POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2011 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Renata Bober

Sędziowie:    SO Beata Hass - Kloc

SR del. Anna Harmata (spr.)

Protokolant:    sekr. sądowy Joanna Mikulska

po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r. w Rzeszowie

na rozprawie

na skutek skargi zamawiającego: Zespołu Opieki Zdrowotnej w Dębicy
przy udziale: Mariusza Oparowskiego prowadzącego działalność gospodarczą
pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa „WOD - KAN” w Dębicy
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2010 r.,
sygn. akt KIO/1469/10

postanawia:

I.    uchylić wyrok Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie z dnia
2 sierpnia 2010 r., sygn. akt KIO/1469/10 i umorzyć
postępowanie,

II.    kosztami postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą
obciążyć Zespół Opieki Zdrowotnej, ul. Krakowska 91, 39 - 200
Dębica i nakazać:

1.    zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych wpis
w wysokości 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) uiszczony przez
Mariusza Oparowskiego prowadzącego działalność gospodarczą
pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa „WOD - KAN” Mariusz
Oparowski, ul. Krakowska 79 A, 39 - 200 Dębica stanowiący
koszty postępowania odwoławczego,

2.    dokonać wpłaty kwoty 10.000 zł przez Zespół Opieki Zdrowotnej

ul. Krakowska 91, 39 - 200 Dębica na rzecz Mariusza
Oparowskiego prowadzącego działalność gospodarczą,
pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa „WOD - KAN” Mariusz
Oparowski, ul. Krakowska 79A, 39 - 200 Dębica stanowiącej
uzasadnione poniesione koszty z tytułu wpisu,

III. zasądzić od zamawiającego Zespołu Opieki Zdrowotnej
w Dębicy na rzecz Mariusza Oparowskiego prowadzącego
działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa
„WOD - KAN” w Dębicy kwotę 2.717,00 zł (dwa tysiące
siedemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów
postępowania przed Sądem Okręgowym.

Na oryginale właściw e podpisy
za zgodność: p l 9

Sygn. akt VI Ga 192/10

Uzasadnienie

postanowienia z dnia 16 lutego 2011 r.

Zamawiający Zespół Opieki Zdrowotnej w Dębicy prowadził w trybie
przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.
prawo zamówień publicznych, postępowanie o udzielenie zamówienia na:
„wykonanie instalacji centralnego ogrzewania wraz z malowaniem pomieszczeń
w budynku Przychodni Rejonowego nr 5 przy ul. Szkolnej w Dębicy”. W dniu 9
lipca 2010 r. Mariusz Oparowski otrzymał informację o wynikach
postępowania, w tym o wykluczeniu go z postępowania na podstawie art. 24
ustęp 2 punkt 2 ustawy Pzp. Nie zgadzając się z decyzją zamawiającego wniósł
on w dniu 14 lipca 2010 r. odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej,
zaskarżając czynność zamawiającego polegającą na wykluczeniu odwołującego
z postępowania, zarzucając naruszenie art. 24 ustęp 2 punkt 2 ustawy Pzp
poprzez bezprawne wykluczenie odwołującego z postępowania oraz art. 85
ustęp 2 ustawy Pzp poprzez niewystąpienie zamawiającego do wykonawców
o przedłużenie terminu związania ofertą . W związku z tym odwołujący wniósł
o nakazanie zamawiającemu wystąpienia do wykonawców z formalnym
wnioskiem o przedłużenie terminu związania ofertą oraz zwrócenie się do
wykonawców o wyrażanie zgody na przedłużenie tego terminu o oznaczony
okres oraz powtórzenie czynności dokonania wyboru najkorzystniejszej oferty.
W uzasadnieniu niniejszego odwołujący wskazał, iż zamawiający pismem
z dnia 28 czerwca 2010 r. wezwał odwołującego do uzupełnienia dokumentów
do dnia 5 lipca 2010 r. odwołujący w dniu 1 lipca 2010 r. uzupełnił brakujące
dokumenty i jego zdaniem wykazał się spełnieniem warunków udziału
w postępowaniu. Wskazał również, iż w wyżej wymienionym piśmie
zamawiający nie wystąpił jednak z wnioskiem o przedłużenie terminu związania
ofertą, pomimo, iż termin związania ofertą upływał 1 lipca 2010 r. i w związku
z powyższym wykonawca domniemywał, że nie zachodzą żadne inne przesłanki
powodujące wykluczenie go z postępowania, w tym brak zgody wykonawcy na
przedłużenie okresu związania ofertą.

W rozpoznaniu przedmiotowego odwołania Krakowa Izba Odwoławcza
wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2010 r. uwzględniła odwołanie i nakazała
zamawiającemu unieważnienie czynności wykluczenia odwołującego
z postępowania oraz nakazała dokonanie ponownego badania i oceny ofert
z uwzględnieniem oferty odwołującego, kosztami postępowania obciążając
Zespół Opieki Zdrowotnej poprzez nakazanie zaliczenia na rzecz Urzędu
Zamówień Publicznych wpisu w wysokości 10.000 zł uiszczonego przez
Mariusza Oparowskiego, stanowiącego koszty postępowania odwoławczego
oraz dokonanie wpłaty kwoty 10.000 zł przez Zespół Opieki Zdrowotnej na
rzecz Mariusza Oparowskiego stanowiącej uzasadnione koszty poniesione z
tytułu wpisu.

