Wyrok KIO X Ga 140/08

Treść dokumentu

Pobierz PDF

Sygn. akt X Ga 140/08


WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 czerwca 2008r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział X Gospodarczy Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący: SSO Ryszard Trzebny

Sędziowie:    SO Jolanta Waltrowska

SO Renata Norkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 roku, w Poznaniu

na rozprawie

sprawy o zamówienie publiczne

na skutek skargi ACM MARI-CAR spółki z o.o w Poznaniu

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 9.04.2008r. sygn. akt KIO/UZP 258/08
przy udziale zamawiającego Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Poznaniu i
przystępującego po stronie Zamawiającego, wykonawcy Konsorcjum Renault Wielkopolska
w składzie Auto Compol S.A w Poznaniu; Smektała spółka z o.o w Lesznie; Auto Lider
spółka z o.o w Kaliszu; Pabich spółka z o.o w Pile; Auto Serwis Antoninek spółka z o.o w
Poznaniu; Rosiak i Syn spółka z o.o w Komornikach; Pieluszyńska spółka z o.o w Poznaniu
1 .oddala skargę

2. zasądza od ACM MARI-CAR spółki z o.o w Poznaniu na rzecz Konsorcjum Renault
Wielkopolska kwotę 1.200zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu odwoławczym.

J. Waltrowska    R. Trzebny    R. Norkiewicz


J 9.,03.2008.

Sekrpfaęz SO

Sygn. akt X Ga 140/08

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 kwietnia 2008r. wydanym w sprawie o sygnaturze KIO/UZP 258/08
Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie wniesione przez wykonawcę ACM MARI-
CAR spółkę z o.o w Poznaniu od oddalenia przez Zamawiającego- Wojewódzki Ośrodek
Ruchu Drogowego i przystępującego po stronie Zamawiającego wykonawcy Konsorcjum
Renault Wielkopolska w składzie: Auto Compol S.A w Poznaniu; Smektała spółka z o.o w
Lesznie; Auto Lider spółka z o.o w Kaliszu; Pabich spółka z o.o w Pile; Auto Serwis
Antoninek spółka z o.o w Poznaniu ; Rosiak i Syn spółka z o.o w Komornikach; Pieluszyńska
spółka z o.o w Poznaniu protestu tegoż wykonawcy .

Wydanie wyroku poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i
rozważaniami prawnymi;

Zamawiający Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Poznaniu prowadził w trybie
przetargu nieograniczonego postępowanie na dostawę samochodów osobowych
przeznaczonych do przeprowadzania egzaminów państwowych na prawo jazdy kategorii B
dla Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego w Poznaniu, Kaliszu, Koninie , Lesznie i
Pile.

27 lutego 2008r. Zamawiający poinformował wykonawców o wyborze jako

najkorzystniejszej oferty Konsorcjum firm: AUTO COMPOL S.A; SMEKTAŁA spółka z
o.o; AUTO LIDER spółka z o.o; PABICH spółka z o.o; AUTO-SERWIS ANTOBINEK
spółka z o.o; ROSIAK I SYN spółka z o.o; PIELUSZYŃSKA spółka z o.o zwane dalej w
uzasadnieniu Konsorcjum Renault Wielkopolska.

Na czynność Zamawiającego polegającą na ocenie ofert i wyborze oferty najkorzystniejszej
protest wniosła 4 marca 2008 r. firma ACM Mari-Car Sp. z o.o zarzucając Zamawiającemu:

1.    w zakresie oceny oferty Konsorcjum Renault Wielkopolska:

-    naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 4 pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum
Renault Wielkopolska zawierającej rażąco niską cenę oraz naruszenie art. 7 pzp przez
przyjęcie wyjaśnień nie odpowiadających na zadane pytania.

W ocenie Protestującego, zaniechanie odrzucenia oferty, której złożenie stanowi czyn
nieuczciwej konkurencji, utrudniając innym podmiotom dostęp do rynku narusza art. 90 ust. 3
i art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp;

-    naruszenie art. 89 ust. 1 pkt ó Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty zawierającej
błędy w obliczeniu ceny, których nie można poprawić w trybie art. 88 pzp;

-    naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty niezgodnej z
pkt. 11.3 Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia , to jest zawierającej nie opatrzone
podpisem lub parafą i pieczątką imienną zaświadczenia z Urzędu Skarbowego złożone przez
Auto-Serwis Antoninek spółkę z o.o i Pieluszyński spółkę z o.o

2.    w zakresie oceny oferty Konsorcjum ToyoCar, Protestujący wskazał na:

a/ brak umocowania Lidera Konsorcjum ToyoCar do reprezentowania Konsorcjum;
b/naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 6 pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty zawierającej błędy w
obliczeniu ceny, których nie można poprawić w trybie art. 88 Pzp;

c/ naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty niezgodnej z treścią
pkt 11.3 Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia tj. zawierającej wykaz osób i wykaz

ASD Toyota Tadeusz Ukleja opatrzone parafą i pieczątką firmową oraz dokument OC
złożony przez D. Bońkowski i Spółka Spółka Komandytowa opatrzony jedynie parafą;
d/ przedstawienie przez D. Bońkowski i Spółka Spółka Komandytowa polisy OC scedowanej
na rzez Toyota Bank - w takiej sytuacji, zdaniem Protestującego, Członek Konsorcjum nie
posiada uprawnień i nie jest beneficjentem polisy, a jej realizacja wymaga zgody banku;
e/ naruszenie przez Zamawiającego art. 7 ust. 1 pzp przez przyjęcie do oceny zarówno ofert
nie posiadających wad, jak i ofert obarczonych brakami.

Protestujący wniósł o:

-    uchylenie decyzji Zamawiającego o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Konsorcjum
Renault Wielkopolska,

-    wykluczenie z postępowania Konsorcjum Renault Wielkopolska i odrzucenie jego oferty,

-    wykluczenie z postępowania Konsorcjum ToyoCar i odrzucenie jego oferty ;

-    dokonanie powtórnej oceny ofert i zawarcie umowy z Protestującym jako podmiotem, który
złożył najkorzystniejszą ofertę.

Protest został złożony z zachowaniem terminu ustawowego z art. 180 ust. 2 ustawy Prawo
zamówień publicznych.

W dniu 7 marca 2008 r. przystąpienie do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia
ww. protestu złożyło Konsorcjum Renault Wielkopolska.

Zamawiający rozstrzygnął protest w dniu 14 marca 2008 r. przez jego oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących oferty Konsorcjum Renault Wielkopolska
Zamawiający stwierdził:

-    na podstawie wyjaśnień złożonych przez Konsorcjum Renault Wielkopolska w trybie art. 90
pzp uznał ofertę Konsorcjum za sporządzoną poprawnie i nie odbiegającą od cen rynkowych
stosowanych w sprzedażach flotowych,

-    cena za realizację zamówienia ma charakter ryczałtowy, dlatego Zamawiający zobowiązany
był traktować podaną cenę brutto jako obliczoną prawidłowo, stosując się jednocześnie do
możliwości dokonania poprawek elementów stanowiących podstawę obliczenia ceny brutto,
zgodnie z art. 88 ust. 1 i 2 Pzp,

-    obowiązek potwierdzenia zgodności z oryginałem odnosi się od dokumentu, a nie do jego
poszczególnych stron, a ponadto kwestionowane dokumenty zawierają właściwy podpis
osoby uprawnionej.

W zakresie zarzutów dotyczących oferty Konsorcjum ToyoCar Zamawiający stwierdził, że:

-    umowa konsorcjum o charakterze ogólnym jest poprawna,

-    kwestionowane dokumenty zawierają właściwy podpis osoby uprawnionej,

-    polisa OC przedstawiona przez D. Bońkowski i Spółka Spółka Komandytowa w pełni
zabezpiecza interesy Zamawiającego, a cesja wierzytelności nie ma związku z
odpowiedzialnością z zakresu prowadzonej działalności w stosunku do Zamawiającego.

Na powyższe rozstrzygnięcie protestu firma ACM Mari-Car Sp. z 0.0. wniosła w dniu 19
marca 2008 r. (pismem z dnia 18 marca 2008 r.) odwołanie, zarzucając Zamawiającemu
naruszenie art. 7, art. 88, art. 89 ust. 1 pkt 2, 3, 4 i 6 pzp oraz art. 15 ustawy z dnia 16
kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503).
Odwołujący wniósł o:

-    nakazanie Zamawiającemu uchylenia decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej,

-    nakazanie Zamawiającemu dokonania powtórnego badania i oceny ofert i w wyniku tego
wykluczenia Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum ToyoCar i odrzucenia ich
ofert,

-    nakazanie Zamawiającemu dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej spośród ważnych
ofert.

