S^d Okrc

<1 nv

Koszalin, dnia 30 maja 2014 roku

Sygn. akt: VII Ca 651/13

00138440

Krajowa Izba Odwoławcza
ul. Postępu 17a
02-676 Warszawa

Sąd Okręgowy w Koszalinie VII Wydział Cywilny Odwoławczy w
załączeniu przesyła kopię uchwały SN z 7.02.2014 r. III CZP 90/13 i odpis
postanowienia z 23.05.2014 r. z uzasadnieniem.

Jednocześnie Sąd zwraca po wykorzystaniu 5 (pięć) teczek - 4 w oprawie
zielonej i 1 w oprawie niebieskiej.

Na zarządzenie Sędziego

starszy sekretarz sądowy Izabela Wałęga

Pismo nie wymaga podpisu własnoręcznego na podstawie § 19 ust, 4 zarządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania
sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej jako właściwie
zatwierdzone w sądowym systemie teleinformatycznym.

Sygn. akt: VII Ca 651/13

POSTANOWIENIE

Dnia 23 maja 2014 roku

Sąd Okręgowy w Koszalinie VII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia SO Tadeusz Szkudlarek (spr.)

Sędziowie: SO Marian Wawrzynkowski, SO Wiesława Stawczyk
Protokolant: st. sekr. sądowy Izabela Wałęga

po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 roku w Koszalinie

na rozprawie

sprawy ze skargi wykonawców Kazimierza Gałązki i Leszka Świnieckiego
na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie
z dnia 8 lipca 2013 roku, sygn. akt KIO 1562/13

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wszczętym przez
zamawiającego Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika w Koszalinie
przy udziale wykonawcy Jacka Grabowskiego prowadzącego
Przedsiębiorstwo Budowlane „Jack-Bud" w Poznaniu

postanawia:

I.    umorzyć postępowanie skargowe;

II.    zasądzić od skarżących wykonawców Kazimierza Gałązki i Leszka
Świnieckiego na rzecz zamawiającego Szpitala Wojewódzkiego im.
Mikołaja Kopernika w Koszalinie 1.300 zł (jeden tysiąc trzysta złotych)
tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego, w tym 1.000 zł
wynagrodzenia pełnomocnika procesowego.

«b

Sygn. akt: VII Ca 651/13

Uzasadnienie

Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika w Koszalinie wszczął
procedurę w trybie przetargu nieograniczonego o udzielenie zamówienia
publicznego pn. Termo-modernizacja budynków szpitala. W dniu 18 czerwca
2013 r. Zamawiający wybrał ofertę Przedsiębiorstwa Budowlanego „Jack-Bud”
Jacek Grabowski w Poznaniu, uznając ją za najkorzystniejszą, a jednocześnie
odrzucił ofertę Kazimierza Gałązki i Leszka Świnickiego, wspólników spółki
cywilnej z Grzybowa k. Kołobrzegu.

Kazimierz Gałązka i Leszek Świnicki od rozstrzygnięcia przetargu
wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. Krajowa Izba Odwoławcza odrzuciła to
odwołanie.

Kazimierz Gałązka i Leszek Świdnicki wnieśli skargę do Sadu
Okręgowego w Koszalinie na w/w orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej. W
dniu 14 października 2013 r. Sąd Okręgowy wystąpił do Sądu Najwyższego z
pytaniem prawnym. Na to pytanie Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi w
uchwale z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. III CZP 90/13.

Po zwrocie akt sprawy z Warszawy Sąd Okręgowy wyznaczył rozprawę
na dzień 23 maja 2014 r. Na tej rozprawie pełnomocnik wykonawców
Kazimierza Gałązki i Leszka Świnickiego cofiiął skargę z uwagi na niekorzystną
dla nich uchwałę Sądu Najwyższego, którą Sąd Okręgowy jest związany.
Pełnomocniczka zamawiającego Szpitala Wojewódzkiego wyraziła na to zgodę,
ale zażądała zwrotu części wynagrodzenia radcowskiego w wysokości 1.000 zł
(kilkakrotnie niższego od należnego) oraz 300 zł kosztów stawiennictwa na
posiedzenie w Sądzie Najwyższym.

