Wyrok KIO XII Ga 73/13
Informacje podstawowe
- Sygnatura
- XII Ga 73/13
- Organ wydający
- Sąd Okręgowy w Gdańsku
- Rodzaj dokumentu
- wyrok
- Data wydania
- 17.04.2013
- Przewodniczący
- Dariusz Janiszewski
- Sposób rozstrzygnięcia
- postanowienie
Zamawiający
- Miejscowość
- Gdańsk
Postępowanie
- Tryb postępowania
- przetarg nieograniczony
Kluczowe przepisy ustawy Pzp
Zagadnienia merytoryczne
Treść dokumentu
Pobierz PDFSygn. akt XII Ga 73/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2013 roku
Sąd Okręgowy w Gdańsku XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Dariusz Janiszewski
Sędziowie: SSO Ewa Górniak, SSO Bożena Kachnowicz - Kokot (spr.)
Protokolant: sekr. sąd. Edyta Treder
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 roku w Gdańsku
na rozprawie
sprawy ze skargi wykonawcy: ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z
siedzibą w Krakowie
z udziałem zamawiającego: Pomorskiego Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika w
Gdańsku
o udzielenie zamówienia publicznego
na skutek skargi ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
Krakowie
na postanowienie o kosztach postępowania odwoławczego zawarte w wyroku Krajowej Izby
Odwoławczej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 roku, sygnatura akt KIO 2659/12
1. zmienia zaskarżony wyrok w pkt. 2 ppkt 2 (drugim podpunkcie drugim) w ten sposób,
że zasądzoną od wykonawcy ASPEN RES Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie na rzecz zamawiającego Pomorskiego
Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku kwotę 2.280 (dwa
tysiące dwieście osiemdziesiąt) złotych obniża do kwoty 760 (siedemset
sześćdziesiąt) złotych i oddala wniosek w pozostałej części;
II. oddala skargę w pozostałej części;
III. zasądza od ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
Krakowie na rzecz Pomorskiego Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika
w Gdańsku kwotę 155,61 złotych (sto pięćdziesiąt pięć sześćdziesiąt jeden groszy)
tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.
Sygn. akt XII Ga 73/12
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie KIO 2659/12 Krajowa Izba Odwoławcza
oddaliła odwołanie wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
Krakowie w postępowaniu prowadzonym przez Pomorskiego Centrum Traumatologii im. M.
Kopernika w Gdańsku przy udziale wykonawcy Restauracja Cristal R.A. Kokoszka spółka
cywilna w Gdańsku. Kosztami postępowania Krajowa Izba Odwoławcza obciążyła Aspen Res
spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie. Krajowa Izba Odwoławcza nakazała
zaliczyć w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł uiszczoną przez
wykonawcę Aspen Res spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie tytułem wpisu od
odwołania oraz zasądziła od wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
Krakowie na rzecz zamawiającego Pomorskiego Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w
Gdańsku kwotę 2.280 zł stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez
zamawiającego z tytułu dojazdu na posiedzenie i rozprawę przed Krajową Izbą Odwoławczą.
Skargę od powyższego wyroku złożył wykonawca Aspen Res spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością w Krakowie, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 2.2 i zarzucając
mu:
• naruszenie przepisu § 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie
wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w
postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania z dnia 15 marca 2010 r. poprzez
przyjęcie, że uzasadnionym kosztem strony postępowania odwoławczego jest wydatek na
zakup biletów lotniczych na trasie Gdańsk - Warszawa i z powrotem dla trójki
pełnomocników.
Skarżący wniósł o:
• zmianę wyroku w pkt 2.2. poprzez zasądzenie od skarżącego na rzecz przeciwnika skargi
zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika w kwocie 202 zł;
• zwrot kosztów postępowania skargowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego w
postępowaniu skargowym.