Odwołanie zostało złożone z zachowaniem terminu i warunku jednoczesności przekazania
Zamawiającemu kopii odwołania, wynikających z art. 184 ust. 2 Pzp.

W dniu 2 kwietnia 2008 r. (pismem z dnia 31 marca 2008 r.) wpłynęło do Prezesa Urzędu
Zamówień Publicznych przystąpienie Konsorcjum ToyoCar do postępowania odwoławczego
po stronie Zamawiającego w zakresie zarzutów dotyczący Konsorcjum ToyoCar. W dniu 4
kwietnia 2008 r. (pismem z dnia 3 kwietnia 2008 r.) Prezes Urzędu Zamówień Publicznych
otrzymał przystąpienie Konsorcjum Renault Wielkopolska do postępowania odwoławczego
po stronie Zamawiającego.

W tym stanie faktycznym, uwzględniając oryginalną dokumentację z postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego przedłożoną przez Zamawiającego oraz oświadczenia i
stanowiska stron postępowania odwoławczego Izba zważyła, co następuje:

Odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie.

Izba stanęła na stanowisku, że podstawę do odrzucenia oferty z uwagi na jej niezgodność z
treścią Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia tj. na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2
ustawy „prawo zamówień publicznych” może stanowić jedynie treść merytoryczna danej
oferty. Podstawa do stwierdzenia niezgodności ze specyfikacją może zatem wynikać np. z
zaproponowania przedmiotu zamówienia lub sposobu jego realizacji odmiennego od
wymaganego przez Zamawiającego. Uchybienia dotyczące formy oferty nie mogą zatem
stanowić podstaw do jej odrzucenia. Biorąc pod uwagę powyższe, Izba za nieistotne uznała
uchybienia polegające na potwierdzeniu dokumentu za zgodność z oryginałem przez
opatrzenie dokumentu pieczątką firmową i parafą tylko parafą czy nawet brak potwierdzenia
na jednej ze stron dokumentu. W związku z powyższym, Izba nie znalazła podstaw do
odrzucenia ofert Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum ToyoCar z uwagi na ich
niezgodność z treścią pkt 11.3 Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, a tym samym
do stwierdzenia naruszenia przez Zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp.

W ocenie Izby, nie potwierdził się zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 6
pzp. Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej należy wskazać na istotne różnice pomiędzy
omyłką rachunkową, a błędem w obliczeniu ceny. Ustawa nie definiuje ww. pojęć, jednak
przyjąć należy, iż przez omyłkę rachunkową w obliczeniu ceny trzeba rozumieć taki błąd
popełniony przez wykonawcę przy obliczaniu ceny, który polega na uzyskaniu
nieprawidłowego wyniku działania arytmetycznego. Błędem w obliczeniu ceny będzie
natomiast każdy inny niż omyłka rachunkowa błąd w obliczeniu ceny, polegający na
przyjęciu niewłaściwych danych do jej obliczenia, wynikający np. z nieprawidłowego
ustalenia stanu faktycznego (przyjmuje się, iż w pojęciu tym mieści się przyjęcie do
obliczenia ceny błędnej stawki VAT). Izba badając dokumentację postępowania nie
dopatrzyła się w złożonych przez Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum ToyoCar
błędów w obliczeniu ceny. Z zapisów Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia oraz
Istotnych postanowień Zamawiającego, jakie zostaną wprowadzone do treści umowy z
wykonawcą jednoznacznie wynika, iż Zamawiający określił charakter wynagrodzenia za
zrealizowanie przedmiotu zamówienia jako ryczałtowy (okoliczność bezsporna). Świadczy o
tym treść pkt 13.1 specyfikacji oraz pkt 6a ww. Istotnych postanowień. Przepis art. 88 ust. 1
pkt 3a pzp nakazuje w przypadku oferty z ceną określoną za cały przedmiot zamówienia (z
takimi ofertami mamy do czynienia w przedmiotowym stanie faktycznym) przyjąć, że
prawidłowo podano cenę ryczałtową bez względu na sposób jej obliczenia, zatem również bez
względu na ewentualne omyłki rachunkowe. Z uwagi na powyższe, ceny brutto podane przez
Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum ToyoCar Izba uznała za prawidłowe.

Odnosząc się do zarzutu złożenia przez Konsorcjum Renault Wielkopolska oferty
zawierającej rażąco niską cenę, a tym samym naruszenia przez Zamawiającego art. 89 ust. 1
pkt 4 Pzp Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła co następuje;

Przez cenę rażąco niską należy rozumieć cenę znacząco odbiegającą od cen rynkowych,
wskazującą na fakt realizacji zamówienia poniżej kosztów ponoszonych przez wykonawcę. W
przypadku gdy zaoferowana cena odbiega w sposób istotny od szacunkowej wartości
przedmiotu zamówienia dokonanej przez Zamawiającego, [ustawodawca nakazuje w art.89
ust.l pkt 4 pzp przyrównać zaoferowaną cenę do przedmiotu zamówienia]. Zamawiający w
celu ustalenia czy zawarta w danej ofercie cena jest rzeczywiście ceną rażąco niską
zobowiązany jest przeprowadzić procedurę wskazaną w art. 90 pzp tj. zwrócić się do
wykonawcy o udzielenie wyjaśnień dotyczących elementów oferty mających wpływ na
wysokość ceny. Oceniając złożone wyjaśnienia Zamawiający może uznać za właściwy taki
sposób ukształtowania ceny, który wynika z czynników o obiektywnym charakterze (art. 90
ust. 2 Pzp).

Bezspornym w sprawie jest fakt, iż Konsorcjum Renault Wielkopolska zaoferowało
za realizację przedmiotowego zamówienia cenę w wysokości 2 774 429,13 zł, co stanowi
około 36 % kwoty, na jaką Zamawiający oszacował wartość zamówienia powiększonej o
kwotę VAT. Zgodnie z oświadczeniem złożonym na rozprawie, Zamawiający dokonał
oszacowania wartości zamówienia w oparciu o najwyższe ceny samochodów spełniających
wymogi Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia, oferowanych na rynku.

Zamawiający przeprowadził postępowanie w przedmiocie sprawdzenia czy oferta
Konsorcjum Renault Wielkopolska zawiera rażąco niską cenę. Pismem z dnia 28 stycznia
2008 r. zwrócił się do Lidera Konsorcjum - AUTO COMPOL S.A. w trybie art. 90 pzp o
wyjaśnienia. Konsorcjum pismem z dnia 31 stycznia 2008 r. (w terminie wyznaczonym przez
Zamawiającego) udzieliło żądanych wyjaśnień wskazując na optymalny podział obowiązków
pomiędzy Członków Konsorcjum, połączenie środków organizacyjnych i finansowych, jak
również zysk z umocnienia wizerunku marki Renault na rynku lokalnym oraz zysk związany
z obsługą serwisową dostarczonych samochodów. W swym piśmie Konsorcjum Renault
Wielkopolska podało również przykłady potwierdzające fakt, iż zaoferowana w
przedmiotowym postępowaniu cena nie odbiega od cen oferowanych w innych
postępowaniach o zamówienie publiczne przez przedstawicieli różnych marek samochodów,
przy czym wskazało, że były to postępowania o warunkach mniej korzystnych
dla wykonawców choćby ze względu na mniejszą ilość dostarczanych samochodów. Izba za
najbardziej istotny i przekonujący uznała argument o możliwości uzyskania podczas
przeprowadzonych negocjacji z importerem Renault Polska Sp. z .o.o wyjątkowo dobrych
warunków cenowych z uwagi na rozmiar przedmiotowego zamówienia. Powszechnie znanym
mechanizmem na rynku jest udzielanie rabatów w sprzedaży detalicznej, zatem trudno nie dać
wiary oświadczeniu, iż kilka firm - Członków Konsorcjum, będących stałymi klientami
importera, było w stanie wynegocjować wyjątkowo korzystne warunki cenowe. Powyższą
okoliczność należy, zdaniem Izby, uznać za czynnik o obiektywnym charakterze, zgodnie z
art. 90 ust. 2 pzp. Na potwierdzenie powyższego Konsorcjum Renault Wielkopolska
załączyło dowód w postaci oświadczenia Tomasza Latały - Prokurenta firmy Renault Polska
Sp. z 0.0. z dnia 31 stycznia 2008 r., w którym znalazło się potwierdzenie, iż ceny
samochodów marki Renault model Clio III. zaoferowane przez Konsorcjum Renault
Wielkopolska, są zgodne z polityką sprzedaży Renault Polska Sp. z o.o jako przedstawiciela
producenta. Przedstawiciel Renault Polska Sp. z o.o. wyjaśnił ponadto, że samochód marki
Renault model Clio III jest modelem stanowiącym jeden z fundamentów sprzedaży, a firma
Renault Polska Sp. z o.o. oferuje atrakcyjne warunki handlowe w przypadku realizacji umów
związanych ze sprzedażą znacznej ilości samochodów oraz oświadczył, iż zaoferowana przez
Konsorcjum Renault Wielkopolska cena za realizację przedmiotowego zamówienia jest
zgodna z polityką handlową Renault w zakresie podobnych transakcji.

