on stosowne
uprawnienia do realizacji przedmiotu zamówienia, gdyż jego uprawnienie do zbierania
odpadów wynika z pozwolenia zintegrowanego. Analizując treść decyzji Wojewody
Świętokrzyskiego ŚR.III.6618-8/87 z dnia 12 listopada 2007 r. o udzieleniu pozwolenia
zintegrowanego dla instalacji składowania odpadów, zmienionej decyzją Marszałka
Województwa Świętokrzyskiego z dnia 25 sierpnia 2008 r., Izba uznała, iż odwołujący
uprawniony jest do zbierania (odbierania) - dostarczonych przez osoby fizyczne, osoby
prawne, podmioty prowadzące działalność gospodarczą - odpadów zawierających azbest
jedynie na terenie składowiska w miejscowości Dobrów. Powołana decyzja nie może
zastąpić zezwolenia na zbieranie odpadów z terenu gminy Radom, gdyż jak wynika z pkt.
1.3.1.2. Oznaczenie obszaru prowadzenia działalności stanowi, że działalność związana ze
zbieraniem odpadów niebezpiecznych odbywać się będzina terenie składowiska
w miejscowości Dobrów. Odwołujący mając jedynie pozwolenie zintegrowane w zakresie
składowania (odbierania) odpadów w miejscowości Dobrów od podmiotów dostarczających
mu azbest, nie spełnia wyznaczonego warunku posiadania zezwolenia na zbieranie
odpadów.

Izba w całości podzieliła tym samym stanowisko zamawiającego przedstawione
w odpowiedzi na odwołanie z dnia 12 listopada 2012 r., że pozwolenie zintegrowane dla
instalacji do składowania odpadów w postaci decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia
12 listopada 2007 r. udziela zezwolenia na zbieranie odpadów, która odbywać się będzie
na terenie składowiska.

Izba uznała, że przedstawione przez odwołującego w ofercie dokumenty tj. decyzje
- zezwolenia, nie pokrywają się z opisem przedmiotu zamówienia, gdyż nie obejmują
zezwolenia na zbieranie odpadów w miejscach ich powstania tj. u właścicieli
nieruchomości na terenie Radomia.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów poprzez demontaż elementów budowlanych
zawierających azbest nie było konieczne, nie mieściło się w opisie przedmiotu zamówienia,
gdyż do zadań własnych gminy należy odbieranie odpadów na podstawie przepisów ustawy
z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. nr
236, poz. 2008). Obowiązki zamawiającego w tym zakresie statuuje też uchwala Rady
Miejskiej w Radomiu dotycząca „Programu usuwania elementów zawierających azbest
z terenu Gminy Miasta Radomia”, która ustala, że do zadań Gminy należy zbiórka,
transport i unieszkodliwianie odpadów zawierających azbest. Zatem wymóg posiadania
zezwolenia na zbieranie odpadów wynika też z założeń powołanego Programu. Nadto na
mocy uchwały nr 806/2006 Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 24 czerwca 2006 r. Regulamin
utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Radomia, Gmina przejęła
obowiązki usuwania odpadów niebezpiecznych z nieruchomości osób fizycznych, stąd
pojęcie „odbieranie” zgodnie z zapisami powołanej ustawy z dnia 13 września 1996 r.
o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Natomiast w ustawie o odpadach
zdefiniowano pojęcie „zbieranie i transport”.