W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że zamawiający na rozprawie w dniu 17
grudnia 2012 r. przedstawił fakturę VAT za bilety lotnicze na trasie Gdańsk - Warszawa i z
powrotem na kwotę 2.280 zł, która została następnie zasądzona w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Zdaniem skarżącego jest to błędne rozstrzygnięcie ponieważ wydatek na bilety lotnicze nie
stanowi uzasadnionego kosztu postępowania odwoławczego. W ocenie skarżącego
uzasadnionym kosztem byłby wydatek na bilet kolejowy. Prócz tego skarżący zastrzegł, iż nie
ma wiedzy, czy bilety lotnicze dotyczyły dojazdu jednego pełnomocnika, czy trzech i z uwagi na
to podniósł, że uzasadnionym kosztem postępowania odwoławczego może być jedynie dojazd
jednego pełnomocnika, a nie trzech.
Zamawiający Pomorskie Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku w
odpowiedzi na skargę wykonawcy wniósł o jej oddalenie w całości i o zasądzenie na jego rzecz
kosztów postępowania skargowego, w tym kwoty 17 zł uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od
pełnomocnictwa oraz zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.
W uzasadnieniu zamawiający wskazał, że wywód skarżącego, co do niezasadności
poniesienia kosztów dojazdu samolotem trzech pełnomocników Szpitala, oparty na przywołaniu
faktu istnienia dogodnego połączenia kolejowego, nie znajduje uzasadnienia ponieważ teza
skarżącego nie jest oparta o realne warunki dojazdu na wyznaczoną rozprawę.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie w części.
Jak wynika z akt sprawy, zamawiający Pomorskie Centrum Traumatologii im. M.
Kopernika w Gdańsku dla udokumentowania kosztów postępowania odwoławczego
poniesionych przez zamawiającego z tytułu dojazdu na posiedzenie i rozprawę przed Krajową
Izbą Odwoławczą przedłożył fakturę VAT, na podstawie, której Krajowa Izba Odwoławcza
zasądziła od wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie na
rzecz zamawiającego koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego z
tytułu dojazdu.
Skarżący natomiast zakwestionował prawidłowość rozstrzygnięcia w tym zakresie
wskazując, że wydatek na bilety lotnicze nie stanowi uzasadnionego kosztu postępowania
odwoławczego. W ocenie skarżącego uzasadnionym kosztem byłby wydatek na bilet kolejowy.
W ocenie Sądu Okręgowego stanowisko skarżącego nie jest zasadne.
W pierwszej kolejności na uwadze należy mieć, że co do zasad rozliczania kosztów
postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą postępowanie przed Krajową Izba Odwoławczą
ma w tym zakresie zastosowanie regulacja zawarta w - Rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów
z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz
rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U 2010.41.238
z zm.).
Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt a w/w rozporządzenia do kosztów postępowania odwoławczego,
zalicza się uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego, obejmujące w szczególności
koszty związane z dojazdem na wyznaczoną rozprawę lub rozprawy (posiedzenie lub
posiedzenia) Izby.
W przekonaniu Sądu Okręgowego z powyższego zapisu ani z żadnego innego przepisu
nie wynika, aby zwrot kosztów podróży należał się w granicach najtańszego środka transportu
(pociąg osobowy, II klasa, ewentualnie I, jak wskazywał skarżący). W tym stanie rzeczy,
zdaniem Sądu Okręgowego pełnomocnik nie miał obowiązku stawiając się na rozprawę
korzystać ze środka komunikacji w postaci pociągu zamiast samolotu, tym bardziej, że obecnie
przeloty są powszechnie dostępnym środkiem komunikacji, który gwarantuje najkrótszą podróż,
co ma szczególne znaczenie przy tak znacznej odległości, jaka dzieli oba miasta - Warszawę i
Gdańsk. Nie bez znaczenia dla spornej pomiędzy stronami kwestii jest także fakt, iż termin
rozprawy wyznaczony został na 17 grudnia 2012 r. na godzinę 10.00. Stąd też słusznie uczestnik
postępowania zauważył, że skorzystanie przez niego pociągu relacji Gdańsk - Główny
Warszawa Centralna odjeżdżającego o godzinie 5.02 spowodowałoby opóźnionym
stawiennictwem na wyznaczoną rozprawę skoro pociąg ten przyjeżdża planowo o godzinie
10.14.