Ponadto, w piśmie z dnia 19 lutego 2008 r. (będącym odpowiedzią na pismo Zamawiającego
z dnia 13 lutego 2008 r.) Konsorcjum Renault Wielkopolska potwierdziło dodatkowo, że w
zaoferowanej cenie uwzględniło wszystkie składniki wskazane w Specyfikacji Istotnych
Warunków Zamówienia.

W ocenie Izby przedstawione przez Konsorcjum Renault Wielkopolska wyjaśnienia są
wystarczające do uznania, iż Konsorcjum Renault Wielkopolska ma do czynienia ze
szczególnie korzystną z punktu widzenia logiki, doświadczenia życiowego i racjonalności
decyzji ekonomicznych sytuacją w której może sobie pozwolić na znaczne obniżenie ceny za
realizację przedmiotu zamówienia. Zdaniem Izby, nie ma podstaw do uznania ceny
zaoferowanej przez Konsorcjum Renault Wielkopolska za cenę rażąco niską a tym samym do
uznania za zasadny zarzutu naruszenia przez Zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 4 pzp.

Zarzut dotyczący braku umocowania Lidera Konsorcjum ToyoCar do
reprezentowania ww. Wykonawcy Izba uznała za bezzasadny. Art. 23 pzp przewiduje
możliwość ubiegania się o dane zamówienie publiczne przez kilku wykonawców
występujących wspólnie. Przepis ust. 2 art. 23 pzp zobowiązuje wykonawców ubiegających
się wspólnie o udzielenie zamówienia do ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania ich
w postępowaniu lub reprezentowania i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że pełnomocnikiem wykonawców ubiegających
się wspólnie o udzielenie zamówienia może być jeden z wykonawców, jak również podmiot
spoza ich grona, a zatem zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Załączona do oferty
Konsorcjum ToyoCar Umowa Konsorcjum zawarta w dniu 18 stycznia 2008 r. w Poznaniu
wskazuje wszystkich wykonawców występujących wspólnie, została przez wszystkich
Członków Konsorcjum podpisana, określa cel zawarcia umowy oraz w sposób wyraźny
wskazuje na Lidera Konsorcjum - firmę ToyoCar J.J. Mikołajczak sp. j. jako podmiot
wyznaczony do reprezentowania wykonawców ubiegających się wspólnie o udzielenie
zamówienia. Zapis § 2 ust. 2 ww. umowy wskazuje, że Lider Konsorcjum upoważniony jest
"do reprezentowania wszystkich Członków Konsorcjum we wszystkich sprawach dotyczących
Konsorcjum i procedury przetargów”'.
W § 3 ust. 1 Umowy Konsorcjum Członkowie
Konsorcjum postanawiają iż
"upoważnionym do reprezentowania Konsorcjum we wszystkich
sprawach związanych
z ofertą i przetargiem będzie Lider Konsorcjum”, w ust. 3 natomiast, że
„ w imieniu Konsorcjum działać będzie właściciel Lidera Konsorcjum uprawniony do
przygotowania, złożenia, podpisania oferty i wszystkich dokumentów jej dotyczących oraz do
zawarcia umowy w wyniku wyboru oferty”. To uwzględniając , a także przepis art. 65 kc,

Izba uznała, że firma ToyoCar J.J. Mikołajczak spółka jawna jest prawidłowo ustanowionym
przez członków Konsorcjum ToyoCar pełnomocnikiem do reprezentowania Konsorcjum w
postępowaniu i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Za nieuzasadniony uznała Izba zarzut dotyczący polisy ubezpieczenia OC w związku z
prowadzoną działalnością złożony przez D. Bońkowski i Spółka spółka komandytowa.
Przedmiotowa polisa wystawiona 24.04.2007r. przez PZU S.A Oddział w Poznaniu,
obejmująca okres ubezpieczenia od 25.04.2007r. do 24.04.2008r. została złożona na
potwierdzenie spełnienia przez Wykonawcę warunku znajdowania się w sytuacji
ekonomicznej i finansowej zapewniającej wykonanie zamówienia.

Zamawiający nie postawił w niniejszym postępowaniu warunku szczegółowego dotyczącego
wysokości ubezpieczenia, okresu na jaki dany wykonawca powinien być ubezpieczony.
Jedyne czego wymagał to złożenie polisy lub innego dokumentu potwierdzającego, że
wykonawca jest ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w zakresie prowadzonej
działalności[ pkt 7.2.7 SIWZ]. Wobec tak postawionego warunku, nie sposób uczynić
Wykonawcy zarzutu z obciążenia ubezpieczenia cesją na rzecz Toyota Bank Polska S.A.

Fakt, że D. Bońkowski i Spółka spółka komandytowa przeniosła prawa do ubezpieczenia z
tytułu nieustalonej szkody nie uprawnia do wyciągania wniosku, że Zamawiający nie mógłby
zaspokoić swych ewentualnych przyszłych roszczeń. Izba uznała, że z wyżej wymienionej
cesji nie wynikają skutki prawne dla Zamawiającego, a sama cesja nie stanowi wady prawnej
polisy.

Na podstawie art. 191 ust. 3 pzp Izba pozostawiła bez rozpoznania zarzut ACM Mari-Car
spółki z o.o dotyczący naruszenia przez Zamawiającego art. 90 ust.3, art. 89 ust.l pkt 3 pzp w
zw. z art. 15 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zdaniem Izby odwołujący
zarzucając powyższe Zamawiającemu winien wskazać w proteście na popełnienie przez
Konsorcjum Renault Wielkopolska czynu nieuczciwej konkurencji, wskazać na dowody i
dopiero stąd wywodzić podstawę do odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 pzp.
Odwołujący w proteście nie wskazał też jaki czyn wyczerpujący znamiona czynu nieuczciwej
konkurencji popełniło Konsorcjum Renault Wielkopolska. Dopiero w odwołaniu przywołał
zapisy art. 15 ust.l ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czym faktycznie
zmodyfikował postawiony w proteście zarzut.

Mając na uwadze fakt, że zarzuty podniesione przez Odwołujących nie potwierdziły się,
orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 191 ust. 1 Pzp.

O kosztach orzeczono stosownie do wyniku sprawy, na podstawie art. 191 ust. 6 i 7 ustawy
Prawo zamówień publicznych oraz na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2a i b rozporządzenia Prezesa
Rady Ministrów z dnia 9 lipca 2007 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu
od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich
rozliczania (Dz. U. z 2007 r. nr 128, poz. 886).

Na powyższy wyrok Krajowej Izby Odwoławczej skargę wniosła ACM-MARI CAR
spółka z o.o w Poznaniu.

Skarżący zarzucił wyrokowi Krajowej Izby Odwoławczej:

1.    naruszenie prawa materialnego poprzez nieuzasadnione nieuwzględnienie
odwołania ACM Mari - Car Sp. z o.o .

