Wyrok KIO VI Ga 36/10

Treść dokumentu

Pobierz PDF

Sygn. akt VI Ga 36/10


WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 kwietnia 2010 r.

Sąd Okręgowy w Legnicy VI Wydział Gospodarczy

w składzie:

Przewodniczący: SSO Zbigniew Regulski

Sędziowie:    SO Jarosław Halikowski

SO Małgorzata Gliwińska (sprawozdawca)

Protokolant:    Agnieszka Pasowicz

po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. w Legnicy

na rozprawie sprawy

z zamówienia Miasta Jelenia Góra

przy udziale wykonawcy MAXB AT Paciorek, Bandura spółki jawnej w Jeleniej
Górze

na skutek skargi wniesionej przez wykonawcę od wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt KIOZUZP 1872/09

I    zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że uwzględnia
protest wykonawcy MAXBAT Paciorek, Bandura spółki jawnej w
Jeleniej Górze i nakazuje zamawiającemu rozpatrzenie oferty złożonej
przez tego wykonawcę, nadto zmienia wyrok w punkcie 2 w ten sposób,
że kosztami postępowania obciąża zamawiającego,

II    zasądza od zamawiającego na rzecz wykonawcy kwotę 7.752 zł tytułem
zwrotu kosztów postępowania odwoławczego i skargowego.



Sygn. akt VI Ga 36/10

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2010r. w sprawie o sygn. akt KIO/UZP
1872/09 Krajowa Izba Odwoławcza w Warszawie oddaliła odwołanie
MAXBAT Paciorek Bandura Sp. jawna w Jeleniej Górze od rozstrzygnięcia
przez zamawiającego - Miasto Jelenia Góra, protestu z dnia 4 grudnia 2009r.
oraz orzekła o kosztach postępowania.

Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że okolicznością bezsporną między
stronami był fakt, iż w SIWZ wyraźnie wymagano rejestratora
wykorzystującego standard kompresji MPEG 4, a w ofercie Odwołującego
zaoferowano rejestrator stosujący nowocześniejszy standard kompresji - H.264.
Spór ograniczał się do kwestii, czy zaoferowanie rejestratora wykorzystującego
nowszy standard kompresji jest niezgodne z SIWZ, i czy w związku z tym,
oferta Odwołującego podlega odrzuceniu.

Izba po rozważeniu stanowisk stron, ostatecznie przyznała rację
Zamawiającemu. Dokonując powyższej oceny oparła się na przedłożonym przez
Odwołującego do akt wydruku hasła z Wikipedii, w którym opisano standard
MPEG-4.1 tak, Izba przyjęła, że norma MPEG-4 składa się z kilkunastu części.
Część 10 to „Zaawansowane kodowanie wizji (Advanced Video Coding): kodek
sygnałów wideo zwany także AVC, identyczny pod względem technicznym ze
standardem ITU-T H.264”. W pozostałych 26 częściach normy MPEG-4 brak
odwołania do standardu H.264. Wobec powyższego Izba uznała, że
zaoferowany przez Odwołującego standard H.264 odpowiada wyłącznie części
10 normy MPEG-4 i nie jest identyczny przykładowo z częścią 2 standardu
MPEG-4. Ponieważ standard nowszy nie pokrywa się w całości ze standardem
starszym, uzasadnione było przyjęcie, że oferta Odwołującego nie odpowiada
treści SIWZ, a w konsekwencji odrzucenie jego oferty. Izba uznała, że gdyby

Zamawiający chciał dopuścić w SIWZ zastosowanie standardu H.264, musiałby
określić to wprost przywołując nazwę tego standardu, bądź przywołując nazwę
„MPEG-4 part 10” bądź „AVC”. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej nie
można dopiero na etapie oceny ofert kształtować treści SIWZ poprzez
dookreślenie typu kompresji, jaką należało zastosować w oferowanym
rejestratorze, bowiem naruszałoby to zasadę równości wykonawców i uczciwej
konkurencji, wyrażoną w art. 7 ust. 1 Prawa zamówień publicznych. Wobec
powyższego Izba stwierdziła, że oferta Odwołującego nie odpowiadała treści
SIWZ.

Skargę na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej wniósł Odwołujący i
zarzucił wyrokowi naruszenie art. 89 ust. 1 ustawy Prawo zamówień
publicznych przez uznanie, że oferowany przez skarżącego sprzęt nie
odpowiada treści SIWZ. Wniósł o uwzględnienie skargi poprzez zmianę
zaskarżonego wyroku w całości tj. unieważnienie czynności zamawiającego
polegającej na odrzuceniu oferty Wykonawcy i zasądzenie kosztów
postępowania.

Wniósł ponadto o przeprowadzenie dowodu z opinii z dnia 22 lutego
2010r. organizacji International Telecommunication Union, na okoliczność tego,
że standard H.264 to inne równoważne oznaczenie standardu MPEG-4.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że MPEG-4 jest oznaczeniem grupy
standardów kodowania audio i video wraz z pokrewnymi technologiami.
Obecnie istnieje 27 części standardów, przy czym za kodowanie wizji
odpowiedzialne są głównie dwie części: 2 i 10. To jakie elementy będą
zaimplementowane w obrębie MPEG-4 pozostawione jest indywidualnej decyzji
programisty urządzeń. Istnieją więc rejestratory, które mają zaimplementowane
różne wersje standardu, bądź zgodnie z normą ISO-IEC 14496-2 (znaną także
jako MPEG-4 Visual i MPEG-4 part 2), bądź zgodnie z normą ISO-IEC 14496-
10 (znaną także jako MPEG-4/AVC i MPEG-4 Part 10 lub H.264). H.264 jest to
rekomendacja organizacji HU (Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej) dla
standardu MPEG-4 part 10. W związku z powyższym zarówno MPEG-4 Visual
(part 2) jak i MPEG-4 (part 10)/AVC(H.264) to dwie wersje tego samego
standardu MPEG-4. Zamawiający podał w o przetargu ogólnie wymagania
odnośnie standardu MPEG-4, pozostawił więc dowolność wykonawcy odnośnie
wersji standardu. Skarżący podkreślił, że MPEG-4 jest oznaczeniem zbioru
standardów, a zatem każda podgrupa z tego zbioru przynależy do standardu
MPEG-4.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona i jako taka podlega uwzględnieniu.