W uzasadnieniu dla powyższego rozstrzygnięcia Izba ustaliła, że
ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w biuletynie zamówień
publicznych w dniu 18 maja 2010 r., wartość zamówienia nie przekraczała kwot
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ustęp 8 ustawy Pzp i
zgodnie z zapisami ogłoszenia o zamówieniu termin związania ofertą wynosił
30 dni od ostatecznego terminu składania ofert. Izba ustaliła, iż w dniu 28
czerwca 2010 r. zamawiający na podstawie przepisu art. 26 ustęp 3 ustawy Pzp
wezwał odwołującego do uzupełnienia brakujących dokumentów
potwierdzających spełnienie warunków udziału w postępowaniu, wskazując
termin dla niniejszego na dzień 5 lipca 2010 r. Termin związania ofertą upływał
w dniu 1 lipca 2010 r., mimo to zamawiający nie wezwał wykonawców o
przedłużenie terminu związania ofertą. W dniu 1 lipca 2010 r. odwołujący
uzupełnił dokumenty, do których przedłożenia został wezwany, a pismem z dnia
9 lipca 2010 r. zamawiający poinformował wykonawców o wynikach
postępowania oraz o wykluczeniu odwołującego z postępowania na podstawie
art. 24 ustęp 2 punkt 2 ustawy Pzp, ponieważ wykonawca nie zgodził się na
przedłużenie okresu związania ofertą. Zamawiający na odbywającej się
rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą oświadczył, iż nie widział
konieczności wezwania o przedłużenie tego terminu, ponieważ
w świetle dyspozycji art. 85 ustęp 2 ustawy Pzp liczył na fakt, iż wykonawcy
sami przedłużą termin związania ofertą.

Na podstawie powyższych ustaleń Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, iż
odwołujący legitymował się interesem w uzyskaniu danego zamówienia oraz
poniósł szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy,
ponieważ naruszenie przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp spowodowało
jego wykluczenie z postępowania, uniemożliwiając odwołującemu uzyskanie
przedmiotowego zamówienia, z racji złożenia przez niego najkorzystniejszej
cenowo oferty, przy cenie jako jedynym kryterium oceny ofert przyjętym w
SIWZ.

Rozpoznając zarzut naruszenia art. 24 ustęp 2 punkt 2 ustawy w związku z art.
85 ustęp 2 Pzp Izba stwierdziła, iż w świetle dyspozycji przepisu art. 85 ustęp 2
tej ustawy brak podstaw dla podzielenia stanowiska zamawiającego że to
wyłącznie na wykonawcy spoczywa obowiązek przedłużenia terminu związania
ofertą i wykonawca jako profesjonalista ubiegający się o udzielenie zamówienia
publicznego powinien zadbać, aby w odpowiednim do tego terminie dokonać
przedłużenia terminu związania ofertą. Wprawdzie, jak wskazała Izba w świetle
zapisu art. 85 ustęp 2 ustawy Pzp. wykonawca samodzielnie lub na wniosek
zamawiającego może przedłużyć termin związania ofertą jednakże z literalnego
brzmienia tego przepisu można wywnioskować, iż wystąpienie do wykonawców
o przedłużenie terminu związania ofertą jest uprawnieniem zamawiającego, nie
zaś obowiązkiem, jednakże zdaniem tej Izby, jeśli upływ terminu związania
ofertą nastąpił w toku prowadzonej przez zamawiającego procedury, a
postępowanie nie zostało przez zamawiającego w tym terminie rozstrzygnięte,
zamawiający ma obowiązek w świetle przepisu art. 85 ustęp 2 ustawy zwrócić
się do wykonawców o przedłużenie terminu związania ofertą. Celem bowiem
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jest wybór
najkorzystniejszej oferty i to w interesie zamawiającego winno leżeć wyłonienie
wykonawcy oraz udzielenie mu zamówienia publicznego zgodnie z procedurami
przewidzianymi w ustawie Pzp. Przyjęcie odmiennej interpretacji mogłoby
prowadzić do sytuacji, w której zamawiający w sposób nieuprawniony
przerzucałby na wykonawców obowiązki związane z prowadzeniem
postępowania o udzielenia zamówienia publicznego. Stąd też w zaistniałym
stanie faktycznym, w związku z upływem terminu związania ofertą zaistniały
uzasadnione przesłanki do wystąpienia do wykonawców o przedłużenie tego
terminu, stąd zamawiający miał obowiązek wystąpienia do wykonawców o
przedłużenie tego terminu, a skoro nie wystąpił, to wykonawcy nie mogą
ponosić negatywnych konsekwencji bezczynności zamawiającego w toku
prowadzonej przez niego procedury. Jak wskazała Izba katalog przesłanek z art.
24 ustawy Pzp skutkujących wykluczeniem wykonawcy z postępowania jest
zamknięty, co oznacza, że zamawiający nie może go rozszerzać, ani zawężać, a
zgodnie z tym przepisem wykluczenie może nastąpić wyłącznie co do
wykonawcy, który nie wyraził zgody na przedłużenie terminu związania ofertą
z czego wynika, iż wykluczenie takie możliwe jest jedynie w sytuacji, gdy
zamawiający wystąpił do wykonawcy o przedłużenie terminu związania ofertą
a ten nie udzielił zgody. Odmienna interpretacja, zdaniem Izby, umożliwiałaby
omijanie przepisów ustawy i prowadziła do złamania podstawowych zasad
zamówień publicznych tj. zasady uczciwej konkurencji oraz równego
traktowania wykonawców. Stąd też Izba stwierdziła, że naruszenie przez
zamawiającego przepisów art. 24 ustęp 2 punkt 2 ustawy Pzp w związku z art.
85 ustęp 2 ustawy Pzp miało wpływ na wynik postępowania i działając na
podstawie przepisu art. 192 ustęp 1, 2 i ustęp 3 pkt 1 ustawy Pzp nakazała
unieważnienie czynności wykluczenia odwołującego z postępowania, nakazując
jednocześnie zamawiającemu dokonanie ponownego badania i oceny ofert z
uwzględnieniem oferty odwołującego oraz, jak wynikało z uzasadnienia,
wezwania odwołującego do przedłużenia terminu związania ofertą a dopiero
w przypadku braku jego zgody, do wykluczenia odwołującego na podstawie
art. 24 ustęp 2 punkt 2 ustawy Pzp.

Od wyżej wymienionego wyroku Krajowej Izby Odwoławczej
zamawiający Zespół Opieki Zdrowotnej w Dębicy wniósł skargę wnosząc o
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie odwołania wniesionego przez
przeciwnika skargi, zasądzenie od przeciwnika skargi na rzecz skarżącego
kosztów postępowania według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Krajowej Izbie Odwoławczej, przy uwzględnieniu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił:

1.    naruszenie art. 179 ustęp 1 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez
jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w chwili składania odwołania oferta
złożona przez przeciwnika skargi była po terminie jej związania,

2.    naruszenie art. 85 ustęp 1 Pzp poprzez nakazanie uwzględnienia oferty
przeciwnika skargi, której termin związania upłynął

3.    naruszenie art. 85 ustęp 2 Pzp poprzez błędne przyjęcie, iż na skarżącym
istniał obowiązek wystąpienia do wykonawców z wnioskiem
o przedłużenie terminu związania ofertą oraz poprzez nakazanie
- w części motywującej wyrok - wystąpienia do przeciwnika skargi
z wnioskiem o wyrażenie zgody na przedłużenie terminu związania oferty
w sytuacji, gdy upłynął trzydniowy termin przewidziany w tym przepisie,
a oferta powyższa przestała wiązać przeciwnika skargi,

4.    naruszenie art. 196 ustęp 4 Pzp poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej
wraz z przytoczeniem przepisów prawa.

W uzasadnieniu przedmiotowej skargi skarżący zarzucił, iż przedmiotowe
orzeczenie jest niewykonalne, zważywszy na wynikający z art. 85 ustęp
2 Pzp trzydniowy termin przed upływem terminu związania ofertą jako
termin dla wezwania wykonawcy o przedłużenie terminu związania ofertą.

Ponadto skarżący wskazał, iż odwołanie wykonawcy nie spełniało
wymogu posiadania interesu prawnego w uzyskaniu danego zamówienia,

skoro nie zostało wniesione w terminie związania ofertą. Odwołujący nie
legitymował się istnieniem interesu w uzyskaniu zamówienia, a w
konsekwencji nie wykazał zaistnienia przesłanki poniesienia lub możliwości
poniesienia szkody w wyniku naruszenia przepisów ustawy, skoro nie
przedłużył samodzielnie terminu związania ofertą, na co pozwalała mu
dyspozycja art. 85 ustęp 2 ustawy. Stąd też zdaniem skarżącego odwołanie
winno ulec oddaleniu, na podstawie art. 179 ustęp 1 Pzp, bez badania
zasadności merytorycznych zarzutów odwołania. Uzasadniając naruszenie
art. 85 ustęp 1 Pzp. skarżący wskazał, iż nakazując skarżącemu ponowne
badanie i ocenę ofert z uwzględnieniem oferty przeciwnika skargi KIO
nakazała wybór przez skarżącego oferty, której termin związania minął, a
więc oferty, którą według art. 85 ustęp 1 Pzp przeciwnik skargi nie jest
związany, a przyjęta w zaskarżonym wyroku konstrukcja wyboru spośród
ofert, którymi wykonawcy nie są związani burzy całą koncepcję zawierania
umów o udzielenie zamówień publicznych, w tym powszechnie
przyjmowanego poglądu, iż do zawarcia umowy o udzielenie zamówienia
publicznego dochodzi poprzez wybór przez zamawiającego jednej z ofert
złożonej przez wykonawcę w terminie jej związania. Odnosząc się do
naruszenia art. 85 ustęp 2 Pzp skarżący zarzucił, iż przyjęta przez KIO
wykładnia, że zamawiający obowiązany jest zwrócić się o przedłużanie
związania ofertą do wykonawców jest sprzeczna
z zasadami logiki i nie zasługuje na uwzględnienie, jako sprzeczna z
wykładnią językową, a dopiero, gdyby interpretacja w zakresie tejże
wykładni znajdowała wątpliwości, dopuszczalne jest sięganie do wykładni
celowościowej. Odnosząc się do naruszenia art. 196 ustęp 4 Pzp skarżący
zarzucił, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wymogów
stawianych przez art. 196 ustęp 4 Pzp w szczególności w uzasadnieniu
wyroku na skarżącego zostały narzucone dodatkowe obowiązki, które nie
znajdowały odzwierciedlenia w części orzekającej wyroku w zakresie, w
którym nakazano mu ponowne badanie i ocenę ofert z uwzględnieniem