W szczególności zarzucił naruszenie przepisów art. 7 , art. 88, art. 89 ust. 1 pkt. 2,3,
4 i 6 ustawy prawo zamówień publicznych oraz art. 15 ustawy z dnia 16 kwietnia
1993 r.” o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji”[ DZ.U.03.153.1503 j.t]. - poprzez
uznanie przez KIO za zgodne z prawem stanowiska Zamawiającego , który uznał za
najkorzystniejszą ofertę złożoną przez Konsorcjum Renault Wielkopolska oraz
zaniechał odrzucenia oferty i wykluczenia z postępowania Konsorcjum Renault
Wielkopolska , a także nie zaniechał odrzucenia oferty i wykluczenia z postępowania
Konsorcjum Toyota;

2.    naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 184 ust. 4 ustawy prawo
zamówień publicznych poprzez dopuszczenie do działania po stronie Zamawiającego
pełnomocnika Konsorcjum Renault Wielkopolska,

3.    naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 188 ust. 3 ustawy prawo zamówień
publicznych poprzez niezasadne odrzucenie wniosków dowodowych .

Skarżący wniósł o uwzględnienie podniesionych zarzutów i:

-    uznanie skargi za zasadną

-    zmianę zaskarżonego wyroku KIO w całości,

-    orzeczenie co do istoty sprawy w tym nakazanie Zamawiającemu odrzucenie ofert
Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum Toyota,

-    obciążenie przeciwnika skargi (odwołującego) kosztami postępowania przed
Sądem Okręgowym,

-    obciążenie przeciwnika skargi (zamawiającego) kosztami postępowania przed KIO

-    zasądzenie od przeciwnika skargi (zamawiającego) na rzecz skarżącego kwoty 2440
zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przed KIO (zgłoszonych na rozprawie
arbitrażowej wedle rachunku) oraz kosztów zastępstwa procesowego przez Sądem
Okręgowym według norm prawem przewidzianych.

Skarżący, wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci;
protokółu z rozprawy przed KIO ;

obowiązującej w postępowaniu Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia ;
oferty Konsorcjum Renault Wielkopolska;
oferty Konsorcjum Toyota ;

protestu i odwołania jaki złożył w postępowaniach o udzielenie zamówienia
publicznego ACM Mari - Car Sp. z o.o;

oraz o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości w zakresie
kalkulacji kosztów na okoliczność czy przy uwzględnieniu warunków kontraktu
wskazanych w SIWZ oraz warunkach sprzedaży samochodów ustalonych przez
Renault Polska Sp. z o.o w Warszawie i Konsorcjum Renault Wielkopolska cena
złożonej oferty' nie jest rażąco niska i czy Konsorcjum nie oferuje sprzedaży
samochodów poniżej ceny nabycia.

Skarżący wniósł o powołanie biegłego z pośród biegłych wpisanych na listę Sądu
Okręgowego w Poznaniu . Mając na uwadze ,źe ustalenia w powyższym zakresie
wymagają wiadomości specjalnych przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jest
konieczne i uzasadnione.

W uzasadnieniu skargi podał, że przedmiotem rozstrzygnięcia KIO było odwołanie
złożone przez ACM Mari - Car Sp.z o.o z siedzibą w Poznaniu. Odwołanie to
dotyczyło oddalenia protestu wnoszącego skargę.

Zamawiający oddalił protest w całości .

Skarżący nie zgodził się z tym i wniósł odwołanie do Prezesa UZP. W odwołaniu
podtrzymał i ponowił zarzuty zawarte w proteście wnosząc o wydanie wyroku w
sprawie i:

-    o nakazanie Zamawiającemu aby uchylił decyzję o uznaniu za najkorzystniejszą
oferty złożonej przez Konsorcjum Renault Wielkopolska;

-    o nakazanie Zamawiającemu aby dokonał ponownego badania oferty Konsorcjum
Renault Wielkopolska a w wyniku, którego odrzucił ofertę i wykluczył z postępowania
Konsorcjum Renault Wielkopolska,

-    o nakazanie Zamawiającemu aby dokonał ponownego badania oferty Konsorcjum
Toyota, a w wyniku , którego odrzucił ofertę i wykluczył z postępowania Konsorcjum
Toyota;

-o nakazanie Zamawiającemu aby dokonał ponownej oceny ofert nieodrzuconych .
Zdaniem skarżącego KIO wydając zaskarżony wyrok i nie uwzględniając

odwołania dokonała naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i
zastosowanie. Uzasadnienie przedstawione przez skład orzekający KIO jest
merytorycznie wadliwe, powierzchowne i obarczone błędem logicznego myślenia. Nie
sposób w oparciu o treść uzasadnienia wyroku ustalić w oparciu o jakie dowody KIO
dokonała ustaleń dlaczego tym a nie innym dowodom dała wiarę.

Ponadto KIO pomimo ,że w sprawie koniecznym było posiadanie wiadomości
specjalnych nie dopuściła dowodu z opinii biegłego. Wyrok został oparty na
gołosłownych oświadczeniach Konsorcjum Renault Polska co do tego , że cena nie jest
zaniżoną. Znamiennym jest fakt ,że pomimo odmowy przekazania jakichkolwiek
dokumentów obrazujących warunki zakupu samochodów przez Renault Polska , KIO
uznawała ,że brak jest okoliczności nakazujących przyjęcie, iż nastąpiły warunki
odwrócenia zasady art. 6 kc. . W powyższych okolicznościach to Konsorcjum Renault
Wielkopolska winna wykazać ,że złożona oferta nie zawiera ceny rażąco niskiej .
Dodatkowo KIO pomimo ,że przed otwarciem posiedzenia Konsorcjum Renault
Wielkopolska nie doręczył ACM Mari - Car Sp. z o.o dokumentu przystąpienia KIO z
naruszeniem art. 184 ust. 4 u.p.z.p dopuścił pełnomocnika Konsorcjum do udziału w
rozprawie. Termin wskazany powyżej jest terminem materialnym skutkiem czego
nastąpiła prekluzja . Skarżący podniósł, że przedmiotowego przystąpienia nie otrzymał
do dnia dzisiejszego. W tym stanie KIO w sposób wadliwy zebrał dowody w sprawie i
na podstawie tak zebranych materiałów orzekał.

Skarżący postawił kilka zarzutów ofercie Konsorcjum Renault Wielkopolska
jak i Konsorcjum Toyota. Skarżący swoją argumentację przedstawił w proteście i
odwołaniu.

ACM Mari - Car sp. z o.o złożył zarzut naruszenia przez Zamawiającego art.. 89 ust. 1
pkt. 4 p.z.p . Składający skargę podniósł ,że powyżej wskazany przepis obliguje
Zamawiającego do odrzucenia oferty zawierającej rażąco niską cenę w stosunku do
przedmiotu zamówienia.

Skarżący podnosił ,że cena zaoferowana przez Konsorcjum Renault Polska w sposób
istotny odbiega od cen sprzedaży samochodu marki Renault model Clio III 1,2 16 V 75
Km. Cena katalogowa przedmiotowego samochodu zgodnie z ofertami członków
Konsorcjum Renault Polska wynosi 49.150 zł. Twierdzenia Skarżącego zostały
udowodnione - a dowód twierdzeń własnych ACM Mari - Car Sp. z o.o przedstawił
wydruki z ofert sprzedaży członków Konsorcjum Reanault Wielkopolska.

KIO rozważając powyższy problem przyjęło ,że wystarczającym w sprawie jest
oświadczenie Konsorcjum Renault Wielkopolska , iż w sprawie uzyskała rabat.

Skarżący podniósł ,że poza oświadczeniem żaden dowód nie potwierdza udzielenia
rabatu w tym w szczególności takiego który uzasadniałby przedstawioną cenę .
Dokumentami takimi w szczególności nie mogą być :

pismo Konsorcjum Renault Polska z dnia 31 stycznia 2008 r. oraz pismo Renault
Polska Sp. z o.o z dnia 31 stycznia 2008 r .

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy Zamawiający przy ustalaniu czy cena nie jest rażąco
niska winien brać pod uwagę jedynie obiektywne czynniki. Ustawodawca wskazał
jakie czynniki należy traktować jako obiektywne.

