Sygn. akt VII Ga 59/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 stycznia 2009 roku

Sąd Okręgowy w Słupsku, VII Wydział Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący:    SSO Wanda Dumanowska (spr.)

Sędziowie:    SO Małgorzata Banaś

SO Mariusz Struski

Protokolant: st. sekr. sąd. Karolina Mońko

po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 roku w Słupsku

na rozprawie

sprawy ze skargi Prezesa Urzędu Zamówień

z udziałem zamawiającego Urzędu Morskiego w Słupsku i odwołującego
Warbud S. A. w Warszawie

i interwenienta ubocznego Hydrobudowy S. A. w Warszawie

na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 2 grudnia 2008, sygn. akt KIO/UZP 1321/08

1. uwzględnia odwołanie i zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a- odrzuca odwołanie w zakresie dotyczącym unieważnienia postępowania;
b- nakazuje Zamawiającemu Urzędowi Morskiemu w Słupsku unieważnienie

czynności odrzucenia oferty Odwołującego Warbud S.A. w Warszawie i
unieważnienia postępowania oraz nakazuje Zamawiającemu powtórzenie
czynności badania i oceny ofert;

2.    zasądza od Zamawiającego Urzędu Morskiego w Słupsku na rzecz Prezesa
Urzędu Zamówień Publicznych kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem
zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego;

3.    nakazuje ściągnąć od Zamawiającego Urzędu Morskiego w Słupsku na rzecz
Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Słupsku) kwotę 3.000 (trzy tysiące) zł
tytułem opłaty stałej od skargi, od której uiszczenia skarżący był zwolniony z
ustawy.

Sygn. akt VII Ga 59/08

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 roku Krajowa Izba Odwoławcza orzekająca w
sprawie KIO/UZP 1321/08, na skutek odwołania wniesionego przez Warbud S.A. w
Warszawie od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Urząd Morski w Słupsku protestu z dnia
28 października 2008r. oddaliła odwołanie i obciążyła kosztami postępowania odwołującego.

Z uzasadnienia wyroku wynika, że skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej
stwierdził, iż zamawiający naruszył przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień
publicznych z dnia 29.01.2004r. (dalej pzp Dz.U. z 2007r. Nr 223 poz. 1655) poprzez
bezzasadne odrzucenie oferty odwołującego. KIO uznała bowiem, że specyfikacja istotnych
warunków zamówienia zawierała ogólne postanowienie, wedle którego kosztorys ofertowy
miał być sporządzony zgodnie z przedmiarem robót, zaś kosztorys ofertowy odwołującego
spełniał wymagania określone w specyfikacji przez zamawiającego. Zdaniem składu
orzekającego KIO samo naruszenie przepisów ustawy przez zamawiającego nie miało jednak
wpływu na wynik postępowania, albowiem zostało ono unieważnione. KIO nie może zaś
rozpoznawać odwołania w zakresie wykraczającym poza dyspozycję art. 184 ust.la pzp,
zgodnie z którym w postępowaniu o wartości mniejszej niż równowartość 5 150 000 Euro
odwołanie od rozstrzygnięcia protestu w zakresie unieważnienia postępowania nie
przysługuje.

Skargę na powyższy wyrok Krajowej Izby Odwoławczej złożył Prezes Urzędu
Zamówień Publicznych, zaskarżając go w całości. Skarżący zarzucił:

-    naruszenie przepisu art. 191 ust. 1 a pzp poprzez nieuwzględnienie odwołania, pomimo
stwierdzenia interesu prawnego odwołującego oraz pomimo stwierdzenia naruszenia
przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp, którego skutkiem było bezpodstawne
odrzucenie oferty wykonawcy i które miało wpływ na wynika postępowania;

-    naruszenie przepisu art. 191 ust. 2 pkt 1 i 2 pzp poprzez uznanie, że w sprawie odwołania
od rozstrzygnięcia protestu dotyczącego odrzucenia oferty nie jest dopuszczalne
nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia postępowania, a w
konsekwencji nienakazanie zamawiającemu unieważnienia tej czynności, a także poprzez
nienakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego
oraz nienakazanie powtórzenia czynności badania i oceny ofert oraz czynności wyboru

najkorzystniejszej oferty pomimo stwierdzenia naruszenia przez zamawiającego art. 89
ust. 1 pkt 2 pzp,

