POSTANOWIENIE

Dnia 12 czerwca 2008r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział X Gospodarczy Odwoławczy

w składzie

Przewodniczący SSO Ryszard Trzebny

Sędziowie SSO Jolanta Waltrowska
SSO Renata Norkiewicz

po rozpoznaniu w dniu 29.05.2008r.

na rozprawie

sprawy o zamówienie publiczne

na skutek skargi Konsorcjum firm: ToyoCar J.J. Mikołajczak spółka jawna w Lesznie; D.
Bobkowski i Spółka spółka komandytowa w Poznaniu; ASD Toyota Tadeusz Ukleja z/s w
Ujściu; Auto Kamiński spółka z o.o w Koninie i Przystępującego po stronie Konsorcjum,
ACM MARI- CAR spółka z o.o w Poznaniu

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 9.04.2008r. sygn. akt KIO/UZP 257/08

przy udziale Zamawiającego -Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Poznaniu i
Przystępującego po stronie Zamawiającego wykonawcy Konsorcjum Renault Wielkopolska
w składzie: Auto Compol S.A w Poznaniu; Smektała spółka z o.o w Lesznie; Auto Lider
spółka z o.o w Kaliszu; Pabich spółka z o.o w Pile; Auto Serwis Antoninek spółka z o.o w
Poznaniu; Rosiak i Syn spółka z o.o w Komornikach; Pieluszyńska spółka z o.o w Poznaniu
postanawia

1.    odrzucić skargę

2.    zasądzić od Skarżącego na rzecz Konsorcjum Renault Wielkopolska kwotę 1.200zł
tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym

Sygn. akt X Ga 139/08

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 kwietnia 2008r. wydanym w sprawie o sygnaturze KIO/UZP 257/08
Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie wniesione przez Konsorcjum firm: ToyoCar
J.J. Mikołajczak sp jawna w Lesznie; D. Bońkowski i Spółka spółka komandytowa w
Poznaniu; ASD Toyota Tadeusz Ukleja z/s w Ujściu oraz Auto Kamiński spółka z o.o w
Koninie reprezentowanego przez ToyoCar J.J. Mikołajczak sp.jawna w Lesznie i
przystępującego po stronie Konsorcjum ACM MARI-CAR spółkę z o.o w Poznaniu od
oddalenia przez Zamawiającego- Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego i przystępującego
po stronie Zamawiającego wykonawcy Konsorcjum Renault Wielkopolska w składzie: Auto
Compol S.A w Poznaniu; Smektała spółka z o.o w Lesznie; Auto Lider spółka z o.o w
Kaliszu; Pabich spółka z o.o w Pile; Auto Serwis Antoninek spółka z o.o w Poznaniu ; Rosiak
i Syn spółka z o.o w Komornikach; Pieluszyńska spółka z o.o w Poznaniu protestu tegoż
Konsorcjum.

Skargę na powyższy wyrok wniosło konsorcjum firm: ToyoCar J.J. Mikołajczak
spółka jawna w Lesznie; D. Bońkowski i Spółka spółka komandytowa w Poznaniu; ASD
Toyota Tadeusz Ukleja z/s w Ujściu oraz Auto Kamiński spółka z o.o w Koninie
reprezentowane przez J.J. Mikołajczak spółka jawna w Lesznie.

Zarzucając wydanemu wyrokowi:

1.    naruszenie prawa poprzez nieuzasadnione nieuwzględnienie odwołania;

2.    naruszenie art. 190 ust.2, art.191 ust.3 i art. 192 ust.2 ustawy „ prawo zamówień
publicznych”[ w dalszej części uzasadnienia określane jako „pzp”] poprzez

-    uznanie, że zarzut z art. 89 ust. 1 pkt 4 „pzp” [ zarzut rażąco niskiej ceny] Skarżący
podniósł dopiero w odwołaniu, a nie w poprzedzającym je proteście;

-    uznanie, że zarzut z art. 89 ust.l pkt 3 „pzp” [ zarzut ceny dumpingowej] Skarżący
podniósł dopiero w odwołaniu, a nie w poprzedzającym je proteście;

-    uznanie, że naruszenie przez Zamawiającego art. 90 „pzp” jest odrębnym zarzutem,
który nie został objęty protestem;

-    uznanie, że zarzut naruszenia zasady uczciwej konkurencji nie został podniesiony w
proteście;

-    sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób odbiegający od wymogów ustawowych;
domagało się zmiany zaskarżonego wyroku w całości poprzez orzeczenie co do istoty sprawy,
to jest:

-    unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;

-    nakazanie Zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert,

oraz zasądzenia od Zamawiającego na swoją rzecz kosztów postępowania skargowego, w tym
kwoty wpisu od skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego.

Na rozprawie w dniu 29 maja 2008r. Zamawiający-Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego
w Poznaniu reprezentowany przez pełnomocnika Urszulę Lisiecką doradcę na podstawie
umowy zlecenia, ustosunkowując się do wniesionej skargi podniósł zarzut formalny
sprowadzający się do tego, że Skarżący złożył odpis skargi wraz z załącznikami jeden dzień
po upływie terminu do złożenia skargi to jest 24.04.2008r. czym naruszył dyspozycję art. 195
ust.2 „pzp”.

W odniesieniu do zarzutów merytorycznych skargi oświadczył, iż podtrzymuje całość swoich
argumentów podniesionych już w odpowiedzi na protest i podtrzymanych przed Krajową Izbą
Odwoławczą rozpoznającą odwołanie Konsorcjum Toyoty.

Ostatecznie wniósł o odrzucenie skargi z przyczyn formalnoprocesowych bądź jej oddalenie
jako niezasadnej.

Nadto Zamawiający domagał się zasądzenia na swoją rzecz od Skarżącego zwrotu kosztów w
wysokości 2.440zł jako wynagrodzenia pełnomocnika ustalonego w fakturze VAT
wystawionej mu przez Urszulę Lisiecką.

Przystępujący po stronie Zamawiającego wykonawca- Konsorcjum Renault Wielkopolska na
rozprawie 29 maja 2008r. wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 197 „pzp” albowiem
Skarżący naruszył przepis art. 195 ust.2 „pzp” nie doręczając mu jako przystępującemu
odpisu skargi. W odniesieniu do zarzutów merytorycznych skargi uznał je za niezasadne i w
tym zakresie w całości podzieliła argumenty Zamawiającego , domagając się oddalenie skargi
i zasądzenia od Skarżącego na swoją rzecz należnych kosztów zastępstwa procesowego.

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 197 „ pzp” pełnomocnik Skarżącego
podniósł, iż nie otrzymał żadnego pisma od przystępującego Konsorcjum Renault
Wielkopolska z którego wynikałoby, że konsorcjum przystępuje jako interwenient uboczny
do tego postępowania i stąd odpisu skargi nie doręczyli Konsorcjum.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Przed przystąpieniem do oceny zarzutów merytorycznych skargi, niezbędnym jest
rozpoznanie zarzutów formalnoprocesowych podniesionych przez Zamawiającego i
przystępującego po jego stronie wykonawcy Konsorcjum Renault Wielkopolska, a
sprowadzających się do żądania odrzucenia skargi.

Bezspornym jest, iż wykonawca Konsorcjum Renault Wielkopolska na rozprawie przed
Krajową Izbą Odwoławczą w Warszawie zgłosił na podstawie art. 184 ust.4 „pzp”
przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wykazując interes
prawny w przystąpieniu oraz to, że Krajowa Izba Odwoławcza dopuściła Konsorcjum jako
przystępującego do postępowania odwoławczego.

Bezsprzecznie z chwilą przystąpienia wykonawca uzyskuje status interwenienta ubocznego w
postępowaniu odwoławczym. Potwierdza to uchwała Sądu Najwyższego z 7.12.2007r. III
CZP 123/07[ publ. w Lex nr 322101] zgodnie z którą Wykonawca, który nie wniósł
własnego protestu ani odwołania przewidzianego w przepisach ustawy z 29.01.2004r. „ prawo
zamówień publicznych” lecz przystąpił do postępowania na podstawie art. 184 ust.4 tej
ustawy, w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi do sądu okręgowego ma status
interwenienta ubocznego, bez konieczności zgłaszania wstąpienia do sprawy na podstawie art.
77 kpc.

Tym samym Konsorcjum Renault Wielkopolska stało się uczestnikiem postępowania.

Zgodnie z art. 195 ust. 2 „pzp” wnosząc skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej,
Skarżący obowiązany jest doręczyć jej odpis przeciwnikowi skargi. Z kolei przepis art. 194
ust.2 „pzp” nakazuje stosować w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi
odpowiednio przepisy Kodeksu Postępowania Cywilnego o apelacji, jeżeli przepisy „pzp’ nie
stanowią inaczej. Wskazać w tym miejscu należy na przepis art. 79 kpc zgodnie z którym
interwenient uboczny jest uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych
według stanu sprawy.

Do pisma procesowego, a takim niewątpliwie jest skarga na wyrok Krajowej Izby
Odwoławczej należy z mocy art. 128 kpc dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla
doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom.

W świetle powyższego przy uwzględnieniu art. 195 ust.2 „pzp”, Skarżący obowiązany był
doręczyć odpis skargi przystępującemu wykonawcy Konsorcjum Renault Wielkopolska. Bez
znaczenia jest przy tym argumentacja Skarżącego, iż nie wiedział, że Konsorcjum w
postępowaniu uczestniczy w charakterze interwenienta ubocznego.

Reasumując wniesienie skargi bez doręczenia jej przystępującemu, a więc z naruszeniem
art.195 ust.2 „pzp” w zw. z art. 194 ust. 2 „pzp” w zw. z art.128 kpc skutkować musiało
odrzuceniem skargi na podstawie art. 370 kpc w zw. z art. 194 ust.2 „pzp” o czym orzeczono
jak w punkcie 1 postanowienia.

O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w punkcie 2 postanowienia zgodnie z
przepisem art. 98§ 1 i§3 kpc w zw. z art. 107 kpc i w zw. z §5 i § 10 ust. 1 pkt 4
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. „ w sprawie opłat za czynności
adwokackie...” [Dz. U. Nr 163 poz.1348 z póź. zm.], zasądzając od Skarżącego na rzecz
przystępującego Konsorcjum Renault Wielkopolska 1.200zł.

Sąd nie uwzględnił żądania Zamawiającego w przedmiocie zasądzenia na jego rzecz od
Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Zamawiający był reprezentowany w postępowaniu przez pełnomocnika nie będącego ani
radcą prawnym ani adwokatem, działającego na podstawie umowy zlecenia w rozumieniu art.
87§ 1 kpc. Ustalone przez pełnomocnika w wystawionej fakturze wynagrodzenie w wysokości
2.440zł za świadczone usługi wykracza poza zakres niezbędnych kosztów procesu
określonych art. 98§2 kpc , których zwrotu przeciwnik może żądać od strony przegrywającej
sprawę.

To uwzględniając orzeczono jak w postanowieniu.

3