Wyrok KIO V Ga 87/11

Sygn. akt V Ga 87/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lipca 201 lr.

Sąd Okręgowy w Olsztynie V Wydział Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Maciej Wasilewski (spr.)

Sędziowie: SSO Anna Tkaczyk, SSO Jolanta Strumiłło

Protokolant: sekr. sąd. Barbara Matczak

po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 201 lr. w Olsztynie na rozprawie

sprawy z udziałem zamawiającego Skarbu Państwa Kuratorium Oświaty
w Olsztynie

i odwołującego się POLTUR POLSKA sp. z o.o. w Zielonej Górze

na skutek skargi wniesionej przez POLTUR POLSKA sp. z o.o. w Zielonej
Górze od orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 15 czerwca 201 lr.,
sygn. akt KIO 1179/11.

postanawia:

I.    uchylić zaskarżone postanowienie;

II.    nie obciążać stron kosztami postępowania sądowego.

ryginale podpisy sędziów

Za zgodność
‘ YSEKRETAF

nata Maszn

Sygn. akt V Ga 87/11

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2Ollr. pod sygnaturą KIO 1179/11 Krajowa Izba
Odwoławcza odrzuciła odwołanie wykonawcy Poltur Polska sp. z o.o. w Zielonej Górze, w
postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonego przez Skarb Państwa -
Kuratorium Oświaty w Olsztynie i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Odrzucenie odwołania nastąpiło po ustaleniach, że informacja o wyniku
postępowania (wyborze najkorzystniejszej oferty) datowana na dzień 20 maja 2011r. została
wysłana przez zamawiającego wykonawcom biorącym udział w postępowaniu w dniu 24
maja 2011r. droga faksowa i następnego dnia listem poleconym.

Co prawda odwołujący w odwołaniu deklarował, iż wiadomość o rozstrzygnięciu
postępowania powziął w dniu 23 maja 2011r., jednakże zamawiający podaje tu datę 24 maja
2011r. oraz w aktach sprawy znajduje się dowód przesłania informacji o wyborze
najkorzystniejszej oferty faksem w tym dniu. Należało więc przyjąć datę późniejszą jako
względniejszą dla wykonawcy. Przy czym powyższa rozbieżność nie wpływa na ocenę
terminowości wniesienia odwołania.

List polecony zawierający pismo zamawiającego dotyczące rozstrzygnięcia
postępowania o udzielenie zamówienia Poltur Polska Sp. z o.o. otrzymała w dniu 27 maja
2011r., co stwierdza w swoim piśmie procesowym, a także dowód doręczenia przesyłki w
tym dniu znajduje się w aktach sprawy (pocztowe potwierdzenie odbioru). Natomiast w dniu
6 czerwca 2011r. do Urzędu Zamówień Publicznych wpłynęła przesyłka kurierska zawierająca
odwołanie Poltur Polska Sp. z o.o., które zostało przekazane tego samego dnia do Krajowej
Izby Odwoławczej (vide prezentaty z datami wpływu do ww. instytucji, odpowiednio na liście
przewozowym i odwołaniu).

Izba ustaliła też, że w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz)
zamawiający na str. 1 w rozdz. „Informacje ogólne" przewidział, iż „Wszystkie oświadczenia,
wnioski, zawiadomienia oraz informacje przekazywane przez Zamawiającego i Wykonawcę
musza być złożone w formie pisemnej, zgodnie z art. 27 ustawy Prawo zamówień
publicznych".

Mając za podstawę takie ustalenia Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, że w świetle
aktualnie obowiązujących przepisów jedynymi środkami ochrony prawnej przewidywanymi
w Dziale VI ustawy, przysługującym wykonawcom są odwołanie od decyzji bądź zaniechań
zamawiającego do Krajowej Izby Odwoławczej (art. 180 i n.) oraz skarga do sądu na
orzeczenie Izby (art. 198a i n.).

Skoro w przedmiotowym postępowaniu informacja o jego rozstrzygnięciu została
przekazana wykonawcom, w tym odwołującemu, w dniu 24 maja br. via faks, a więc w jeden
ze sposobów wskazany w art. 27 ust. 2 Pzp. Tym samym termin na wniesienie odwołania
zgodnie z art. 182 ust. 1 pkt 1 wynosił w tym przypadku dni 10, a bieg tego terminu
rozpoczyna się od dnia przesłania informacji o ww. czynności zamawiającego.
Dziesięciodniowy termin na wniesienie przedmiotowego odwołania liczony od dnia 24 maja
2011r. upływał więc w dniu 3 czerwca 2011r. (piątek), a odwołanie wpłynęło do Izby w dniu
6 czerwca 2011r. W tej sytuacji należało uznać odwołanie za wniesione po upływie terminu
określonego w ustawie.

Dokonując takiej oceny Izba stanęła na stanowisku, że ustawa nie rozróżnia w tym
przypadku w art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp genezy form porozumiewania się stosowanych w
danym postępowaniu o udzielenie zamówienia lub ich zgodności z postanowieniami siwz.
Przepis dotyczący terminów na wnoszenie odwołania nie odsyła i nie odwołuje się do całości
przepisów art. 27 ustawy, ale odsyła jedynie do form porozumiewania określonych w ust. 2
art. 27 i wskazuje, że w przypadku gdy formy te zostały zastosowane, to termin na
wniesienie odwołania wynosi odpowiednio dni 10. Jedną z ww. form przekazania informacji
o wyborze najkorzystniejszej oferty (faks) posłużył się faktycznie zamawiający i informację w
tej postaci otrzymał w dniu 24 maja 2011r. odwołujący, jak już wskazano.

