S^LaktXHGa 129/10

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 maja 2010r.

Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XH Gospodarczy - Odwoławc^r w

następującym składzie:

Przewodniczący - Sędzia:    SO Andrzej Ganiewski

Sędzia:    SO Adam Sęk (spr.)

Sędzia:    SR del. Małgorzata Szmudzińska

Protokolant:    protokolant Rafał Czopek

po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010r. w Krakowie

na rozprawie

sprawy ze skargi wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie
zamówienia Sener Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie,
Sener Ingenieria Y Sistemas S.A. Las Arenas (Hiszpania), Wizja Spółki z
ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie

przy udziale zamawiającego Międzynarodowego Portu Lotniczego im. Jana
Pawła II Kraków - Balice w Balicach

przy uczestnictwie APA - Czech - Duliński - Wróbel Agencji Projektowej
"Architektura" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie, OVE
ARUP 8s Partners International Limited Londyn (Wielka Brytania), OVE ARUP
& Partners International Limited Sp. z 0.0. Oddział w Polsce z siedzibą w
Warszawie

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 12 lutego 2010 r. sygn. akt KIO/UZP 1981/09

zasądza od skarżących wykonawców na rzecz zamawśgąoego sotidamie
postępowania skargowego w kwode L200yDQd (jeden tysiąc dwieście złotych).

Sygn, akt XII Ga 129/10

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 7 maja 2010 r.

W dniu 29 kwietnia 2009 r. zamawiający - „Międzynarodowy Port Lotniczy
im. Jana Pawia II Kraków - Balice” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w
Balicach ogłosiła w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2009/S 82-118667)
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest
„sporządzenie wielobranżowej dokumentacji projektowej przebudowy i rozbudowy
istniejącego terminalu pasażerskiego Kraków - Balice”, prowadzone w trybie
przetargu nieograniczonego.

W postępowaniu o udzielenie zamówienia wzięło udział trzech oferentów.
W dniu 7 grudnia 2009 r. zamawiający poinformował oferentów o odrzuceniu
wszystkich złożonych ofert i unieważnieniu postępowania na podstawie art. 93 ust.
1 pkt 1 ustaw)' Prawo zamówień publicznych (pzp), wyjaśniając, że nie złożono
żadnej oferty nie podlegającej odrzuceniu. Jedną z odrzuconych była oferta złożona
przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia SENER
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, SENER INGENIERIA Y
SISTEMAS SA Las Arenas (Hiszpania) oraz WIZJA spółki ograniczoną
odpowiedzialnością w Krakowie. Powodem odrzucenia tej oferty była jej
niezgodność z treścią specyfikacji istotnych warunków zamówienia (siwz) w
zakresie:

-    pkt 1.4.a załącznika nr 4 do siwz, w którym zamawiający określił kolejność
oddania do użytkowania poszczególnych elementów inwestycji w sposób
zapewniający niezakłóconą pracę portu przez 24 godziny na dobę 7 dni w tygodniu
podczas, gdy koncepcja przedstawiona w ofercie w istotny sposób ograniczała
funkcjonowanie bagażowni odlotowej poprzez zamknięcie wjazdu od strony
wschodniej ograniczając przez to dostęp do obydwu karuzel taśmociągów
odlotowych, co powoduje zakłócenie pracy portu;

-    pkt 2.2.d załącznika nr 4 do siwz, w którym zamawiający postawił wymóg
zawarcia w części opisowej koncepcji ofertowej zestawienia powierzchni zabudów)',
a w ofercie zestawienia takiego nie było;

-    pkr 2.2.f załącznika nr 4 do siwz, w którym zamawiający postawił wymóg
przedstawienia w zestawieniu tabelarycznym obliczenia kubatury, natomiast w
ofercie zestawienia takiego nie zamieszczono.

Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia SENER spółka
z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, SENER INGENIERIA Y
SISTEMAS SA Las Arenas (Hiszpania) oraz WIZJA spółka ograniczoną
odpowiedzialnością w Krakowie w dniu 17 grudnia 2009 r. wnieśli protest na
odrzucenie ich oferty oraz unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego. Do postępowania Wszczętego wniesienie protestu przyłączyli się w
dniu 21 grudnia 2009 r. wykonawcy; APA — Czech — Duliński - Wróbel Agencja

Projektowa „Architektura” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie,
OVE ARUP & PARTNERS INTERNATIONAL LIMITED Londyn (Wielka
Brytania) oraz OVE ARUP & PARTNERS INTERNATIONAL LIMITED
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie.

Protestujący zarzucili:

1.    naruszenie art. 87 ust. 1 pzp przez zaniechanie czynności żądana wyjaśnień
dotyczących treści złożonej przez nich oferty;

2.    naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp przez wadliwe uznanie, że treść ich
oferty nie odpowiada treści siwz;

3.    naruszenie art. 93 ust. 1 pkt 1 pzp przez unieważnienie postępowania o
udzielenie zamówienia, mimo, iż w postępowaniu złożona została oferta
niepodlegająca odrzuceniu, tj. oferta protestujących;

4.    naruszenie art. 7 ust. 1 i 3 pzp przez błędną wykładnię i niewłaściwe
zastosowanie przepisów tej ustawy, w wyniku których uznano ofertę protestujących
za podlegającą odrzuceniu i unieważniono postępowanie oraz naruszenie „innych
przepisów wymienionych lub wynikających z uzasadnienia protestu”.

W dniu 23 grudnia 2009 r. zamawiający uwzględnił protest w części
dotyczącej niezgodności oferty z treścią załącznika nr 4 do wzoru umowy
stanowiącego załącznik nr 8 do siwz, a w pozostałej części protest oddalił.
Jednocześnie zamawiający podtrzymał decyzję o odrzuceniu oferty protestującego.

W dniu 31 grudnia 2009 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie
zamówienia SENER spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie,
SENER INGENIERIA Y SISTEMAS SA Las Arenas (Hiszpania) oraz WIZJA
spółka ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie wnieśli odwołanie do
Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych,
podtrzymując zarzuty podniesione w proteście, w zakresie w którym protest nie
został uwzględniony. Odwołujący wnieśli o nakazanie zamawiającemu
unieważnienia czynności w przedmiocie unieważnienia postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego oraz nakazanie powtórzenia czynności badania i oceny
ofert z uwzględnieniem oferty odwołujących.

Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem wydanym w dniu 12 lutego 2010 r.
oddaliła odwołanie i kosztami postępowania obciążyła wykonawców wspólnie
ubiegających się o udzielenie zamówienia.

W uzasadnieniu wyroku Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, iż nie
doszło do naruszenia art. 87 ust. 1 pzp, ponieważ zamawiający uznał, że z
przedstawionej w ofercie koncepcji wynika zaproponowane przez odwołujących
rozwiązanie, jak też zawartość lub brak pewnych informacji, a zatem wobec braku
wątpliwości co do treści oferty nie musiał żądać wyjaśnień od wykonawców. Izba
Odwoławcza stwierdziła, że nie został także naruszony art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp
poprzez uznanie, że przedstawiona koncepcja jest niezgodna z pkt 1.4 a załącznika
nr 4 do siwz. Wskazała, że wymóg niezakłóconej pracy portu lotniczego wynika z
części siwz innej niż załącznik nr 4, a załącznik nr 4 ma pomocniczy charakter i na
jego podstawie nie odrzucono ofert. Nie doszło także, zdaniem Izby Odwoławczej,
do naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 pzp przez uznanie, że przedstawiona koncepcja
jest niezgodna z pkt 2.2. d oraz f załącznika nr 4 do siwz. Krajowa Izba
Odwoławcza wyjaśniła, że odwołujący nie podał w ofercie obliczenia kubatury, a
brak ten nie ma charakteru formalnego i nie może być uzupełniony przez
zamawiającego w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp, ponieważ zamawiający musialby
dokonać za odwołującego wyliczeń kubatury, a to nie mieści się w pojęciu
„poprawienia omyłki”. Izba Odwoławcza stwierdziła ponadto, że unieważnienie
postępowania o udzielenie zamówienia publicznego z uwagi na brak ofert
niepodlegających odrzuceniu stanowiło bezpośrednią konsekwencję odrzucenia
wszystkich ofert. Wskazała, że zarzut naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 1 pzp jest
bezprzedmiotowy na obecnym etapie postępowania odwoławczego, a to z uwagi na
uznanie przez zamawiającego przed wniesieniem niniejszego odwołania protestów
dwóch wykonawców w zakresie poprawności ich ofert i zapowiedź zmiany decyzji
o unieważnieniu postępowania. Krajowa Izba Odwoławcza uznała za bezzasadny
zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i 3 pzp, gdyż nie wykazano nierównego traktowania
wykonawców przez zamawiającego, ani udzielenia lub zamiaru udzielenia
zamówienia wykonawcy wybranemu niezgodnie z przepisami pzp.

Skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej wnieśli w dniu 1 marca 2010 r.
wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia SENER spółka z
ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie, SENER INGENIERIA Y
SISTEMAS SA Las Arenas (Hiszpania) oraz WIZJA spółka ograniczoną
odpowiedzialnością w Krakowie. Zaskarżając wyrok w całości. Skarżący
podtrzymali podniesione w proteście i odwołaniu zarzuty, które nie zostały
uwzględnione przez Krajową Izbę Odwoławczą.

Ponadto zaskarżonemu wyrokowi zarzucili:

1)    naruszenie art. 192 ust. 2 pzp poprzez niewskazanie dowodów, na których
oparto wyrok i w związku z tym niedostateczne rozpatrzenie sprawy oraz
wydanie wyroku na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego;

2)    naruszenie art. 188 ust. 4 pzp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie
polegające na stwierdzeniu, że oferta nie zawiera powierzchni zabudowy oraz
danych do ustalenia wielkości kubatury, a rozwiązania w strefie bagażowni
odlotowej zakłócą prawidłowe funkcjonowanie portu lotniczego przez 24
godziny na dobę 7 dni w tygodniu, w sytuacji, gdy takie ustalenia wymagają
wiadomości specjalnych, a zatem powinny być stwierdzone dowodem z
opinii biegłego sądowego z zakresu inżynierii lądowej;

3)    naruszenie art. 188 ust. 7 pzp poprzez przekroczenie zasady swobodnej
oceny dowodów.

Skarżący wnieśli o uwzględnienie skargi oraz zmianę wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej poprzez uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu
ponownego badania i oceny ofert. Ponadto skarżący wnieśli o zasądzenie od
zamawiającego kosztów postępowania odwoławczego.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że zamawiający miał obowiązek wezwać
ich na podstawie art. 87 ust. 1 pzp do złożenia wyjaśnień dotyczących treści oferty
w celu obliczenia kubatury budynku, ponieważ nie prowadziłoby to do zmiany lub
uzupełnienia treści oferty. Ponadto stwierdzili, że w dołączonej do oferty koncepcji
zamieszczono wszystkie dane niezbędne do obliczenia kubatury', wobec czego
zamawiający był w stanie samodzielnie to ustalić, bez konieczności poprawiania
omyłki w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 pzp. Skarżący zarzucili, iż złożoną przez
zamawiającego na rozprawie przed Krajową Izbą Odwoławczą przez Krzysztofa
Pawłowskiego „Ekspertyzę dotyczącą zarzutów postawionych w odwołaniach”
należy traktować jako dokument prywatny, a zatem ustalenia poczynione na jej
podstawie przez Izbę Odwoławczą należy uznać za całkowicie bezpodstawne.

Zamawiający — „Międzynarodowy Port Lotniczy im. Jana Pawła II Kraków -
Balice” spółka z graniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Balicach wniósł o
oddalenie skargi w całości jako bezpodstawnej oraz zasądzenie od skarżących
kosztów postępowania.

W uzasadnieniu podniósł, że w postępowaniu odwoławczym stwierdzono
zaistnienie w ofercie skarżących uchybień skutkujących odrzuceniem oferty. Nie
jest, zdaniem zamawiającego, dopuszczalne obliczenie kubatury budynku w trybie
art. 87 ust. 21 pzp, gdyż udostępnienie takich danych stanowiłoby uzupełnienie
oferty, a nie wyjaśnienie jej treści. Zamawiający zakwestionował zasadność
podniesionych w skardze zarzutów dotyczących uchybień w postępowaniu
dowodowym przed Krajową Izbą Odwoławczą i wskazał, że Krzysztof Pawłowski
został powołany jako biegły w ramach działającej w niniejszym postępowaniu
komisji przetargowej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga wykonawców SENER spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
Warszawie, SENER INGENIERIA Y SISTEMAS SA Las Arenas (Hiszpania) oraz
WIZJA spółki ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie wspólnie ubiegających
się o udzielenie zamówienia publicznego jest bezzasadna i podlega oddaleniu.

Po pierwsze, Sąd Okręgowy stwierdza, że Krajowa Izba Odwoławcza
przyjęła za podstawę rozstrzygnięcia prawidłowo ustalony stan faktyczny. Ze
względu na charakter sporu, a także dowód w postaci specyfikacji istotnych
warunków zamówienia oraz oferty skarżących uzasadnione było oparcie się w pełni
przez KIO na wskazanych dokumentach. Zarzuty zawarte w skardze skierowane
przeciwko podstawie faktycznej rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy uznaje za
bezzasadne.

W szczególności nie jest uzasadniony zarzut naruszenia przez Krajową Izbę
Odwoławczą art. 192 ust. 2 pzp. W istocie zarzut ten dotyczy art. 191 ust. 2 pzp
{„Wydając wyrok, Icj>a bierce ya podstawę stan ryecsy ustalony w toku postępowania ’), a nie
art. 192 ust. 2 pzp {„Ijba uwyylędnia odwołanie, je jęli stwierdcj naruszanie przypisów ustawy,
które miało wpływ lub moje mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzjelenie
^mówienia”), zaś skarżący prawdowpodobnie przez omyłkę wskazali inną jednostkę
redakcyjną ustawy. Pomijając tę omyłkę Sąd Okręgowy⁷ stwierdza, że Krajowa Izba
nie dopuściła się naruszenia wskazanego powyżej przepisu art. 191 ust 2 pzp.
Krajowa Izba Odwoławcza uwzględniła i wzięła za podstawę rozstrzygnięcia stan
rzeczy ustalony w toku postępowania. Należy bowiem dostrzec to, że zarówno
treść oferty skarżących zakresie braku zestawienia powierzchni i obliczenia
kubatury jak i samo opracowanie koncepcji oddawania do użytkowania
poszczególnych elementów inwestycji w sposób zapewniający niezakłóconą pracę
portu lotniczego przez 24 godziny 7 dni w tygodniu nie były w istocie
kwestionowane. Skarżący nie przeczyli, że w części opisowej brak jest „zestawienia”
powierzchni oraz obliczenia kubatury', jedynie twierdzili, że powierzchnia wskazana
została w innej części oferty (graficznej - na rzutach), zaś dane do obliczenia
kubatury' znajdują się w innym miejscu oferty⁷. Istota sporu polegała zaś na tym, że
skarżący przypisywali tym brakom inny charakter w kontekście regulacji ustawy
Prawo zamówień publicznych (pzp). Podobnie skarżący nie przeczyli, że ich oferta
zawierała prezentowaną (także na rozprawie) koncepcję ruchu bagażowni w czasie
wykonywania poszczególnych etapów inwestycji. Spór miedzy wykonawcami, a
zamawiającym dotyczył oceny, czy taka organizacja ruchu będzie zakłócała pracę
portu lotniczego, czy też nie. Wobec tego należy przyjąć, że spór nie dotyczył
samych faktów, ale oceny tych faktów. Ocena doniosłości prawnej braku
zestawienia powierzchni oraz braku obliczenia kubatury projektowanej inwestycji, a
także zaprezentowanej w ofercie organizacji ruchu bagażowni nie należy do sfery
faktów i tym samym kwestie te nie mogły stanowić przyczyny uchybienia art. 191
ust. 2 pzp. Niezależnie od tego Sąd Okręgowy nie dostrzega w żadnym innym
aspekcie naruszenia art. 191 ust. 2 pzp.