Skarżący podnosił ,że w treści przedmiotowych pism brak jest jakichkolwiek
informacji o charakterze obiektywnym . Pisma składają się z nic nie mówiących
ogólników dotyczących polityki cenowej lub informacji co do cen stosowanych
przez inne podmioty w innych postępowaniach i nie dotyczących istoty sprawy .
Potwierdzenie zgodności polityki cenowej nie jest potwierdzeniem faktu ,że cena
nie jest rażąco niska. Polityka cenowa może obejmować także składanie ofert z
ceną rażąco niską. ACM Mari - Car Sp. z o.o podkreśliła ,że istotą problemu nie
była okoliczność zgodności zaproponowanej ceny z polityką Spółki Renault
Polska ale ustalenie czy są takie obiektywne czynniki, które pozwalają przyjąć w
sposób logiczny i matematycznie wyliczalny , że cena nie jest rażąco niska.
Konsorcjum nie dostarczyło Zamawiającemu żadnych informacji poza
oświadczeniem ,że cena jest prawidłowa . Zamawiający jak i KIO nie
dysponowały żadnymi merytorycznymi danymi pozwalającymi dokonać
pozytywnej weryfikacji oferty Konsorcjum Renault Wielkopolska.

KIO uznała ,że nie istnieje umowa regulująca sprzedaż samochodów przez Renault
Polska na rzecz Konsorcjum Renault Wielkopolska , a jednocześnie uznała ,że
Konsorcjum Renault Wielkopolska uzyskała rabat. Sprzeczność powyższych
ustaleń wydaje się być oczywista.

Kuriozalnym jest przy tym stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące
przyczyn dla których nie dopuścił dowodów z dokumentów wnioskowanych przez
skarżącego. Na stronie 10 uzasadnienia Krajowa Izba Odwoławcza wyjaśnia dlaczego
oddaliła wnioski dowodowe co do rabatu udzielanego przez Renault Polska między
innymi dlatego że nie ma istotnego znaczenia jakie rabaty udziela Renault Polska Sp. z
o.o traktując ww. spółkę jako - podmiot trzeci. Skarżący podniósł,że jest to jedna z
najbardziej istotnych okoliczności, gdyż ten " podmiot trzeci" według słów Konsorcjum
Renault Wielkopolska udzielił Konsorcjum rabatu.

Skarżący podkreślił ,że złożenie wyjaśnień nie może być traktowane w sposób formalny
. Złożone wyjaśnienia mają odpowiadać na pytanie jakie okoliczności umożliwiły
przedstawienie Wykonawcy tak niskiej cenowo oferty. Na powyższe zagadnienie
orzecznictwo wielokrotnie zwracało uwagę. Tytułem przykładu ACM Mari - Car Sp. z
o.o przytoczył tezy orzeczeń.

Ponadto skarżący podniósł zarzut ceny dumpingowej. KIO nie rozpoznała zarzutu
dumpingu błędnie przyjmując ,ze nie było przedmiotem protestu. Pogląd KIO jest
wadliwy gdyż skarżący zarzucił czyn nieuczciwej konkurencji poprzez złożenie oferty
o tak niskiej cenie . Brak jest podstaw do przyjęcia ,że skarżący zobowiązany był
szczegółowiej zakwalifikować w treści protestu powyższe zachowanie. Gdyby nawet
przyjąć stanowisko KIO za zasadne to bezspornym jest, że ACM Mari - Car Sp. z o.o
skutecznie przyłączył się do protestu Konsorcjum Toyota i składający skargę był
uprawniony także do podnoszenia zarzutu w zakresie ceny dumpingowej .

Skarżący wskazał że - art. 89 ust. 1 pkt. 6 nakazuje Zamawiającemu odrzucić ofertę ,
która zawiera omyłki rachunkowe w obliczeniu ceny, których nie można poprawić na
podstawie art. 88 , lub błędy w obliczeniu ceny. Pomimo ,że oferta Konsorcjum zawiera
błędy w obliczeniu ceny, których nie można poprawić w trybie art. 88 Ustawy
Zamawiający zaniechał odrzucenia oferty i wykluczenia Konsorcjum.

Konsorcjum zaoferowało 1 sztukę samochodu w cenie netto 26 .139,34 zł wobec czego
podatek VAT wynosi 5750,65 zł, a podana przez Wykonawcę cena 1 samochodu
brutto wynosi 31 .889.99 zł.

Oferta opiewa na 87 samochodów skutkiem czego Wykonawca wskazał ,że cena
ogółem netto wynosi 2 274.122,58 zł a cena ogółem brutto stanowi kwotę 2 774.429,13
zł. Podatek VAT wyliczony od różnicy powyższych kwot wynosi 500.306,55 zł.
Prawidłowo ustalony od kwoty 2 274.122,58 zł podatek VAT wynosi 500.306.97 zł.
Znamiennym jest ,że art. 88 u.p.z.p nie pozwala na poprawienie powyższego błędu .
Cena oferty to cena w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 5.07.200lr. „o cenach”
jaką Zamawiający musi zapłacić za całość zamówienia. W tym stanie zachowanie
Zamawiającego narusza ustalone w treści punktu 13.1 specyfikacji zasady uznania za
błąd podania niewłaściwej stawki VAT.

W ocenie Skarżącego żaden błąd w cenie oferty nie może być traktowany jako
oczywista omyłka.

Nadto przepis art. 89 ust.l pkt 2 pzp zobowiązuje Zamawiającego do odrzucenia
oferty, jeżeli jej treść nie odpowiada treści SIWZ. Punkt 11.3 SIWZ obligował
Konsorcjum do złożenia pod dokumentami przez osobę reprezentującą czytelnego
podpisu lub parafy z pieczątka imienną.

Natomiast dokumenty- zaświadczenie z Urzędu Skarbowego złożone przez Serwis
Antoninek spółkę z o.o oraz Pieluszyńska spółka z o.o nie zostały opatrzone podpisem
lub parafa i pieczątką firmową na 2 stronie dokumentu.

Pomimo powyższego braku Zamawiający wbrew prawu zaniechał odrzucenia oferty.
Skarżący podkreślił, że podniósł także zarzuty co do oferty Konsorcjum Toyota
wskazując, iż zgodnie z art. 23 ust.2 pzp Wykonawcy zobowiązani są ustanowić
pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu. Skutkiem powyższego
Zamawiający zobowiązał Konsorcjum Toyota do załączenia do oferty dokumentu
pełnomocnictwa. Brak dokumentu pełnomocnictwa nie może być konwalidowany w
trybie art. 26 ustawy pzp. Dokument pełnomocnictwa winien zawierać oświadczenie
mocodawcy co do udzielenia upoważnienia dla podmiotu umocowanego do
określonych czynności. Takiego upoważnienia nie zawiera załączona do oferty umowa
konsorcjum Toyoty.

Skarżący podnosił przed KIO ,że pełnomocnikiem nie może być spółka jawna,
bowiem nie posiada ona organów . Orzecznictwo i doktryna uznaje możliwość
udzielenia pełnomocnictwa osobom fizycznym i prawnym. Powyższe uprawnienia
dla osób prawnych wiąże się z tym , że działanie organu osoby prawnej traktowane
jest tak jak działanie samej osoby prawnej. Bezspornym jest ,że pełnomocnik
dokonuje czynności samodzielnie a jedynie na rzecz mandanta . Inaczej jest w
przypadku spółki jawnej , spółka taka nie posiada organu wobec czego sama jako
podmiot nie może działać . Samodzielnie działa reprezentujący spółkę właściciel.
Działania właściciela nie są traktowane jako działania spółki jawnej . Właściciel
działa w imieniu i na rzecz spółki jednakże jego działania nie są działaniami spółki .
Znamiennym jest ,że KIO odrzuciła także zarzut odwołania w powyższym zakresie nie
ustosunkowując się przy tym do twierdzeń ACM Mari - Car Sp. z o.o. Nie jest
wiadomym dlaczego KIO przyjęła stanowisko przeciwne . W treści uzasadnienia
wyroku brak jest jakiejkolwiek informacji dlaczego KIO uznała spółkę jawną za taki
podmiot, który może być pełnomocnikiem.

Skarżący podnosił ,że art. 89 ust. 1 pkt. 6 nakazuje Zamawiającemu odrzucić ofertę ,
która zawiera omyłki rachunkowe w obliczeniu ceny, których nie można poprawić na
podstawie art. 88 , lub błędy w obliczeniu ceny. Pomimo ,że oferta Konsorcjum Toyocar
zawiera błędy w obliczeniu ceny, których nie można poprawić w trybie art. 88 Ustawy
Zamawiający zaniechał odrzucenia oferty i wykluczenia Konsorcjum a przeciwnie
Zamawiający poprawił błąd i zwrócił się o akceptację poprawy. Działanie powyższe
stanowi rażące naruszenie prawa . Należy zwrócić uwagę ,że także po poprawieniu
wartości VAT wyliczenie jest błędne gdyż suma 2769.737.70 zł + 609342,29 nie
odpowiada cenie oferty która według Konsorcjum wynosi 3 379.080,00 zł. .