Miasto Gmina Radom nie realizuje demontażu elementów budowlanych
zawierających azbest. Zamawiana usługa nie przewiduje procesu wytwarzania odpadów,
gdyż brak w opisie przedmiotu zamówienia demontażu części obiektów wybudowanych
z materiałów z zawartością azbestu. Przedłożona przez odwołującego decyzja Marszałka
Województwa Świętokrzyskiego z dnia 13 kwietnia 2010 r. zatwierdzająca program
gospodarki odpadami dla spółki Środowisko i Innowacje Spółki z o.o. - obejmująca
wytwarzanie odpadów z grupy 17060 tj. materiałów izolacyjnych i konstrukcyjnych
zawierających azbest, w związku z działalnością w zakresie rozbiórki i remontu obiektów,
uwzględniająca sposób dalszego gospodarowania wytworzonymi odpadami („odpady winny
być umieszczane bezpośrednio w szczelnych opakowaniach, pojemnikach lub usypane
luzem w zorganizowanym miejscu”) zakłada łączne wykonywanie wytwarzania odpadów
wraz z ich zbieraniem. Nie stanowi zatem o posiadaniu wymaganego w SIWZ pozwolenia
wyłącznie na zbierania odpadów. Odwołujący przyznał, że prowadzi działalność usługową
w zakresie demontażu elementów budowlanych zawierających azbest. Nie ma jednak
obowiązku, jak również gwarancji, by właściciele posesji właśnie odwołującemu zlecali
demontaż elementów budowlanych zawierających azbest. Odwołujący posiadając
zezwolenie na wytwarzanie odpadów mógłby jedynie kompleksowo (łącznie) wykonywać
wytwarzanie i zbieranie odpadów azbestowych.

Izba stwierdziła, że mając na uwadze zakres zamówienia, w przypadku jego
powierzenia do realizacji zamawiającemu, następowałoby wbrew warunkom wydanej
decyzji, oderwanie czynności wytwarzania odpadów (polegającą na demontażu elementów
azbestowych na nieruchomościach) od ich zbierania z tych nieruchomości.

W ocenie Izby wykonawca zasadnie został wykluczony z postępowania, gdyż nie
wykazał spełnienia warunków udziału w postępowaniu, co podyktowane zostało przepisem
art. 24 ust. 2 pkt 4 p.z.p.

Kierując się powyższymi motywami i na podstawie powołanych przepisów, Izba
orzekła jak w sentencji wyroku z dnia 26 czerwca 2012 r.

Wykonawca Środowisko i Innowacje Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł
skargę na powyższy wyrok zarzucając wyrokowi:

1. naruszenie art. 192 ust. 2 p.z.p. poprzez nieuwzględnienie odwołania
wniesionego przez spółkę Środowisko i Innowacja mimo, iż zamawiający naruszył

przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych , co miało lub może mieć istotny
wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego; naruszenie
przepisów ustawy polegało na bezzasadnym wykluczeniu skarżącego
z postępowania i odrzuceniu jego oferty w konsekwencji uznania, że spółka nie
ma uprawnień do realizacji przedmiotu zamówienia i że niezbędnym dla
realizacji przedmiotu zamówienia było legitymowanie się decyzją pozwolenie na
zbieranie odpadów wydaną w trybie art. 28 ustawy o odpadach;

2.    naruszenie art. 190 ust. 7 p.z.p. poprzez ocenę przez Krajową Izbę Odwoławczą
wiarygodności i mocy przedstawionych dowodów, w szczególności wyjaśnień
skarżącego złożonych na rozprawie przed Izbą bez wszechstronnego rozważenia
zebranego w sprawie materiału dowodowego przekraczając granice swobodnej
oceny dowodów, a także naruszenie art. 191 ust. 1 p.z.p. poprzez zaniechanie
dostatecznego wyjaśnienia sprawy i sprzeczność ustaleń z treścią zebranego
w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez przyjęcie, że:

a)    do realizacji przedmiotu zamówienia określonego przez zamawiającego
wymagana jest decyzja pozwolenie na zbieranie odpadów wydane w trybie
art. 28 ustawy o odpadach, w konsekwencji czego doszło do naruszenia art.
32 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach oraz powołanego rozporządzenia w sprawie
sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania, usuwania wyrobów
zawierających azbest,

b)    złożone przez skarżącego pozwolenie i decyzja wskazane w uzasadnieniu
skargi nie są wystarczające do realizacji przedmiotu zamówienia,

c)    posiadana przez skarżącego decyzja pozwolenie na transport w powiązaniu
z pozwoleniem zintegrowanym nie uprawnia skarżącego do zbiórki odpadów
azbestowych z terenu nieruchomości znajdujących się w Gminie Radom;