oferty przeciwnika skargi podczas, gdy z uzasadnienia wynikało, iż w KIO
nakazuje w pierwszej kolejności wezwanie przeciwnika skargi
o przedłużenie terminu związania ofertą i dopiero w przypadku braku zgody
wykluczenie go z postępowania. W uzasadnieniu nie wskazano przepisu na
podstawie, którego wezwanie przeciwnika skargi o przedłużenie terminu
związania ofertą byłoby dopuszczalne, nie wspomniano o statusie oferty
przeciwnika skargi, skoro zdaniem skarżącego oferta ta jest ewidentnie po
upływie terminu jej związania i z tego względu wygasła, a w takim
przypadku nie jest możliwe jej konwalidowanie, a niewykonalnym jest
zawarcie umowy o zamówienie publiczne w trybie przewidzianym w ustawie
Pzp tj. w drodze wyboru tej oferty, w sytuacji, gdy jej oferent nie jest nią
związany.

W pisemnej odpowiedzi na skargę wykonawca wniósł o oddalenie skargi i
zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania przed Sądem Okręgowym
w Rzeszowie. W uzasadnieniu niniejszego wskazał, iż przedmiotem
rozpoznania skargi może być jedynie zarzut naruszenia art. 85 ustęp 2
ustawy, zważywszy na zakres rozpoznania skargi zawężony tylko do
zarzutów, które były przedmiotem postępowania, stosownie do treści art. 198
f. ust. 4 Pzp. Ponadto wykonawca wskazał na nieaktualność zarzutu
naruszenia art. 179 ustęp 1 Pzp, ponieważ pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r.
zamawiający wezwał wykonawcę o wyrażenie zgody na przedłużenie
terminu związania ofertą do 22 września 2010 r., ponadto jako polemikę ze
słusznym stanowiskiem Izby określił zarzut naruszenia art. 85 ustęp 2 Pzp.,
skoro okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują na to, że wykonawca był
zainteresowany uzyskaniem zamówienia i jeszcze w dacie związania ofertą
uzupełnił żądanie dokumentu. Przeciwnik skargi, wskazał również na
podstawowy cel postępowania o udzielenie zamówienia publicznego tj. jak
najbardziej efektywne wydatkowanie pieniędzy publicznych z zachowaniem
warunków uczciwej konkurencji.

Na rozprawie odbywającej się przed Sądem Okręgowy w Rzeszowie na
skutek wniesionej skargi strony zgodnie podały, iż przedmiot zamówienia
został wykonany. Pełnomocnik zamawiającego wniósł jak w złożonej
skardze. Pełnomocnik wykonawcy wniósł jak w pisemnej odpowiedzi na
skargę, a także o umorzenie postępowania, zważywszy na fakt, iż przedmiot
zamówienia został wykonany. Pełnomocnik zamawiającego nie przychylił
się do wniosku o umorzenie postępowania, jak bowiem wskazał, do
rozstrzygnięcia pozostawały koszty postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż niespornym pomiędzy
stronami był fakt, iż na etapie rozpoznawania przez Sąd Okręgowy skargi od
wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 sierpnia 2010 r. przedmiot
zamówienia został w całości wykonany.

Powyższe obligowało Sąd do umorzenia przedmiotowego postępowania.
W tym względzie Sąd, stosując je odpowiednio, podziela stanowisko
wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2005 r. III
CZP 73/05 stosownie do którego treści zawarcie przez zamawiającego z
wykonawcą umowy na wykonanie prac stanowiących przedmiot zamówienia
publicznego nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu przez Sąd skargi na
orzeczenie Zespołu Arbitrów, wydane po rozpoznaniu odwołania innego
uczestnika przetargu, chyba, że umowa została wykonana (OSNC 2006/7-
8/121, Biul. SN 2005/10/7, M. Prawn. 2006/22/1120).