Skarżący podnosił także , iż art. 89 ust. 1 pkt. 2 zobowiązuje Zamawiającego do
odrzucenia oferty jeżeli jej treść nie odpowiada treści SIWZ. Bezspornym winno być, że
pkt. 11.3 obligował Konsorcjum Toyota do złożenia pod dokumentami przez osobę
reprezentującą czytelnego podpisu bądź parafy z pieczątką imienną. Dokument - wykaz
osób oraz wykaz ASO Toyota opatrzony został parafą i pieczątką firmową. Samą parafą
został potwierdzony dokument OC złożony przez Toyota Bobkowski bez możliwości
identyfikacji osoby podpisującej .Pomimo powyższego braku Zamawiający wbrew
prawu zaniechał odrzucenia oferty. Wymagania zawarte w SIWZ są jednoznaczne.
Zamawiający nie może się bronić wskazaniem ,że wystarczająca byłaby także parafa.
Kolejnym brakiem było przedstawienie przez D. Bobkowski i Spółka spółka komandytowa
polisy OC scedowanej na rzecz Toyota Bank. W takiej sytuacji członek konsorcjum nie
posiada uprawnień i nie jest beneficjentem przedstawionej polisy, a jej realizacja wymaga
zgody banku. Tym samym ocena przedmiotowej polisy dokonana przez Krajowa Izbę
Odwoławcza nie jest trafna.

Reasumując Skarżący podniósł, iż przedstawione wyżej zarzuty czynią skargę konieczną i
zasadną.

Na rozprawie w dniu 29 maja 2008r. przed Sądem Okręgowym w Poznaniu
pełnomocnik Zamawiającego wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie od Skarżącego kosztów
w wysokości 2.440zł. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi uznał j za niezasadne
i w tej mierze podtrzymał całość swoich argumentów prezentowanych w postępowaniu o
udzielenie zamówienia publicznego poczynając od rozpoznania protestu poprzez
ustosunkowanie się do odwołania.

Zarzut rażąco niskiej ceny uznał za nietrafny i tym samym wniosek Skarżącego o
dopuszczenie dowodu z opinii biegłego za nieprzydatny w sprawie albowiem biegły z
dziedziny rachunkowości nie może nic istotnego wnieść w sprawie w zakresie ceny
ryczałtowej. Nie ma bowiem elementów kalkulacyjnych, które można poddać badaniu na
podstawie obiektywnych dokumentów złożonych w ofercie. Zdaniem Zamawiającego
interpretacja przepisu art. 90 pzp sprowadza się do procedury wyjaśniającej, a nie wdrożenia
postępowania dowodowego. W złożonych wyjaśnieniach Konsorcjum Renault Wielkopolska
wskazało na korzystne warunki i przedstawiło dowód- pismo prezesa Tomasza Latały
przedstawiające politykę cenową importera.

W odniesieniu do pełnomocnictwa udzielonego J. Mikołajczykowi liderowi Konsorcjum
Toyoty uznała, iż zostało ono prawidłowo udzielone.

Pełnomocnik Konsorcjum Renault Wielkopolska, Przystępującego po stronie
Zamawiającego wniósł również o oddalenie skargi i zasądzenie na rzecz Konsorcjum kosztów
zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi przedstawił co następuje;

Za bezzasadny uznał zarzut niezasadnego dopuszczenia przez Krajowa Izbę Odwoławczą do
udziału w sprawie po stronie Zamawiającego pełnomocnika Konsorcjum Renault
Wielkopolska. Podkreślił, iż pełnomocników było dwóch w osobach Auto Compol S.A oraz
jego i adwokata B. Kowalskiego. Stąd w tym zakresie zarzut Skarżącego jest chybiony, zaś
ewentualne modyfikowanie tego zarzutu z uwagi na gospodarczy charakter postępowania nie
jest możliwe.

Odnośnie ceny dumpingowej wskazał, że Skarżący w proteście nie podniósł zarzutu ceny
dumpingowej lecz posłużył się określeniem „ naruszenia czynu nieuczciwej konkurencji”.
Tym samym obecnie nie może z uwagi na restrykcyjność ustawy „ prawo zamówień
publicznych” zarzutu tego podtrzymywać, podnosić , a właściwie zmieniać. Nadto zwrócił
uwagę na nietrafność argumentu Skarżącego, że skoro przystąpił po stronie Konsorcjum
Toyoty to może zarzut ceny dumpingowej podnosić.

Konsorcjum Toyoty wyraźnie oświadczyło, że zarzutu ceny dumpingowej nie podnosiło.

Tym samym przystępujący nie może podnosić zarzutów, których nie podnosił Wykonawca po
stronie którego Skarżący przystąpił.

Za nietrafny uznano zarzut rażąco niskiej ceny. Skoro cena miała charakter ceny ryczałtowej,
to nie ma obowiązku analizowania jej składników. Podkreślono przy tym, że pisma
wyjaśniające Renault Polska spółki z o.o słusznie uznane zostały przez KIO jako istotne
dowody w sprawie.

Jako nietrafny uznał przystępujący zarzut skargi sprowadzający się do tego, iż dla oceny
rażąco niskiej ceny właściwym kryterium jest jej odniesienie tylko do wartości szacunkowej
zamówienia.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do przepisu art. 195 ust.2 pzp w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia
skargi stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu Postępowania Cywilnego o apelacji.
Rozpoznając zatem sprawę w granicach skargi i zarzutów w niej zawartych zważyć należy co
następuje;

Odnośnie zarzutu naruszenia prawa materialnego- przepisów art. 7, art.88, art. 89 ust.l pkt 2,
3 ,4 i 6 ustawy „ prawo zamówień publicznych” oraz art. 15 ustawy z 16.04.1993r. „ o
zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

W istocie zarzut powyższy dotyczy przeprowadzenia przez Zamawiającego postępowania o
udzielenie zamówienia w sposób nie zapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz
równego traktowania wykonawców poprzez:
- nieodrzucenie ofert Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum Toyoty pomimo, że
ich oferty zawierały omyłki rachunkowe w obliczeniu ceny, których nie można poprawić na
podstawie art. 88, lub błędy w obliczeniu ceny[ art. 89ust. 1 pkt 6 pzp].

Sąd Okręgowy zarzutu powyższego nie podziela i w tym zakresie w pełni akceptuje ustalenia
Krajowej Izby Odwoławczej.

Bezsprzecznie Zamawiający określił charakter wynagrodzenia za zrealizowanie przedmiotu
zamówienia jako ryczałtowy, o czym przekonuje zapis punktu 13.1. SIWZ. Zgodnie z nim
cena oferty obejmuje wszystkie zobowiązania, musi być podana cyfrowo i słownie, z
wyodrębnieniem właściwego podatku VAT. Zamawiający zastrzegł, iż podanie niewłaściwej
stawki podatku VAT traktowane będzie jako błąd w obliczeniu ceny. W punkcie 13.2 SIWZ
zastrzeżono, że w przypadku wystąpienia omyłki rachunkowej w obliczeniu ceny
Zamawiający poprawi omyłki zgodnie z art. 88 pzp.

Konsorcjum Renault Wielkopolska podało w ofercie cenę netto samochodu w wysokości
26.139,34zł oraz właściwy podatek VAT w wysokości 22%, który wynosił od w/w kwoty
5.750,65zł. Tak więc cena brutto samochodu wynosi 31.889,99zł

Mnożąc 31.889,99zł x 87 samochodów otrzymujemy kwotę 2.774.429,13zł brutto.

Natomiast Skarżący upatruje błędu w obliczeniu ceny przy następującym wyliczeniu:

26.139,34zł netto x 87 samochodów = 2.274.122,58zł x 22% VAT = 500.306,96zł- podatek
VAT.

2.274.122,58 + 500.306,96zł = 2.774.429,54zł brutto.

Konsorcjum Renault Wielkopolska podało cenę brutto 2.774.429,13zł.

2.774.429,54zł minus 2.774.429,13zł = 0,41zł

Zdaniem skarżącego 0,41 zł ma być błędem w obliczeniu ceny dyskwalifikującym powyższą
ofertę.

