Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy

w następującym składzie:

Przewodniczący SSO Leszek Tyliński (spr.)

SSO Marek Tauer
SSO Elżbieta Kala

po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. w Bydgoszczy

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania : l/ALDESA NOWA ENERGIA Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością m’ Krakowie, 2/ ALDESA ENERGIAS RENOIABLES S.L.U. »t*
Madrycie, II iszpan i a

przy udziale zamawiającego: Krzemień i Wspólnicy Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Inowrocławiu

z udziałem: /ULSTzlL Grupy Budowlanej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
spółki komandytowej w Inowrocławiu

o zamówienie publiczne

na skutek skargi wniesionej przez l/ALDESA NOWA ENERGIA Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Krakowie, 2/ ALDESA ENERGIAS RENOVABLES S.L.U. w>
Madrycie, Hiszpania

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt KIO 1866/11

postanawia:

odrzucić skargę.

na oryqmaie właściwe podpisy

Sygn. akt VIII Ga 178/11

Uzasadnienie

Skarżący - ALDESA NOWA ENERGIA Spółka z o.o. w Krakowie i ALDESA
ENERGIAS RENOVABLES S.L.U. w Madrycie, Hiszpania - wnieśli skargę od wyroku
Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 13 września 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt KIO
1866/11. Od przedmiotowej skargi nie uiszczono opłaty sądowej.

W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 6 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżących
został wezwany do określenia wartości przedmiotu zamówienia w postępowaniu, którego skarga
dotyczy i uiszczenia należnej opłaty od skargi w wysokości 5 % wskazanej wartości przedmiotu
zamówienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący nie uiścili należnej w sprawie opłaty sądowej od skargi. W odpowiedzi na
wezwanie, w piśmie z dnia 17 lutego 2012 r. podtrzymali stanowisko zawarte w skardze,
podnosząc, iż ustawodawca za górną granicę „dostępności do sądu” (najwyższą opłatę sądową)
uznał kwotę 100.000 zł. Skarżący domagali się wystąpienia przez Sąd Okręgowy do Sądu
Najwyższego z pytaniem prawnym, „Czy sformułowanie „wartość przedmiotu zamówienia”,
użyte w art. 34 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym
ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz ustawy
o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest tożsame ze sformułowaniem „wartość
zamówienia” w rozumieniu art. 32 ustawy Prawo zamówień publicznych, czy też należy je
utożsamiać z ceną oferty skarżącego albo ceną oferty uznanej za najkorzystniejszą”, a ponadto
do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: „Czy przepis art. 34 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o
zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych przewidujący opłatę sądową od skargi na orzeczenie KIO w wysokości 5% wartości
przedmiotu zamówienia, nie więcej niż 5.000.000 zł, jeżeli skarga ta dotyczy czynności w
postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego podjętych po otwarciu ofert, jest zgodny z
art. 45 ust.l, 78 i 176 ust. 1 Konstytucji”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga nie została opłacona i z tego względu podlega odrzuceniu.

Skarga na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej podlega opłacie w wysokości
określonej w art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.).

Wysokość opłat od skargi została podwyższona na podstawie noweli z dnia 5 listopada
2009 r. Po jej uchwaleniu, na podstawce art. 34 ust. 1 cytowanej ustawy o kosztach sądowych, od
skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej pobiera się opłatę stałą w wysokości
pięciokrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga, z
zastrzeżeniem postanowień art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych.

Jeżeli skarga dotyczy czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego
podjętych po otwarciu ofert, pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5 % wartości
przedmiotu zamówienia w postępowaniu, którego skarga dotyczy, jednak nie więcej niż
5.000.000 złotych (art. 34 ust. 2).

W niniejszej sprawie skarga dotyczy czynności podjętych po otwarciu ofert (otwarcie
ofert nastąpiło w dniu 25 lipca 2011 r.. a czynności, których dotyczy odwołanie i skarga były
wynikiem oceny tych ofert). Skarga podlega zatem opłacie stosunkowej w wysokości 5 %
wartości przedmiotu zamówienia zgodnie z uregulowaniem art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych.

W świetle art. 390 § 1 kpc, jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie
prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do rozstrzygnięcia
Sądowi Najwyższemu, odraczając rozpoznanie sprawy' (...). Na gruncie przedmiotowej sprawy
Sąd Okręgowy nie powziął wątpliwości (a tym bardziej poważnych) w związku z regulacją art.
34 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Zdaniem Sądu Okręgowego,
pojęcie „wartości przedmiotu zamówienia, którego skarga dotyczy" użyte w tym przepisie
należy utożsamiać z pojęciem wartości zamówienia, o którym mowa w art. 32 ustawy Prawo
zamówień publicznych. W szczególności zaś brak, w ocenie Sądu Okręgowego, podstaw’ do
utożsamiania pojęcia „wartości przedmiotu zamówienia" z ..ceną" czy ..kwotą jaką zamawiający
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia", jak chcieliby tego skarżący.

Przede wszystkim zaś skarżący nie wykonali zarządzenia z dnia 6 lutego 2012 r.. którym
zobowiązani zostali do określenia „wartości przedmiotu zamówienia" w postępowaniu, którego
skarga dotyczy. Tym samym braki przedmiotowej skargi nie zostały uzupełnione w
wyznaczonym przez sąd terminie.

Ponadto wskazać należy, iż do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostały już dwie
skargi o zbadanie zgodności przepisu art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o
zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych z art. 2, 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3. 45 ust. 1, 77 ust. 2, 78 i 176 ust. 1
Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (sygn. akt SK 25/11 - sprawa

połączona z SK 26/11 i P 47/11). Skierowanie zatem kolejnej skargi do Trybunału w tym samym
przedmiocie uznać należy za niecelowe.

Stosownie do treści art. 198 e ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, Sąd na
posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z
innych przyczyn, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie.

Mając powyższe uwagi na względzie, stwierdzić należało, iż przedmiotowa skarga, jako
nieopłacona, podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej przepisu.

Na oryginale wlałci/e podpisy