-    naruszenie art. 184 ust. la pkt 4 pzp poprzez błędną wykładnię i uznanie, że nie jest
dopuszczalne orzekanie w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia protestu
dotyczącego odrzucenia oferty w sytuacji unieważnienia postępowania przez
zamawiającego oraz uznanie, że nie jest dopuszczalne rozpoznawanie zarzutów naruszeń

^! prawa dotyczących czynności zamawiającego podjętych wskutek zaskarżonych
czynności.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez
uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności
odrzucenia oferty odwołującego oraz czynności unieważnienia postępowania, a także
nakazanie zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert oraz czynności
wyboru najkorzystniejszej oferty oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa
procesowego.

W odpowiedzi na skargę zamawiający Urząd Morski w Słupsku wniósł o zmianę pkt 1
zaskarżonego wyroku i odrzucenie odwołania na podstawie art. 187 ust. 4 pkt 8 ustawy PZP
względnie oddalenie skargi w całości. Zamawiający podniósł:

-    naruszenie przez KIO w zaskarżonym wyroku art. 179 pzp w zw. z art. 187 ust. 4 pkt 3
pzp poprzez błędne przyjęcie istnienia interesu prawnego po stronie odwołującego i
nieodrzucenie odwołania;

-    naruszenie przez KIO w zaskarżonym wyroku art. 184 ust. la pzp poprzez nieodrzucenie
odwołania dotyczącego unieważnienia postępowania o wartości mniejszej niż
równowartość 5 150 000 Euro;

-    naruszenie przez KIO w zaskarżonym wyroku art. 7 pzp i art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp poprzez
błędne przyjęcie, że odrzucenie oferty odwołującego było bezpodstawne, albowiem oferta
ta nie odpowiadała warunkom określonym w specyfikacji;

-    błędną wykładnię art. 184 ust. la pkt 4 pzp zastosowaną przez skarżącego poprzez
uznanie dopuszczalności orzekania przez Izbę w przedmiocie odwołania od
rozstrzygnięcia protestu dotyczącego unieważnienia postępowania;

-    błędną wykładnię art. 191 ust. la pzp zastosowaną przez skarżącego poprzez uznanie, że
dokonana przez zamawiającego czynność unieważnienia postępowania miała istotny
wpływ na wynik tego postępowania.

Ponadto zamawiający wskazał, że zgodnie z art. 94 ustawy w brzmieniu obowiązującym
na dzień 23 października 2008 roku w przedmiotowej sprawie nie można zawrzeć ważnej
2

umowy, albowiem upłynął już termin związania ofertą.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

W dniu 24.09.2008r. Zamawiający - Urząd Morski w Słupsku - ogłosił przetarg
nieograniczony na wykonanie robót budowlanych „Remont Nabrzeża Słowińskiego w porcie
Łeba - I etap” (dowód - ogłoszenie o zamówieniu w dokumentacji przetargowej
zamawiającego).

Wymogi specyfikacji istotnych warunków zamówienia (dalej: SIWZ) obligowały
wykonawców m.in. do załączenia do oferty kosztorysu ofertowego wykonanego na podstawie
przedmiaru robót oraz dokumentacji projektowej (dowód: specyfikacja istotnych warunków
zamówienia w dokumentacji przetargowej zamawiającego).

W dniu 9.10.2008r. Zamawiający, udzielając wyjaśnień do specyfikacji, w trybie art.
38 ust. 2 pzp, wskazał, że „do oferty należy dołączyć kosztorys ofertowy (szczegółowy)
sporządzony na podstawie przedmiaru robót załączonego do SIWZ; składający ofertę
zdecyduje, w jakich składnikach cenotwórczych kosztorysu ofertowego (ceny jednostkowe
robót wymienionych w przedmiarze załączonym do SIWZ, koszty zakupu, koszty pośrednie
lub w wskaźniku zysku) uwzględni pozostałe koszty wymienione w pkt 2.1 a-f SIWZ”
(dowód: wyjaśnienia do SIWZ w dokumentacji przetargowej zamawiającego).