Cofnięcie apelacji nie podlega kontroli sądu drugiej instancji (art. 391 § 2
zd.2 k.p.c.). Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do skargi na orzeczenie
Krajowej Izby Odwoławczej (art. 194 ust.2 ustawy z 29 stycznia 2004 r. -
Prawo zamówień publicznych, Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz.759 ze zm.).

Z tego względu postępowanie skargowe należało umorzyć (punkt I
sentencji),

O kosztach postępowania skargowego orzeczono na zasadzie art. 391 § 2
zd.2 in fine w związki/z art. 203 §2 zd.2 k.p.c. (punkt II sentencji).

'' zgodne z oryai^lem

\ . \ ScLeiarz Sadu
■ ] ............ ,

UCHWAŁA

Dnia 7 lutego 2014 r

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
SSN Marta Romańska

Protokolant Bożena Kowalska

w sprawie ze skargi wykonawców Kazimierza Gałązki i Leszka Świnieckiego
wspólników spółki cywilnej Usługowy Zakład Ogólnobudowlany w Grzybowie
na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie z dnia 8 lipca 2013 r.,
sygn. akt KIO 1562/13

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego

wszczętym przez zamawiającego Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika
w Koszalinie

przy uczestnictwie wykonawcy Jacka Grabowskiego prowadzącego

Przedsiębiorstwo Budowlane "Jack-Bud" w Poznaniu

po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym

w dniu 7 lutego 2014 r.,

zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Koszalinie
postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt VII Ca 651/13,

"Czy pięciodniowy termin z art. 182 ust. 1 pkt 2 ustawy
z 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (j.t. Dz.U.
z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.) na wniesienie odwołania
od czynności zamawiającego zostaje przerwany w dniu złożenia
przesyłki z odwołaniem w placówce pocztowej operatora
wyznaczonego, czy w dniu dostarczenia tej przesyłki do siedziby
Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie?"

podjął uchwałę:

Do zachowania - przewidzianego w art. 182 ust. 1 pkt 2
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm.) - terminu
do wniesienia odwołania od czynności zamawiającego
w postępowaniu o udzielenie zamówienia nie ma znaczenia
dzień oddania odwołania w polskiej placówce pocztowej
operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia
23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej
operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Uzasadnienie

Szpital Wojewódzki im. Mikołaja Kopernika w Koszalinie, zamawiający
w procedurze przetargu nieograniczonego o udzielenie zamówienia publicznego
pn. „Termo-modernizacja budynków szpitala”, przesłał faxem dnia 18 marca 2013 r.
Kazimierzowi Gałązce i Leszkowi Świnieckiemu, wykonawcom ubiegającym się
o zamówienie, informację o wykluczeniu ich z przetargu na podstawie art. 24 ust. 2
pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U.
Nr 19, poz. 177 dalej jako u.p.z.p ) oraz o wyborze innej oferty.

Dnia 24 czerwca 2013 r. wymienieni wykonawcy nadali w urzędzie
pocztowym list polecony adresowany do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej
w Warszawie, zawierający odwołanie od rozstrzygnięcia przetargu. List ten dotarł
do siedziby Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 26 czerwca 2013 r.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. Krajowa Izba odrzuciła odwołanie na
podstawie art. 189 ust. 2 pkt 3 u.p.z.p. Krajowa Izba odwołując się do treści art. 180
ust 4 u.p.z.p., podniosła, że obecnie żaden przepis nie przewiduje, aby złożenie
odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego było równoznaczne z jego
wniesieniem do Prezesa Urzędu.

Kazimierz Gałązka i Leszek Świniecki wnieśli skargę do Sądu Okręgowego
w Koszalinie na w/w orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, któremu zarzucili
sprzeczność stanowiska Izby z szeregiem przepisów prawa krajowego oraz
kilkoma dyrektywami Wspólnot Europejskich.