Stosownie do treści art. 198 a ustęp 2 w postępowaniu toczącym się
wskutek wniesienia skargi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17
listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o apelacji, jeżeli
przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. W rozdziale tym nie ma
szczególnych unormowań dotyczących umorzenia postępowania, gdyż
art. 198 f ustęp 3 Pzp wskazuje jedynie, że jeżeli odwołanie zostało
odrzucone, albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania, Sąd uchyla

wyrok lub zmienia postanowienie oraz odrzuca odwołanie lub umarza
postępowanie. Podobnie ogólne sformułowanie znajduje się w art. 386 par. 3
kpc, dotyczącym apelacji .W tej sytuacji należało na podstawie art. 391 par. 1
kpc odnieść się do ogólnej normy art. 355 par. 1 kpc, regulującej umorzenie
postępowania. Zgodnie z tym przepisem, Sąd wydaje postanowienie o
umorzeniu postępowania, jeżeli wydanie wyroku stało się zbędne lub
niedopuszczalne, panuje przy tym zgoda, że zbędność lub niedopuszczalność
wyroku musi mieć za przyczynę zdarzenie zaszłe w toku postępowania.
Ustawa Prawo zamówień publicznych przewiduje specjalny tryb kontroli
prawidłowości postępowania prowadzącego do zawarcia umowy na
wykonanie prac stanowiących przedmiot zamówienia publicznego i
ustanawia odrębne, specyficzne przesłanki oceny ważności takiej umowy,
które mogą być kontrolowane tylko w trybie ustawy Pzp. Trzeba jednak
podkreślić, że kontrola taka staje się bezprzedmiotowa w razie, gdy zdarzyło
się, że umowa została wykonana. Wówczas postępowanie wszczęte skargą
podlega umorzeniu, a uczestnikowi kwestionującemu wynik przetargu
pozostaje droga dochodzenia ewentualnych roszczeń odszkodowawczych.

(tak również uzasadnienie w/w uchwały Sądu Najwyższego)

Dlatego też, zważywszy właśnie na fakt wykonania przedmiotowej
umowy, a w konsekwencji uznania zbędności wydania merytorycznego
orzeczenia w sprawie co do skargi wniesionej od wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej z dnia 2 sierpnia 2010 r. w sprawie znalazł zastosowanie art.
198f ust.3 Pzp, w wykonaniu którego Sąd uchylił wyrok i umorzył
postępowanie.

Trzeba jednak podkreślić, iż uchylenie wyroku i umorzenie postępowania
w niniejszej sprawie było wyłącznie wynikiem wykonania już przedmiotowej
umowy i stąd uznania zbędności wydawania dalszych orzeczeń w sprawie.

Stosownie do treści art. 198f ust.5 Pzp strony ponoszą koszty
postępowania stosownie do jego wyniku; określając wysokość kosztów

w treści orzeczenia, Sąd uwzględnia także koszty poniesione przez strony
w związku z rozpoznaniem odwołania.

W zaskarżonym wyroku Krajowa Izba Odwoławcza uwzględniając
odwołanie wykonawcy Mariusza Oparowskiego zasądziła na jego rzecz
zwrot kosztów wywołanych właśnie tym odwołaniem od zamawiającego
Zespołu Opieki Zdrowotnej w Dębicy.

Od niniejszego wyroku zamawiający złożył skargę do tutejszego Sądu.

Sąd Okręgowy rozstrzygając więc kwestię kosztów postępowania
zarówno przed Krajową Izbą Odwoławczą jak i przed tutejszym Sądem
obowiązany był stosownie do art. 198 f ustęp 5 przesądzić wynik
postępowania w przedmiocie skargi, aby stosownie właśnie do tego wyniku
rozstrzygnąć po czyjej stronie leży obowiązek pokrycia kosztów
postępowania.

W wyniku tegoż Sąd Okręgowy kosztami postępowania przed Krajową
Izbą Odwoławczą oraz Sądem Okręgowym obciążył Zespół Opieki
Zdrowotnej w Dębicy uznając, iż skarga tegoż podmiotu została wniesiona
niezasadnie, a tylko z powodu wykonania przedmiotu zamówienia nastąpiło
umorzenie postępowania.

U podstaw rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego legła następująca
argumentacja.

Interpretacja norm prawnych zawartych w Prawie zamówień publicznych
winna być dokonywana przede wszystkim w świetle celu tego postępowania,
to jest, jak zasadnie wskazała Krajowa Izba Odwoławcza, dokonania wyboru
oferty najkorzystniejszej, a więc wydatkowania pieniędzy publicznych w
sposób racjonalny i celowy poprzez uzyskanie za jak najniższą cenę
ekwiwalentu w postaci usługi, towaru. To temu celowi służyło
wprowadzenie przez ustawodawcę unormowania Prawo zamówień
publicznych.

Należy również wskazać, iż to zamawiający odpowiedzialnym jest za
właściwe, racjonalne, rzetelne oraz sprawne przeprowadzenie postępowania

w przedmiocie zamówienia publicznego jako gwarancji uzyskania w jego
toku jak najlepszego wyniku i ciężaru niniejszego w żaden sposób nie może
on przesuwać na oferentów. Niniejsze wynika z treści art. 7 ust. 1 Pzp,
zgodnie z którym to zamawiający przygotowuje i przeprowadza
postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie
uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców. Konsekwencją
niniejszego jest obowiązek zamawiającego wynikający z art. 15 ust 1 Pzp,
zgodnie z którym postępowanie o udzielenie zamówienia przygotowuje i
przeprowadza zamawiający.