W dniu 14.10.2008r. Zamawiający odrzucił na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp 3
oferty, w tym ofertę Warbud SA w Warszawie i Hydrobudowy SA w Gdańsku i w oparciu o
art. 94 ust. 1 pkt 4 pzp unieważnił postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego
(zawiadomienie o odrzuceniu ofert i unieważnieniu postępowania w dokumentacji
przetargowej zamawiającego).

Wykonawca Warbud SA w Warszawie w dniu 28.10.2008r. złożył protest, a następnie
- z uwagi na odrzucenie w dniu 6.11.2008r. protestu przez Zamawiającego - odwołanie do
Krajowej Izby Odwoławczej (dowód: protest, k. 5-7, rozstrzygnięcie protestu, k. 8-9,
odwołanie, k. 2-4). Wykonawca Hydrobudowa SA w Gdańsku przystąpiła w dniu
31.10.2008r. do postępowania wszczętego wskutek protestu, a następnie w dniu 19.11.2008r.
do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego (dowód: oświadczenie o
przystąpieniu do protestu, k. 10-13, oświadczenie o przystąpieniu do postępowania
odwoławczego w dokumentacji przetargowej zamawiającego).

Sąd Okręgowy zważył:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż w niniejszej sprawie odwołanie od rozstrzygnięcia
protestu złożone przez Warbud S.A. w Warszawie dotyczyło zarówno czynności odrzucenia
oferty, jak i czynności unieważnienia postępowania. Zgodnie z art. 184 ust.la pzp w
postępowaniu o wartości mniejszej niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 11 ust. 8, odwołanie przysługuje wyłącznie od rozstrzygnięcia protestu dotyczącego:
wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia, zamówienia z wolnej ręki i zapytania o cenę, opisu
sposobu oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu, wykluczenia wykonawcy z
postępowania o udzielenie zamówienia i odrzucenia oferty. Przepis ten nie przewiduje
natomiast możliwości zaskarżenia w tego rodzaju postępowaniach czynności unieważnienia
postępowania, a zatem odwołanie w tym zakresie jako niedopuszczalne należało na podstawie
art. 198 ust. 3 pzp w zw. z art. 187 ust. 4 pkt 8 odrzucić.

Przystępując do oceny zasadności skargi w pozostałym zakresie, w pierwszej
kolejności podzielić należy stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej, że Zamawiający -
Urząd Morski w Słupsku - dopuścił się naruszenia przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp i
bezzasadnie odrzucił ofertę Warbud S.A. w Warszawie. Zgodnie z wymogami specyfikacji
istotnych warunków zamówienia określonymi przez Zamawiającego, wykonawcy byli
obowiązani załączyć do oferty kosztorys ofertowy wykonany na podstawie przedmiaru robót
oraz dokumentacji projektowej. W wyjaśnieniach do specyfikacji, udzielonych w trybie art.
38 ust. 2 pzp, Zamawiający wskazał, że powinien być to kosztorys ofertowy szczegółowy, nie
określając jednak dokładnych kryteriów, jakim powinien odpowiadać tego rodzaju kosztorys.
Kryteria te Zamawiający wskazał dopiero przy rozstrzygnięciu protestu Warbud SA w
Warszawie, podając, że definicja kosztorysu szczegółowego zawarta jest w rozporządzeniu
Ministra Infrastruktury z 24.01.2004 r. w sprawie metod i podstaw sporządzania kosztorysu
inwestorskiego (Dz.U. nr 18 poz.172), a także w fachowym opracowaniu wydanym przez
Stowarzyszenie Kosztorysantów Budowlanych i Zrzeszenie Biur Kosztorysowania
Budowlanego pt. „Środowiskowe metody kosztorysowania robót budowlanych”.