3.    naruszenia art. 7 ust. 1 p.z.p. poprzez bezzasadne przyjęcie, że zamawiający
prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w sposób
zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie
wykonawców;

4.    naruszenie art. 25 p.z.p. poprzez bezzasadne żądanie przedłożenia dokumentu
tj. decyzji o pozwoleniu na zbieranie w sytuacji, gdy nie była ona wymagana ani
konieczna do realizacji przedmiotu zamówienia.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o:

1.    zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uwzględnienie wniesionego
odwołania w całości, poprzez nakazanie zamawiającemu unieważnienia
czynności wykluczenia skarżącego z postępowania i odrzucenia jego oferty,
nakazanie unieważnienia czynności w przedmiocie dokonania wyboru
najkorzystniejszej oferty oraz nakazanie zamawiającemu ponownego dokonania
wyboru najkorzystniejszej oferty z udziałem oferty skarżącego;

2.    zasądzenie od przeciwnika skargi na rzecz skarżącego koszów postępowania oraz
kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem
kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z rozpoznaniem odwołania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w trakcie postępowania o udzielenie
zamówienia zamawiający zażądał między innymi decyzji pozwolenia na zbieranie odpadów.

Skarżący takiej decyzji nie przedłożył wskazując, że posiadane przez niego decyzje
i pozwolenia tj.:

1.    Wojewody Świętokrzyskiego ŚR.III.6618-8 z dnia 12 listopada 2007 r.
o udzieleniu pozwolenia zintegrowanego dla instalacji składowania odpadów
z wyłączeniem odpadów obojętnych o zdolności przyjmowania ponad 10 ton
odpadów na dobę lub o całkowitej pojemności ponad 25 000 ton, zlokalizowanej
w miejscowości Dobrów, Gmina Tuczępy, zmienionej decyzją Marszałka
Województwa Świętokrzyskiego z dnia 25 sierpnia 2008 r.,

2.    Marszałka Województwa Świętokrzyskiego z dnia 13 kwietnia 2010 r.
zatwierdzająca program gospodarki odpadami dla spółki Środowisko i Innowacje
Sp. z o.o.,

3.    Starosty Buskiego - zezwolenie na transport i unieszkodliwianie odpadów
niebezpiecznych zawierających azbest

są wystarczające i kompletne z punktu widzenia celu, jakim jest pozyskanie zamówienia na
zbiórkę, transport i unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych zawierających azbest.
Zdaniem skarżącego jest on uprawniony do wykonywania takich czynności jak załadunek
oraz opakowanie odpadów, przy uwzględnieniu, że mamy do czynienia z odpadami
niebezpiecznymi, które na etapie wytwarzania powinny zostać należycie zabezpieczone
(opakowane). Ustawodawca stoi na stanowisku, iż dalej idące zezwolenie/pozwolenie
(w tym przypadku pozwolenie zintegrowane) wystarcza i pozwala na legalne (bez
konieczności posiadania decyzji o zezwoleniu na zbieranie) wykonywanie działalności
służebnej zbierania w stosunku do tej, na jaką spółka ma pozwolenie.

Art. 32 ustawy o odpadach zezwala skarżącemu na legalne prowadzenie działalności
polegające na odbiorze (zbiórce odpadów). Przepis ten stanowi, iż posiadacz, który
prowadzi działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów, a także legitymuje się
ważnym zezwoleniem na transport, może zbierać odpady w zakresie niezbędnym dla
realizacji przyznanych mu uprawnień w zakresie unieszkodliwiania i transportu odpadów.
Decyzja pozwolenie zintegrowane w swoim brzmieniu przewiduje wprost, iż skarżący
posiada uprawnienia do zbierania odpadów azbestowych.