Powyższe okoliczności zdaniem Sądu Okręgowego przemawiają za uznaniem, iż
uzasadniony koszt postępowania odwoławczego to koszt związanego z dojazdem
profesjonalnego pełnomocnika drogą lotniczą odpowiadający cenie jednego biletu lotniczego na
trasie Gdańsk-Warszawa-Gdańsk w kwocie 760 zł (vide faktura VAT Al/160/11/12/2012).
Sąd Okręgowy odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącego powołującego się na
stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 stycznia 2010 r.
wydanego w sprawie XII Ga 517/09, który koszt dojazdu samolotem nie uznał za koszt
uzasadniony w rozumieniu cyt. powyżej rozrządzenia uznał, że przytaczanie poglądów
wyrażonych w poszczególnych uzasadnieniach rozstrzygnięć nie ma merytorycznego znaczenia
dla rozpoznawania i oceny trafności zarzutów skarżącego. Przyjęcie, bowiem w poszczególnych
postępowaniach pewnego stanowiska przez sądy orzekające w tych sprawach ma znaczenie
jedynie dla tych konkretnych postępowań, stąd też Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie
podzielając stanowiska przedstawionego w ww. wyroku nie jest nimi w żaden sposób związany.
Niemniej jednak Sąd Okręgowy przychylił się do poglądu skarżącego, iż uzasadnionym kosztem
postępowania odwoławczego jest w realiach niniejszej sprawy jedynie koszt dojazdu jednego
profesjonalnego pełnomocnika. Z akt sprawy Krajowej Izby Odwoławczej tj. z protokołu
posiedzenia i rozprawy z dnia 17 grudnia 2012 r. wynika, że na posiedzeniu Krajowej Izby
Odwoławczej ze strony zamawiającego stawili się trzej pełnomocnicy tj. dwaj pracownicy
Danuta Scińska i Monika Mikitiuk-Simoniuk oraz na rozprawę radca prawny Sylwia Kacprzak.
Jednakże zamawiający, jako uczestnik postępowania w żaden sposób, nie sprecyzował zarówno
przed KIO jak w skargowym postępowaniu sądowym, na czym w jego ocenie polegają tzw.
„uzasadnione” koszty postępowania odwoławczego. Innymi słowy zdaniem Sądu Okręgowego
takim usprawiedliwieniem dla przysądzenia kosztów dojazdu pozostałych pełnomocników z
pewnością byłoby np. wykazanie przez zamawiającego konieczności i potrzeby ich uczestnictwa
z uwagi na merytoryczną znajomość przez nich spornych zagadnień będących przedmiotem
odwołania. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd Okręgowy wskazuje także, że przepisy
k.p.c., a także inne przepisy prawa nie ograniczają liczby pełnomocników procesowych jednej
strony. Oznacza to, że tylko wola strony decyduje, ilu pełnomocników reprezentować będzie
stronę przed sądem. Przy czym jednak pamiętać należy, że powołane powyżej rozporządzenie z
dnia 15 marca 2010 r. jest przepisem zawierającym szczególne i odmienne unormowania co do
rodzajów kosztów postępowania odwoławczego i ich rozliczania niż zawarte w k.p.c. Zgodnie
natomiast z art. 98 § 3 oraz art. 99 k.p.c. regulujących zwrot kosztów postępowania cywilnego w
razie wygrania sprawy strona przeciwna (przegrywająca) zwróci swemu przeciwnikowi koszty
tylko jednego pełnomocnika i to tylko wówczas, gdy jest to pełnomocnik zawodowy (por.