Na wstępie należy wskazać, że w Załączniku nr 1 do Części III
Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia Publicznego dla przetargu
nieograniczonego na dostawę, instalację i uruchomienie zestawów do
monitoringu wizyjnego w placówkach oświatowych zlokalizowanych w
granicach administracyjnych miasta Jelenia Góra, zamawiający - Miasto Jelenia
Góra wskazał, że przedmiotem zamówienia są m.in. rejestratory o typie
kompresji MPEG 4.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w postaci wydruku
ze strony Wikipedii, artykułu prasowego pt. Zaawansowana kompresja
cyfrowych sygnałów wizyjnych - standard AVC/H.264, wynika, że norma
MPEG-4 jest oznaczeniem grupy standardów kodowania audio i video wraz z
pokrewnymi technologiami. Norma MPEG-4 (zwana także ISO/IEC 14496) jest
rekomendowana przez grupę ISO/IEC MPEG i składa się obecnie z 27 części,
przy czym do kodowania wizji (kompresji) odnoszą się część 2 (starszy
standard, tzw. trzecia generacja kompresji) oraz część 10 (nowszy,
zaawansowany standard, tzw. czwarta generacja kompresji). Oba standardy są
znormalizowane w ramach normy MPEG-4. Część 2 normy MPEG-4 oznacza
się także jako ISO/IEC 14496-2 oraz MPEG-4 part 2. Część 10 normy MPEG-4
oznacza się jako ISO/IEC 14496-10, MPEG-4 part 10, a także AVC. W ramach
10 części normy MPEG-4 znajduje się także standard H.264 rekomendowany
przez ITU-T (Międzynarodową Unię Telekomunikacyjną). Standard ITU-T
H.264 jest identyczny pod względem technicznym ze standardem części 10
normy MPEG-4 (ISO/IEC 14496-10, MPEG-4 part 10, AVC). Rekomendacja
ITU-T dla standardu H.264 jest ekwiwalentna rekomendacji ISO/IEC 14996-
10.

Wobec powyższych ustaleń, uznać należy, że wskazanie przez
Zamawiającego w Załączniku nr 1 do Części III Specyfikacji Istotnych
Warunków Zamówienia Publicznego, rejestratora o typie MPEG 4 było na tyle
ogólne, że obejmowało rejestratory o typie kompresji znormalizowanej w
ramach części 2, jak i części 10 normy MPEG-4. Wskazanie samej normy
MPEG-4 nie pozwala na konkretne i jednoznaczne ustalenie, której generacji
rejestratorów dotyczyło zamówienie. Uznać więc należy, że rejestratory
zarówno trzeciej, jak i czwartej generacji, znormalizowane w ramach normy
MPEG 4, spełniają kryteria podane w SIWZ.

Niezasadnie również Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że pkt 4.5
SIWZ dopuszczający rozwiązania równoważne, nie dotyczy standardów, lecz
materiałów/wyrobów. Regulacja art. 4.5 SIWZ jest realizacją zawartej w Prawie
zamówień publicznych zasady równoważności (art. 30 ust. 4) zgodnie, z którą
opisując przedmiot zamówienia za pomocą norm, zamawiający jest obowiązany
wskazać, że dopuszcza rozwiązana równoważne opisywanym. Przenosząc
powyższe rozwiązanie na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że
Zamawiający opisał przedmiot zamówienia - rejestrator - odwołując się w
zakresie kompresji do normy MPEG 4. Wykonawca przedstawił ofertę na
rejestrator znormalizowany w zakresie kompresji przez normę H.264, która jest
równoważna normie MPEG-4 part 10. Wynika to wprost z pisma Biura
Normalizacji Telekomunikacji z dnia 22 lutego 2010r. Ponieważ rejestrator
zaoferowany przez Odwołującego posiada standard kompresji H.264, który jest
równoważny ze standardem MPEG-4 part 10, to na zasadzie art. 30 ust. 4
ustawy Prawo zamówień publicznych, musi być uznany za spełniający wymogi
SIWZ. Wymaga tego ochrona konkurencji oraz równego traktowania
wykonawców. Dlatego też nawet w przypadku uznania , że standard kompresji
H.264 nie należy do ogólnie określonej normy MPEG-4, to z całą pewnością jest
on równoważny ze standardem MPEG - 4 część 10 i zgodnie z pkt 4.5 SIWZ
spełnia wymogi przetargu.

Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga Wykonawcy jest uzasadniona i
zmienił wyrok Krajowej Izby Odwoławczej i nakazał Zamawiającemu Miastu
Jelenia Góra rozpoznania oferty złożonej przez MAXBAT Paciorek, Bandura
sp. j. w Jeleniej Górze, bowiem odrzucenie oferty z powołaniem się na
niezgodność oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia było
nieuzasadnione (art. 198 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo
zamówień publicznych).

Orzeczenie o kosztach znajduje podstawę w art. 198 ust. 5 ustawy Prawo
zamówień publicznych.

dplsy

adę^y-

VJM

arlatu

ryginale właściwe po
,odność z oryglnałe/ąĄw
KlerownI1

arern sw a

jAi

il* 6ekr< ti