Również w świetle powyższego odnosząc się do poszczególnych
zarzutów zawartych w skardze zamawiającego, w pierwszym rzędzie
należało stwierdzić, iż Krajowa Izba Odwoławcza w sposób prawidłowy
wskazała, iż odwołujący legitymował się interesem w uzyskaniu danego
zamówienia, a tym samym przysługiwało mu prawo wniesienia odwołania.

Stosownie do treści art. 179 Pzp środki ochrony prawnej określone
w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu, a także
innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu danego
zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez
zamawiającego przepisów niniejszej ustawy.

Skarżący wskazał, iż odwołujący pozbawiony był interesu w uzyskaniu
danego zamówienia, ponieważ w dacie złożenia odwołania nie był on
związany ofertą a w konsekwencji nie wykazał zaistnienia przesłanki
poniesienia lub możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez
zamawiającego przepisów ustawy.

Przede wszystkim wskazać należy, iż art. 179 Pzp środek ochrony
prawnej w postaci wniesienia odwołania przyznaje zarówno podmiotowi,
który ma, ale również, który miał interes prawny w uzyskaniu danego
zamówienia. Stąd też argumentacja skarżącego o braku aktualnego interesu
prawnego wykonawcy, w związku z upływem terminu związania ofertą nie
jest argumentacją zasadną skoro sam ustawodawca uniezależnia możliwość
wniesienia środków ochrony prawnej od aktualności interesu prawnego
uczestnika konkursy, wykonawcy.

Niezależnie od powyższego Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że
pomimo upływu terminu związania ofertą, wykonawcy w dalszym ciągu
służy środek ochrony prawnej w postaci odwołania, ponieważ w dacie tegoż
odwołania w dalszym ciągu posiadał on interes prawny w uzyskaniu danego
zamówienia, w konsekwencji mógł ponieść szkodę w wyniku naruszenia
przez zamawiającego przepisów niniejszej ustawy. W tym zakresie Sąd
orzekający podziela stanowisko Sądu Okręgowego w Krakowie wyrażone w
wyroku z dnia 6 listopada 2009 r. XII Ga 340/09, iż dopóki - w wyniku
rozpoznania środków ochrony prawnej - nie została rozstrzygnięta
ostatecznie kwestia naruszenia prawa przez zamawiającego w zakresie
warunku udziału, odwołujący ma interes prawny w uzyskaniu zamówienia.

Stanowisko wyrażone przez skarżącego ZOZ w Dębicy, iż brak
aktualnego związania ofertą w momencie wnoszenia skargi uniemożliwia
merytoryczne jej rozpoznanie w praktyce prowadziłoby do pozbawienia
kontroli czynności wykluczenia na podstawie art. 24 ustęp 2 pkt 2 Pzp w
związku z upływem okresu związania ofertą, w każdym bowiem przypadku
wykluczenia oferenta na tej podstawie, konsekwentnie przyjmując
stanowisko skarżącego - niedopuszczalnym byłaby kontrola niniejszego
właśnie na podstawie okoliczności tożsamej jak okoliczność stanowiąca
podstawę wykluczenia - brak przedłużenia okresu związania ofertą. W
konsekwencji brak przedłużenia okresu związania ofertą stanowiłby
jednocześnie podstawę wykluczenia z postępowania przetargowego i
jednocześnie podstawę niedopuszczalności wniesienia odwołania od
czynności wykluczenia z tego powodu. Gdyby ustawodawca chciał pozbawić
możliwości wniesienia odwołania właśnie w przypadku wykluczenia na
powyższej podstawie , z pewnością niniejsze by wskazał w sposób
bezpośredni, jako okoliczność wykluczającą prawo do dalszej obrony.
Niniejsze byłoby sprzeczne zresztą z ideą wprowadzenia
w ustawie Pzp możliwości odwołania , a w dalszej konsekwencji skargi. Tym
samym więc czynność wykluczenia , czy uznania na tej podstawie oferty
wykonawcy wykluczonego za odrzuconą stanowiłaby czynność ostateczną.
Niniejszego stanowiska Sąd Okręgowy nie podziela przyjmując
dopuszczalność wniesienia odwołania również w przypadku, kiedy
zamawiający uzna za odrzuconą ofertę wykonawcy wykluczonego na
podstawie art., 24 ustęp 2 pkt 2 Pzp, w tym w związku z upływem okresu
związania ofertą.

Przechodząc więc do dalszych zarzutów skargi zamawiającego,
w szczególności interpretacji art. 24 ustęp 2 pkt 2 Pzp, to Sąd Okręgowy
również podzielił stanowisko Krajowej Izby Odwoławczej
w zakresie dokonanej przez nią interpretacji tejże normy prawnej. Stosownie
do treści art. 24 ustęp 2 punkt 2 Pzp. z postępowania o udzielenie
zamówienia wyklucza się również wykonawców, którzy (...) nie zgodzili się
na przedłużenie okresu związania ofertą.

