Klaudia Szczytowska-Maziarz
Prezes

Krajowej Izby Odwoławczej
ul. Postępu 17a
02-676 Warszawa

Stosownie do pisma z dnia 13 marca 2012r. (znak j.w.) oraz w nawiązaniu
do pisma z dnia 23 marca 2012r. uprzejmie przesyłam postanowienie wydane w sprawie
X Ga 566/14 Sądu Okręgowego we Wrocławiu, dotyczące zamówień publicznych - za
I kwartał 2015 r.

Jednocześnie informuję, iż w I kwartale 2015 r, w podległym mi Sądzie nie
przedstawiano Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego dotyczącego
zamówień publicznych.

WICEPREZES
Sądu Okręgowego we Wrocławiu

Małgortata Brulińska

Sąd Okręgowy we Wrocławiu, ul. Sądowa 1, 50-046 Wrocław
tel. 71 37-04-201, 71 79-94-271, fax 71 344 49 59

www. wroclaw. so.gov.pl

Sygn. akt X Ga 566/14

Sygn. akt X Ga 566/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 08 stycznia 2015 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy w następującym składzie:
Przewodniczący    SSO Paweł Pszczołowski

Sędziowie    SSO Irena Giematowska

• SSO Artur Tomanek (spr.)

Protokolant Monika Kałużna
po rozpoznaniu w dniu 08 stycznia 2015 r., we Wrocławiu
na rozprawie

sprawy ze skargi (...) spółki z o.o. w R. od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej Urzędu
Zamówień Publicznych z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt KIO 1659/14
z udziałem:

1)    (...) Szpitala (...) we W.,

2)    (...) spółki z o. o. w D.,

3)    (...) spółki z o. o. we W.

I.    oddala skargę;

II.    zasądza od skarżącego (...) spółki z o.o. w R. na rzecz zamawiającego (...)
Szpitala (...) we W. kwotę 617 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
skargowego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27.8.2014 r. Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła
odwołania (...) z o.o. we W. oraz (...) Sp. z o.o. w R. wniesione w postępowaniu o udzielenie
zamówienia publicznego pn. „PN 37/14 - Budowa bloku operacyjnego”, prowadzonym przez
zamawiającego (...) Szpital (...) we W. oraz obciążyła wymienione podmioty kosztami
postępowania.

W uzasadnieniu Izba wskazała, że odwołujący nie potwierdzili stosownymi
dokumentami spełniania przez oferowane przez nich drzwi określonego przez zamawiającego
parametru „wskaźnik wycieku”, który zamawiający określił na poziomie 900 1/h lub mniej
przy 50 Pa. Zdaniem Izby, określony przez zamawiającego parametr dotyczy drzwi jako
całości elementu, nie zaś metra kwadratowego (m²) ich powierzchni czy metra bieżącego
(mb). Zamawiający nie wymagał wprawdzie określonych wymiarów drzwi, lecz wykonawca
składający ofertę powinien przyjąć pewne założenia w tym zakresie, choćby z uwagi na
konieczność skalkulowania ceny. W ocenie Izby, nie było wątpliwe, że parametr „wskaźnik
wycieku” z niemieckiej normy DIN to parametr „przepuszczalność powietrza” przyjęty w
polskiej normie PN-EN 1026. Możliwe jest także przeliczenie według reguł matematycznych
litra (norma niemiecka) na m (norma polska). Wobec powyższego zamawiający zasadnie
wziął pod uwagę wskazany w złożonym przez odwołujących raporcie z badań parametr
całkowitego przepływu powietrza dla 50 Pa, który nie potwierdził zgodności oferty z
wymaganiem zamawiającego. Izba nie wzięła pod uwagę przy rozstrzyganiu przedmiotowego
zarzutu pisma przedstawiciela (...) Sp. z o.o. Sp. k., uznając je za stanowisko strony. Izba
podniosła, że dokument potwierdzający spełnienie wymagań podlega uzupełnieniu w trybie
art. 26 sut. 3 p.z.p., jednak zamawiający takich wezwań dokonał; wykonawcy nie uzupełnili
ofert w tym zakresie, a ponowne wezwanie co do tego samego dokumentu nie jest możliwe.