Knoppek Krzysztof, Komentarz do art. 86 Kodeksu postępowania cywilnego, [w:] Dolecki
Henryk (red.), Wiśniewski Tadeusz (red.), Gromska-Szuster Irena, Jakubecki Andrzej,
Klimkowicz Jan, Knoppek Krzysztof, Misiurek Grzegorz, Pogonowski Piotr, Zembrzuski
Tadeusz, Żyznowski Tadeusz, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1-
366, WKP, 2011). Natomiast w treści § 3 ww. rozporządzenia ustawodawca jako przepisu
szczególnego użył sformułowania „uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego” nie
precyzując i definiując żadnych innych ograniczeń - przez co należy rozumieć, zatem tylko
koszty uargumentowane i dowiedzione.
W tej sytuacji zdaniem Sądu Okręgowego orzekającego w tym składzie brak jest podstaw
do obciążenia skarżącego kosztami postępowania odwoławczego poniesionymi przez
zamawiającego z tytułu dojazdu na posiedzenie i rozprawę przed Krajową Izbą Odwoławczą
trzech pełnomocników, w łącznej kwocie 2.280 zł. i w konsekwencji skarżący powinien zostać
obciążony kosztami postępowania odwoławczego w kwocie 760 zł. poniesionymi przez
zamawiającego z tytułu dojazdu na rozprawę tylko jednego profesjonalnego pełnomocnika jako
że jest on osobą mającą odpowiednią wiedzę i praktykę w dziedzinie prawa materialnego w tym
zamówień publicznych a także zna stosowne procedury.
Stosownie, zatem do powyższych motywów Sąd Okręgowy w pkt I wyroku zmienił
zaskarżony wyrok na podstawie art. 198 f ust. 2 Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
zamówień publicznych (Dz. U. 2010.113.759 ze zm.) w pkt. 2 ppkt 2 w ten sposób, że zasądzoną
od wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie na rzecz
zamawiającego Pomorskiego Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku kwotę 2.280
zł obniżył do kwoty 760 zł i oddalił wniosek w pozostałej części.
Skarga wykonawcy w pozostałym zakresie, jako bezzasadna podlegała oddaleniu na
podstawie art. 198 f ust. 2 Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.
U. 2010.113.759 ze zm.), o czym orzeczono w pkt II wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 1 pkt 4 i § 12 ust. 1
pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za
czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349,
ze zm.). Przepisy powołanego rozporządzenia ani Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
zamówień publicznych (Dz. U. 2010.113.759 ze zm.) nie przewidują stawek zastępstwa
procesowego dla pełnomocników biorących udział w postępowaniach o zamówienia publiczne,
w tej sytuacji należy przyznać pełnomocnikowi procesowemu koszty zastępstwa stosowane w
sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze do niniejszej sprawy, w których przepisy
rozporządzenia regulują wysokość stawki. Sprawy z zakresu skarg wnoszonych do sądów od
rozstrzygnięć zespołów arbitrów najbardziej zbliżone są swym charakterem do rozstrzygnięć
zapadających po rozpoznaniu skarg na orzeczenia sądów polubownych, dlatego też w niniejszej
sprawie zastosowanie powinien znaleźć § 10 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349, ze zm.). Ponadto Sąd Okręgowy
miał na względzie, że skarżący wskazał kwotę 2.078 zł, jako wartość przedmiotu zaskarżenia,
skarga była zasadna co do kwoty 760 zł, a więc skarżący wygrał sprawę w 37 %, a zamawiający
w 63 %. W sprawie należało, więc zastosować dyspozycję art. 100 k.p.c. i koszty stosunkowo
rozdzielić. Na koszty poniesione przez skarżącego składają się: opłata od skargi - 30 zł,
wynagrodzenie pełnomocnika - 600 zł, łącznie - 630 zł. Zamawiający poniósł koszty
wynagrodzenia pełnomocnika, w raz z opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa - 617
zł. Uwzględniając stopień wygranej każdej ze stron, skarżący powinien ponieść koszty
postępowania w kwocie 233, 10 zł, a zamawiający w kwocie 388, 71 zł. W tej sytuacji, po
dokonaniu kompensacji obu kwot, zasadnym stało się zasądzenie od skarżącego na rzecz
zamawiającego kwoty 155, 61 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w
postępowaniu skargowym, o czym na podstawie w/w przepisów orzeczono w punkcie 3
sentencji.
8