Oceniając zasadność odrzucenia oferty Warbud SA w Warszawie, należy mieć na
uwadze przede wszystkim naczelne zasady postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego wyrażone w art. 7 ust. 1 pzp tj. zasadę zachowania uczciwej konkurencji i

równego traktowania wykonawców. Z obu tych zasad wynika bowiem nakaz dokonywania
4

oceny ofert według wcześniej sprecyzowanych i znanych wykonawcom kryteriów, na
podstawie dokumentów przedłożonych we wniosku o dopuszczenie do udziału w
postępowaniu i ofercie, nie zaś innej wiedzy zamawiającego. Rzeczą zamawiającego było
zatem określenie istotnych warunków zamówienia w sposób jednoznaczny i zapewniający
bezstronną ocenę ofert na podstawie jawnych i znanych wykonawcom kryteriów.

Jak słusznie zauważyła KIO, Zamawiający nie określił ani w specyfikacji istotnych
warunków zamówienia ani w wyjaśnieniach udzielonych w trybie art. 38 ust.l pzp definicji
kosztorysu ofertowego szczegółowego a wskazane przez Zamawiającego w rozstrzygnięciu
protestu rozporządzenie utraciło moc w dniu 23.06.2004r., zatem zawarte w nim definicje nie
mogły w żaden sposób wiązać wykonawców. Ponadto rozporządzenie to określało metody
sporządzania kosztorysu inwestorskiego stanowiącego podstawę ustalenia przez
zamawiającego wartości szacunkowej zamówienia na roboty budowlane (art. 35 ust. 2a
ustawy z dnia 10.06.1994r. o zamówieniach publicznych, Dz.U. z 2002r. nr 72 poz. 664 ze
zm.), a zatem adresatem norm zawartych w tym akcie prawnym byli zamawiający, a nie
wykonawcy. Podzielić należy także pogląd KIO, że Zamawiający nie mógł wymagać od
wykonawców przedłożenia kosztorysu ofertowego szczegółowego sporządzonego zgodnie z
metodą zawartą w opracowaniu wydanym przez Stowarzyszenie Kosztorysantów
Budowlanych i Zrzeszenie Biur Kosztorysowania Budowlanego, skoro wymóg ten nie został
zawarty ani w specyfikacji istotnych warunków zamówienia ani w wyjaśnieniach udzielonych
w trybie art. 38 ust. 2 pzp. Jak już wyżej wskazano, obowiązkiem zamawiającego jest
jednoznaczne sformułowanie istotnych warunków zamówienia, zapewniające ocenę
złożonych ofert na podstawie znanych wykonawcom kryteriów. Skoro zatem zamawiający
oczekiwał od wykonawców sporządzenia kosztorysów według określonych kryteriów, to
winien je wyraźnie wskazać w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Biorąc powyższe pod uwagę należało dojść do wniosku, że oferta złożona przez
Warbud SA w Warszawie, zawierająca kosztorys ofertowy, odpowiadała warunkom
zamieszczonym w specyfikacji, a zatem brak było podstaw do jej odrzucenia. Nie może zatem
ulegać wątpliwości, że .Zamawiający naruszył przepis art. 89 ust.l pkt 2 pzp.

Na aprobatę nie zasługuje natomiast stanowisko KIO, wedle którego bezzasadne
odrzucenie oferty odwołującego nie miało wpływu na wynik postępowania, albowiem zostało
ono unieważnione.

Zgodnie z art. 191 ust. la ustawy Prawo zamówień publicznych, w brzmieniu

nadanym ustawą z dnia 4 września 2008r., Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi
5

naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik
postępowania. Dla uwzględnienia odwołania konieczne jest zatem spełnienie łącznie dwóch
przesłanek - naruszenie przepisów postępowania i wpływ naruszenia na wynik postępowania.
Jak już wyżej wskazano, nie ulega wątpliwości, że zamawiający dopuścił się naruszenia
przepisu art. 89 ust.l pkt 2 pzp. Istotne stało się zatem ustalenie, czy naruszenie to miało
wpływ na wynik postępowania. Zdaniem Sądu podzielić należy w tym zakresie stanowisko
skarżącego, wedle którego ocena wpływu naruszenia na wynik postępowania wymaga
ustalenia, jakie skutki dla prowadzonego postępowania wywołała czynność zamawiającego,
będąca przedmiotem protestu, a następnie odwołania.