Skarżący zarzucił, że nie jest zasadne stwierdzenie Izby, że po demontażu odpadów
azbestowych czynności z zakresu pakowania odpadów niebezpiecznych lub ich
przygotowania do transportu musiałyby zostać powierzone właścicielom nieruchomości lub
ewentualnie osobom zajmującym się demontażem. Azbest jest szczególną kategorią
odpadów. Jest to odpad niebezpieczny, do którego odnosi się szereg przepisów
wykonawczych. Azbest stanowi szczególne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego
i dlatego też postępowanie z odpadami azbestowymi winno odbywać się ściśle według
wskazań ustawodawcy. Zasady te należy stosować już na etapie demontażu i składowania
na terenie posesji. Właściciele posesji zezwoleń na demontaż i składowanie nie mają.

Rozpoznając skargę Sąd Okręgowy w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna w rozumieniu art. 385 k.p.c. oraz art. 198f ust. 2 p.z.p.
i jako taka, na uwzględnienie nie zasługuje.

Rozpoznając odwołanie Krajowa Izba Odwoławcza prawidłowo ustaliła stan
faktyczny sprawy, poczyniła na podstawie dokonanych ustaleń rozważania prawne,
a ustalenia faktyczne i wywody prawne zostały przedstawione w wyczerpującym pisemnym
uzasadnieniu wyroku Izby. Stanowisko Izby jest prawidłowe, Sąd Okręgowy przyjmuje je za
swoje, wobec czego nie zachodzi potrzeba ponownego przytaczania stanowiska Izby.

Skarga nie zawiera żadnych argumentów pozwalających na przyjęcie, że Izba
błędnie ustaliła stan faktyczny sprawy lub niewłaściwie zastosowała powołane
w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przepisy.

Przede wszystkim nietrafny jest zarzut przekroczenia przez Izbę zasady swobodnej
oceny dowodów wyrażonej w art. 233 S 1 k.p.c. oraz błędnej oceny mocy dowodowej
materiału dowodowego sprawy.

Podnoszący te zarzuty nie precyzuje jakich konkretnie dowodów zarzuty dotyczą.
W istocie, z treści skargi wysnuć można wniosek, że skarżący odwołuje się do oceny
wyjaśnień skarżącego złożonych przed Izbą na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r.

Stanowisko skarżącego jest błędne.

Stosownie do art. 233 § 1 k.p.c. sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według
własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.

Skarga nie zawiera żadnych zarzutów wskazujących na naruszenie zasady swobodnej
oceny dowodów. Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd art. 233 § 1 k.p.c.
wymaga bowiem wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub
doświadczenia życiowego, to bowiem jedynie może być przeciwstawione uprawnieniu sądu
do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie
strony o innej niż przyjął sąd wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej
ocenie niż ocena sądu. Skarga zaś tego rodzaju zarzutów, wskazujących na brak logiki lub
naruszenie zasad doświadczenia życiowego przy ocenie dowodów przez Izbę - nie zawiera.

Co więcej, na rozprawie nie został przeprowadzony dowód z przesłuchania stron
w trybie art. 299 k.p.c., po pouczeniu przez Izbę o treści art. 304 k.p.c., reprezentantów
stron, w tym po stronie odwołującego członków zarządu spółki. Na rozprawie obecni byli
reprezentanci odwołującego się, członkowie zarządu Zbigniew Pik - Prezes oraz Zdzisław
Zięba - Członek. Osoby te mogłyby zostać przesłuchane za stronę w przypadku, gdyby
wniosek taki został zgłoszony oraz oczywiście gdyby został uwzględniony przez Izbę w celu
wyjaśnienia spornych kwestii.

Stawający na rozprawie nie zgłosili, jak to zapisano w protokole, żadnych innych,
wniosków dowodowych. Obecni na sali oświadczyli, że materiał dowodowy sprawy z akt
postępowania przetargowego przedstawiony do protokołu rozprawy jest kompletny i nie
wnoszą o jego uzupełnienie. Izba zatem przeprowadziła dowody ze znajdujących się
w aktach sprawy dokumentów urzędowych i prywatnych.