Z kolei różnica w cenie Konsorcjum Toyoty wyeksponowana przez Skarżącego to 0,lzł[ cena
wyliczona 2.769.737,70 + 609.342,29 VAT = 3.379.079,99zł.

Natomiast Konsorcjum Toyoty podało cenę brutto 3.379,080zł.

Dla Sądu Okręgowego jest oczywistym , że powyższa różnica jest wyłącznie omyłką
rachunkową, co trafnie ustaliła Krajowa Izba Odwoławcza.

Reasumując , zarzuty Skarżącego w zakresie błędu w obliczeniu ceny są nietrafne.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 7 w zw. z art. 89 ust.l pkt 3 i 4 pzp i art. 15 ustawy o
zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez nieodrzucenie oferty Konsorcjum Renault
Wielkopolska jako zawierającą rażąco niską cenę, cenę dumpingową i tym samym stanowiącą
czyn nieuczciwej konkurencji.

Sąd Okręgowy uznaje powy ższy zarzut za niezasadny zaś poczynione przez Krajową Izbę
Odwoławczą ustalenia w tym zakresie za prawidłowe i trafne.

Zamawiający w punkcie 14.1 SIWZ przyjął, iż jedynym kryterium oceny ofert jest Cena
=100% . Zapis powyższy w powiązaniu z zapisem punktu 13.1 SIWZ pozwala na nie
budzące wątpliwości ustalenie, iż tak ustalona cena jest ceną ryczałtową.

Bezspornym jest, iż Zamawiający po zapoznaniu się ze złożonymi ofertami wszczął na
podstawie art. 90 pzp procedurę wyjaśniającą i zwrócił się między innymi do Konsorcjum
Renault Wielkopolska o udzielenie wyjaśnień dotyczących elementów oferty mających
wpływ na wysokość ceny w celu ustalenia, czy złożona oferta zawiera rażąco niską cenę.
Konsorcjum udzieliło wyjaśnień, które słusznie Krajowa Izba Odwoławcza uznała za
wystarczające do przyjęcia, że zaoferowana przez Konsorcjum Renault Wielkopolska cena w
ofercie nie jest rażąco niską. Należy przy tym w pełni podzielić argumenty Zamawiającego,
że procedura określona art. 90 pzp ma charakter wyjaśniający a nie dowodowy.

W ocenie sądu zarzuty Skarżącego w tym zakresie w istocie stanowią gołosłowną polemikę z
prawidłowymi ustaleniami KIO. Argumenty skargi tak naprawdę zmierzają do zobowiązania
Konsorcjum Renault Wielkopolska do ujawnienia elementów kalkulacyjnych ceny oferty, co
przy cenie ryczałtowej nie jest dopuszczalne.

Stąd zarzut bezzasadnego pominięcia przez Krajową Izbę Odwoławczą wniosku o
dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność kalkulacji kosztów jest nietrafny.
Dlatego też Sąd Okręgowy z tych samych przyczyn co KIO ponowiony w skardze wniosek o
dopuszczenie dowodu z opinii biegłego oddalił.

Tym samym zarzut skargi sprowadzający się do naruszenia przez Krajową Izbę Odwoławczą
art. 188 ust.3 pzp poprzez niezasadne odrzucenie wniosków dowodowych uznać należy za
bezzasadny.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż ustawa „ prawo zamówień publicznych” nie definiuje
pojęcia „ rażąco niska cena” ani nie wskazuje, jakie kryteria należy brać pod uwagę,
dokonując kwalifikacji pod to pojecie.

W stanie faktycznym sprawy odniesienie oferowanej ceny do szacunkowej wartości
zamówienia nie jest trafne.

Stąd dokonując oceny oferty Konsorcjum Renault Wielkopolska w aspekcie ceny rażąco
niskiej, sąd uznał, iż kryterium najbardziej właściwym będzie średnia cen pozostałych ofert
najbardziej zbliżonych do siebie pod względem cenowym.

Zamawiający podał szacunkową wartość zamówienia [ kwotę przeznaczoną na sfinansowanie
zamówienia] na 7.642.080zł brutto.

Jak wynika z akt sprawy wpłynęły oferty następujących firm z proponowanymi cenami na
dostawę 87 pojazdów:

1.    Konsorcjum Renault Wielkopolska z ceną brutto 2.774.429,13zł co stanowi 36,30%
szacunkowej wartości zamówienia;

2.    Auto Handel- Centrum Krotowski Cichy spółka jawna z ceną brutto 8.095.350zł;

3.    Konsorcjum SZPOT z ceną brutto 5.584.237zł co stanowi 73,07% szacunkowej
wartości zamówienia;

4.    Konsorcjum ToyoCar z ceną brutto 3.379.080zł co stanowi 44,21% szacunkowej
wartości przedmiotu zamówienia;

5.    ACM Mari-Car spółka z o.o z ceną brutto 3.498.374,40zł co stanowi 45%
szacunkowej wartości zamówienia.

Pomijając ofertę Auto Handel-Centrum Krotowski Cichy spółka jawna jako zawierającą cenę
wyższą od wartości szacunkowej zamówienia , średnia procentowa pozostałych 4 ofert
wynosi 49,64%.

Z kolei po nieuwzględnieniu oferty konsorcjum SZPOT, odrzuconej przez Zamawiającego,
średnia procentowa pozostałych 3 firm wynosi 41,83% .

Różnica pomiędzy ceną Konsorcjum Renault Wielkopolska - 36.30% . a średnią tych 3 firm-
41,83% wynosi 5,53%, zaś od ceny Skarżącego jest niższa o 8,7%.

Powyższe porównanie prowadzi do jednoznacznego wniosku, że cena Konsorcjum Renault
Wielkopolska niższa od ceny Skarżącego o 8,7% oraz od średniej 3 w/w firm o 5,53% nie
może być uznana za cenę rażąco niską w rozumieniu art. 89 ust.l pkt 4 pzp, a już tym bardziej
nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 15 ustawy „ o zwalczaniu
nieuczciwej konkurencji”.

Odnośnie zarzutu ceny dumpingowej.

Sąd Okręgowy podziela argumenty Zamawiającego i Przystępującego po jego stronie, iż
zarzut ten podniesiony został przez Skarżącego dopiero w skardze. Bezsprzecznie w
złożonym proteście Skarżący nie podniósł zarzutu ceny dumpingowej w odniesieniu do oferty
Konsorcjum Renault Wielkopolska. Nie jest przy tym tak jak stara się wykazać Skarżący , że
podniesienie zarzutu dopuszczenia się czynu nieuczciwej konkurencji jest tożsame z
podniesieniem zarzutu ceny dumpingowej. Tym samym z mocy art. 181 ust.6 pzp powyższy
zarzut podniesiony dopiero w skardze jest spóźniony. Powyższej oceny nie zmienia
argumentacja Skarżącego, iż jako przystępujący po stronie odwołującego się wykonawcy
Konsorcjum Toyoty, które to Konsorcjum podnosiło zarzut ceny dumpingowej, mógł
skutecznie powyższy zarzut popierać.

Na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą pełnomocnik Konsorcjum Toyoty oświadczył
jednoznacznie, iż nie stwierdził aby zaoferowana przez Konsorcjum Renault Wielkopolska
cena była cena dumpingową. A zatem w świetle art. 184ust.5 pzp podnoszenie powyższego
zarzutu przez skarżącego jest niedopuszczalne.

Sąd Okręgowy nie uznał za trafny zarzutu Skarżącego sprowadzającego się do
naruszenia przez Zamawiającego art. 89ustl. pkt 2 pzp poprzez nieodrzucenie oferty
Konsorcjum Renault Wielkopolska i Konsorcjum Toyoty pomimo jej sprzeczności z zapisem
pkt 11.3 SIWZ-u.

Skarżący upatruje naruszenia powyższego zapisu w tym, że oferta Konsorcjum Renault
Wielkopolska w zakresie dokumentów złożonych przez członków konsorcjum Auto Serwis
Antoninek spółkę z o.o oraz Pieluszyńska spółka z o.o jest sprzeczna z pkt 11.3 SIWZ
albowiem dokument- zaświadczenia z Urzędu Skarbowego na stronie 2 nie zostały opatrzone
podpisem lub parafą i pieczątką firmową. Zaś dokumenty złożone przez Konsorcjum Toyoty -
wykaz osób oraz wykaz ASO Toyota opatrzony został parafą i pieczęcią firmową, samą zaś
parafą został potwierdzony dokument OC złożony przez Toyota Bobkowski bez możliwości
identyfikacji osoby podpisującej.