Zasadny był, według Izby, zarzut odwołujących co do odrzucenia ofert z uwagi na
wymiar skrzydła drzwi poddany badaniu. Z raportu badań przedłożonego przez obydwu
wykonawców wynika wymiar skrzydła 2090 mm x 1360 mm, który był zgodny z
postawionym w SIWZ wymaganiem zaoferowania drzwi o minimalnej szerokości 1200 mm.
Izba uwzględniała zarzut (...) Sp. z o.o. co do możliwości poprawienia przez zamawiającego
ilości zaoferowanych lamp, lecz już nie w odniesieniu do uzupełnienia oświadczenia w
zakresie serwisu lamp. Izba uwzględniła także zarzut (...) Sp. z o.o. w zakresie prawidłowego
zaoferowania okresu gwarancji.

Izba wskazała, że pomimo uwzględnienia części zarzutów odwołujących, pozostąje to
bez wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, bowiem oferty obydwu
odwołujących podlegały odrzuceniu z uwagi na nie potwierdzenie stosownym dokumentem
parametru wskaźnik wycieku.

Skargę z dnia 22.9.2014 r. od powyższego orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej
wniósł wykonawca (...) Sp. z o.o. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7 ust. 1 i 2, art. 29 ust. 1 i
2, art. 30 ust. 1 i 4, art. 31 ust. 1, art. 87 ust. 2 pkt 1 i 3, art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 190 ust. 4-6
oraz art. 180 ust. 2 w zw. z art. 182 ust. 2 pkt 2 p.z.p., a także § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 19.2.2013 r. w sprawie dokumentów, jakich może żądać
zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich dokumenty te mogą być składane. W
oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i
unieważnienie dokonanej czynności odrzucenia oferty skarżącego, nakazanie zamawiającemu
powtórzenia oceny ofert, nakazanie zamawiającemu dokonania wyboru oferty skarżącego
jako najkorzystniejszej oraz unieważnienie czynności unieważnienia postępowania nr PN
37/14 z uwagi na fakt, że cena oferty skarżącego nie przekracza kwoty, jaką zamawiający
przeznacza na realizację zamówienia. Skarżący wniósł także o dopuszczenie dowodu z opinii
biegłego z zakresu budownictwa oraz dowodu z zeznań R.S oraz zasądzenie kosztów
postępowania.

W odpowiedzi na skargę zamawiający wniósł o jej oddalenie, w tym oddalenie
zgłoszonych przez skarżącego wniosków dowodowych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Wbrew odmiennej ocenie skarżącego, zamawiający (...) Szpital (...) we W. trafnie
odrzucił ofertę wykonawcy (...) Sp. z o.o. w R. złożoną w postępowaniu o udzielenie
zamówienia publicznego pod nazwą: „PN 37/14 - Budowa bloku operacyjnego”. Jednym ż
wymogów przedstawionych prżez zamawiającego w ramach zestawienia wymaganych od
wykonawców parametrów i warunków było określenie, że stosowane w wykonaniu
udzielonego zamówienia drzwi przesuwne powinny zapewniać hermetyczność na poziomie
wskaźnika wycieku do 900 1/h przy ciśnieniu 50 Pa. Na potwierdzenie faktu, że oferowane
przez wykonawców drzwi spełniają powyższy wymóg, zamawiający żądał od wykonawców
przedłożenia dokumentu wystawionego przez . stosowną jednostkę, potwierdzającego
spełnienie przedstawionego parametru drzwi (zob. załącznik nr 2 do SIWZ, wiersz 9 - k. 94
oferty).

Zdaniem Sądu Okręgowego, z powyższego sposobu określenia parametru drzwi dla
sal bloku operacyjnego wynika, iż parametr ten powinien być odnoszony do drzwi
hermetycznych jako całość elementu instalowanego w przewidzianym otworze drzwiowym.

Językowe brzmienie wymogu stawianego przez zamawiającego nie daje podstaw do oceny, że
odnosi się on jedynie do wyodrębnionego elementu drzwi, zwłaszcza do lm. ich powierzchni.
Zamawiający posługuje się konsekwentnie określeniem „drzwi”, w związku z czym
dookreślenie tego pojęcia poprzez przyjęcie, że zamawiający ma na myśli wydzieloną część
drzwi, nie znajduje oparcia w treści stawianego wymogu. Wykładnia literalna nie może w
takiej sytuacji prowadzić do rezultatu, iż pojęcie „drzwi” zostało użyte przez zamawiającego
w znaczeniu węższym, gdyż wówczas nie obejmowałoby pełnego zakresu desygnatu, na który
pojęcie wskazuje.

