Sygn. akt VIII Ga 178/11

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy

w następującym składzie:

Przewodniczący SSO Leszek Tyliński (spr.)

SSO Marek Tauer

SSO Elżbieta Kala

po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. w Bydgoszczy

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z odwołania : 1/ALDESA NOWA ENERGIA Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Krakowie, 2/ALDESA ENERGIAS RENOVABLES S.L.U. w
Madrycie, Hiszpania

przy udziale zamawiającego: Krzemień i Wspólnicy Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Inowrocławiu

z udziałem: ALSTAL Grupy Budowlanej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
spółki komandytowej w Inowrocławiu

o zamówienie publiczne

na skutek skargi wniesionej przez l/ALDESA NOWA ENERGIA Spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie, 2/ ALDESA ENERGIAS
RENOVABLES S.L.U. w> Madrycie, Hiszpania

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt KIO 1866/11

postanawia:

odrzucić skargę.

na oryginale właściwe podpisy

Sygn. akt VIII Ga 178/11

Uzasadnienie

Skarżący - ALDESA NOWA ENERGIA Spółka z o.o. w Krakowie i ALDESA
ENERGIAS RENOVABLES S.L.U. w Madrycie, Hiszpania - wnieśli skargę od wyroku
Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 13 września 2011 r. wydanego w sprawie o sygn. akt KIO
1866/11. Od przedmiotowej skargi nie uiszczono opłaty sądowej.

W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 6 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżących
został wezwany do określenia wartości przedmiotu zamówienia w postępowaniu, którego
skarga dotyczy i uiszczenia należnej opłaty od skargi w wysokości 5 % wskazanej wartości
przedmiotu zamówienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący nie uiścili należnej w sprawie opłaty sądowej od skargi. W odpowiedzi na
wezwanie, w piśmie z dnia 17 lutego 2012 r. podtrzymali stanowisko zawarte w skardze,
podnosząc, iż ustawodawca za górną granicę „dostępności do sądu” (najwyższą opłatę
sądową) uznał kwotę 100.000 zł. Skarżący domagali się wystąpienia przez Sąd Okręgowy do
Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym, „Czy sformułowanie „wartość przedmiotu
zamówienia”, użyte w art. 34 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w
brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień
publicznych oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest tożsame ze
sformułowaniem „wartość zamówienia” w rozumieniu art. 32 ustawy Prawo zamówień
publicznych, czy też należy je utożsamiać z ceną oferty skarżącego albo ceną oferty uznanej
za najkorzystniejszą”, a ponadto do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: „Czy
przepis art. 34 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym
ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz
ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przewidujący opłatę sądową od skargi na
orzeczenie KIO w wysokości 5% wartości przedmiotu zamówienia, nie więcej niż 5.000.000
zł, jeżeli skarga ta dotyczy czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego
podjętych po otwarciu ofert, jest zgodny z art. 45 ust.l, 78 i 176 ust. 1 Konstytucji”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga nie została opłacona i z tego względu podlega odrzuceniu.

Skarga na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej podlega opłacie w wysokości
określonej w art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz.U. Nr 167. poz. 1398 z późn. zm.).

Wysokość opłat od skargi została podwyższona na podstawie noweli z dnia 5 listopada
2009 r. Po jej uchwaleniu, na podstawie art. 34 ust. 1 cytowanej ustawy o kosztach sądowych,
od skargi na orzeczenie Krajowyj Izby Odwoławczej pobiera się opłatę stałą w wysokości
pięciokrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie, której dotyczy skarga, z
zastrzeżeniem postanowień art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych.

Jeżeli skarga dotyczy czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia
publicznego podjętych po otwarciu ofert, pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5 %
wartości przedmiotu zamówienia w postępowaniu, którego skarga dotyczy, jednak nie więcej
niż 5.000.000 złotych (art. 34 ust. 2).

W niniejszej sprawie skarga dotyczy czynności podjętych po otwarciu ofert (otwarcie
ofert nastąpiło w dniu 25 lipca 2011 r„ a czynności, których dotyczy odwołanie i skarga były
wynikiem oceny tych ofert). Skarga podlega zatem opłacie stosunkowej w wysokości 5 %
wartości przedmiotu zamówienia zgodnie z uregulowaniem art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych.

W świetle art. 390 § 1 kpc. jeżeli przy rozpoznawaniu apelacji powstanie zagadnienie
prawne budzące poważne wątpliwości, sąd może przedstawić to zagadnienie do
rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, odraczając rozpoznanie sprawy (...). Na gruncie
przedmiotowej spraw}’ Sąd Okręgowy nie powziął wątpliwości (a tym bardziej poważnych) w
związku z regulacją art. 34 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Zdaniem Sądu Okręgowego, pojęcie „wartości przedmiotu zamówienia, którego skarga
dotyczy" użyte w tym przepisie należy utożsamiać z pojęciem wartości zamówienia, o którym
mowa w⁷ art. 32 ustawy Prawo zamówień publicznych. W szczególności zaś brak, w ocenie
Sądu Okręgowego, podstaw' do utożsamiania pojęcia „wartości przedmiotu zamówienia" z
..ceną" czy „kwotą jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia”,
jak chcieliby tego skarżący.

Przede wszystkim zaś skarżący nie wykonali zarządzenia z dnia 6 lutego 2012 r..
którym zobowiązani zostali do określenia ..wartości przedmiotu zamówienia" w
postępowaniu, którego skarga dotyczy. Tym samym braki przedmiotowej skargi nie zostały
uzupełnione w wyznaczonym przez sąd terminie.

Ponadto wskazać należy, iż do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostały już
dwie skargi o zbadanie zgodności przepisu art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 listopada
2009 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz ustawy o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych z art. 2, 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, 45 ust.l, 77 ust. 2, 78 i 176
ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (sygn. akt SK 25/11 -
sprawa połączona z SK 26/11 i P 47/11). Skierowanie zatem kolejnej skargi do Trybunału w
tym samym przedmiocie uznać należy za niecelowe.

Stosownie do treści art. 198 e ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, Sąd na
posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z
innych przyczyn, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie.

Mając powyższe uwagi na względzie, stwierdzić należało, iż przedmiotowa skarga,
jako nieopłacona, podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej przepisu.