POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2008r.

Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy

w następującym składzie:

Przewodniczący-Sędzia SO Ewa Sarniak

Sędziowie SO Maria Dudziuk , SO Maja Smoderek

Protokolant apl. adw. Mirosław Midro

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2008r.

sprawy ze skarg Konsorcjum firm BUMAR Sp. z o. o. w Warszawie oraz
NUCTECH Company Limited z siedzibą w Pekinie oraz Ministerstwa Finansów
w sprawie z udziałem wykonawcy Rapiscan System Limited X-Ray House z
siedzibą w Anglii

o zamówienia publiczne

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 6 lutego 2008r. sygn. akt KIO/UZP14/08

postanawia :

1.    odrzucić obie skargi

2.    zasądzić od Ministerstwa Finansów oraz od Konsorcjum firm :
BUMAR Sp. z o. o. w Warszawie i NUCTECH Company Limited z
siedzibą w Pekinie na rzecz Rapiscan System Limited X-Ray House z
siedzibą w Anglii - po 1200,00 (jeden tysiąc dwieście) od każdego ze
skarżących tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem
Okręgowym.

Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność

AŻYSTA

V Ca 484/08

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 lutego 2008r. Krajowa Izba Odwoławcza
uwzględniając odwołanie wniesione przez Rapiscan System Limited od
rozstrzygnięcia przez Zamawiającego Ministerstwa Finansów protestu w
przetargu nieograniczonym na dostawę czterech przewoźnych urządzeń
rentgenowskich do prześwietlania pojazdów i kontenerów dla grup mobilnych
nakazała unieważnić czynność wyboru najkorzystniejszej oferty Konsorcjum
Bumar sp. z o.o. i Nuctwch Company Limited oraz powtórzyć czynność badania
i oceny ofert.

Powyższy wyrok skargą zaskarżyli Zamawiający Ministerstwo Finansów
oraz Konsorcjum Bumar sp. z o.o. i Nuctech Company Limited.

Przeciwnik skargi Rapiscan System Limited wniósł o odrzucenie obu
skarg z przyczyn formalnych.

Nie przystępując do merytorycznej oceny zasadności obu skarg, których
rozpoznanie zarządzeniem z dnia 12 marca 2008r. połączono do wspólnego
rozstrzygnięcia, Sąd Okręgowy poprzestał na ocenie dopuszczalności skarg z
uwzględnieniem spełnienia kryteriów formalnych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Obie wywiedzione skargi podlegają odrzuceniu, z tym, że każda z nich z
innych względów.

Jeśli chodzi o skargę Konsorcjum Bumar sp. z o.o. i Nuctech Company
Limited podlega ona odrzuceniu jako wniesiona i sporządzona przez podmiot
nieuprawniony do jej wniesienia.

W świetle art. 194 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo
zamówień publicznych (Dz. U. z 2004r. Nr 19, poz. 177 ze zm. - zwanej dalej
pzp) na orzeczenie Izby stronom oraz uczestnikom postępowania odwoławczego
przysługuje skarga do sądu. Przyjąć należy, iż skarżące Konsorcjum nie było ani
stroną, ani uczestnikiem postępowania odwoławczego, który skutecznie
przystąpiłby do postępowania odwoławczego. Decyzją KIO wydaną na
posiedzeniu w dniu 1 lutego 2008r. nie dopuszczono Konsorcjum do udziału w
postępowaniu odwoławczym ze względu na uchybienie terminu do złożenia
przystąpienia do postępowania toczącego się w wyniku wniesienia protestu.

Niezależnie od okoliczności, iż Sąd Okręgowy ocenia tę decyzję KIO jako
prawidłową w świetle art. 184 ust. 4 pzp w zw. z art. 181 ust. 5 pzp wskazać
należy, iż decyzja w tym przedmiocie wydana przez Izbę nie podlega kontroli
Sądu Okręgowego. Ustawa pzp nie przewiduje żadnych środków zaskarżenia od
orzeczeń KIO z wyjątkiem wydanego w sprawie wyroku co do istoty lub
postanowienia, od których to orzeczeń stronom służy skarga.

Za takim stanowiskiem przemawia z jednej strony okoliczność, iż
ustawodawca nie przewidział w tej kwestii żadnych środków zaskarżenia, a z
drugiej strony fakt, iż odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu
odwoławczym uczestnika zgłaszającego przystąpienie do postępowania nie
pozbawia go sama przez się prawa do ewentualnego zaskarżenia wyroku KIO, o
ile wyrok ten naruszał będzie prawa uczestnika.