Wobec powyższego logicznie poprawną interpretacją wymogu formułowanego przez
zamawiającego była interpretacja wynikająca bezpośrednio ze znaczenia wyrazów użytych do
jej wyrażenia, na mocy którego drzwi jako takie, traktowane jako cały element, powinny
wypełniać oczekiwany parametr. Gdyby bowiem zamawiający zamierzał określić, że
wskaźnik wycieku do 900 1/h przy ciśnieniu 50 Pa powinien być ustalony w odniesieniu do
ograniczonej powierzchni oferowanych przez wykonawców hermetycznych drzwi
przesuwnych, ująłby to w treści kwestionowanego przez skarżącą wymogu, uzupełniając jego
brzmienie słowami: „na metr kwadratowy (1 m²)”. Skoro jednak parametr zawarty w wierszu
9. załącznika nr 2 wyrażenia tego rodzaju lub wyrażenia analogicznego nie zawiera, nie jest
dopuszczalne przypisanie zamawiaj ącemu woli j ego wprowadzenia do zestawienia
parametrów i warunków w drodze wykładni istniejącego oświadczenia (art. 65 § 1 k.c.);
Byłoby to bowiem sprzeczne z jego rozumieniem możliwym do zrekonstruowania przez
postronnego, oceniającego obiektywnie treść wymogu odbiorcę. Za miarodajną w tym
względzie należało poczytywać regułę interpretacyjną, według której jeśli podmiot składający
oświadczenie woli nie ogranicza zakresowo zwrotów, którymi się posługuje, nie jest rzeczą
adresata oświadczenia przyjmować, że jakiekolwiek ograniczenia zostały przez nadawcę
zastrzeżone. Przedmiot zamówienia został, w ocenie Sądu Okręgowego, opisany w sposób
jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń,
w związku z czym nie można przyjąć, iż opis utrudniał zachowanie uczciwej konkurencji (art.
29 ust. 1-2 p.z.p.).

Przeciwna wykładnia prezentowana przez skarżącego nie była w okolicznościach
niniejszej sprawy przekonująca. Trafne przyjęła Izba w zaskarżonym wyroku, że wskaźnik
wycieku w sytuacji braku wskazania w SIWZ jednostek miary powierzchni dotyczy całości
drzwi, nie zaś określonej jednostki miary. Z tej właśnie przyczyny, że brak było ze strony
zamawiającego wskazania jednostki miary, należało wywodzić - przy uwzględnieniu
argumentacji przedstawionej powyżej - iż pomiar powinien zostać dokonany w odniesieniu
do drzwi jako całości, nie zaś ich wydzielonych powierzchniowo części czy też w stosunku do
metra bieżącego szczeliny drzwiowej. Wbrew interpretacji popieranej przez skarżącego,
powoływana przez niego w skardze polska norma nr PN-EN 1026 pn. „Okna i drzwi.
Przepuszczalności powietrza. Metoda badania” nie wymusza posługiwania się w obrocie
prawnym z zakresu zamówień publicznych wskaźnikiem przepuszczalności w przeliczeniu na
1 m² badanego elementu. Kwestia ta pozostaje w zakresie swobody zamawiającego. Z faktu
zastosowania przez zamawiający szpital wymogu przepuszczalności w odniesieniu do całego
elementu drzwiowego skarżący nie może wywodzić, iż tak zakreślony wymóg jest, w świetle
normy, sformułowany wadliwie bądź że powinien być interpretowany w kierunku jego
ograniczenia do określonej jednostki powierzchni. Zamawiający szpital był uprawniony, aby
przy określaniu swych potrzeb mających odzwierciedlenie w SIWZ, żądać wykazania, jaki
jest wskaźnik wyciekuprzy badaniu drzwi hermetycznych jako całego elementu. Nie można
tracić z pola widzenia, że funkcję izolacyjną drzwi hermetyczne wypełniają jako całość
elementu, zatem przekładanie uzyskanego z pomiaru całych drzwi (całej próbki) wskaźnika
szczelności drzwi na określoną ich powierzchnię jest zabiegiem wtórnym, mającym charakter
następczy.