Reprezentanci odwołującego przedstawili na rozprawie stanowisko odwołującego.
Z protokołu rozprawy nie wynika, kto w imieniu odwołującego się składał oświadczenia. Nie
jest to zresztą istotne, bowiem wyjaśnienia stron - złożone w trybie art. 3 k.p.c. -
dowodem nie są. Wyjaśnienia mogą zawierać w szczególności zarówno twierdzenia co do
faktów, jak też co do oceny prawnej.

Podobnie wyjaśnienia informacyjne strony procesowej (art. 212 § 1 k.p.c.)
w zasadzie nie mają mocy dowodowej z punktu widzenia art. 233 § 1 k.p.c., chociaż
jednak zgodnie z art. 3 § 1 k.p.c. strony są obowiązane dawać wyjaśnienia zgodne
z prawdą i bez zatajenia czegokolwiek. Dlatego zbieżność lub sprzeczność wyjaśnień
informacyjnych z wypowiedzią dowodową tej samej strony procesowej nie może być
obojętna dla oceny wiarygodności tej wypowiedzi dowodowej (por. wyrok Sądu
Najwyższego z dnia 15 czerwca 1973 r., sygn. akt II CR 257/73, publ. OSNC 1974/4/76).

Brak w uzasadnieniu wyroku stanowiska Izby co do oceny wiarygodności i mocy
dowodowej złożonych do akt dokumentów urzędowych i prywatnych oznacza, że Izba
dowody te uznała za wiarygodne i mające walor mocy dowodowej. Na tej podstawie Izba
poczyniła ustalenia faktyczne, a ustalenia te nie były kwestionowane w postępowaniu
toczącym się przed Izbą na skutek wniesienia odwołania, ani w skardze będącej
przedmiotem rozpoznania przez Sąd.

W skardze nie zawarto żadnych zarzutów co do błędów w ustaleniu stanu
faktycznego.

Istota sprawy sprowadza się wyłącznie do interpretacji przepisów stanowiących
podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego wyroku.

Jak wyżej wskazano Sąd Okręgowy przyjął za swoje stanowisko Izby przedstawione
w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Podniesione w skardze zarzuty stanowią ponowienie
stanowiska skarżącego konsekwentnie reprezentowanego w sprawie od początku,
a stanowisko spółki Środowisko i Innowacje było przedmiotem szczegółowych rozważań
Izby.

W szczególności zgodzić się należy, ze stanowiskiem wyrażonym przez Izbę
w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że zezwolenie zintegrowane na odbiór (zbiórkę
odpadów) ogranicza się do siedziby spółki. Wywody skarżącego są w tym zakresie
całkowicie nietrafne. Pozwolenie jest jednoznaczne w treści i stosownie do zasady clara
non sunt interpretanda, nie wymaga interpretacji.

Zarzut dotyczący twierdzenia Izby co do pakowania po demontażu odpadów
azbestowych przez właścicieli nieruchomości jest również błędny. W sytuacji bowiem, gdy
obowiązany nie może wykonać określonych czynności samodzielnie może je powierzyć
osobie trzeciej, ponosząc odpowiedzialność za jej działanie, a także ponosząc koszty
takich czynności. Stwierdzenie Izby w tym zakresie w uzasadnieniu wyroku jest zatem
zwykłym uproszczeniem dotyczącym rozkładu obowiązków, nie zaś stwierdzeniem
odnoszącym się do tego kto konkretnie (obowiązany czy też podmiot, któremu na
podstawie umowy obowiązany czynności te powierzył) ma dokonać określonych czynności.

Ubocznie już tylko należy dodać, że oferta skarżącego nie jest zgodna
z przedmiotem zamówienia, bowiem nie przewiduje ważnego dla zamawiającego wymogu
magazynowanie odebranych z nieruchomości odpadów w celu zebrania większej ilości
optymalnej do transportu do miejsca unieszkodliwiania.

W tym stanie rzeczy, mając na względzie powołane przepisy, skargę oddalono jako
bezzasadną.

O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi orzeczono stosownie do
zasady odpowiedzialności za wynik sporu - art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c.

11