Ugruntowany jest już bowiem pogląd, iż wykonawca, który nie brał
udziału w postępowaniu odwoławczym ani jako strona, ani jako podmiot, który
przystąpił do postępowania, ma prawo wnieść skargę od wyroku KIO z
jednoczesnym zgłoszeniem przystąpienia do jednej ze stron w charakterze
interwenienta ubocznego. W takiej sytuacji jednak warunkiem bezwzględnym
skutecznego wniesienia skargi jest jednoczesne zgłoszenie interwencji ubocznej.
Ewentualne dopuszczenie do udziału w postępowaniu odwoławczym uczestnika
jako przystępującego do postępowania miałoby to tylko znaczenie, że w
postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi do sądu okręgowego miałby
status interwenienta ubocznego, bez konieczności zgłaszania wstąpienia do
sprawy na podstawie art. 77 kpc. (ta: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7
grudnia 2007r. sygn. akt III CZP 123/07).

Ponieważ w niniejszym postępowaniu skargę od wyroku KIO wniosło
Konsorcjum Bumar sp. z o.o. i Nuctech Company Limited bez jednoczesnego
wstąpienia do sprawy jako interwenient uboczny, to należało przyjąć, iż skarga
wniesiona została przez podmiot nieuprawniony i jako niedopuszczalna podlega
na mocy art. 197 ust. 1 pzp odrzuceniu.

Sąd Okręgowy stanął również na stanowisku, iż skarga wniesiona przez
Zamawiającego podlega odrzuceniu podzielając w tym wypadku pogląd
prezentowany przez przeciwnika skargi, iż skarżący uchybił wymogom
stawianym w treści art. 195 ust. 2 pzp.

Zgodnie z wskazanym przepisem skargę wnosi się do sądu w terminie 7
dni od dnia doręczenia orzeczenia Izby, przesyłając jednocześnie jej odpis
przeciwnikowi skargi.

Treść przepisu nie pozostawia wątpliwości, iż jednoczesne doręczenie
odpisu skargi musi zostać dokonane przeciwnikowi. Oceniając skuteczność i
prawidłowość dokonanego doręczenia z uwzględnieniem kryteriów
podmiotowych tej czynności należy mieć przede wszystkim na uwadze, że
dołączony do skargi dowód doręczenia musi w sposób stanowczy świadczyć o
tym, iż odpis skierowany został do przeciwnika skargi. Kwestią w tym wypadku
drugorzędną, choć też istotną jest ocena umocowania osób, do których odpis
został skierowany do jej odbioru. Całkowite zaniechanie spersonifikowania
podmiotu uprawnionego do odbioru czyni niemożliwym ocenę dysponowania
przez taki podmiot należytym umocowaniem.

W sprawie niniejszej do skargi Zamawiającego jako dowód doręczenia
odpisu skargi przeciwnikowi dołączono oryginał potwierdzenia nadania, z
którego treści wynika jedynie, iż odpis skargi skierowano do SEA Sp. z o.o. z
siedzibą w Warszawie przy ul. Rzymowskiego 30. Braku polegającego na
zaniechaniu określenia adresata pisma nie sanuje fakt, iż adres ten został
wskazany przez przeciwnika skargi jako adres dla doręczeń. Dowodem
skierowania do konkretnego podmiotu ściśle określonego pisma (turodpisu
skargi) może być wyłącznie potwierdzenie nadania zawierające określenie
podmiotu upoważnionego do odbioru takich pism w imieniu spółki. Adres SEA
Sp. z o.o. był wyłącznie adresem do korespondencji, spółka SEA Sp. z o.o. nie
została umocowania do występowania w imieniu przeciwnika. Złożony do akt
dowód jest dowodem wyłącznie tego, że odpis skargi został doręczony SEA Sp.
z o.o., która to spółka, co jest niesporne, nie jest przeciwnikiem skargi.

W konsekwencji Sąd Okręgowy przyjął, iż Zamawiający nie uczynił
zadość wymogom stawianym przez art. 195 ust. 2 pzp i należało przyjąć, że
mamy do czynienia z sytuacją, jakby odpis skargi w ogóle nie został doręczony
przeciwnikowi. Niedoręczenie odpisu skargi przeciwnikowi skutkuje
odrzuceniem skargi.

Z tych względów na mocy art. 370 kpc w zw. z art. 194 ust. 2 pzp skargę
Zamawiającego należało odrzucić.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto mając na uwadze treść art. 98
kpc w zw. z art. 194 ust. 2 pzp.

Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność