Sygn. akt XXIII Ga 776/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 czerwca 2013 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący - SSO Alicja Dziekańska
Sędziowie:    SO Jolanta Stępień - Kordiał (spr.)

SO Maria Więckowska - Rzepka
Protokolant:    Aneta Tchorzewska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. w Warszawie
sprawy ze skargi Polkomtel Sp. z o.o. w Warszawie
z udziałem interwenienta po stronie skarżącego PTK Centertel Sp. z o.o.
w Warszawie

przeciwnik skargi Polskie Koleje Państwowe S.A. w Warszawie

o zamówienie publiczne

na skutek skargi wniesionej przez skarżącego Polkomtel Sp. z o.o.
w Warszawie

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 25 marca 2013r., Sygn. akt KIO 452/13, KIO 457/13

1. zmienia zaskarżony wyrok w całości i nakazuje unieważnienie
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez

Polskie Koleje Państwowe S.A. w Warszawie na „Zakup usług telefonii
komórkowej GSM dla Podmiotów Grupy Kapitałowej PKP" oraz zasądza
od Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie na rzecz Polkomtel
Sp. z o.o. w Warszawie kwotę 18 600 (osiemnaście tysięcy sześćset)
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego i od
Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie na rzecz PTK Centertel
Sp. z o.o. w Warszawie kwotę 18 600 (osiemnaście tysięcy sześćset)
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego;

2. zasądza od Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie na rzecz
Polkomtel Sp. z o.o. w Warszawie kwotę 76 200 (siedemdziesiąt sześć
tysięcy dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
skargowego.

XXIII Ga 7^6/13

Uzasadnienie

Postanowienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia w postępowaniu o
udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na „Zakup usług
telefonii komórkowej GSM dla Podmiotów Grupy Kapitałowej PKP" stały się przedmiotem
odwołania wniesionego przez wykonawcę Polkomtel sp. z o.o. w Warszawie do Krajowej
Izby Odwoławczej (KIO 452/13). Do odwołania po stronie odwołującego przystąpił
Wykonawca PTK Centertel sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.

Odwołanie złożył również drugi wykonawca PTK Centertel sp. z o.o. w Warszawie
(KIO 457/13). W związku z modyfikacją specyfikacji istotnych warunków zamówienia
dokonaną przez Przeciwnika skargi przed rozpoznaniem odwołania, uwzględniającą część
zarzutów podniesionych w odwołaniu, zarzuty odwołania zostały ograniczone do zarzutów
następujących

a)    naruszenie art. 16 ust. 1 Pzp w zw. z art. 2 pkt 12 i pkt 13 w zw. art. 3 Pzp , a także
art. 15 ust. 1 Pzp w zw. art. 2 pkt 12 Pzp - przez objęcie przedmiotowym Postępowaniem
podmiotów niebędących zamawiającym w rozumieniu przepisów ustawy Pzp,

b)    naruszenie art. 3531 kc w związku z art. 14 Pzp - przez określenie warunków
przyszłej umowy w § 10 ust. 2 z naruszeniem zasady swobody umów, tj. przyznanie
Przeciwnikowi Skargi uprawnienia do rozwiązania w trybie natychmiastowym w
przypadkach nieuzdalniających tak rygorystycznej sankcji i obciążenia wykonawcy
nieproporcjonalną karą umowną z tego tytułu

c)    naruszenie art. 353 (1) kc w zw. z 487 § 2 kc oraz w zw. art. 14 Pzp z - przez
żądanie obniżenia opłat za połączenia telefoniczne do sieci operatorów komórkowych i
stacjonarnych, które będzie ponosił Przeciwnik skargi za świadczone na jego rzecz usługi w
przypadku obniżenia stawek za połączenia międzyoperatorskie.

Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 25 marca 2013 r. oddaliła odwołania w
całości, wskazując w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż w zakresie zarzutu pierwszego -
nie dopatrzyła się naruszenia przepisów ustawy Pzp w sposobie prowadzenia postępowania
przyjętym przez Przeciwnika skargi, tj. w objęciu postępowaniem o udzielenie zamówienia
publicznego podmiotów niebędących zamawiającym w rozumieniu art. 2 pkt 12 Pzp,
wskazując, iż przedmiotowe postępowanie bezspornie prowadzone jest pod reżimem ustawy
Prawo zamówień publicznych przez PKP S.A., która działa w imieniu i na rzecz wszystkich
podmiotów objętych niniejszym postępowaniem tym również tych podmiotów, na których nie
ciąży rygor stosowania ustawy Pzp. Niewątpliwie jednak podmioty nie objęte obowiązkiem
stosowania ustawy Pzp w treści udzielonych liderowi pełnomocnictw wyraziły zgodę na
wyłonienie wykonawcy przedmiotowych usług zgodnie z przepisami w/w ustawy. W takim
sposobie przeprowadzenia postępowania Izba nie dopatrzyła się naruszenia przepisów ustawy
Pzp. Nie ulega wątpliwości, iż postępowanie prowadzi podmiot zobowiązany do stosowania
ustawy Pzp, stosuje on wszelkie rygory z tego wynikające z ewentualnymi konsekwencjami
swoich działań jak chociażby wniesienie przez wykonawców odwołań. Ponadto w ocenie
Izby objęcie postępowaniem o udzielenie zamówienia podmioty nie będące zamawiającymi w
rozumieniu ustawy Pzp nie będzie wpływać negatywnie na pozycję wykonawcy ubiegającego
się o udzielenie zamówienia tym bardziej na jego prawa. Odnosząc się do argumentacji
odwołującego należy wskazać, iż podmioty nie będące zamawiającymi w rozumieniu ustaw)'
Pzp nie prowadzą w przedmiotowym postępowaniu żadnych czynności, od których
przysługiwałyby środki ochrony prawnej. Trudno uznać, że czy to orzeczenie KIO czy wyrok
Sądu Okręgowego nie będzie skuteczne wobec podmiotów nie zobowiązanych do stosowania
ustawy Pzp, skoro będzie wprost wpływało na działania zamawiającego PKP S.A., który
prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w imieniu i na rzecz wszystkich podmiotów
objętych przedmiotowym postępowaniem, nie jest prowadzonych kilka postępowań o
udzielenie zamówienia a wyłącznie jedno przez podmiot zobowiązany do stosowania Pzp.
Tym samym działania czy też zaniechania PKP S.A. jako prowadzącego postępowanie,
mające miejsce w tym konkretnym postępowaniu obciążać będą wszystkich wspólnie
zamawiających i mogą być objęte kontrolą z wykorzystaniem środków ochrony prawnej. W
ocenie Izby nie istnieją przeszkody prawne dla przyjęcia sposobu postępowania
przewidzianego w ustawie Pzp co też podmioty nie będące zamawiającymi w rozumieniu
ustawy Pzp uczynili wyrażając zgodę na wybór wykonawcy zgodnie z przepisami Pzp.
Przyjęty sposób postępowania zdaniem Izby nie narusza praw wykonawców w postępowaniu
o udzielenie zamówienia publicznego. Tym samym postępowanie prowadzone jest z
zachowaniem zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców.

Odnosząc się do zarzutu drugiego Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, iż nie jest
uprawniona do rozstrzygania czy wysokość zastrzeżonych kar umownych jest wygórowana.

Kwestionowanie postanowień umowy jest możliwe jedynie, gdy naruszyły one zasady
uczciwej konkurencji oraz równego traktowania, co w ocenie Izby nie miało miejsca w
przedmiotowym postępowaniu.

Wreszcie w zakresie zarzutu trzeciego - KIO wskazała, iż wymaganie obniżenia opłat
za połączenia w przypadku zmiany opłat międzyoperatorskich MTR i FTR nie narusza zasady
swobody umów, i nie stanowi ograniczenia w swobody kształtowania ceny oferty, chociaż
zmiana opłat międzyoperatorskich i częstotliwość takich zmian są niezależne od Skarżącego.

Polkomtel sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na podstawie art. 198a ust. 1 ustawy z
dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. Nr 113, poz. 759 ze zm.), dalej
zwanej „Pzp", zaskarżył w całości powyższy wyrok. Zarzucił naruszenie prawa materialnego,
a mianowicie:

1)    art. 16 ust. 1 Pzp w związku z art. 2 pkt 12 i art. 2 pkt 13 Pzp w związku z art.
3 Pzp, a także art. 15 ust. 1 Pzp w związku z art. 2 pkt 12 Pzp przez ich błędną wykładnię
polegającą na przyjęciu, że prowadzenie wspólnego postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego w imieniu i na rzecz zamawiających w rozumieniu ustawy Pzp oraz podmiotów
nieposiadających statusu zamawiającego jest dopuszczalne na gruncie przepisów ustawy Pzp
oraz że wskutek rozstrzygnięcia tak prowadzonego postępowania dochodzi do zawarcia
pomiędzy tymi podmiotami oraz wykonawcą umowy w sprawie zamówienia poddanej
reżimowi ustawy Pzp, podczas gdy dyspozycja art. 16 ust. 1 Pzp nie ma zastosowania do
podmiotów nieposiadających statusu zamawiającego w rozumieniu art. 2 pkt 12 Pzp, a zasada
„lex specialis derogat legi generali" wyłącza zastosowanie art. 701 k.c. w celu przygotowania
i prowadzenia wspólnego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przez podmioty
zobowiązane do stosowania ustawy Pzp

2)    art. 7 ust. 1 Pzp oraz art. 29 ust. 2 Pzp przez ich niezastosowanie do ustalonego
w sprawie stanu faktycznego i przyjęcie, że wymaganie przez Przeciwnika skargi obniżania
opłat za połączenia w przypadku zmiany stawek międzyoperatorskich MTR i FTR nie
ogranicza swobody Skarżącego w kształtowaniu ceny oferty, jak również że nie stanowi ono
nieuwzględnienia przez Przeciwnika skargi w opisie przedmiotu zamówienia wszystkich
okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, podczas gdy specyfikacja
istotnych warunków zamówienia oraz projekt umowy zawierają wzajemnie wykluczające się
postanowienia dotyczące obniżenia opłat za połączenia, przez co obniżenie opłat za
połączenia nie jest możliwe do zrealizowania w sposób opisany przez Przeciwnika skargi,

3)    art. 3531 k.c. oraz art. 3582k.c. w związku z art. 139 ust. 1 Pzp przez błędną
wykładnię i przyjęcie, że wymaganie przez Przeciwnika skargi obniżania opłat za połączenia
w przypadku zmiany stawek międzyoperatorskich MTR i FTR stanowi klauzulę
waloryzacyjną której zastosowanie jest dopuszczalne w umowie o zamówienie publiczne jako
umowie adhezyjnej i nie narusza zasady swobody umów.

4)    art. 484 § 2 k.c. w związku z art. 139 ust. 1 Pzp przez jego zastosowanie i
błędną wykładnię polegające na przyjęciu, że oddalenie zarzutu dotyczącego postanowień
projektu umowy uzasadnia fakt, że Krajowa Izba Odwoławcza nie jest właściwa do
miarkowania kary, podczas gdy przedmiotem żądania Skarżącego w odwołaniu nie było
miarkowanie kary umownej, a miarkowanie kar umownych nie może dotyczyć umowy
niezawartej,

5)    art. 353¹ k.c. w związku z art. 139 ust. 1 Pzp przez ich niezastosowanie do
ustalonego w sprawie stanu faktycznego i przyjęcie, że w związku z ograniczeniem zasady
swobody umów w odniesieniu do umów w sprawie zamówienia publicznego uprawnienie
Skarżącego ogranicza się wyłącznie do decyzji o zaakceptowaniu lub nie warunków umowy
ukształtowanych przez Przeciwnika skargi oraz uznaniu, że kwestionowanie postanowień
przyszłej umowy możliwe jest w przypadku, gdy postanowienia umowy naruszają art. 7 ust. 1
Pzp.

Zarzucił również naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść
orzeczenia, a mianowicie: art. 196 ust. 4 Pzp przez niewskazanie w zaskarżonym wyroku
podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Wskazując na powyższe zarzuty na
podstawie art. 198f ust. 2 zdanie drugie i trzecie Pzp wnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku
Krajowej Izby Odwoławczej w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. uwzględnienie
odwołania, a w konsekwencji - z uwagi na upływ terminu do modyfikacji specyfikacji
istotnych warunków zamówienia - unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego prowadzonego przez Przeciwnika skargi na „Zakup usług telefonii komórkowej
GSM dla Podmiotów Grupy Kapitałowej PKP". W przypadku, gdy z uwagi na stan
postępowania i zawarcie umowy przed rozpoznaniem skargi przez Sąd Okręgowy nie będzie
możliwe rozstrzygnięcie stosownie do treści art. 192 ust 2 Pzp w związku z art. 198f ust. 2 zd.
drugie i trzecie Pzp, wnoszę o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonego orzeczenia
Krajowej Izby Odwoławczej i stwierdzenie naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 stycznia
2004 r. Prawo zamówień publicznych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga jest w pełni zasadna.

Za w pełni uzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 16 ust. 1 Pzp w związku z
art. 2 pkt 12 i art. 2 pkt 13 Pzp w związku z art. 3 Pzp, a także art. 15 ust. 1 Pzp w związku z
art. 2 pkt 12 Pzp przez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że prowadzenie
wspólnego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w imieniu i na rzecz
zamawiających w rozumieniu ustawy Pzp oraz podmiotów nieposiadających statusu
zamawiającego jest dopuszczalne na gruncie przepisów ustawy Pzp oraz że wskutek
rozstrzygnięcia tak prowadzonego postępowania dochodzi do zawarcia pomiędzy tymi
podmiotami oraz wykonawcą umowy w sprawie zamówienia poddanej reżimowi ustawy Pzp,
podczas gdy dyspozycja art. 16 ust. 1 Pzp nie ma zastosowania do podmiotów
nieposiadających statusu zamawiającego w rozumieniu art. 2 pkt 12 Pzp, a zasada „lex
specialis derogat legi generali" wyłącza zastosowanie art. 701 k.c. w celu przygotowania i
prowadzenia wspólnego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przez podmioty
zobowiązane do stosowania ustawy Pzp.

Wskazać bowiem należy, iż zgodnie z art. 1 Pzp, ustawa określa zasady i tryb
udzielania zamówień publicznych, środki ochrony prawnej, kontrolę udzielania zamówień
publicznych oraz organy właściwe w sprawach uregulowanych w ustawie. Ustawa Pzp
definiuje również w art. 2 pkt 12 oraz w art. 3 podmioty zamawiające, zobowiązane i
jednocześnie uprawnione do jej stosowania. W wyniku postępowania o udzielenie
zamówienia dochodzi do zawarcia umowy w sprawie zamówienia pomiędzy zamawiającym a
wykonawcą.

Ustawa ta przewiduje ponadto możliwość wspólnego prowadzenia postępowania przez
kliku zamawiających o czym stanowi przepis art. 16 ust. 1 Pzp, zgodnie z którym kilka
podmiotów zamawiających może udzielić upoważnienia jednemu z nich do przeprowadzenia
postępowania i zawarcia umowy w sprawie zamówienia, do każdego z tych zamawiających,
na mocy art. 16 ust. 5 Pzp stosuje się odpowiednio przepisy o zamawiających. W
konsekwencji przy ustalaniu zakresu podmiotów, do których ma zastosowanie omawiany
przepis, należy stosować przepis art. 2 pkt 12 ustawy, który stanowi, iż ilekroć w ustawie jest
mowa o zamawiającym - należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną albo
jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej obowiązaną do stosowania
ustawy. Niewątpliwie, przedmiotowe postępowanie prowadzone jest pod reżimem ustawy
Prawo zamówień publicznych przez PKP S.A., która działa w imieniu i na rzecz wszystkich
podmiotów objętych niniejszym postępowaniem tym również tych podmiotów, na których nie
ciąży rygor stosowania ustawy Pzp. Do udzielenia upoważnienia, o którym mowa w art. 16
ust. 1 Pzp, na zasadzie art. 14 Pzp zastosowanie znajdują przepisy kodeksu cywilnego, art. 95
i nast. Podmiot upoważniony działa więc w imieniu własnym oraz w imieniu i na rzecz
pozostałych zamawiających. Czynności prawne dokonywane w imieniu tych podmiotów
wywołują skutki prawne bezpośrednio w stosunku do nich. Zamawiający upoważniony
zawiera jedną umowę w sprawie zamówienia w imieniu własnym oraz w imieniu i na rzecz
pozostałych zamawiających. Podmiotem praw i obowiązków wynikających z umowy w
sprawie zamówienia jest więc każdy z zamawiających. Bezsporne jest, że upoważnienia do
przeprowadzenia postępowania może udzielić podmiot posiadający status zamawiającego w
rozumieniu ustawy Pzp. Ustawa Pzp nie zawiera natomiast żadnych regulacji dotyczących
prowadzenia postępowania w imieniu i na rzecz podmiotów innych niż zamawiający w
rozumieniu art. 2 pkt 12 oraz art. 3 ustawy Pzp. Podstawą prawną takiego działania nie może
być art. 16 ust. 1 Pzp, wskazany w rozdziale I specyfikacji istotnych warunków zamówienia
oraz w projekcie umowy. Podmioty te nie posiadają bowiem statusu zamawiającego.

Rację ma skarżący, iż przyjęcie poglądu wyrażonego przez Izbę prowadziłoby do
błędnego wniosku, że podmiotem praw i obowiązków wynikających z umowy w sprawie
zamówienia może być podmiot niebędący zamawiającym w rozumieniu ustawy Pzp. Przepisy
ustawy Pzp stanowią lex specialis w stosunku do przepisów kodeksu cywilnego. Do
czynności zamawiającego stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, jeśli przepisy ustawy Pzp
nie stanowią inaczej. Jeśli zatem ustawa Pzp określa zasady udzielania zamówień, w tym
także zamówień wspólnych oraz krąg podmiotów, które mogą być objęte takim
zamówieniem, to tym samym wyłączone jest stosowanie przez zamawiającego regulacji
kodeksu cywilnego i rozszerzanie katalogu tych podmiotów.

Nadto umowa w sprawie zamówienia publicznego podlega szczególnym regulacjom
zawartym w ustawie Pzp, które nie mają zastosowania do umowy zawartej w wyniku
przetargu prowadzonego na podstawie art. 70 k.c. Reguła ta obowiązuje nawet jeżeli
organizator przetargu określi warunki przetargu analogiczne jak w przetargu nieograniczonym
- art. 39 ustawy Pzp i następne. Umowa zawarta w takim przetargu nie staje się przez to
umową w sprawie zamówienia.

W wyniku postępowania o udzielenie zamówienia może dojść do zawarcia wyłącznie
umowy w sprawie zamówienia (art. 2 pkt 7a ustawy Pzp). Ustawa Pzp (z wyjątkiem umowy
ramowej) nie przewiduje przypadków, gdy postępowanie o udzielenie zamówienia prowadzi
do zawarcia umowy, która nie ma charakteru umowy w sprawie zamówienia i poddanej
wyłącznie regulacji przepisów kodeksu cywilnego. To byłoby sprzeczne z celem ustawy Pzp.

