POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2Oior.

Sąd Okręgowy Warszawa Praga w Warszawie IV Wydział Cywilny-Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący-Sędzia SO Iwona Wróblewska - Pokora (spr.)

Sędziowie SO Małgorzata Truskolaska - Żuczek, SO Teresa Kowalewska

po rozpoznaniu

na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2Oior.

sprawy z odwołania konsorcjum firm: Feroco SA, Torpol sp. z 0.0., Zakład Robót
Komunikacyjnych - DOM w Poznaniu sp. z 0.0., Przedsiębiorstwo Usług Technicznych
„INTERCOR” sp. z 0.0. reprezentowanych przez pełnomocnika (lidera) FEROCO SA ul.
Marcelińska 92/94 60-324 Poznań

przeciwko zamawiającemu PKP Polskie Linie Kolejowe SA Centrum Realizacji Inwestycji ul.
Targowa 74 w Warszawie
o zamówienie publiczne

na skutek skargi konsorcjum firm Zakłady Usług Energetycznych i Komunikacyjnych Grupa
ZUE SA, Kolejowe Zakłady Automatyki Katowice SA, Przedsiębiorstwo Robót
Komunikacyjnych w Krakowie SA, Swietelsky Baugesellschaft G.m.b.H reprezentowanych
przez pełnomocnika (lidera) Zakłady Usług Energetycznych i Komunikacyjnych Grupa ZUE
SA ul. Jugowiecka 6a, 30-443 Kraków

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych w
Warszawie

z dnia 28 października 2oior. sygn. KIO/UZP 2276/10

postanawia:

odrzucić skargę.

Sygn. akt IV Ca 1443/10

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2oior. z k. 1 doręczonym w dniu 26 listopada 2oior.
pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do uiszczenia opłaty od skargi w kwocie
4-997.ooo zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Na wstępie podnieść należy, że zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 17 listopada
2Oior. zostało odrzucone prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego Warszawa -
Praga w Warszawie z dnia 9 grudnia 2Oior. jako niedopuszczalne.

Podnieść należy, że uzupełnienie opłaty wskazanej w zarządzeniu z dnia 17 listopada
2Oior. wynika z nowelizacji art. 34 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych. W niniejszej sprawie miał przy tym zastosowanie ust. 2 tego przepisu
zgodnie z którym pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5 % wartości przedmiotu
zamówienia, którego skarga dotyczy jednak nie więcej niż 5 000 000 zl.

Przy wartości przedmiotu zamówienia 791 263 338 zł. 5 % od tej kwoty to 39 563 160
zl, a zatem opłata od skargi to 5 000 000 zł.

Skarżący miał więc obowiązek uiszczenia opłaty w wysokości 5 000 000 zł, a uiścił
tylko 3.000 zł, czyli opłatę od skargi na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej w wysokości
obowiązującej do dnia 22 grudnia 2OO9r., tj. do daty nowelizacji wskazanego przepisu
dokonanej ustawą z 5 listopada 2oogr. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz
ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Dlatego też należało wezwać skarżącego
do uzupełniania opłaty w kwocie 4 997 000 zł.

Zdaniem Sądu Okręgowego, za przyjętym rozwiązaniem przemawia także wykładnia
art. 3 ust 1 powołanej ustawy zmieniającej. Zgodnie z którym „do postępowań o udzielenie
zamówienia publicznego oraz konkursów wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy
stosować należy przepisy dotychczasowe”, czyli przepisy ustawy Prawo zamówień
publicznych w wersji obowiązującej do 22 grudnia 2oogr. Nie dotyczy to jednak zmiany
wprowadzonej w powołanej ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Gdyby zamiarem ustawodawcy było zastosowanie reguły międzyczasowej zawartej w
art. 3 ust. 1 powołanej ustawy zmieniającej, to zbędne byłoby używanie określenia „o
udzielenie zamówienia publicznego oraz konkursów”. Wystarczające, a zarazem w pełni
czytelne byłoby zapisanie, że dotychczasowe przepisy należy stosować do postępowań
uregulowanych ustawą Prawo zamówień publicznych wszczętych przed 22 grudnia 2OO9r. W
ten sposób, nie byłoby wątpliwości, że chodzi także o postępowanie odwoławcze przed
Krajową Izbą Odwoławczą oraz o skargowe postępowanie sądowe.

Skoro jednak nie nadano art. 3 ust. 1 powołanej ustawy zmieniającej tak ogólnego
zastosowania, to zakładając racjonalność ustawodawcy należy uznać, że określone znaczenie
normatywne mają zwroty, które zostały użyte w powołanym przepisie na oznaczenie zakresu
zawartej w nim normy międzyczasowej.

Odczytując znaczenie omawianego przepisu nie można abstrahować od struktury
ustawy Prawo zamówień publicznych, ponieważ w art. 3 ust. 1 powołanej ustawy zmieniającej
użyto zwrotów ewidentnie nawiązujących do systematyki tej ustawy.

