Sąd Okręgowy w Gliwicach

X Wydział Gospodarczy

ul. Kościuszki 15

44-100 Gliwice

Punkt Obsługi Interesantów: (32) 33 80 116-117

Krajowu Izba Odwoławcza w Warszawie

ul. Postępu 17A
02-676 Warszawa

Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy zwraca po wykorzystaniu akta
KIO 2923/13 oraz załącznik (biały skoroszyt) oraz postanowienie z dnia 3 marca 2014r.
dot.: ze Skargi Politechniki Śląskiej w Gliwicach c/a SIMPLE SA w Warszawie

Na zarządzenie Sędziego
st.sekr.sądowy Joanna Skrzypczak

X Wydział Gospodarczy
Starszy Seirrs-._f?.rz Sądowy

2 fi. 05. 2014
"D-zft- K(O -

WPŁYNĘŁO

Dnia 3 marca 2014 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy
w składzie następującym

Przewodniczący :    Sędzia SO Leszek Guza

Sędziowie :    Sędzia SO Katarzyna Żymełka

Sędzia SO Barbara Przybyła

po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r., w Gliwicach

na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi

Politechniki Śląskiej w Gliwicach

przeciwko

SIMPLE Spółce Akcyjnej w Warszawie

na postanowienie zawarte w punkcie 2) Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 stycznia 2014r.

sygn. akt KIO 2923/13

postanawia:

1 .oddalić skargę.

2. oddalić wniosek przeciwnika skargi o zasądzenie kosztów postępowania wywołanych
wniesieniem skargi.

Pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie § 19 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
12 grudnia 2003 roku w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów
administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym.

X Ga 22/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 stycznia 2014r. Krajowa Izba Odwoławcza
w punkcie 1. umorzyła postępowanie odwoławcze i w punkcie 2. nakazała zwrot na rzecz
wykonawcy SIMPLE S.A. kwoty 13 500 zł stanowiącej 90% uiszczonego wpisu.

Postanowienie zostało wydane przed otwarciem rozprawy, na posiedzeniu z udziałem
stron to jest odwołującego SIMPLE S.A. w Warszawie, zamawiającego - Politechniki Śląskiej
w Gliwicach oraz wykonawców, którzy przystąpili do postępowania po stronie zamawiającego
wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia tj. Syntea Business Solutions Spółki z o.o. w
Lublinie i ISA Spółki z o.o. w Dąbrowie Górniczej.

Umorzenie postępowania nastąpiło na podstawie art. 187 ust.8 oraz 192 ust.l zd. 2
ustawy prawo zamówień publicznych ( dalej pzp) wobec cofnięcia odwołania, na posiedzeniu
z udziałem stron, przed skierowaniem sprawy na rozprawę.

Jako postawę rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów KIO wskazała przepis art. 187 ust.8
zd.2 ustawy prawo zamówień publicznych oraz §5 ust. 1 pkt 3 litera a) rozporządzenia Prezesa
Rady Ministrów z 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od
odwołania oraz rodzaju kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania.
W uzasadnieniu Izba wskazała, że nie uwzględniła wniosku zamawiającego o zasądzenie
kosztów poniesionych na wynagrodzenie pełnomocnika bliżej nie uzasadniając takiego
stanowiska.

Zamawiający wniósł skargę na postanowienie KIO w przedmiocie kosztów postępowania
w zakresie w jakim nie został uwzględniony wniosek o przyznanie zwrotu kosztów zastępstwa
prawnego przez profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 3 600zł.

Skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 192 ust. 10 pzp w związku z §3 pkt 2 lit. b
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu
pobierania wpisu od odwołania oraz rodzaju kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu
ich rozliczania. Domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenie i przyznania mu kosztów
zastępstwa w postępowaniu odwoławczym w kwocie 3 600zł od SIMPLE S.A.

Przeciwnik (odwołujący w postępowaniu przed KIO) w odpowiedzi na skargę domagał
się jej oddalenia i zasądzenia kosztów „postępowania odwoławczego” według norm
przepisanych. Podnosił, że kwestie związane z kosztami w postępowaniu przed KIO posiadają
własną regulację bez potrzeby sięgania do przepisów dotyczących kosztów uregulowanych w^f
kodeksie postępowania cywilnego. Przepis art. 192 ust. 10 pzp wprowadza zasadę
odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia w przedmiocie
kosztów - które obciążają stronę przegrywającą. Odnośnie orzekania co do kosztów
postępowania odwoławczego istotne znaczenie ma, z uwagi na treść art. 186 ust. 6 w związku z
art. 192 ust. 10 pzp, moment otwarcia rozprawy. Przeciwnik skargi wskazał na treść § 5 ust.l pkt
3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i sposobu
pobierania wpisu od odwołanie oraz rodzaju kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu
ich rozliczania, wskazując , iż odwołujący jest obowiązany ponieść uzasadnione koszty
postępowania odwoławczego dopiero gdy cofnięcie odwołania nastąpi po otwarciu rozprawy.