Projekt umowy, która ma być zawarta w imieniu i na rzecz wszystkich podmiotów, w
tym również niebędących zamawiającymi w rozumieniu ustawy Pzp zawiera postanowienia
wskazujące, że jest ona traktowana jak umowa w sprawie zamówienia podana rygorom
ustawy Pzp (§10 ust. 1 projektu umowy), ale jednocześnie inne postanowienia (§ 13 ust. 6
projektu umowy), które wskazują na różnicowanie podmiotów, ze względu na to czy są
zamawiającym w rozumieniu ustawy Pzp czy nie. Konsekwencją tego jest brak możliwości
ustalenia, jaki w istocie w intencji Zamawiającego miałaby mieć charakter zawarta umowa, a
przecież charakter umowy ma kluczowe znaczenie z punktu widzenia praw i obowiązków
Skarżącego, a zwłaszcza skutków niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia.
Izba nie wzięła pod uwagę treści art. 24 ust. 1 pkt 1 i pkt la Pzp określających przesłanki
wykluczenia z udziału w postępowaniu w przypadku niewykonania lub nienależytego
wykonania zamówienia. Wskazać należy w przedmiotowym postępowaniu zostanie zawarta
jedna umowa. Istotne jest zatem rozstrzygnięcie, czy niewykonanie lub nienależyte
wykonanie tej umowy w odniesieniu do podmiotów niebędących zamawiającym w
rozumieniu art. 2 pkt 12 Pzp będzie wywierać skutki określone w art. 24 Pzp. Ponadto
słusznie podnosi skarżący, iż skoro umowa z podmiotami niebędącymi zamawiającym w
rozumieniu art. 2 pkt 12 Pzp może być dowolnie zmieniona (także w zakresie ceny i zakresu
zamówienia), to może to mieć bezpośredni wpływ na ostateczną wartość zamówienia, która
może znacznie różnić się od ceny oferty, a taki sposób prowadzenia postępowania otwiera
drogę do uzyskania zamówienia z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji. Umożliwia
bowiem złożenie oferty z odpowiednio niską ceną (a nawet nierealistyczną), zapewniającą
uzyskanie zamówienia i jednocześnie podwyższenie cen po zawarciu umowy. Podkreślić
należy, że w postępowaniu można złożyć jedną ofertę, która zgodnie z mechanizmem
przyjętym przez Przeciwnika skargi będzie skierowana zarówno do podmiotów
zobowiązanych do stosowania ustawy Pzp, jak i pozostałych. O ile podwyższenie ceny w
umowie z zamawiającymi w rozumieniu ustawy Pzp jest niedopuszczalne na podstawie art.
144 ust. 1 Pzp, to już takie ograniczenie zgodnie z § 13 ust. 6 projektu umowy nie ma
zastosowania w stosunku do pozostałych podmiotów. Zmiana umowy z tymi podmiotami
zrekompensuje straty jakie wykonawca poniósłby w związku z wykonaniem umowy za ceny
podane w ofercie.

Tak więc stwierdzić należy, iż zamawiający Polskie Koleje Państwowe S. A., PKP
Polskie Linie Kolejowe S.A., PKP Energetyka S.A, i PKP Informatyka S. A. naruszyli przepis
art. 16 ust. 1 ustawy w związku z art. 12 pkt 12 i 13 ustawy w związku z art. 3 ustawy i w
związku z art. 7 ust. 1 ustawy przez wspólne przygotowanie i prowadzenie postępowania z
podmiotami nie zobowiązanymi do stosowania ustawy.

W konsekwencji trafność podniesionego zarzutu w tym zakresie, przesądza o
konieczności o konieczności zmiany zaskarżonego wyroku i nakazanie unieważnienia
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie art. 198 f pkt.2 w zw. z art.
192 pkt 2 ppkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo Zamówień Publicznych. Mając
powyższe na uwadze Sąd Okręgowy odstąpił od rozpoznawania pozostałych zarzutów skargi,
jako nie mających wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie skargi.

O kosztach postępowania przed KIO jak i postępowania przed Sądem Okręgowym
orzeczono stosownie do wyniku postępowania ( art. 98 k.p.c.). Wysokość kosztów zastępstwa
prawnego w postępowaniu przed sądem ustalono na podstawie § 10 pkt. 1 ppkt 4 w zw. z § 5
rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych....    , /•,

8