Tu należy dodać, że wniosek o dopuszczenie w postępowaniu skargowym
dowodu z opinii biegłego nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Wniosek ten
został po raz pierwszy złożony dopiero przed sądem. Stosowany odpowiednio w
postępowaniu skargowym art. 381 k.p.c. zasadniczo zakazuje prowadzenia
postępowania dowodowego, jeśli strona mogła złożyć wnioski dowodowe przed
KIO. Nadto Sąd Okręgowy wyraża zapatrywanie, że postępowaniu skargowym
prowadzenie postępowania dowodowego jest co do zasady wykluczone. Wynika to
ze specyfiki postępowania skargowego. Jedynie na zasadzie wyjątku sąd
rozpoznając skargę może dopuścić dowód (z reguły z dokumentu), który nie
wywoła zbędnej zwłoki w rozpoznaniu skargi (art. 198f ust. 1 pzp).

Po wtóre, nie jest uzasadniony zarzut naruszenia przez Krajową Izbę
Odwoławczą art. 87 ust. 1 pzp. Zdaniem Sądu treść oferty skarżących nie budziła
wątpliwości zamawiającego co do treści oferty. Zamawiający nie powziął
wątpliwości, a jedynie stwierdził, że treść oferty nie odpowiada jego wymaganiom
zawartym w treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Z tej przyczyny
wezwanie do złożenia wyjaśnień było zbędne. Sąd podziela zarówno argumentacje
zamawiającego jak i w pełni akceptuje wywody zawarte w uzasadnieniu wyroku
Krajowej Izby Odwoławczej.

Po trzecie, nie jest zasadny zarzut naruszenia przez KIO art. 89 ust. 1 pkt 2
pzp poprzez uznanie, że oferta skarżących podlega odrzuceniu, gdyż jej treść nie
odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zdaniem Sądu
Okręgowego KIO nie naruszyła wskazanego wyżej przepisu. Również w ocenie
Sądu Okręgowego koncepcja przebudowy' i rozbudowy w części dotyczącej
organizacji ruchu bagażowni zawarta w ofercie skarżących jest niezgodna z SIWZ.
Przedstawiona w ofercie propozycja organizacji ruchu bagażowni ogranicza
możliwości działania w niezakłócony sposób przez 24 godziny i 7 dni w tygodniu
portu lotniczego w okresie jego modernizacji. Wniosek ten potwierdza także
prezentacja przez skarżących koncepcji organizacji ruchu przed sądem na rozprawie
w dniu 7 maja 2010 r. Również propozycja przebudowy konstrukcji wózków
bagażowych stanowi dodatkową trudność i zbędny koszt z punktu widzenia
zamawiającego. Sąd Okręgowy akceptuje i przyjmuje za własny pogląd Krajowej
Izby Odwoławczej w tym zakresie. Zaprezentowane dopiero na rozprawie przed
sądem przez skarżących wykonawców jeszcze dwóch innych koncepcji organizacji
ruchu bagażowni w okresie modernizacji nie może wpłynąć na ocenę zawartości
oferty złożonej w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Nie jest uzasadniony zarzut naruszenia 89 ust. 1 pkt 2 pzp poprzez przyjęcie
przez KIO, że oferta skarżących nie zawiera powierzchni zabudowy' oraz danych
do ustalenia wielkości kubatury. W tym zakresie Sąd Okręgowy przyjmuje za
prawidłową ocenę zawartą w uzasadnieniu wyroku KIO. Zgodnie z wymaganiami
SIWZ część opisowa koncepcji ofertowej powinna zawierać między innymi ppkt
„d” - „zestawienie powierzchni zabudowy” oraz ppkt „f ’ — obliczenie kubatury'”.
Nie ulega wątpliwości, że oferta nie zawierała obliczenia kubatury⁷. Nie spełnia
wymogów SIWZ wskazanie danych do obliczenia kubatury⁷, zamiast prezentacji
takich obliczeń. Nie ma znaczenia dla oceny oferty (braku w tym zakresie), jak
skomplikowane działania rachunkowe musialby wykonać zamawiający, aby z
danych zawartych w ofercie uzyskać pożądane informacje. Sąd podziela również
wykładnię, że określenie SIWZ „oferta powinna zawierać” oznacza, iż w ofercie
wykonawcy muszą znaleźć się wymagane przez zamawiającego dane i informacje
podlegające ocenie. Nie spełnia również wymogów SIWZ wskazanie w części
graficznej (na rzutach) powierzchni zabudowy. Zdaniem Sądu w części opisowej
oferty wykonawca miał obowiązek umieścić dane dotyczące powierzchni. Zasadny
jest pogląd KIO, że jedynie tabelaryczne zestawienie takich danych stanowić może
wymóg formalny .