Zauważyć należy, że podstawowymi jednostkami jej struktury są działy. Po dziale I
„przepisy ogólne” zamieszczony w ustawie jest dział II o nazwie „postępowanie o udzielenia
zamówienia”. W dziale III zamieszczone są „Przepisy szczególne”. W rozdziale I tego działu
zawarta jest regulacja dotycząca „Konkursów”. Dział IV dotyczy „Umów w sprawach
zamówień publicznych”. Dział V ma charakter ustrojowy i organizacyjny i dopiero w dziale VI
zamieszczone są przepisy dotyczące „Środków ochrony prawnej”, w tym odwołań do Krajowej
Izby Odwoławczej oraz skarg do sądów okręgowych. Przegląd systematyki ustawy Prawo
zamówień publicznych w porównaniu do treści art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej, wskazuje, że
spośród obszernej regulacji zawartej w poszczególnych działach powołanej ustawy omawiana
norma międzyczasowa została zastosowana tylko do „postępowania o udzielenia zamówienia”
czyli postępowania uregulowanego w dziale II tej ustawy, oraz do „konkursów” tj. zespołu
czynności uregulowanych w rozdziale 3 działu III powołanej ustawy. Gdyby zamiarem

ustawodawcy było objęcie normą międzyczasową zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej
całej regulacji zawarte w powołanej ustawie, we wszystkich jej działach, zamieszczenie w tym
przepisie zwrotu „oraz konkursów”, byłoby zupełnie zbędne i bezprzedmiotowe. Skoro zwrot
ten znalazł się w tym przepisie na oznaczenie przedmiotowego zakresu zawartej w nim
normy, to brak jest podstaw do przyjęcia, że odnosi się ona do całej regulacji zawartej w
ustawie Prawo zamówień publicznych, czyli do wszystkich spraw będących w toku w
rozumieniu tego przepisu. Powyższe prowadzi do wniosku, że do wnoszenia i rozpatrywania
skarg od wyroków Krajowej Izby Odwoławczej wniesionych po 22 grudnia 2OO9r. należy
stosować przepisy obowiązujące w dacie wniesienia skargi.

Za przedstawionym stanowiskiem przemawia jeszcze kolejny argument. Omawiany
art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej zawiera normę międzyczasową odnoszącą się do spraw
wszczętych przed 22 grudnia 2OO9r. O ile ogólnie można powiedzieć, że sprawa ze skargi na
wyrok Krajowej Izby Odwoławczej w szerokim znaczeniu jest rodzajem postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego, to nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że
postępowanie sądowe wywołane skargą wniesioną po 22 grudnia 2O09r. zostało wszczęte
przed tą datą. Postępowanie skargowe toczące się przed Sądem Okręgowym jest wszczynane
przez złożenie skargi. Jest to szczególny rodzaj sądowego postępowania cywilnego, które w
istocie jest jednoinstancyjne. Obowiązują w nim jednak reguły postępowania sądowego
zawarte w ustawie Prawo zamówień publicznych przy odpowiednim zastosowaniu przepisów
kodeksu postępowania cywilnego regulujących postępowanie apelacyjne. Wprawdzie skarga
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej jest środkiem sądowej kontroli wyroków Izby,
niemniej postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonego wyroku nie jest postępowaniem
sądowym, ponieważ Krajowa Izba Odwoławcza, mimo niezależności organizacyjnej i
ustrojowej, nie jest sądem i nie wykonuje wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 175
Konstytucji RP.

Z oczywistych więc względów należy przyjąć, że postępowanie sądowe uregulowane
ustawą Prawo zamówień publicznych zostaje wszczęte przez wniesienie skargi. W odniesieniu
do postępowań wywołanych wniesieniem takiej skargi art. 3 ustawy zmieniającej ma więc
tylko takie znaczenie, że w sprawach, w których skarga została wniesiona przed 22 grudnia
2OO9r., a jest rozpoznana i rozstrzygnięta wyrokiem Sądu Okręgowego wydanym po tej dacie,
niedopuszczalne jest pobieranie opłaty w wysokości obowiązującej od wskazanej daty. Jeżeli
natomiast skarga jest wnoszona po 22 grudnia 2OO9r., wywołane nią postępowanie zostaje
wszczęte po tej dacie i art. 3 ust.i ustawy zmieniającej nie może mieć zastosowania do takich
spraw. Zgodnie z ogólną regułą bezpośredniego zastosowania przepisów regulujących
postępowanie sądowe w sprawach cywilnych, opłata należna od pisma wszczynającego takie
postępowanie jest pobierana w wysokości określonej obowiązującymi w dacie wszczęcia
postępowania, czyli wniesienia skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej.

Z uwagi na to, że w zakreślonym terminie tj. do dnia 3 grudnia 2Oior. opłata od skargi
nie została uiszczona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do treści art. i98e ust 1 Ustawy z
dnia 29 stycznia 2ooąr. Prawo zamówień publicznych.

. •; \ oryginale właściwe podpisy
*    \ ⁷ \Za zgodność /

' ’^vl    I¹

?.'?X ' 7 SEKRETARZ SĄDOWY