W niniejszej sprawie, wskutek bezzasadnego odrzucenia oferty Warbud S.A., oferta ta
nie została dopuszczona do wyboru najkorzystniejszej oferty. Z kolei pozostałe oferty
zawierały cenę przewyższającą kwotę, którą zamawiający mógł przeznaczyć na
sfinansowanie zamówienia, co w konsekwencji skutkowało unieważnieniem postępowania.
Jednocześnie jednak należy zauważyć, że oferta odwołującego zawierała cenę, która nie
przewyższała kwoty, którą zamawiający mógł przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a
zatem, gdyby oferta ta nie została odrzucona, nie zaszłyby przesłanki do unieważnienia
postępowania na podstawie wskazanej przez zamawiającego. W tym stanie rzeczy uznać
należało, że skutkiem bezzasadnego odrzucenia oferty było nie tylko niedopuszczenie oferty
wykonawcy do oceny w procesie wyboru najkorzystniejszej oferty, lecz także unieważnienie
postępowania. Nie .ulega zatem wątpliwości, że naruszenie przepisów ustawy przez
zamawiającego miało wpływ na wynik postępowania, a zatem spełniona została przesłanka
wskazana w art. 191 ust.la pzp, uzasadniająca uwzględnienie odwołania.

Zgodnie z art. 191 ust. 2 pkt 1 i 2 pzp uwzględniając odwołanie Izba może nakazać
wykonanie lub powtórzenie bądź unieważnienie czynności zamawiającego. Zastosowanie
tych środków winno zmierzać do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, a więc stanu
sprzed naruszenia przepisów ustawy. Środki te muszą zatem obejmować nie tylko zaskarżoną
czynność zamawiającego niezgodną z prawem, lecz także wszelkie jej skutki, w tym
czynności zamawiającego niebędące co prawda przedmiotem zaskarżenia, lecz pozostające w
ścisłym związku z wadliwą czynnością. Podzielić w tym zakresie należy w pełni stanowisko
wyrażone w skardze, bowiem dopiero objęcie rozstrzygnięciem zarówno zaskarżonej
czynności jak i jej następstw zapewni pełną ochronę interesu prawnego wykonawcy i
umożliwi przywrócenie stanu zgodnego z prawem.

Bez znaczenia jest przy tym, że zgodnie z art. 184 ust. la pzp w postępowaniu o

wartości niższej niż określona w art. 11 ust. 8 pzp, nie przysługuje odwołanie od
6

rozstrzygnięcia protestu dotyczącego unieważnienia postępowania. W tego rodzaju
postępowaniach rozstrzygnięcie protestu dotyczącego unieważnienia postępowania nie może
co prawda stanowić samodzielnej podstawy odwołania, o czym wspomnianio już w
początkowej części rozważań, co jednakże nie wyklucza możliwości nakazania
zamawiającemu unieważnienia postępowania na podstawie art. 191 ust. 2 pkt 2 pzp.
Orzekanie w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu na czynność unieważnienia postępowania,
o czym stanowi art. 184 ust. la pzp odróżnić bowiem należy od stosowania środków
prawnych niezbędnych do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, przewidzianych w art.
192 ust. 2 pzp. Jak już wyżej wskazano, rozstrzygnięcie uwzględniające odwołanie powinno
obejmować nie tylko zaskarżoną czynność, lecz także jej następstwa. Skoro zatem
unieważnienie postępowania było w niniejszej sprawie skutkiem bezzasadnego odrzucenia
oferty odwołującego, to nie może ulegać wątpliwości, że pełną ochronę interesu prawnego
wykonawcy zapewni jedynie nakazanie unieważnienia czynności odrzucenia oferty i
czynności unieważnienia postępowania.

