Krajowa Izba Odwoławcza

ul. Postępu 17 A

02-676 Warsz_TOj0WAIZBA(,_mvr,

'    0 8. 10. 2014    ^7//

ZWROT AKT PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY

Sąd Okręgowy w Poznaniu X Wydział Gospodarczy Odwoławczy zwraca akta KIO 735/14
wraz z odpisem postanowienia z 30 września 2014 r.

Na zarządzenie Sędziego

Starszy Sekretarz Sądowy

Poznań, 30 września 2014 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział X Gospodarczy Odwoławczy
w składzie następującym:

SSO Ewa Kaźmierczak
SO Ryszard Trzebny
SO Jolanta Waltrowska

po rozpoznaniu 30 września 2014 r., w Poznaniu
na posiedzeniu niejawnym,
sprawy ze skargi Mariusza Kluczyka
przy uczestnictwie
zamawiającego Zarządu Dróg Powiatowych w Poznaniu

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt: KIO 735/14
na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu Wydziału X
Gospodarczego Odwoławczego z 29 sierpnia 2014r., sygn. akt: X Ga 393/14 w przedmiocie
oddalenia wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci opłaty od skargi
postanawia:

1.    odrzucić zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu,
Wydziału X Gospodarczego Odwoławczego z 29 sierpnia 2014r.,

2.    odrzucić skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt:
KIO 735/14.

SSO Ryszard Trzebny    SSO Ewa Kaźmierczak SSO Jolanta Waltrowska

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 kwietnia 2014r., Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie Mariusza
Kluczyka prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Usługowo-
Handlowe Camino Mariusz Kluczyk w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego
prowadzonym przez zamawiającego Zarząd Dróg Powiatowych w Poznaniu. Na powyższe
postanowienie skargę złożył reprezentowany profesjonalnie wykonawca Mariusz Kluczyk,
wnosząc jednocześnie o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi. Postanowieniem z 29
sierpnia 2014r., Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział X Gospodarczy Odwoławczy oddalił
wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie z 29 sierpnia 2014r.,
zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 września 2014r. W dniu 22 września
2014r., skarżący złożył zażalenie na przedmiotowe postanowienie, kierując je do Sądu
Apelacyjnego w Poznaniu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącego na postanowienie z 29 sierpnia 2014r było niedopuszczalne, a
zatem podlegało odrzuceniu, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi na wyrok
Krajowej Izby Odwoławczej z 24 kwietnia 2014 r. jako nieopłaconej.

W pierwszej kolejności należało bowiem wskazać, iż zażalenie na postanowienie Sądu
Okręgowego o odmowie zwolnienia od obowiązku poniesienia opłaty sądowej od skargi, jest
niedopuszczalne i podstawą prawną do wniesienia takiego zażalenia nie może być art. 394 § 1
ust. 2 k.p.c. Mianowicie, w postępowaniu, które toczy się przed Sądem Okręgowym na skutek
wniesienia skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, Sąd Okręgowy stosuje przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji (art. 198 a ust, 2 - Prawo zamówień
publicznych) i pełni funkcję Sądu drugiej instancji. Powołany w zażaleniu art. 394 § 1 pkt.2
k.p.c., dotyczy zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji, którym nie jest Sąd
Okręgowy, rozpoznający skargę na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej (art. 198a ust.
2 p.z.p.), a zatem przepis ten nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Nadto, zgodnie
z art. 112 u.k.s.c. który ma zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy - jeśli strona
jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w takim przypadku, jeżeli wniosek
o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma
został oddalony, tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie
postanowienia, a gdy postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego
ogłoszenia. Jeżeli jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji,
a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do opłacenia pisma biegnie od
dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie, a jeżeli postanowienie sądu
drugiej instancji zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. Z
powyższego wynika, że art. 394 § 1 ust. 2 k.p.c. nie może być podstawą do wywiedzenia
zażalenia od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 29 sierpnia 2014r., do Sądu
Apelacyjnego, jako Sądu drugiej instancji. Nie może być także podstawą do złożenia takiego
zażalenia do Sądu Najwyższego, w tym zakresie utrwalone zostało w orzecznictwie
stanowisko, że na postanowienie sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od kosztów
sądowych zażalenie nie przysługuje (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca
2009 r. SK 19/2008 OTK ZU 2009/3A poz. 29, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8
października 2009 r. II PZ 14/2009 LexPolonica nr 3026664 i z dnia 13 stycznia 2010 r. II CZ
81/2009 niepubl.).

Wobec powyższego na podstawie art. 397 § 2 kpc w związku z art. 370 kpc orzeczono
jakwpkt. 1 sentencji.

Odnosząc się z kolei do skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, wskazać
należało, że ponieważ skarżący nie uzupełnił braków skargi w terminie, tj. nie uiścił
stosownej opłaty, przy czym z uwagi na fakt, że był reprezentowany przez profesjonalnego
pełnomocnika, na podstawie art. 112 ust. 3 u.k.s.c. Sąd nie wzywał do uiszczenia opłaty, a
skarżący wniósł zażalenie które było niedopuszczalne, stosownie do treści art. 198e ustawy
prawo zamówień publicznych orzeczono jak w pkt. 2 sentencji, skarga nie została bowiem w
terminie wynikającym z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. opłacona.

SSO Ryszard Trzebny    SSO Ewa Kaźmierczak SSO Jolanta Waltrowska

C 3 10 2014

^pu:r_f3ń, dt ‘Si^rs-zy-Sek-ret-af-zSądowy

2