Wykładnia językowa przedmiotowej normy wskazała wprost, iż
wykluczenie wykonawcy następuje jedynie w przypadku, kiedy nie zgodził
się na przedłużenie okresu związania ofertą, co oznacza, iż zastosowanie tego
przepisu możliwe jest jedynie w sytuacji uprzedniego zwrócenia się przez
zamawiającego do wykonawcy o wyrażenie takiej zgody. W przypadku zaś,
kiedy nikt wykonawcy o taką zgodę nie pytał, brak jest podstaw dla
stwierdzenia, iż nie wyraził on zgody, nie zgodził się, na przedłużenie
okresu związania ofertą. Za powyższym przemawia również dokonana przez
Sąd Okręgowy wykładnia systemowa, to jest odczytanie treści art. 24 ustęp 2
pkt 2 Pzp w świetle powoływanego zresztą przez skarżącego art. 85 ustęp 2
Pzp. Zgodnie z tą normą wykonawca samodzielnie lub na wniosek
zamawiającego może przedłużyć termin związania ofertą, z tym, że
zamawiający może tylko raz, co najmniej na trzy dni przed upływem terminu
związania ofertą, zwrócić się do wykonawców
o wyrażenie zgody na przedłużenie tego terminu o oznaczony okres, nie
dłuższy jednak niż 60 dni.

Norma ta wskazuje więc na dwie możliwości. Pierwsza to kiedy
wykonawca samodzielnie przedłuża termin związania ofertą, druga kiedy to
zamawiający zwróci się do wykonawców o wyrażenie zgody na przedłużenie
tego terminu. W korelacji właśnie z drugą z tych możliwości, posługując się
zresztą dokładnie tym samym określeniem (odmowa wyrażenia zgody na
przedłużenie terminu) pozostaje możliwość wykluczenia wykonawcy
z postępowania przetargowego. Gdyby bowiem ustawodawca chciał, aby
podstawa wykluczenia skorelowana była z pełną treścią art. 85 ustęp 2 Pzp, a
więc zarówno co do samodzielnego przedłużenia, jak i w odpowiedzi na
zwrócenie się o wyrażenie zgody, to wówczas w art. 24 ustęp 2 pkt. 2 nie
zastosowałby z pewnością odnośnika do wyrażenia zgody, a to określenia
nie zgodziłi się na przedłużenie okresu związania ofertą ale określenia typu
nie nastąpiło przedłużenie okresu związania ofertą, nie przedłużyłi okresu
związania ofertą i tym podobne. Ustawodawca natomiast użył wyraźnego
określenia „nie zgodzili się” odnosząc się wyłącznie do drugiego fragmentu
(drugiej możliwości) przewidzianej treścią art. 85 ustęp 2 Pzp.

Interpretacja ta pozostaje również odzwierciedleniem dokonania analizy
niniejszego w świetle wykładni celowościowej. Jak bowiem już wskazano na
wstępie, to zamawiający odpowiedzialny jest za profesjonalne i sprawne
przeprowadzenie postępowania przetargowego. To on w istocie decyduje o
dacie wyboru oferty, stąd posiada możliwość kontroli czy termin wynikający
z art. 85 ustęp 1 Pzp upłynie przed czy po terminie wyboru oferty.
Ograniczenie, iż zamawiający może zwrócić się tylko raz
o przedłużenie terminu związania ofertą ma na celu właśnie mobilizację
zamawiającego do sprawnego i racjonalnego prowadzenia postępowania
przetargowego i nienarażania wykonawcy na zbyt długi termin związania
ofertą. Należy wskazać, iż przedłużenie tego terminu leży w interesie
zamawiającego. To on bowiem dzięki temu ma pewność co do stabilności
i stałości treści złożonej oferty pomimo upływającego czasu. Czas ten
jednak, jeżeli chodzi o inicjatywę zamawiającego jest ograniczony przez
ustawodawcę, co zważywszy na zmieniające się warunki rynkowe znajduje
swoje praktyczne podstawy. Termin trzydniowy przed upływem terminu
związania ofertą jest to termin zastrzeżony przede wszystkim na rzecz
wykonawcy, aby miał możliwość podjęcia decyzji w tym przedmiocie nie
będąc stawianym w sytuacji konieczności zbyt rychłego podjęcia decyzji.
Albo zamawiający z możliwości przewidzianej treścią art. 85 ust.2 skorzysta
chcąc zapewnić sobie pewność co do aktualności treści oferty i w przypadku
braku zgody na przedłużenie okresu związania ofertą otworzy sobie
możliwość wykluczenia oferenta- na zasadzie art. 24 ustęp pkt 2, albo też
zaniedbując upływ przedmiotowego terminu pozbawi się możliwości jego
wykluczenia, a tym samym uznania oferty takiego wykonawcy za odrzuconą.

Art. 24 Pzp stanowi bowiem katalog zamknięty, a ze względu na
charakter zawartego w nim uregulowania wykluczonym jest jakakolwiek
rozszerzającąjego interpretację.

Stosownie do treści art. 24 ustęp 4 ofertę wykonawcy wykluczonego
uznaje się za odrzuconą

Jak więc wynika z powyższego, jeżeli dana kwestia (w tym przypadku
upływ okresu związania ofertą) jest podstawą do wykluczenia wykonawcy na
podstawie art. 24 Pzp , to jedynie w sytuacji ściśle określonej w tym
przepisie , z tej przyczyny wykonawcę można wykluczyć, a w konsekwencji
jego ofertę uznać za odrzuconą. W korelacji właśnie z niniejszym pozostaje
treść art. 89 Pzp przewidujący w ustępie 2 pkt 5 Pzp, zgodnie z którym
zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę
wykluczonego z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Reasumując , tylko więc, jeżeli chodzi o przyczyny, których dotyczy art.
24 Pzp, to tylko w przypadku spełnienia przesłanek przewidzianych właśnie
w art. 24 Pzp możliwym jest odrzucenie oferty. Konkretnie rzec biorąc, w
przypadku upływu okresu związania ofertą możliwe jest odrzucenie tej oferty
tylko w przypadku, kiedy spełnione zostaną przesłanki z art. 24 ustęp 2 punkt
2, a więc w przypadku braku zgody na przedłużenie okresu związania ofertą,
a więc - jak wskazano powyżej w wywodzie prawnym - po uprzednim
wezwaniu. W braku wezwania, pomimo upływie tego terminu, brak jest
podstaw dla odrzucenia oferty. Gdyby w sprawie miał znaleźć zastosowanie
któryś z pozostałych punktów art. 89 ustęp 1 - poza punktem 5 - niecelowym
byłoby jego wyodrębnianie.

Odnosząc się do dalszych zarzutów, a więc wskazania przez skarżącego
na niemożliwość wykonania orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej, to
zważywszy na uchylenie tegoż orzeczenia, zbędnym stało się odniesienie do
kwestii praktycznych jego wykonania , jednak na marginesie Sąd wskazuje,
iż celem orzeczenia odwoławczego, w przypadku uwzględnienia odwołania,
jest cofnięcie postępowania przetargowego do etapu, czynności stanowiącej
przedmiot zaskarżenia.

Odnosząc się do zarzutu skargi w zakresie naruszenia art. 196 ustęp 4
Pzp, to zdaniem Sądu Okręgowego uzasadnienie wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej zawierało wystarczające wskazanie podstaw faktycznych
i prawnych rozstrzygnięcia, w tym wyraźne wskazanie czynności jakie ma
podjąć zamawiający, a tym samym również konsekwencje niniejszych
czynności, przesądzając status oferty przeciwnika skargi.

Podsumowując jednak stanowisko, Sądu Okręgowego, to brak podstaw
uznania oferty za odrzuconą w przypadku upływu okresu związania ofertą,
w przypadku niewyczerpania przez zamawiającego wymagalnego przez
wykonawcę trybu przewidzianego treścią art. 24 ustęp 2 pkt 2 Pzp, a więc
uprzedniego zwrócenia się o wyrażenie zgody w nawiązaniu do treści art. 85
ustęp 2 Pzp, skoro katalog przewidzianej treścią art. 24 Pzp jest katalogiem
zamkniętym, a jedynie spełnienie przesłanek z art. 24 ustęp 1 i 2 Pzp
powoduje możliwość zastosowania art. 24 ustęp 4 Pzp, a w konsekwencji
spełnienie przesłanek z art. 89 ustęp 1 pkt 5 Pzp. Regulacja prawa zamówień
publicznych jest regulacją ścisłą, wykluczającą jakiekolwiek rozszerzające
interpretacje, zwłaszcza zmierzające do ograniczenia celu wprowadzenia
niniejszej ustawy, a to jak najefektywniejszego wykorzystania środków
publicznych poprzez stworzenie możliwości szerokiego wyboru ofert celem
wybrania najtańszej i najkorzystniejszej.

Dlatego też, zważywszy na wynik procesu orzeczono o kosztach
postępowania w punkcie II i III na zasadzie art. 198 f ustęp 5 Pzp, w pkt II
orzeczenia podtrzymując orzeczenie co do kosztów wydane przez Krajową
Izbę Odwoławczą tj. obciążając uiszczonym przez Mariusza Oparowskiego
wpisem od odwołania - Zespół Opieki Zdrowotnej w Dębicy, zaś w pkt III
zasądzając od skarżącego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Dębicy na rzecz
Mariusza Oparowskiego koszty postępowania przed Sądem Okręgowym w
postaci kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i zastępstwa radcy
prawnego w wysokości wynikającej z par. 3 pkt 2 lit. b rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010r. w sprawie wysokości i
sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzaju kosztów w
postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczenia (Dz.U. z dnia 17
marca 2010r.) i par. 12 ust. 1.pkt 1 rozporządzenia MS w sprawie opłat za
czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez SP kosztów pomocy
prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, znajdujących
zastosowanie na zasadzie par. 5 niniejszego rozporządzenia.

Na oryginale właśJijte popisy
za zgodność:    | j