W tym stanie rzeczy nie mogło zasługiwać na uwzględnienie twierdzenie
zamawiającego, iż odwołujący nie miał interesu prawnego we wniesieniu odwołania. Jak
słusznie wskazał skarżący, interes prawny istnieje wówczas, gdy w konkretnym postępowaniu
w wyniku naruszenia prawa przez zamawiającego wykonawca traci możliwość uznania jego
oferty za najkorzystniejszą. Zamawiający, twierdząc, że unieważnienie postępowania jest
równoznaczne ze stwierdzeniem, że straciło ono swój byt, a odwołujący nie ma interesu
prawnego do skarżenia odrzucenia oferty, gdyż wszystkie czynności dokonane w
unieważnionym postępowaniu zostały zniesione, ma rację tylko częściowo. Jak już wyżej
wskazano, w niniejszej sprawie pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania przez
zamawiającego a unieważnieniem postępowania istniał związek przyczynowo-skutkowy.
Okoliczności tych nie można zatem rozpatrywać rozłącznie. Interes prawny nie istniałby więc
tylko wówczas, gdyby unieważnienie postępowania nastąpiło z przyczyn nie wynikających ze
stwierdzonego naruszenia przepisów. W takim bowiem przypadku wadliwość odrzucenia
oferty nie miałaby żadnego wpływu na wynik postępowania. W niniejszej sprawie
unieważnienie postępowania stanowiło skutek wadliwej czynności zamawiającego, a zatem
odwołujący, domagający się unieważnienia tejże czynności, miał interes prawny we
wniesieniu odwołania.

Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem zamawiającego, zgodnie z którym

sam fakt upływu terminu związania ofertą stanowi podstawę oddalenia skargi. Należy mieć
7

bowiem na uwadze, że sądowa kontrola postępowania odwoławczego w zakresie udzielania
zamówień publicznych okazałaby się iluzoryczna, gdyby uznać, że upływ terminu związania
ofertą po ostatecznym rozstrzygnięciu protestu powoduje bezprzedmiotowość skargi.
Zamawiający stwierdził również, że upływ terminu związania ofertą powoduje niemożność
zawarcia ważnej umowy, a co za tym idzie konieczność unieważnienia postępowania. Należy
jednak mieć na uwadze, że zgodnie z przepisem art. 146 ust. 1 pkt 7 pzp w aktualnym
brżmieniu umowa jest nieważna tylko wówczas, gdy została zawarta w terminie krótszym niż
10 albo 7 dni w zależności od wartości zamówienia od dnia przekazania zawiadomienia o
wyborze oferty. Podkreślić przy tym należy, że przepis ten należy stosować w brzmieniu
nadanym mu ustawą z dnia 4.09.2008r., o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych i
niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 171 poz. 1058), co a contrario wynika z art. 4 ust. 4 tejże
ustawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 198 ust. 2 pzp w zw. z art. 191 ust.
2 pkt 1 i 2 pzp oraz art. 198 ust. 3 pzp w zw. z art. 187 ust. 4 pkt 8 uwzględnił odwołanie i
zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że odrzucił odwołanie w zakresie dotyczącym
unieważnienia postępowania oraz nakazał zamawiającemu Urzędowi Morskiemu w Słupsku
unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego Warbud SA w Warszawie i
unieważnienia postępowania oraz nakazał Zamawiającemu powtórzenie czynności badania i
oceny ofert.

Skarżący wygrał proces, a zatem, na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu
wskazanej w art. 98 § 1 kpc, Zamawiający winien zwrócić skarżącemu poniesione przez
niego koszty procesu. Z tego też względu Sąd na podstawie art. 98 § 1 kpc w zw. z § 12 ust. 1
pkt 1 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. W sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy
prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) zasądził
od Zamawiającego Urzędu Morskiego w Słupsku na rzecz Prezesa Urzędu Zamówień
Publicznych kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Ponadto na
podstawie art. 113 ust.l w zw. z art. 34 ustawy z dnia o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych nakazano ściągnąć od Zamawiającego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu
Okręgowego w Słupsku kwotę 3 000 zł tytułem opłaty stałej od skargi, od której uiszczenia
skarżący był zwolniony z mocy ustawy. /ąt,G O

8