Dlatego odwołanie odrzucono jako spóźnione.

Poltur Polska Sp. z o.o. w Zielonej Górze składając skargę do sądu nie zgodziła się z
takim rozstrzygnięciem. Wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego
postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na
jego rzecz kosztów postępowania.

Zarzucił naruszenie przepisu art. 182 ust. 1 pkt 1 Pzp przez błędne przyjęcie, ze
odwołanie nie zostało wniesione w terminie wobec faktu przesłania go do Prezesa Krajowej
Izby Odwoławczej faksem oraz przesyłką kurierską.

Nadto zarzuciła naruszenie przepisu art. 189 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 17
Pzp przez nieprawidłowe uznanie, że wadliwe pouczenie skarżącego o środkach ochrony
prawnej przysługujących wykonawcy w toku postępowania o udzielenie zamówienia nie ma
wpływu na sposób i termin wniesienia odwołania oraz naruszenie przepisu art. 131 kpa
poprzez jego niezastosowanie wobec faktu, iż pouczenie skarżącego o środkach ochrony
prawnej przysługujących wykonawcy wynikało wprost z dyspozycji art. 36 ust. 1 pkt 17 Pzp,
co skutkowało odrzuceniem odwołania.

W obszernych motywach skargi, skarżący podniósł przede wszystkim, że nie spóźnił
się ze złożeniem odwołania. W dniu 24 maja 2011r. Zamawiający przesłał Odwołującemu
faksem informację zawierającą rozstrzygniecie, a następnie zgodnie z własnym wyborem,
zgodnym z art. 27 ust.l Ustawy Prawo zamówień publicznych, zawarty w SIWZ, wysłał tę
informację pisemnie. Odwołujący otrzymał ją w dniu 27 maja 2011r.

Przed upływem 10 dni od daty otrzymaniu faksu od zamawiającego z wynikami
postępowania, Odwołujący, działając z ostrożności, dostarczył drogą faksową do KIO swoje
odwołanie w sprawie (3 czerwca 2011r.) ale przed upływem 10 dni od daty otrzymania
informacji w ustalonej dla postępowania przez Zamawiającego formie pisemnej, Odwołujący
dostarczył odwołanie do KIO (6 czerwca 201 lr.).

W dalszej części motywów skarżący podnosi argumenty, wskazując że błędne
pouczenie go przez zamawiającego nie powinno wywołać dla niego ujemnych skutków w
postępowaniu.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

W istocie stan faktyczny między stronami, co do dat kiedy nastąpiły poszczególne
czynności doręczeniowe jest bezsporny. Sporne jest, która z tych czynności wywołuje skutki
prawne.

Dlatego zauważyć należy, że przy ocenie czy odwołanie zostało złożone w terminie
będziemy mieć do czynienia z dwoma reżimami prawnymi: z reżimem doręczeń między
stronami postępowania o zamówienie publiczne, które sąd na użytek niniejszego wywodu,
dla uproszczenia nazwie „doręczeniem handlowym" jak i z reżimem doręczenia odwołania
do Krajowej Izby Odwoławczej, które dla potrzeb poniższego wywodu sąd nazwie
„doręczeniem do urzędu".

Otóż o reżimie „doręczeń handlowych" może zadecydować zamawiający, mając do
wyboru różne środki komunikacji. I ten wybór jest wiążący i od dat jego uskutecznienia liczą
się skutki prawne, w tym terminy procesowe. Skoro zamawiający wybrał formę pisemną i
bezsporne jest, że pismo zawierające informację o wyborze zamawiającego dotarło do
skarżącego 27 maja 2011r., to ta data jest datą, od której rozpoczyna się bieg terminu do
złożenia odwołania. To tylko na marginesie można dodać, że inne formy doręczeń, których
zamawiający nie wybrał a strony z nich skorzystały są przekaźnikiem informacji ale nie
wywołują skutków w postępowaniu. Skoro odwołanie złożono 6 czerwca 2011r. to z
zachowaniem terminu do złożenia odwołania określonego w art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp.

Dlatego na mocy art. 198f ust. 2 ustawy Pzp orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Wyjaśnienia skarżącemu wymaga drugi zarzut, co do błędnego pouczenia go przez
zamawiającego.

Zarzut ten jest nieuzasadniony. Można tylko wobec Państwa i jego instytucji wyciągać
dla siebie korzystne skutki jakie wywołało błędne pouczenie i w tym zakresie na temat
postępowań sądowych jest bogate orzecznictwo.

Natomiast błędne pouczenie przez partnera handlowego takiego skutku nie
wywołuje. Słuszne jest stanowisko KIO, że uczestnik postępowania o zamówienie publiczne
w relacjach z innymi uczestnikami sam powinien to prawo znać. Lecz te uwagi nie mają
żadnego znaczenia w niniejszej sprawie z uwagi na złożenie przez skarżącego odwołania w
terminie.