Przy rozpoznawaniu powyższej skargi powstało zdaniem Sądu Okręgowego
w Koszalinie zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie,
czy pięciodniowy termin z art. 182 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. -
Prawo zamówień publicznych (jedn. tekst Dz.U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.
dalej jako u.p.z.p.) do wniesienia odwołania od czynności zamawiającego zostaje
przerwany w dniu złożenia przesyłki z odwołaniem w placówce pocztowej
operatora wyznaczonego, czy w dniu dostarczenia tej przesyłki do Krajowej
Izby Odwoławczej w Warszawie. Sąd Okręgowy wskazał, że przy nowelizacji
przepisów ustawy prawo zamówień publicznych nie zostało zachowane

dotychczasowe postanowienie zawarte w przepisie regulującym złożenie
odwołania, uznające złożenie tego odwołania w placówce operatora publicznego
za równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Urzędu. Tak radykalna zmiana
jest wyrazem podkreślanej w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej potrzeby
szybkiego i sprawnego systemu weryfikacji czynności podejmowanych w trakcie
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jednak preferowanie
szybkości postępowania może w ocenie Sądu Okręgowego znacznie ograniczyć
sądową drogę dochodzenia praw (art. 77 ust. 2 i art 176 ust 1 Konstytucji RP).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do rozważań zmierzających do rozstrzygnięcia
zagadnienia prawnego powstałego przy rozpoznaniu skargi na orzeczenie Krajowej
Izby Odwoławczej trzeba zwrócić uwagę na zaistniałą rozbieżność pomiędzy
treścią przedstawionego zagadnienia a uzasadnieniem postanowienia o jego
przedstawieniu, którą jednak można na tym etapie postępowania usunąć
ze względu na zrozumiałą i dającą się odtworzyć intencję Sądu Okręgowego.
W treści przedstawionego zagadnienia Sąd ten odwołał się do instytucji
przerwania biegu terminu, która ma zastosowanie do biegu terminu przedawnienia
roszczeń majątkowych i została uregulowana w art. 123 k.c. Tymczasem
z okoliczności sprawy wynika jednoznacznie, że wątpliwości Sądu sprowadzają
się do zachowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania od
decyzji zamawiającego w postępowaniu w sprawie zamówienia publicznego,
a w szczególności, czy pięciodniowy termin przewidziany w art. 182 ust. 1 pkt 2
u.p.z.p. na wniesienie odwołania od czynności zamawiającego zostaje zachowany,
jeśli w ostatnim dniu tego terminu odwołanie zostanie złożone w polskiej placówce
pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada
2012 r. - Prawo pocztowe lub w placówce pocztowej operatora świadczącego
pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 180 ust. 4 u.p.z.p. odwołanie, które rozpoznaje Krajowa Izba
Odwoławcza wnosi się do Prezesa Izby w formie pisemnej lub elektronicznej
opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą
ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

/O

Spośród dyrektyw preferencji metod wykładni pierwszeństwo ma wykładnia
językowa. Stosownie zatem do treści art. 180 ust. 4 u.p.z.p. trzeba zważyć,
że odwołanie „wnosi się” do Prezesa Izby, co według słownika języka polskiego
oznacza „przedstawienie, przedłożenie komuś coś do rozpatrzenia, załatwienia”.
Chodzi zatem o dotarcie odwołania do jego adresata. Z tego samego przepisu nie
wynika, aby dla zachowania terminu do wniesienia odwołania miało jakiekolwiek
znaczenie oddanie odwołania w polskiej placówce pocztowej operatora
wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe,
czy też - stosownie do zmiany wprowadzonej do art. 165 § 2 k.p.c. ustawą z dnia
13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U.
z 2013 r., Nr 880) - w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi
w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Ten rezultat wykładni językowej
wzmacniają także argumenty właściwe dla wykładni systemowej, celowościowej
i historycznej

W najważniejszych ustawach proceduralnych (por. poza art. 165 § 2 k.p.c.,
art. 124 k.p.k., art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.) przyjmuje się wprawdzie jako regułę,
że nadanie pisma w placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne
z wniesieniem go do organu, jednak w każdym z tych postępowań domniemanie
to wynika wprost z treści przepisów. Tak też w ustawie regulującej zamówienia
publiczne i to tylko w odniesieniu do jednego ze środków ochrony prawnej,
a mianowicie do skargi na orzeczenie Izby, którą wnosi się do sądu, w art. 198b
ust. 2 zdanie drugie u.p.z.p. przewidziano, że wniesienie skargi w placówce
pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada
2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529) jest równoznaczne z jej wniesieniem.
Brak tego zapisu, ze względu na ograniczony w art. 198a ust. 2 u.p.z.p.
zakres stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego jedynie
do postępowania toczącego się na skutek już wniesionej skargi, nakazywałby
uznać za niewystarczające do spełnienia wymagania wniesienia skargi do sądu,
jego oddanie w placówce pocztowej. Dlatego konsekwentnie, brak podobnego
zapisu w odniesieniu do innego środka ochrony prawnej uregulowanego
w tej samej ustawie, a mianowicie do odwołania od niezgodnej z przepisami
ustawy czynności zamawiającego, które wnosi się do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej nie pozwala na przyjęcie domniemania, że złożenie odwołania
w placówce pocztowej jest równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Izby.

Nie ma również uzasadnionych podstaw do odpowiedniego stosowania
art.165 § 2 k.p.c. do postępowania odwoławczego uregulowanego w Rozdziale 2
Działu VI Środki ochrony prawnej u.p.z.p. ze względu na odesłanie zawarte w art.
187 ust 7 u.p.z.p. Zgodnie z jego treścią, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do
postępowania odwoławczego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego o sądzie polubownym
(arbitrażowym). Odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania
cywilnego obejmuje jedynie przepisy dotyczące postępowania przed sądem
polubownym, a wśród nich nie ma normy odsyłającej do postępowania przed
sądem powszechnym. Odesłanie tej treści zawarte jest w art. 1207 § 2 k.p.c.
ale na tej podstawie odpowiednie stosowanie przepisów księgi pierwszej części
pierwszej Kodeksu postępowania cywilnego odnosi się jedynie do postępowanie
ze skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego, a zatem do dalszego etapu
postępowania, jaki może nastąpić już po wydaniu wyroku przez sąd polubowny.
Trzeba też zważyć, że w art. 184 ust. 2 u.p.z.p. w brzmieniu obowiązującym do
dnia 28 stycznia 2010 r. przed nowelizacją do ustawy Prawo zamówień publicznych
wprowadzone ustawą nowelizującą z dnia 2 grudnia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r.,
Nr 223, poz. 1778 ) przewidziano fikcję wniesienia odwołania do Prezesa Urzędu
Zamówień Publicznych przez złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora
publicznego. W ust. 6 tego artykułu, podobnie jak obecnie w art. 185 ust. 7 u.p.z.p.,
przewidziane było odpowiednie stosowanie do postępowania odwoławczego
przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) o sądzie polubownym ( arbitrażowym) jeśli ustawa
nie stanowi inaczej. Wobec tego jeśli na gruncie odesłania zawartego w art, 184
ust 6 u.p.z.p. przed nowelizacją, przez odpowiednie zastosowanie art. 1207 k.p.c.,
możliwe byłoby dalsze odesłanie do art. 165 § 2 k.p.c., to wówczas powtórzenie
jego treści w art. 184 ust. 2 u.p.z.p. przed nowelizacją byłoby zbędne.

Jak już wskazano, artykuł 184 ust. 2 zdanie drugie u.p.z.p. w brzmieniu
redakcyjnym i numeracji obowiązujących do dnia 28 stycznia 2009 r. przewidywał,
iż złożenie odwołania w placówce pocztowej operatora publicznego jest

równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Urzędu. Zmianą dokonaną
na podstawie art. 1 pkt 40 wymienionej ustawy nowelizującej wyłączono w art. 180
ust 4 u.p.z.p. taką możliwość w zakresie odwołania. W ten sposób
metodą regulacji negatywnej ustawodawca wyłączył stosowanie tego domniemania
również w drodze analogii (czy to legis czy iuris) do wniesienia odwołania.
Ten zamiar ustawodawcy potwierdza uzasadnienie do projektu ustawy z dnia
9 grudnia 2009 r. (druk sejmowy Sejm RP VI nr 2310). W uzasadnieniu celu tak
radykalnej zmiany w systemie środków odwoławczych przewidzianych w ustawie
regulującej zamówienia publiczne uwzględniono konsekwencje polegające na
wydłużeniu procesu udzielania zamówień publicznych. Celem nowelizacji
było zaproponowanie rozwiązań, które ograniczają ten negatywny skutek działania
systemu środków ochrony prawnej.

