Dnia 25 listopada 2013 r.

Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy

W składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Jerzy Naworski

Sędziowie: SO Zbigniew Krepski, Jakub Rusiński (spr.)

Protokolant: sekr.sąd.Małgorzata Barabasz

. Po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na rozprawie
Y *

•<; sjpjrawy ze skargi Jakuba Michałowskiego i „Wielkopolskiej Akademii Nauki

a^g '■ i

^^ASdzwoju” sp. z o.o. w Poznaniu

uczestnictwie zamawiającego „Kujawsko Pomorskiego Funduszu

..Pożyczkowego” sp. z o.o. w Toruniu oraz przystępującego do odwołania po
stronie zamawiającego Toruńskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A.
w Toruniu

na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Zamówień
Publicznych z dnia 2 sierpnia 2013 r„ sygn. akt KIO 1796/13

postanawia:

1.    odrzucić skargę,

2.    zasądzić od Jakuba Michałowskiego i „Wielkopolskiej Akademii Nauki
i Rozwoju” sp. z o.o. w Poznaniu na rzecz „Kujawsko Pomorskiego Funduszu
Pożyczkowego” sp. z o.o. w Toruniu kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście
złotych) tytułem kosztów postępowania^ _cr,_;

Sygn. akt VI Ga 114/13

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 r. Krajowa Izba Odwoławcza przy
Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych odrzuciła odwołanie Jakuba
Michałowskiego i „Wielkopolskiej Akademii Nauki i Rozwoju” sp. z o.o.
w Poznaniu, obciążając odwołujących kosztami postępowania. W uzasadnieniu
swojego orzeczenia Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odwołanie
zostało wniesione po terminie dlatego podstawą rozstrzygnięcia jest art.189
ust.2 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz.907, dalej powoływane jako p.z.p.).

Uczestnicy postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, Jakub
Michałowski i „Wielkopolska Akademia Nauki i Rozwoju” sp. z o.o.
w Poznaniu wnieśli skargę, zaskarżając w całości orzeczenie Krajowe Izby
Odwoławczej i zarzucając naruszenie przepisów: art.182 ust.l pkt 1 i art.189
ust.2 pkt 3 p.z.p. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżący wnieśli
odwołanie po terminie i w konsekwencji wadliwe odrzucenie odwołania oraz
naruszenie art.187 ust.8 p.z.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy
skarżący cofnął wniesione odwołanie przed otwarciem rozprawy.

W oparciu o takie zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego
postanowienie poprzez umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie
art.187 ust.8 zd.l p.z.p., rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
odwoławczego poprzez nakazanie zwrotu skarżącemu kwoty 13.500 zł i
zasądzenie od zamawiającego na rzecz skarżącego kosztów postępowania
sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący wiele miejsca poświęcili
wyjaśnieniu kwestii uiszczonej opłaty od skargi. Stwierdzili, że wartość
przedmiotu sporu wynosi w sprawie 13.500 zł, gdyż w przypadku
uwzględnienia skargi i umorzenia postępowania odwoławczego przez Sąd,
stosowanie do treści art.187 ust.8 zd.2 p.z.p. skarżącemu zwraca się 90% wpisu.
Ponadto skarżone jest postanowienie o charakterze formalnym i zgodnie
z orzecznictwem opłata sądowa od skargi wynika z art.19 ust.3 pkt 2 ustawy
z dnia 28.7.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst, jedn.
Dz.U. z 2010 r., nr 90, poz.594 ze zm., dalej powoływana jako u.k.s.c.).

Skarżący uiścili opłatę od skargi w kwocie 675 zł (k.66).

W odpowiedzi na skargę zamawiający wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od
skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Po wniesieniu skargi sąd w pierwszym rzędzie bada, czy skarga nie zawiera
braków formalnych, została złożona w terminie i jeżeli została opłacona - jak
w niniejszej sprawie, czy opłata sądowa jest prawidłowa.

jdnie z art. 34 ust. 1 u.z.p. od skargi na orzeczenie Krajowej Izby
Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych pobiera się opłatę
^śtał^y^wysokości pięciokrotności wpisu wniesionego od odwołania w sprawie,
MśWej^ptyczy skarga, z zastrzeżeniem ust. 2. Według ust.2 art.34 u.z.p. jeżeli
skargąyo której mowa w ust. 1, dotyczy czynności w postępowaniu o udzielenie
zienia publicznego podjętych po otwarciu ofert, pobiera się opłatę
stosunkową w wysokości 5    % wartości przedmiotu zamówienia

w postępowaniu, którego skarga dotyczy, jednak nie więcej niż 5.000.000

złotych.

Nie ma racji skarżący wywodząc, że w sprawie wysokość opłaty sądowej od
skargi powinna wynikać z art. 19 ust.3 pkt 2 u.k.s.c.

W uchwale z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. III CZP 23/12 Sąd Najwyższy
stwierdził, że od skargi na orzeczenie od Krajowej Izby Odwoławczej przy
Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych pobiera się piątą część opłaty
stosunkowej wartości przedmiotu zaskarżenia, ale podkreślił, że odnosi się to do
sytuacji, gdy skarga dotyczy wyłącznie rozstrzygnięcia o kosztach (OSNC 2013,
nr 1, poz.4). W uzasadnieniu wskazał, że według wykładni literalnej art.34
u.k.s.c., pismem procesowym podlegającym opłacie wskazanej w wymienionym
przepisie jest skarga, niezależnie od tego jakiego rozstrzygnięcia dotyczy. Na
zasadzie wyjątku, za którym przemawia wykładnia celowościowa Sąd
Najwyższy przyjął jednak, że pobieranie od skargi na orzeczenie Krajowej Izby
Odwoławczej opłaty w innej niż przewidziana w art.34 ust.l i 2 u.k.s.c. jest
uzasadnione, gdy wskazany w niej zakres zaskarżenia obejmuje wyłącznie
rozstrzygnięcie o kosztach.

Taka sytuacja nie występuje w niniejszej sprawie. Wprawdzie interes
majątkowy skarżących wyraża się w kwocie kosztów stanowiących 90% wpisu
od odwołania (art. 187 ust.8 zd.2 p.z.p.), ale skarga obejmuje rozstrzygnięcie
o odrzuceniu odwołania, a nie jedynie zawarte w niej postanowienie o kosztach.
Rodzaj formalnego zakończenia postępowania wywołanego odwołaniem
wpływa na możliwość zwrotu części wpisu od odwołania. Nie zmienia to jednak
charakteru skargi, która dotyczy orzeczenia o charakterze formalnym, lecz nie
ograniczającego się do kosztów. Przy jej rozpoznaniu Sąd Okręgowy musiałby
badać merytoryczną treść i zasadność postanowienia o odrzuceniu odwołania
(por. uzasadnienie uchwały SN z 28.2.2013 r., sygn. III CZP 107/12, OSNC
2013, nr 9, poz.106).

Z przytoczonych względów, opłata od skargi w niniejszej sprawie powinna
zostać uiszczona na podstawie art. 34 ust.2 u.k.s.c.

Ustawa o kosztach sądowych nie zawiera żadnej wskazówki, jak należy
rozumieć pojęcie „wartość przedmiotu zamówienia”. W orzecznictwie nie ma
w tej kwestii jednego stanowiska. Zdaniem Sądu orzekającego wartością tą jest
wartość umowy, jaka została wybrana przez zamawiającego w trybie zamówień
publicznych.

Według dokumentów załączonych do akt, oferta która została wybrana
wymieniała kwotę 897.163,20 zł (yide: zawiadomienie o wyborze oferty) i 5%
takiej wartości wynosi 44.859 zł. Skarżący uiścił kwotę 675 zł.

Mając powyższe na uwadze, pełnomocnik skarżących został wezwany do
uiszczenia brakującej części opłaty od skargi w kwocie 44.184 zł w terminie
tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik podjął wezwanie
jednak nie usunął braków fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie.

Z tych względów na podstawie art. 198 e ust.l p.z.p. należało odrzucić skargę
i orzec o kosztach na podstawie art. 198 f ust.5 p.z.p., zasądzając od
skarżących na rzecz zamawiającego koszty zastępstwa procesowego według
norm przepisanych (§ 10 ust.l pkt 4 i § 5 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28.9.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych ... Dz.U. nr 163, poz.1349 ze zm.).