Powyższe potwierdza złożona do akt treść polskiej normy (k. 31 i ń.), z której wynika,
że 'przepuszczalność powietrza to wielkość przepływu powietrza przez zamkniętą i
zamocowaną próbkę testową, spowodowanego ciśnieniem próbnym. Jak wskazuje norma:
„Przepuszczalność powietrza należy wyrażać w metrach sześciennych na godzinę (m³/h)”
(zob. pkt 3.2 normy - k. 36). Z tego względu trudno podzielać pogląd skarżącego, jakoby
wymóg stawiany przez zamawiającego miał od samego początku opiewać na określoną
jednostkę. Dopiero w fazie przedstawiania wyników badania, już po ustaleniu całkowitej
przepuszczalności powietrza dla badanej próbki, polska norma nakazuje obliczyć
przepuszczalność powietrza w jednostkach, w tym m /hm , wyrażając wynik do dwóch cyfr
znaczących (zob. pkt 8.3 normy - k. 38). Nie może być zatem kwestią sporu, że polska norma
nie zawiera zakazów czy nakazów, na mocy których można by domagać się od
zamawiającego szpitala, aby w SIWZ posługiwał się określoną jednostką przepuszczalności.
Trafnie podnosił zamawiający, że powołana polska norma określa jedynie metodę badania,
nie zaś wymogi minimalne, jakim drzwi hermetyczne przesuwne powinny odpowiadać.
Ponadto posługiwanie się jednostką przepuszczalności odnoszącą się do 1 m² drzwi
hermetycznych nie wydaje się być zabiegiem operatywnym. Aby bowiem w sytuacji
konkretnego zagrożenia przekonać się, czy dane drzwi zapewnią bezpieczeństwo, użytkownik
musiałby znać ich wymiar, ustalić w drodze rachunku ich powierzchnię oraz znać
przepuszczalność drzwi na jednostkę miary (1 m²), aby finalnie ocenić, jak odporne są dane
drzwi. W praktycznym zastosowaniu zapewne dogodniejsze jest wiedzieć tyle tylko, jaką
odpornością cechują się drzwi rozumiane jako cały element zabezpieczający.

W obliczu poczynionych powyżej uwag należy wskazać, że Sąd Okręgowy nie
podzielił zarzutu skarżącego, w świetle którego wskaźnik wycieku oraz wskaźnik
przepuszczalności powietrza nie stanowiły wskaźników tożsamych oraz że posłużenie się
przez zamawiający szpital wskaźnikiem wycieku stanowiło działanie mogące wprowadzić
wykonawców w błąd. Na gruncie art. 30 p.z.p. przyjmuje się pogląd, zgodnie z którym
zamawiający nie musi opisywać przedmiotu zamówienia w sposób literalnie odpowiadający
właściwej normie, może zaostrzyć swe wymagania lub opisać je odmiennie od literalnych
sformułowań normy, jeżeli nie naruszy w ten sposób jej zasadniczych postanowień (por;
wyrok KIO z 25.3.2010 r., sygn. KIO/UZP 313/10, LEX nr 575354). Przy uwzględnieniu
niekwestionowane} przez strony przeliczalności jednostki zastosowanej przez zamawiającego
oraz jednostki prezentowanej przez wykonawcę, nie sposób uważać, że wymogi stawiane
przez zamawiającego uchodziły za niejasne' w takim stopniu, iż wykonawcy mogli powziąć w
tym zakresie uzasadnione wątpliwości.

Wskazać należy, że skarżący wykonawca wypełniając treścią załącznik nr 2 w
zakresie parametrów r warunków oferowanych określił, że oferowane przez niego drzwi
hermetyczne spełniają stawiane przez zamawiający szpital wymaganie, wpisując w wierszu
9.: „Tak, (...) wskaźnik wycieku 900 1/h lub mniej przy 50 Pa”, zaś na potwierdzenie swego
oświadczenia przedkładał raport operujący pojęciem przepuszczalności powietrza (zob. raport
nr(...)-k. 141 in. oferty). Skarżący wykonawca nie określił w swej deklaracji parametru
jako „przepuszczalność powietrza”, mimo przedłożenia raportu posługującego się tym
terminem, co implikuje tezę, że miał świadomość i akceptował możliwość zamiennego
posługiwania się tym pojęciem oraz pojęciem wskaźnika wycieku. Ponadto we wniesionej
skardze wykonawca, podnosząc, że przepuszczalność powietrza powinna być wyrażona w m³,
a nie w litrach, ocenił: „(...) jednakże wartości te mogą być z łatwością przeliczone (lm3 =
1000 1)” (k. 10 akt). Podobnie czynił zamawiający w odpowiedzi na skargę, zauważając, że z
uwagi na zastępowalność jednostek w układzie SI, zamiennie z pojęciem wskaźnika wycieku
można używać wskaźnika przepuszczalności powietrza, bowiem 1000 1 powietrza równa się 1
m³ jego objętości (k. 109 akt). W obliczu powyższego, w oparciu o całość zgromadzonej w
aktach dokumentacji, w tym na podstawie stanowisk stron, nie budziło wątpliwości Sądu
Okręgowego, iż wskaźnik wycieku oraz przepuszczalność powietrza stanowią w istocie o tym
samym. Omawiana kwestia stała zresztą na dalszym planie zarzutów zamawiającego wobec
oferty wykonawcy. Zamawiający nie podważał wszakże tego, że wykonawca może posłużyć
się raportem operującym jednostką m³ przepuszczalności powietrza - w tym względzie mógł
dokonać w oparciu o wiedzę powszechną stosownego przeliczenia - lecz to, iż przedłożony
raport nie potwierdza, aby drzwi rozumiane jako całość spełniały jego wymóg.

W tym stanie sprawy okazało się zbędne dopuszczenie na wniosek skarżącej
dowodów z opinii biegłego sądowego z zakresu budownictwa oraz zeznań świadka R. S.,
których celem powołania miało być przede wszystkim ustalenie (i) tożsamości pojęć
wskaźnika wycieku oraz przepuszczalność powietrza, jak też faktu, czy (ii) w badaniach
przepuszczalności powietrza wynik należy odnosić do określonej jednostki miary czy do
całych drzwi. W przypadku pierwszej z wymienionych okoliczności dokonanie oceny
koniecznej dla wyjaśnienia kwestii spornej było możliwe już w ramach samodzielności
orzeczniczej Sądu, opierającej się na wiedzy ogólnej, gdyż nie wymagało dysponowania
wiadomościami specjalnymi (art. 278 § 1 k.p.c.). Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał
procesowy był wystarczający dla wyjaśnienia tej okoliczności faktycznej. Odnośnie natomiast
do drugiej z przytoczonych okoliczności należało stwierdzić, że nie miała ona istotnego
znaczenia dla rozstrzygnięcia (art. 227 k.p.c.). Jak bowiem wykazano we wcześniejszej części
rozważań Sądu Okręgowego - zamawiający szpital domagał się spełnienia wskaźnika
wycieku na Określonym poziomie w stosunku do całych drzwi jako jednorodnego elementu,
wobec czego wynik badania powinien być zbieżny z wyrażonym przez zamawiającego
oczekiwaniem, nie zaś tyczyć się określonej jednostki miary.

Sąd Okręgowy oddalił także pozostałe wnioski dowodowe skarżącego jako zbędne dla
rozstrzygnięcia. W tym zakresie należało wskazać, że w niniejszym postępowaniu
skargowym poza kognicją Sąd Okręgowego pozostawała kwestia innego prowadzonego przez
zamawiającego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, opatrzonego nr 64/14.
Dokumenty zgromadzone w tamtym postępowaniu są istotne dla oceny prawidłowości
dokonanych w nim czynności, nie zaś dla oceny niniejszego postępowania, w zakresie
którego złożono skargę na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej. Dla rozstrzygnięcia tej
skargi istotna jest wykładnia warunków zamówienia dokonana przez Sąd, a nie wykładnia
dokonana przez zamawiającego, zwłaszcza jeżeli dotyczy ona przedmiotu odrębnego
postępowania nr 64/14. Dodać należy, że w tamtym postępowaniu jego uczestnikom będą
przysługiwać osobne środki prawne, w tym także skarga do sądu.