Nie jest uzasadniony zarzjut: naruszenia art. 188 ust. 4 pzp poprzez
niewłaściwe zastosowanie, polegającej na samodzielnym stwierdzeniu przez KIO
(bez pomocy dowodu z opinii biegłego), iż oferta nie zawiera powierzchni
zabudowy i danych do ustalenia ^wielkości kubatury oraz stwierdzeniu, że
rozwiązania w strefie bagażowni odlotowej będą zakłócać prawidłowe
funkcjonowanie portu lotniczego. Zarzut ten jest wadliwie sformułowany. Skoro
skarżący zarzucają, że KIO nie dopuściła dowodu z opinii biegłego mimo, że
zachodziła do tego podstawa, to naruszenie art. 188 ust. 4 pzp mogło polegać
jedynie na niezastosowaniu tego przepisu. Pomijając tę wadliwość w
sformułowaniu zarzutu Sąd Okręgowy przesadza, że KIO nie naruszyła w żadnej
formie wskazanego wyżej przepisu. Skarżący nie złożyli wniosku o prowadzenie
takiego dowodu przez KIO. Z przebiegu rozpraw)¹ w dniu 9 lutego 2010 r. nie
wynika, aby dowód taki został złożony przez odwołujących się wykonawców,
żaden z zapisów protokołu rozprawy przez KIO nie wskazuje na taką inicjatywę
skarżących wykonawców. Należy dodać, że skarżący wykonawcy byli
reprezentowani przez kilku pełnomocników (w tym pełnomocników zawodowych).
Wobec tego KIO nie miała żadnych podstaw do podjęcia inicjatywy dowodowej z
urzędu (art. 188 ust. 1 pzp). Ponadto, trzeba zauważyć, że dowód taki może zostać
dopuszczony z urzędu przez KIO tylko wówczas (art. 188 ust. 2 pzp), kiedy
ustalenie stanu faktycznego sprawy wymaga wiadomości specjalnych. Jak już
powiedziano wyżej spór dotyczy oceny zawartości (kompletności) oferty i w tym
sensie ustalenie stanu nie wymagało wiadomości specjalnych.

Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 i ust. 3 pzp. Sąd nie dopatrzył
się naruszenia przez KIC) zasad zachowania uczciwej konkurencji oraz równego
traktowania wykonawców. Zdaniem Sądu naruszenie uczciwej konkurencji oraz
przekroczenie zasady równego traktowania stron nie zostało przez skarżących w
postępowaniu nie zostało wykazane. Sugestie zawarte w uzasadnieniu skargi
(zdawkowe i emocjonalne) nie dają dostatecznych podstaw do stwierdzenia
naruszenia art. 7 pzp.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie
art. 385 k.p.c. w związku z art. 198f ust. 2 ustaw)' z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
zamówień publicznych.

Stosując zasadę odpowiedzialności strony przegrywającej za wynik sprawy o
kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 198f ust. 5 ustawy
Prawo zamówień publicznych, art. 98 § 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 105 § 2 k.p.c.
oraz § 10 ust. 1 pkt 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(I9z. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zmianami).