Negatywne konsekwencje dopuszczenia wydłużania terminu do wniesienia
odwołania, na czas potrzebny na doręczenie przez pocztę, odnosiły się przede
wszystkim do przewidzianych w art. 94 i 183 u.p.z.p. ograniczeń dotyczących
możliwości zawarcia przez zamawiającego umowy związanych z wniesieniem
odwołania (por. też uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2003 r. fil CZP
3/03, OSNC 2004/2/18 w przedmiocie zachowania terminu przewidzianego w art.
82 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych Dz.U.
z 2002 r., Nr 72, poz. 664, ze zm.).

Jak wskazano w uzasadnieniu projektu „nadmierne wydłużenie okresu
prowadzenia postępowania na skutek korzystania ze środków ochrony prawnej
zniechęca zamawiających do ich stosowania, co stanowi istotne zagrożenie dla
prawidłowości stosowania procedur. Stąd też proponuje się m.in. (...) zniesienie
regulacji, w której odwołanie złożone w placówce operatora publicznego uznawane
jest za wniesione w terminie”.

Wymaga także uwzględnienia, iż dokonana w dniu 2 grudnia 2009 r.
nowelizacja ustawy Prawo zamówień publicznych jest wyrazem wdrożenia
dyrektywy 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r.,
zmieniającej dyrektywy Rady 89/665/EWG i92/13/EWG w zakresie poprawy
skuteczności procedur odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień

publicznych {Dz.Urz. UE L Nr 335 s. 31). W dyrektywie 2007/66/WE
uporządkowano przesłanki i terminy wnoszenia środków odwoławczych,
podkreślając jednocześnie, że podstawowymi jej założeniami są powszechność,
szybkość i skuteczność środków odwoławczych, nakierowanych na wzmocnienie
zasad równości, konkurencyjności, przejrzystości oraz efektywności zamówień
publicznych.

W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej (por. m. in. postanowienia KIO
z dnia 9 kwietnia 2013 r., KIO 731/13; z dnia 4 kwietnia 2013 r., KIO 667/13,
niepubl; z dnia 21 marca 2013 r.) jak i Sądów powszechnych (zob. wyrok
Sądu Okręgowy w Katowicach z dnia 16 września 2010 r., XIX Ga 302/10, niepubl.
oraz Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2010 r., X Ga254/10,
niepubl.) jednolicie przyjmuje się, brak jest domniemania, że złożenie odwołania
w placówce pocztowej jest równoznaczne z jego wniesieniem do Prezesa Izby.
Do podobnego wniosku prowadzi analiza piśmiennictwa poświęconego
zamówieniom publicznym, przy czym w niektórych tylko wypowiedziach przyjęte
rozwiązanie jest poddawane krytyce, jako stanowiące nadmierne ograniczenie
prawa wykonawców, zwłaszcza tych, którzy mają siedzibę poza Warszawą.

W związku trzeba podnieść, iż w dobie współczesnych środków komunikacji
społecznej, powszechności urządzeń do przekazywania informacji, dopuszczenie
w art. 180 ust. 4 u.p.z.p. wniesienia odwołania w formie elektronicznej opatrzonej
bezpiecznym podpisem elektronicznym zdefiniowanym w ustawie z dnia
18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 poz. 262) niweluje
ewentualne niedogodności związane z wniesieniem równoważnego odwołania
w formie pisemnej do Prezesa Izby.

Przytoczone argumenty uzasadniają podjęcie z mocy art. 390 § 2 k.p.c. uchwały jak

na wstępie.