Z powyższych przyczyn także Krajowa Izba Odwoławcza nie była zobligowana do
powołania biegłego sądowego z zakresu budownictwa, gdyż ustalenie stanu faktycznego
sprawy nie wymagało wiadomości specjalnych (art. 190 ust. 4 p.z.p.). Także kwestionowana
w skardze odmowa przez Izbę przeprowadzenia dowodów (art. 190 ust. 6 p.z.p.) z pisemnej
opinii (...) Sp. z o.o. Sp.k. oraz zeznań świadka była uzasadnionym działaniem Izby. Treść
tych dowodów nie mogła skutecznie oddziaływać na rozumienie wymogu zamawiającego có
do wskaźnika przepływu w kierunku jego zawężenia do określonej jednostki miary elementu
drzwiowego, bowiem już z językowego brzmienia zestawienia oczekiwanych parametrów
stanowczo wynikało, iż zamawiający ten wskaźnik odnosi do całego elementu (wiersz 9.
załącznika nr 2 do SIWZ).

W rozpoznawanej sprawie nie zostały uznane za relewantne twierdzenia skarżącego,
według których drzwi hermetyczne mogły zostać zamontowane po dowolnej stronie
przegrody drzwiowej, co w konsekwencji rodziło pytanie, czy żądany parametr powinien
zostać dochowany wyłącznie przy próbie parcia na drzwi czy także przy próbie ssania, czy też
w odniesieniu do obydwu sytuacji. Niezależnie bowiem od tego, w jaki sposób sporządzony
przez wykonawcę szczegółowy projekt budowlany określałby stronę osadzenia drzwi, drzwi
powinny wykazywać się żądanym przez zamawiającego wskaźnikiem przepływu. Jeśli
zmawiający nie precyzował tej wartości, należało przyjąć, że drzwi muszą spełniać
zakreślony wymóg w każdej z możliwych konfiguracji. Zwraca jednak uwagę, że
zamawiający określił, jaki wskaźnik jest przedmiotem jego zainteresowania, skoro opisując
go, użył wyrazów „wskaźnik wycieku”. W tej sytuacji należało przyjąć, że wymóg ten
odnosił się do stanu rzeczy, gdy substancje znajdujące się w pomieszczeniu izolowanym
przez drzwi hermetyczne przesuwne będą na nie naciskać, a zatem zamawiający miał na
względzie czynnik parcia. Jeżeli jednak, jak podnosi skarżący, nie było wiadomym ze
specyfikacji zamawiającego, po jakiej stronie przegrody drzwiowej drzwi mają zostać
osadzone, wówczas tym bardziej raport z badań drzwi oferowanych przez wykonawców
powinien obejmować obydwa wskaźniki, aby drzwi spełniały wymóg zamawiającego bez
względu na to, w. jaki sposób szczegółowy projekt budowlany ową kwestię będzie
rozstrzygał. Nie miało to jednak istotnego znaczenia, bowiem bez względu na to, czy badanie
dotyczyło parcia czy ssania, drzwi hermetyczne nie spełniały założonych Wymogów, o czym
będzie mowa poniżej.

Zdaniem Sądu Okręgowego - mając na uwadze poczynione dotychczas wywody -
okolicznością pierwszorzędną przy ocenie, czy oferowane przez wykonawców hermetyczne
drzwi przesuwne spełniają wymóg stawiany przez zamawiającego, było potwierdzenie w
drodze raportu lub certyfikatu, że określony rodzaj drzwi, traktowanych, raz jeszcze
podkreślając, jako całość elementu budowlanego, nie pozwala na przenikanie więcej niż 900 1
substancji na godzinę przy istnieniu ciśnienia naporu na poziomie 50 Pa. Na dalszy plan w
tym układzie schodziła kwestia, podnoszona także w ramach wniesionej skargi, jakimi
konkretnie wymiarami określone drzwi będą się charakteryzować. Bez względu bowiem na
to, jaki wymiar by to nie był, drzwi hermetyczne powinny odpowiadać powyższemu
wymogowi, i tę właśnie okoliczność ubiegający .się o zamówienie wykonawca powinien
udokumentować. Dlatego też zarzucane w skardze pominięcie przez Izbę, że zamawiający
przyznał fakt (art. 190 ust. 5 p.z.p.), iż nie formułował on jakichkolwiek wymogów, co do
wielkości drzwi, nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.

W ocenie Sądu Okręgowego, skarżący wykonawca nie sprostał ciężarowi
dowiedzenia, że spełnił parametr oczekiwany przez zamawiający szpital. Z przedłożonego
przez skarżącego raportu badań (k. 141 i n. oferty) wynika, że zlecający badanie przygotował
do badań komplet drzwi o wymiarze skrzydła 2090 mm x 1360 mm (wys. x szer.). Tego
zatem rodzaju drzwi skarżący oferował zamawiającemu, w związku z czym w stosunku do
przyjętego rozmiaru powinien legitymować się potwierdzeniem, że spełniają one wymóg
wskaźnika wycieku wskazany przez zamawiającego. Wyniki podane przez podmiot
przeprowadzający badanie wymogu tego nie potwierdzają. A zatem, przy ciśnieniu 50 Pa
całkowita przepuszczalność powietrza przez drzwi oferowane przez skarżącą przy parciu
wynosiła 3,8 m³/h (przeliczając: 3800 1/h), zaś przy ssaniu - 1,1 m³/h (przeliczając: 1100 1/h),
co dawało średnią 2,5 m³/h (przeliczając: 2500 1/h) (zob. ww. raport - k. 146 oferty). Wymóg
zamawiającego szpitala wynosił 900 1/h (przeliczając: 0,9 m³/h). Z porównania tych wartości
wynika, że zamawiający szpital zasadnie odrzucił ofertę skarżącego wykonawcy, bowiem nie
wypełniała ona wymaganych parametrów, a zatem zarzutu naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2
p.z.p. okazał się chybiony.

Nietrafnie ponadto zarzucał skarżący, że zamawiający szpital nie miał podstaw do
żądania udokumentowania spełniania wymogu określonym certyfikatem z badań. Wbrew
twierdzeniom skargi, rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 19.2.2013 r. w sprawie
rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich
te dokumenty mogą być składane (Dz. U. z 2013 r., póz. 231) nie statuuje zamkniętego
katalogu dokumentów, jakich może żądać od wykonawców zamawiający. Zgodnie z § 6 ust. 1
rozporządzenia, „w celu potwierdzenia, że oferowane roboty budowlane, dostawy lub usługi
odpowiadają wymaganiom określonym przez zamawiającego, zamawiający może żądać w
szczególności”, po czym w punktach 1-3 następuje wymienienie .przedmiotów oraz
zaświadczeń, o jakie może zwrócić się zamawiający. W oparciu o zastosowane w
przytoczonym częściowo przepisie sformułowanie „w szczególności” nie należy wywodzić,
jak czyni to skarżący, że wyliczenie zamieszczone po tym zwrocie ma charakter taksatywny,
bowiem jest to sprzeczne z przyjętymi zasadami wykładni. Potwierdza to powołane przez
zamawiającą w odpowiedzi ria skargę rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia
20.6.2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908), którego
załącznik w § 153 ust. 3 wskazuje, że posłużenie się zwrotem „w szczególności” indykuje
charakter przykładowy następującego po nim wyliczenia. Zamawiający nie był zatem
ograniczony w zakresie żądania określonych dokumentów od przystępujących do przetargu
wykonawców powołanymi przez skarżącego przepisami wykonawczymi. Przeciwnie, dawały
one zamawiającemu szpitalowi uprawnienie do domagania się dokumentów szczególnych.
Niezależnie jednak od powyższego, przepis § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, który
stanowi, iż zamawiający może żądać „zaświadczenia niezależnego podmiotu uprawnionego
do kontroli jakości potwierdzającego, że dostarczone produkty odpowiadają określonym
normom lub specyfikacjom technicznym”, mógł stanowić dla zamawiającego szpitala
wyraźną podstawę do żądania od wykonawców raportu, certyfikatu lub zaświadczenia
potwierdzającego spełnienie parametru przez drzwi.

Zarzucane w skardze naruszenie art. 7 ust. 1 i 2 p.z.p., stanowiącego o obowiązku
przeprowadzenia postępowania z zachowaniem uczciwej konkurencji, równego traktowania
wykonawców oraz udziału w nim -osób zapewniających bezstronność i obiektywizm, nie
potwierdziło się. Jako przepisy określające zasady ogólne postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego, mogły one być skutecznie kwestionowane w powiązaniu z
konkretnym unormowaniami stanowiącymi ich treściowe rozwinięcie. Ponieważ w niniejszej
sprawie uchybień szczegółowych wpisujących się w zakres regulacji art. 7 ust. 1 i 2 p.z.p. nie
stwierdzono, brak było podstaw do oceny, że wskazane przepisy zostały naruszone w
postępowaniu przetargowym lub odwoławczym. Nie został także naruszony wskazany w
skardze art. 31 ust. 1 p.z.p., zgodnie z którym zamawiający opisuje przedmiot zamówienia na
roboty budowlane za pomocą dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznej
wykonania i odbioru robót budowlanych. Zastosowanie tego przepisu wyprzedzała bowiem
norma art. 31 ust. 2 p.z.p., w świetle której jeżeli przedmiotem zamówienia jest
zaprojektowanie i wykonanie robót budowlanych, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie,
zamawiający opisuje przedmiot zamówienia za pomocą programu funkcjonalno-użytkowego.
Tymczasem zamawiający szpital program funkcjonalno-użytkowy niewątpliwe sporządził, co
potwierdził skarżący wykonawca, przedkładając go przy wniosku o udzielenie zabezpieczenia
(zob. k. 67 i.n. akt). Zarzut naruszenia art. 87 ust. 2 pkt 1 i 3 p.z.p. w zakresie oczywistej
omyłki pisarskiej dotyczącej oznaczenia okresu gwarancji został przez Izbę uwzględniony na

korzyść skarżącego, w związku z czym jego podniesienie w skardze nie realizowało interesu
w zaskarżeniu wyroku Izby, wobec czego jego analiza była zbędna.

Nie mogła zmienić wyniku postępowania ocena, że zarzut skargi naruszenia art. 180
ust. 2 w zw. z art. 182 ust. 2 pkt 2 p.z.p. okazał się uzasadniony. Zgodnie z przepisem art. 180
ust. 2 p.z.p, jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 11 ust. 8, odwołanie przysługuje wyłącznie wobec czynności
wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia, zamówienia z wolnej ręki lub zapytania o cenę,
opisu sposobu dokonywania oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu,
wykluczenia odwołującego z postępowania o udzielenie zamówienia oraz odrzucenia oferty
odwołującego. Przepisy wydane na podstawie art. 11 ust 8, a mianowicie rozporządzenie
Prezesa Rady Ministrów z dnia 23.12.2013 r. w sprawie kwot wartości zamówień oraz
konkursów, od których jest uzależniony obowiązek przekazywania ogłoszeń Urzędowi
Publikacji Unii Europejskiej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1735), wskazują, że w przypadku robót
budowlanych kwotę tę stanowi wyrażona w złotych równowartość kwoty 5.186.000 €. W tej
sprawie natomiast zamawiający szpital na wezwanie Prezesa KIO wyjaśnił, że wartość
zamówienia wynosi 7.317.073,17 zł, a więc nie przekracza limitu ustalonego na podstawie
art. 11 ust. 8 p.z.p. W rezultacie skarżący wykonawca nie mógł osobno kwestionować
postanowTerf “SiWZ, zaś jego uprawnienie do kwestionowania tych postanowień
zaktualizowało się dopiero wraz z odrzuceniem wniesionej przez niego oferty.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił skargę jako bezzasadną, na
podstawie art. 198f ust. 2 zd. I p.z.p. (punkt I wyroku).

O kosztach postępowania skargowego orzeczono w punkcie II wyroku, na podstawie
art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. i art. 198a ust. 2 p.z.p., przyjmując, że skarżący
przegrał postępowanie wywołane skargą w całości. Pełnomocnik zamawiającego zgłosił na
rozprawie wniosek o zwrot kosztów postępowania. Zwrotowi od skarżącego na rzecz
zamawiającego (...) Szpitala (...) we W. podlegało zatem wynagrodzenie pełnomocnika w
kwocie 600 zł, jak też kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od jednego udzielonego
pełnomocnictwa jako koszty niezbędne do celowej obrony. Wynagrodzenie pełnomocnika
zamawiającego zostało ustalone na podstawie § 10 ust. 1 pkt 4 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.9.2002 r. w sprawie opłat za czynności
radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej
przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), przy
jednoczesnym zastosowaniu § 5 tego rozporządzenia. Sąd Okręgowy ocenił, że sprawa ze

skargi na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej jest rodzajowo najbardziej zbliżona do sprawy
•    ze skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego.

o

•ę

I

12