Sygn. akt VI Gz 61/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 201 Or.

Sąd Okręgowy w Koszalinie w VI Wydziale Gospodarczym w składzie:

Przewodniczący:    SSO Marek Ciszewski (spr.)

Sędziowie:    SSO Maria Błaszczyk

SSO Krystyna Szóstak - Werner
protokolant: asystent sędziego Magdalena Matwiej

po rozpoznaniu w dniu 14 października 201 Or. w Koszalinie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi    TEC LINER spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w Poznaniu

z udziałem    Zakładu Wodociągów i Kanalizacji spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością w Wałczu i
Per Aarsleff Polska spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w Warszawie

na skutek skargi TEC LINER sp. z o.o. w Poznaniu na postanowienie Krajowej
Izby Odwoławczej z dnia 30 lipca 201 Or., sygn. akt KIO/1539/10

postanawia

I.    odrzucić zażalenie TEC LINER sp. z o.o. w Poznaniu na postanowienie
Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 23 września 2010r., sygn. akt VI
Gz 61/10;

II.    odrzucić skargę TEC LINER sp. z o.o. w Poznaniu na postanowienie
Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 lipca 2010r., sygn. akt
KIO/1539/10.

UZASADNIENIE

TEC LINER sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu wniosła skargę na postanowienie
Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 30 lipca 2010r., sygn. akt KIO/1539/10 w
przedmiocie odrzucenia odwołania od czynności zamawiającego - Zakładu
Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. z siedzibą w Wałczu, przy udziale Per Aarsleff
Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek
o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi.

Postanowieniem z dnia 23 września 201 Or. Sąd Okręgowy w Koszalinie
zwolnił spółkę TEC LINER w Poznaniu od opłaty sądowej od skargi powyżej kwoty
10.000 zł i oddalił wniosek w pozostały zakresie.

Zarządzeniem z dnia 23 września 201 Or. wezwano skarżącego do
uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty sądowej w kwocie
10.000 zł w terminie 7 dniu od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący wezwanie otrzymał w dniu 28 września 2010r., lecz nie uiścił żądanej
opłaty sądowej. Spółka TEC LINER w Poznaniu złożyła natomiast zażalenie na
rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, wnosząc
o uchylenie zaskarżonego postanowienia w punkcie II i zwolnienie w całości
skarżącego od ponoszenia kosztów - opłaty od skargi z dnia 23 sierpnia 201 Or.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Zażalenie na postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach
sądowych jest niedopuszczalne, a skarga jako nieopłacona podlega
odrzuceniu.

Zgodnie z art. 198a ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. prawo zamówień
publicznych (Dz. U. 10.113.759 ze zm.) na orzeczenie Izby stronom oraz
uczestnikom postępowania odwoławczego przysługuje skarga do sądu. W
postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego o
apelacji, jeżeli przepisy wskazanego rozdziału ustawy z dnia 29 stycznia 2004r.
prawo zamówień publicznych nie stanowią inaczej (ust. 2).

Sąd Okręgowy właściwy do rozpoznania skargi działa zatem jako Sąd II
instancji. W niniejszej więc sprawie postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 23
września 201 Or. w przedmiocie zwolnienia spółki TEC LINER od opłaty sądowej od
skargi powyżej kwoty 10.000 zł i oddalenia wniosku w pozostałej części, zapadło w
postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Koszalinie, jako sądem drugiej instancji.
Kodeks postępowania cywilnego, w art. 394 § 1 kpt. 2, przewiduje dopuszczalność
zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od
kosztów sądowych, jednakże jedynie wówczas, gdy jest to orzeczenie sądu pierwszej
instancji. W przedmiotowej sprawie, jak zostało zaznaczone, Sąd Okręgowy, skoro
orzeka w postępowaniu apelacyjnym, działa jako sąd II instancji, wobec czego na
przedmiotowe rozstrzygnięcie nie przysługuje środek zaskarżenia. Tym samym
uznać należało, iż wniesione zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy i
podlega odrzuceniu. W tej zaś sytuacji Sąd Okręgowy nie dokonuje oceny
merytorycznej zgłoszonych przez skarżącego zarzutów, jakkolwiek należy zauważyć,
iż zarówno w zażaleniu, jak też w samym wniosku, skarżąca nie wskazała
okoliczności istotnych, które upoważniałyby do przyznania zwolnienia od kosztów

sądowych, samo zaś ubieganie się o takie zwolnienie może budzić wątpliwości w
i kontekście wiarygodności spółki, jako wykonawcy zamówienia publicznego, znacznej

wartości.

Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. w
zw. z art. 397 § 2 k.p.c. zażalenie, jako niedopuszczalne odrzucił.

W dalszej kolejności nadmienić należy, iż skarga na orzeczenie Krajowej Izby
Odwoławczej powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma
procesowego oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, przytoczenie
zarzutów, zwięzłe ich uzasadnienie, wskazanie dowodów, a także wniosek o
uchylenie orzeczenia lub o zmianę orzeczenia w całości lub w części.

Jeżeli zaś pismo procesowe obejmujące skargę nie może otrzymać
prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący
wzywa skarżącego, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia lub uzupełnienia
go w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia. Skargę wniesioną po upływie
terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę, której braków
strona nie uzupełniła w terminie Sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca, stosowanie
do treści art. 198e ust. 1 w/w ustawy.

W przedmiotowej sprawie skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 23
września 201 Or. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie opłaty
sądowej od skargi w kwocie 10.000 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia.
Wezwanie doręczono w dniu 28 września 2010r., i do dnia wydania niniejszego

¹ postanowienia, wyznaczona opłata nie została wniesiona. Trzeba wskazać, że
wniesienie, niedopuszczalnego z mocy ustawy zażalenia, nie spowodowało
przerwania biegu terminu wyznaczonego na wniesienie opłaty Uznać zatem należy,
iż brak formalny skargi, polegający na jej nieopłaceniu, nie został usunięty w
wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 5 października 2010r., a tym samym
zaistniała podstawa do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 198e ust. 1 ustawy z dnia 29
stycznia 2004r. prawo zamówień publicznych orzeczono jak w punkcie II sentencji
postanowienia.