W tej mierze Sąd Okręgowy w pełni aprobuje stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej
zgodnie z którym podstawą do odrzucenia oferty z uwagi na jej niezgodność z treścią SIWZ-u
może stanowić jedynie merytoryczna treść danej oferty. Uchybienia dotyczące formy oferty
nie mogą stanowić podstaw do jej odrzucenia, a już tym bardziej wskazane przez Skarżącego
niedokładności w dokumentach dołączonych do ofert.

W ocenie sądu nietrafny jest zarzut skarżącego , iż Zamawiający z naruszeniem
dyspozycji art. 23 pzp dopuścił do udziału w postępowaniu Konsorcjum Toyoty pomimo, że
nie przedstawiło ono właściwego pełnomocnictwa. Całkowicie nieuprawniony jest przy tym
zarzut, iż KIO uznała spółkę jawną za umocowanego pełnomocnika.

Przeciwnie na stronie 12 uzasadnienia KIO szczegółowo ustosunkowała się do powyższego
zarzutu, stwierdzając w konkluzji, iż wskazany w umowie konsorcjum właściciel Lidera
Konsorcjum ToyoCar J.J Mikołajczak spółki jawnej jest prawidłowo ustanowionym przez
członków konsorcjum ich pełnomocnikiem.

Stosownie do przepisu art. 23 ust.l pzp wykonawcy mogą wspólnie ubiegać się o udzielenie
zamówienia. W takim przypadku zgodnie z art. 23 ust.2 pzp wykonawcy ustanawiają
pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo do
reprezentowania w postępowaniu
i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego.

W przedmiotowej sprawie wykonawcy w osobach:

-ToyoCar J.J. Mikołajczak spółka jawna w Lesznie reprezentowana przez właściciela Jacka
Mikołajczaka zwaną dalej Liderem Konsorcjum,

-    D. Bobkowski i Spółka spółka komandytowa w Poznaniu,

-    ASD Toyota Tadeusz Ukleja z/s w Ujściu,

-    Auto Kamiński spółka z o.o w Koninie

zawarli 18.01.2008r. umowę konsorcjum w celu wspólnego przygotowania i złożenia oferty
przez członków konsorcjum w przetargu nieograniczonym ogłoszonym przez Wojewódzki
Ośrodek Ruchu Drogowego w Poznaniu. W § 2 pkt 2 umowy ustalono, że Lider Konsorcjum-
oznacza kierującego działalnością konsorcjum, który przygotowuje w jego imieniu ofertę i
jest upoważniony do reprezentowania wszystkich członków konsorcjum we wszystkich
sprawach dotyczących konsorcjum i procedury przetargowej .

Z kolei w §3 pkt 1 umowy postanowiono, że upoważnionym do reprezentowania Konsorcjum
we wszystkich sprawach związanych z ofertą i przetargiem będzie Lider Konsorcjum. W
punkcie 2 tegoż paragrafu umowy postanowiono, że w imieniu Konsorcjum działać będzie
właściciel Lidera Konsorcjum, który jest w szczególności uprawniony do przygotowania,
złożenia, podpisania oferty i wszystkich dokumentów jej dotyczących oraz do zawarcia
umowy w wyniku wyboru oferty.

W ocenie Sądu Okręgowego powyższe zapisy umowy Konsorcjum w pełni wypełniają
dyspozycję art. 23 pzp w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika do reprezentowania
członków konsorcjum w postępowaniu o udzielenie zamówienia jak i reprezentowania w
postępowaniu i zawarciu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Przy czym co istotne z zestawienia zapisów §2 pkt 2 w zw. z § 3 pkt 2 i punktu 1 umowy
konsorcjum wynika jednoznacznie, iż członkowie konsorcjum swoim pełnomocnikiem
ustanowili nie spółkę jawną ToyoCar J.J. Mikołajczak jako Lidera Konsorcjum lecz jej
wspólnika Jacka Mikołajczaka nazwanego właścicielem .

Z odpisu KRS-u przedmiotowej spółki jawnej wynika, że Jacek Mikołajczak jest jednym z
dwóch wspólników spółki [ drugim jest Jolanta Mikołajczak] uprawniony do samodzielnej
reprezentacj i spółki j awnej.

Powyższe pozwala na ustalenie, iż członkowie konsorcjum zgodnie z art. 23 pzp ustalili
spośród siebie pełnomocnika w osobie Jacka Mikołajczaka wspólnika spółki jawnej- członka
konsorcjum, umocowanego tak do reprezentowania tejże spółki jawnej jak i członków
konsorcjum.

Sąd Okręgowy za niezasadny uznał również podniesiony w skardze zarzut, sprowadzający się
do żądania odrzucenia oferty Konsorcjum Toyoty albowiem członek tegoż konsorcjum D.
Bońkowski i Spółka spółka komandytowa złożył nieprawidłową polisę OC, scedowaną na
rzecz Toyota Bank.

Zamawiający w punkcie 7.2.7 SIWZ zobowiązał wykonawców ubiegających się o
zamówienie publiczne do złożenia w celu potwierdzenia sytuacji ekonomicznej polisy lub
innego dokumentu potwierdzającego, że Wykonawca jest ubezpieczony od odpowiedzialności
cywilnej w zakresie prowadzonej działalności.

Wykonawca D. Bońkowski i Spółka spółka komandytowa złożył polisę umowy

ubezpieczenia zawartą z PZU S.A na okres ubezpieczenia od 25.04.2007r. do 24.04.2008r.
Tym samym spełnił wymóg punktu 7.2.7 SIWZ.

Prawdąjest, iż z treści polisy wynika, że ubezpieczenie według polisy obciążone zostało
cesją na rzecz Toyota Bank Polska S.A „ do wysokości szkody ustalonej przez PZU S.A.
Ewentualne odszkodowanie nie może być wypłacone bez zgody cesjonariusza”.

Słusznie Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, iż Zamawiający w treści SIWZ nie zawarł
szczególnych warunków co do polis OC składanych przez Wykonawców ograniczając te
wymogi jedynie do złożenia polisy lub innego dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie.
Trafne jest zatem ustalenie KIO , iż obciążenie polisy ubezpieczeniowej cesją nie stanowi
wady prawnej polisy.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przez Krajową Izbę Odwoławczą
przepisów prawa procesowego — art. 184 ust.4 pzp poprzez dopuszczenie do działania po
stronie Zamawiającego pełnomocnika Konsorcjum Renault Wielkopolska, stwierdzić należy ,
iż zarzut ten jest całkowicie niezrozumiały. Stosownie do art. 196 ust.l pzp skarga powinna
miedzy innymi zawierać przytoczenie zarzutów i zwięzłe ich uzasadnienie.

Brak uzasadnienia powyższego zarzutu czyni niemożliwym merytoryczną ocenę jego
zasadności.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 198 ust 2 pzp skargę jako bezzasadną oddalono,
o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.

O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w punkcie 2 wyroku zgodnie z przepisem art.
98§ 1 i§3 kpc w zw. z art. 107 kpc i w zw. z §5 i §10 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z 28.09.2002r. „ w sprawie opłat za czynności adwokackie..[Dz. U. Nr
163 poz. 1348 z póź. zm.], zasądzając od Skarżącego na rzecz przystępującego Konsorcjum
Renault Wielkopolska 1.200zł .

Sąd nie uwzględnił żądania Zamawiającego w przedmiocie zasądzenia na jego rzecz od
Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Zamawiający był reprezentowany w postępowaniu przez pełnomocnika nie będącego ani
radcą prawnym ani adwokatem, działającego na podstawie umowy zlecenia w rozumieniu art.
87§1 kpc. Ustalone przez pełnomocnika w wystawionej fakturze wynagrodzenie w wysokości
2.440zł za świadczone usługi wykracza poza zakres niezbędnych kosztów procesu
określonych art. 98§2 kpc , których zwrotu przeciwnik może żądać od strony przegrywającej
sprawę.

J. Waltrowska


R. Trzebny


R. Norkiewicz


6/^lS'i?€Xoryginał należycie podpisano
* (    1
J OdP'ls sporządzono

A W 19 08 2008

dnia.........................

_______N. /    Sekretarz QG

ż Ni **

16