Sąd ustalił i zważył, co następuje.

Złożona skarga dotyczy postanowienia KIO w przedmiocie kosztów procesu zawartego
w postanowieniu o umorzeniu postępowania. Zgodnie z art. 198f ust. 2 pzp sąd oddala skargę
wyrokiem, jeżeli jest ona bezzasadna. W przypadku uwzględnienia skargi sąd zmienia
zaskarżone orzeczenie i orzeka wyrokiem co do istoty sprawy, a w pozostałych sprawach wydaje
postanowienie. Przepisy art. 192-195 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 192 pzp o oddaleniu
odwołania lub jego uwzględnieniu Izba orzeka w wyroku. W pozostałych przypadkach Izba
wydaje postanowienie. Stąd także sąd rozpoznając skargę na postanowienie KIO orzeka
postanowieniem. Skarga łączy bowiem w sobie elementy apelacji i zażalenia. W sytuacji gdy
skarga dotyczy postanowienia KIO , także sąd rozpoznając skargę orzeka postanowieniem.

Kwestie dotyczące zasad orzekania rozliczenia kosztów postępowania odwoławczego
przed KIO zostały w całości uregulowane w przepisach ustawy prawo zamówień publicznych
oraz wydanych na podstawie art. 198 ustawy pzp rozporządzeniach Prezesa Rady Ministrów
z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz
rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z dnia 17
marca 2010 r. - dalej rozporządzenia w sprawie kosztów) i z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie
regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań (Dz. U. z dnia 29 marca 2010 r. dalej
regulamin). Brak zatem podstaw do stosowania odnośnie do odwołania przepisów kodeksu
postępowania cywilnego dotyczących cofnięcia środka zaskarżenia i skutków tego cofnięcia dla
orzeczenia w przedmiocie kosztów procesu.

Oceny zasadności żądania kosztów wynagrodzenia pełnomocników w postępowaniu przed
KIO należy zatem dokonywać wyłącznie w oparciu uregulowania zawarte w wyżej
wymienionych przepisach.

Rozstrzygnięcie zarzutów ponoszonych w skardze wymaga analizy zasad ponoszenia
kosztów w postępowaniu na skutek odwołania przed KIO.

Przepis art. 192 ust. 10 pzp statuuje ogólną zasadę, iż strony ponoszą koszty postępowania
odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6.

Ten ostatni przepis reguluje zasady ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego
jedynie w sytuacji uwzględnienia przez zamawiającego wszystkich zarzutów zawartych
w odwołaniu, przy czym zasady ponoszenia kosztów uzależnione są nie tylko od momentu
uwzględnienia zarzutów ale także od tego czy po stronie zamawiającego przystąpił inny
wykonawca.

W sytuacji gdy do zamawiającego przystąpił inny wykonawca ale nie sprzeciwił się
uwzględnieniu w całości zarzutów odwołania a uwzględnienie odwołania nastąpi po otwarciu
rozprawy zmawiający ponosi w całości koszty postępowania odwoławczego. Jeżeli nastąpiło to
przed otwarciem rozprawy koszty znosi się wzajemnie (art. 186 ust.6 pkt 2b), przy czym zgodnie
z §5 ust. 1 pkt 2a) rozporządzenia o kosztach Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu
kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

W przypadku uwzględnienia w całości zarzutów odwołania nie budzi wątpliwości to, że
zmawiający jest stroną przegrywającą postępowanie odwoławcze zaś przepis art. 186 ust. 6
modyfikuje ogólną zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania wynikającą z przepisu
art. 192 ust. 10.

Ustawa nakłada zatem obowiązek poniesienia kosztów przez zamawiającego który
uwzględnił w całości zarzuty odwołania tylko w przypadku gdy nastąpiło to po otwarciu
rozprawy (w sytuacji gdy po stronie zamawiającego przystąpił inny wykonawca).

Takich szczegółowych uregulowań brak w zakresie dotyczącym wzajemnego rozliczenia
kosztów (innych niż wpis) w sytuacji cofnięcia odwołania w postępowaniu gdy po stronie
zamawiającego przystąpił inny wykonawca. Nie nakazuje także taktowania odwołującego który
cofnął odwołanie jako strony przegrywającej odwołanie, nie zawiera także postanowień takich
jak przewidziane w art. 203 kpc a ustawa w zakresie dotyczącym postępowania przed KIO
nakazuje stosowanie odpowiednio jedynie przepisy kodeksu postępowania cywilnego
o postępowaniu przed sądem polubownym art. 185 ust, 7 pzp)

Przyczyny którymi kieruje się odwołujący który cofa odwołanie mogą być różne i nie muszą
być następstwem uznania za słuszne zarzutów ponoszonych w odpowiedzi na odwołanie.
Dynamika życia gospodarczego nie pozwala wykluczyć i takiej sytuacji, w której odwołujący
cofa odwołanie z innych przyczyn, niekończenie zawinionych przez odwołującego. Cofnięcie
odwołania nie jest ograniczone ani nie wymaga uzasadnienia. Powoduje, że argumenty obu stron
nie będą przedmiotem oceny i to nawet w^r sytuacji gdy po stronie odwołującego przystąpił inny
wykonawca, bowiem zgodnie z art. 185 czynności uczestnika postępowania odwoławczego nie
mogą pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił.

Powstaje pytanie czy wykładnia systemowa a także względy aksjologiczne pozwalają na
uznanie, że także w przypadku cofnięcia odwołania przez skierowaniem go na rozprawę
odwołujący powinien ponieść uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego określone
w 3 pkt 2) rozporządzenia w przedmiocie kosztów.

Jak wyżej wskazano zamawiający, który uwzględnia w całości odwołanie przed
skierowaniem sprawy na rozprawę nie ma obowiązku zwrotu kosztów a koszty postępowania w
takiej sytuacji znosi się wzajemnie, przy czym odwołujący otrzymuje zwrot opłaty od odwołania
w całości. Niewątpliwie zmawiający jest w takiej sytuacji stroną, która uległa zarzutom
odwołującego. Jednakże przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego
w zgodzie z przepisami ustawy leży nie tylko w interesie wykonawców ale także zamawiającego,
w którego interesie powinno leżeć to, aby postępowanie nie było obarczone wadami, zważywszy
na treść obowiązków kreślonych art.7 pzp a także odpowiedzialność za naruszenie ustawy
określone w Dziale VII ustawy a oraz przewidzianą ustawą możliwość wszczęcia kontroli
udzielania zamówienia przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

Ustawodawca nie wprowadził żadnych regulacji dotyczących zasad rozliczania kosztów
stron w przypadku cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy, tak jak uczynił to
w przypadku uwzględnienia całości odwołania przez zamawiającego, poprzestając jedynie na
obowiązku zwrotu 90% wpisu.

W przepisach regulujących postępowanie przed KIO brak zapisów odpowiadających
przepisowi art. 203§ 1 kpc a jak wyżej wskazano wobec kompletności uregulowania kwestii
dotyczących kosztów postępowania przed KIO brak podstaw do odpowiedniego zastosowania
tego przepisu.

Przepis art. 192 ust. 10 ustawy nie wprowadza w tym zakresie żadnych uregulowań.

Przepis art. 187 ust. 8 pozwala odwołującemu na cofnięcie odwołania do czasu zamknięcia
rozprawy ale nakazuje zwrot odwołującemu 90% wpisu jeżeli cofnięcie nastąpiło przed
otwarciem rozprawy - co miało miejsce w niniejszej sprawie i w tym zakresie KIO wydała
stosowne postanowienie. Z tym przepisem ustawy koresponduje zapis §5 ust. 1 pkt 3
rozporządzenia w sprawie kosztów.

Przepisy rozporządzenia w sprawie kosztów pozwalają na zasądzenie od odwołującego,
który cofnął skargę uzasadnionych kosztów' stron postępowania odwoławczego o jakich mowa w
(§3 pkt2) - w tym wynagrodzenia pełnomocników - na podstawie §5 ust.I pkt 3b - to jest
w sytuacji gdy cofnięcie miało miejsce po otwarciu rozprawy.

Takie uregulowanie jest uzasadnione skoro zgodnie z przepisami ustawy, także odwołujący
nie uzyska zwrotu uzasadnionych kosztów postępowania pomimo uwzględnienia w całości
zarzutów odwołania przez zmawiającego przed otwarciem rozprawy jak to ma miejsce w
przypadku przepisu art. 186 ust.6 pkt 2b pzp.

Wobec powyższego sąd uznał, że skoro do cofnięcia odwołania doszło przed skierowaniem
sprawy na rozprawę to brak podstaw do obciążenia odwołującego kosztami jakie poniósł
zamawiający tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Zapis §5 ust. 1 pkt 3a nie zawiera zapisu
nakazującego zasądzenie kosztów o których mowa w §3 pkt2 rozporządzenia w przypadku
cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy.

Mając na względzie powyższe sąd po myśli art. 198f ust.2 oddalił skargę jako bezzasadną.

Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego
bowiem odpowiedź na skargę została podpisana przez reprezentantów przeciwnika skargi a
pełnomocnictwo nie zostało załączone.

Pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie § 19 ust. 4 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
12 grudnia 2003 roku w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów
administracji sądowej jako właściwie zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym.